Кіріспе

Artscribe (1976-1992), 1985 жылдан Artscribe International деп аталатын, қазіргі кездегі британдық өнер журналы. 1970 жылдардың аяғы мен 1980 жылдардың басында абстрактілі өнерге деген ұмтылысы және танымал өнер сыншысы Мэтью Коллингске қазіргі заманғы өнерге алғашқы кірігуі үшін ерекше болды. Журнал екі ай сайын шығатын. Оның құрылтайшы редакторы сыншы және суретші Джеймс Фоур Уокермен бірге мүсінші Бен Джонс болды. Бен Джонс көркем шығарма жасауға көңіл бөлу үшін баспадан зейнеткерлікке шықты және бірнеше жылдан кейін басқа жаққа көшті.) Фоур Уокер концептуалды өнерге баса назар аудара бастаған Studio International-ға үнемі үлес қосатын. Фоур Уокер мен Джонс жаңа журналды Патрик Херонның шығармалары арқылы бейнеленген жаңа британдық және американдық абстрактілі модернисттік сурет пен мүсіннің көрінісі ретінде ойлап тапты. Қатысушылар арасында Адриан Серл, Теренс Муллон және Стюарт Морган болды. Бұл бірінші кезеңінде Faure Walker, Artscribe жазуының жан-жақты ақыл-ойымен ерекшеленді, белгілі бір ауқымды - ерте мазмұнда суретші Р. Б. Китаджмен (фигурацияның ашық чемпионы) ұзақ сұхбат және Стюарт Морганның АҚШ пен Еуропадағы өнер сахнасының күрделі сипаттамасы болды. Бірақ басты назар аударған таза визуалды мәселелер болды: Бүгінгі күнге дейін көркем әдебиеттерде оған теңдесі жоқ.

1980 жылдардағы өзгерістер

1980 жылдардың басында Джулиан Шнабель, Ансельм Кифер, Йорг Иммендорф, Франческо Клементе және Стивен Кэмпбеллдің еңбектерімен бейнеленген неоэкспрессионизм халықаралық назарға ие болды. Көркемөнер әлеміндегі ықпалды адамдар бұл өнер түрін көркемдік өлшемнен тыс маңызды мазмұнмен толы деп санайды. Фоур Уокер бұл көзқарасты қабылдамады, ал оның өнердегі бұл ой-пікірдің 1981 жылғы көрмеге арналған мақаласында Николас Серота мен Норман Розенталдың бірлесіп ұйымдастырған суретшіліктің жаңа рухы, Artscribe қазіргі заманғы үрдістермен қадамсыз көрінді. 1983 жылы Фоур Уокер суретші мансабын жалғастыру үшін журналдан кетіп, 1979 жылдан бері оның өндірісінің әртүрлі аспектілерінде жұмыс істеген Мэтью Коллингс редактор болып тағайындалды. Коллингс журналдың мазмұнын халықаралық етті, бұл 1985 жылы Artscribe-тің меншік құқығы Лондонда, Нью-Йоркте және Флоридада үйлері бар зейнеткер американдық жұп Пат пен Джек Батлерлерге берілген кезде енгізілген атауды өзгертуге әкелді. Олардың қаржысы Artscribe-ке түсті жылтырға айналуға мүмкіндік берді. Коллингс өзінің интернационализм саясатын жалғастырып, АҚШ пен континенталды Еуропадан мақалалар мен шолуларды ағылшын өнерін қамтумен араластырды. Ол сондай-ақ шетелде жұмыс істейтін редакторлар тобын құрды және жоғары деңгейдегі суретшілерді журналға бірегей мұқаба суреттері мен "суретші беттерін" жасауға көндірді. Бұлардың ішінде Джордж Кондо, Джулиан Шнабель, Маркус Люперц, Альберт Оелен, Вернер Бюттнер, Жан Мишель Баскиат, Эрик Фишль және Нэнси Сперо сияқты сол кездегі ғажайып тұлғалар, сонымен қатар "Арт және тіл", Ханна Коллинз, Ян Маккивер және Джерард Хемсворт сияқты лайықты британдықтар бар. 1987 жылы Коллингс Тернер сыйлығының қазылар алқасынан Artscribe-ті қайта құруы үшін мақтау алды (ол жылы мақтау үшін ерекшеленген өнер әлемінің басқа да қайраткерлері - жақын арада Тейт мұражайының директоры болатын Николас Серота). Сол жылы Коллингс редактор ретінде кеңсе қызметкерлерінің бірімен айтысқаннан кейін, редактор болып босатылды. (Ол өнер туралы танымал телебағдарламалар жазып, оларды ұсынды, ал қазір теледидардағы жұмысты сурет салумен біріктіреді.)

Қиындық пен жойылу

Коллингстің мұрагері Стюарт Морган әртүрлі басылымдар үшін фрилансерлік қызмет атқарған, оның ішінде Artscribe, Art Monthly және Artforum. Сонымен қатар Ұлыбританияда куратор ретінде ықпалды рөл атқарды. (Мысалы, ол Ұлыбританиядағы американдық мүсінші Луиза Буржуаның алғашқы чемпионы болды, 1985 жылы Лондондағы Серпентин галереясында оның жұмысының ретроспективасын ұйымдастырды.) Егер Artscribe-тің Faure Walker кезеңі ақылды визуалды және негізінен жергілікті болса, Collings кезеңі шабыттандырғыш, бірақ қарқынды және қызу халықаралық болса, Morgan кезеңі салыстырмалы түрде дәстүрлі болды. Бұл жаңа редактордың түпнұсқалық жетіспеушілігіне байланысты емес, бірақ қазіргі заманғы өнер аренасы жалпы алғанда әлдеқайда біркелкіленіп бара жатқандықтан болды. Егер қандай да бір өнер журналы академиялық брошюрадан да кең ауқымды тартуды қаласа, онда белгілі бір күтілетін жалпы тегіслікке ұмтылмасаңыз, өмір сүру мүмкін емес еді. Морганның жеке дауысы ерекше болды, бірақ алдыңғы қатарлы өнерге шоғырланған барлық журналдар қазір ұқсас құндылықтарға ие болды, ұқсас көрінді, бірдей жарнамалар болды және бірдей жазушылармен бөлісті. Көп ұзамай Морган редакторлықтан бас тартып, кураторлық және жазушылыққа ауысты. Морган 2002 жылы Леви денесі синдромы деген сирек кездесетін неврологиялық аурудан қайтыс болды. Оның "Батлер не көрді" (Frieze журналы баспасында жарық көрген) атты шығармалар жинағы 1996 жылы танымал болды. 1991 жылы халықаралық өнер нарығындағы құлдырау Artscribe жарнамалық табысына әсер етті, ол жарық көрген компанияға сатылды. Формат қайтадан өзгертілді және сақтандыру бағасы екі есеге арттырылды, нәтижесінде абоненттік жарналар бағасы төмендеді. Соңғы сандарға суретшілер Джон Томпсон мен Лиам Гилликтің Дженис Коунеллис пен Дэмиен Хирст туралы мақалалары кірді, бірақ төмендеу аяқтық болды және журнал 1992 жылдың қаңтарында жариялануын тоқтатты.