Винсент Прайс: Өмір және шығармашылық жолы

Кіріспе

Американдық актер (1911–1993)

Винсент Леонард Прайс-кіші (27 мамыр 1911 – 25 қазан 1993) – американдық актер, өнер тарихшысы, өнер жинаушы және ас шебері. Ол сахнада, теледидарда, радиода және 100-ден астам фильмде ойнады. Прайс Голливудтың Даңқ аллеясында екі жұлдызы бар, біреуі – киноға, екіншісі – теледидарға арналған. Прайстың кинодағы тұңғыш рөлі 1938 жылғы «Service de Luxe» комедиясындағы басты кейіпкер болды. Ол кейіпкерлік актер ретінде «Бернадеттің әні» (1943), «Лора» (1944), «Көкшелік кілттері» (1944), «Оны өз күйінде қалдыр» (1945), «Драгонвик» (1946) және «Он қазына» (1956) фильмдерінде ойнады. «Балауыз үй» (1953), «Бұшқыр» (1958), «Бұшқырдың оралуы» (1959), «Тілтіреген» (1959), «Жердегі соңғы адам» (1964), «Бұлақты іздеуші» (1968), «Қырағы доктор Файбс» (1971) және «Қан театры» (1973) фильмдеріндегі рөлдерімен ол қорқыныш жанрында танымал болды. Ол Роджер Корманмен «Ашер үйі» (1960), «Құдық пен маятник» (1961), «Қырыққан сарай» (1963) және «Қызыл өлімнің бетпердесі» (1964) фильмдерінде бірлесіп жұмыс істеді, олардың көпшілігі Эдгар Аллан Поның шығармалары бойынша түсірілген. Прайс телесериалдағы «Бэтмен» сериалында Эггхед рөлінде ойнады. Диснейдің «Ұлы тышқан детективі» (1986) анимациялық фильмінде ол зұлым профессор Ратиганға дауыс берді және «Тамыз айының киттері» (1987) драмасында ойнады, бұл рөлі үшін «Үздік қосалқы актер» номинациясы бойынша «Independent Spirit Award» сыйлығына ие болды. Прайстың соңғы фильмі Тим Бертонның «Эдвард Кассалар» (1990) болды. Кино өнеріне қосқан үлесі үшін ол Ғылыми фантастика, фантастика және қорқыныш фильмдері академиясы, Fantasporto, Брам Стокер сыйлығы және Лос-Анджелес киносыншылары қауымдастығынан өмірлік жетістіктері үшін немесе арнайы құрмет сыйлықтарын алды. Прайс анимациялық фильмдерге, радио драмаларға және деректі фильмдерге баяндама оқыды, сондай-ақ Майкл Джексонның «Thriller» әніне де дауыс берді. «Ұлы американдық сөздер» (1959) жұмысы үшін Прайс «Үздік сөйленген сөздер альбомы» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығына ұсынылды. Прайс өнер тарихы бойынша білімі бар өнер жинаушы және кеңесші болды. Ол өнер туралы лекциялар оқыды және кітаптар жазды. Шығыс Лос-Анджелес колледжіндегі Винсент Прайс атындағы өнер мұражайы оның құрметіне аталған.

Vincent Leonard Price Jr. (May 27, 1911 – October 25, 1993) was an American actor, art historian, art collector, and gourmet cook. He appeared on stage, television, and radio, and in more than 100 films. Price has two stars on the Hollywood Walk of Fame, one for motion pictures and one for television. Price's first film role was as a leading man in the 1938 comedy Service de Luxe. He became a character actor, appearing in The Song of Bernadette (1943), Laura (1944), The Keys of the Kingdom (1944), Leave Her to Heaven (1945), Dragonwyck (1946), and The Ten Commandments (1956). He established himself in the horror genre with roles in House of Wax (1953), The Fly (1958), House on Haunted Hill (1959), Return of the Fly (1959), The Tingler (1959), The Last Man on Earth (1964), Witchfinder General (1968), The Abominable Dr. Phibes (1971), and Theatre of Blood (1973). He collaborated with Roger Corman on House of Usher (1960), The Pit and the Pendulum (1961), The Haunted Palace (1963), and The Masque of the Red Death (1964), most of which were Edgar Allan Poe adaptations. Price appeared in the television series Batman as Egghead. Price voiced the villainous Professor Ratigan in Disney's animated film The Great Mouse Detective (1986), and appeared in the drama The Whales of August (1987), which earned him an Independent Spirit Award for Best Supporting Male nomination. Price's final film was Tim Burton's Edward Scissorhands (1990). For his contributions to cinema, he received lifetime achievement or special tribute awards from Academy of Science Fiction, Fantasy and Horror Films; Fantasporto; Bram Stoker Awards; and Los Angeles Film Critics Association. Price narrated animated films, radio dramas, and documentaries, and provided the narration in Michael Jackson's song "Thriller". For his voice work in Great American Speeches (1959), Price was nominated for a Grammy Award for Best Spoken Word Album. Price was an art collector and arts consultant, with a degree in art history. He lectured and wrote books on art. The Vincent Price Art Museum at East Los Angeles College is named in his honor.

Ерте өмір және білім

Винсент Леонард Прайс-младший 1911 жылдың 27 мамырында Миссури штатының Сент-Луис қаласында дүниеге келді. Ол Ұлттық кондитерлік компаниясының президенті Винсент Леонард Прайс және оның әйелі Маргарет Кобб (туған аты Уилкокс) Прайстың төрт баласының ең кішісі еді. Прайс уэльс және ағылшын тегінен шыққан және әкесінің әжесі арқылы колониялық Массачусетсте туған алғашқы бала – Перрегрин Уайттың ұрпағы болды, ол Мауэрфлауэр кемесінде Провинстаун портында тұрғанда дүниеге келген. Прайс Сент-Луис ауылдық күндізгі мектебінде оқыды және жазғы курстарға қатысты. 1933 жылы ол Йель университетін ағылшын тілі мамандығы және өнер тарихы бойынша қосымша пән бітірді, онда ол "The Yale Record" университеттік юмор журналында жұмыс істеді. Бір жыл сабақ бергеннен кейін ол Лондонның Куртольд өнер институтына түсті, көркем өнер саласында магистр дәрежесін алу ниетімен. Бірақ, оның орнына ол театрға тартылды, алғаш рет 1935 жылы Лондонның Gate театрында "Чикаго" пьесасында кәсіби сахнада өнер көрсетті. Ол Броадхерст театрында 1937 жылдың маусымына дейін екі маусым бойы осы рөлді ойнады. 1938 жылы ол Орсон Уэллстің Меркурий театры компаниясымен "Шоумейкердің демалысы" және "Жүрек сыны" қойылымдарында ойнады. 1941 жылдан 1942 жылға дейін Прайс Нью-Йоркке әкелуге көмектескен "Газ жарығы" Бродвей өндірісіндегі "Ангел көшесі" спектаклінде Мэннингэм мырзаның рөлін ойнады.

Алғашқы кинодағы рөлдері

Прайс киноға эпизодтық рөлдермен шықты. Ол өзінің кинодебютын 1938 жылғы «Service de Luxe» фильмінде жасады, ал 1944 жылғы Отто Премингер режиссерлік еткен «Лора» фильмінде Гин Тирнимен бірге ойнап, өзін таныстырды. Ол 1940 жылғы «Бригам Янг» фильмінде Джозеф Смит, 1944 жылғы «Уилсон» фильмінде Уильям Гиббс МакАду, 1943 жылғы «Бернадеттің әні» фильмінде Бернадеттің прокуроры Витал Дютур және 1944 жылғы «Патшалықтың кілттері» фильмінде мақтанғақ дін қызметкері рөлінде ойнады. Прайс алғаш рет қорқыныш жанрына Борис Карлоффтың 1939 жылғы «Лондон мұнарасы» фильмінде кірді, кейін ол осы жанрда кеңінен танылды. Келесі жылы Прайс «Көрінбейтін адам оралды» фильміндегі басты рөлді ойнады (ол 1948 жылы шыққан қорқыныш комедиялық пародиасының соңғы сахнасында тек дауыспен камео ретінде қайта ойнады). Ол Тиернимен 1945 жылғы «Оны көкке тастаңыз» және 1946 жылғы «Драгонвик» фильмдерінде қайта жұмыс істеді. Ол сондай-ақ «The Web» (1947), «The Long Night» (1947), «Rogues' Regiment» (1948) және Роберт Тейлор, Ава Гарднер және Чарльз Лaughton қатысқан «The Bribe» (1949) сияқты фильмдерде көптеген жаман рөлдерді ойнады. Прайстің алғашқы басты рөлі – 1950 жылғы өмірбаяндық фильм «Аризона баронында» Джеймс Ривис рөлі болды. Ол өзінің сүйікті кино рөлдерінің бірі – 1950 жылғы «Шампандық үшін Цезарь» фильмінде Рональд Колманмен бірге ойнаған магнат Бэрнбридж Уотерс рөлінде комедиялық роль орындады.

1950 жылдар

Прайс радиода белсенді болды, 1947 жылдан 1951 жылға дейін көрсетілген "The Saint" радиосериалында Робин Гуд рухымен шабыттанған қылмыскер Саймон Темплер рөлін сомдады. 1950 жылдары Прайс үнемі қорқыныш фильмдеріндегі рөлдерге көшті, "Балауыз үй" (1953) фильмінде кісі өлтіретін мүсінші рөлінде басты рөлді ойнады. Бұл Солтүстік Америка кассасында жылдың алғашқы ондығына енген алғашқы үш өлшемді фильм болды. Оның келесі рөлдері "Жаңылған әулие" (1954), "Муха" (1958) және оның жалғасы "Муханың оралуы" (1959) фильмдерінде болды. Сол жылы Прайс продюсер-режиссер Уильям Каслдың екі триллерінде ойнады: "Періштелер үйі" фильмінде эксцентрикалық миллионер Фредерик Лорен рөлінде, ал "Тинглер" фильмінде доктор Уоррен Чапин рөлінде, ол атақты жаратылысты ашты. Ол "Үш қаңқа кілті" радио драмасында, егеуқырлар әскерімен қоршаған арал маягы туралы оқиғада пайда болды. Ол алғаш рет 1950 жылы "Escape" бағдарламасында осы туынды орындады және 1956 және 1958 жылдары "Suspense" бағдарламасында қайта ойнады. Қорқыныш әлемінен тыс, Прайс 1956 жылы шыққан "Он қазына" фильмінде Бака рөлін ойнады. Осы кезеңде ол "Ғылыми фантастика театры", "Playhouse 90" және "General Electric театры" сияқты телешоулардың эпизодтарында да пайда болды. 1955-1956 жылдарғы телесезон ішінде ол "Crossroads" діни антологиялық сериясында үш рет түсті. 1955 жылғы "Тазалау" эпизодында Прайс пастор Роберт Расселл рөлін сомдады. 1956 жылы ол раввин Гершом Мендес Сейхас рөлін "Тәуелсіз" эпизодында, ал пастор Альфред У. Прайс рөлін "Құдайдың шипасы" эпизодында ойнады.

1960 жылдар

1960 жылдары Прайс Роджер Корман және Американдық Халықаралық Суреттер (AIP) компаниясымен бірге төмен бюджетті фильмдер түсіруде бірнеше сәттіліктерге қол жеткізді. Бұл "Ашер үйі" (1960) фильмімен басталды, ол АҚШ-та 2 миллион доллардан астам касса жинады және Эдгар Аллан Поның "Құдық пен маятник" (1961), "Қорқынышты әңгімелер" (1962), "Қорқыныш комедиясы" (1963), "Қарға" (1963), "Қызыл өлімнің бетпердесі" (1964) фильмдерінің экранизациясына жол ашты. Ол Ричард Матесонның "Мен – аңызмын" романының алғашқы бейімделуі болған "Жердегі соңғы адам" (1964) фильмінде ойнады, сондай-ақ ағылшын азамат соғысы кезінде өткен "Қолдаушы іздеуші" (АҚШ: "Құрттың жеңімпазы", 1968) фильмінде әйелдерді қуғындаған Мэтью Хопкинс рөлін сомдады. Прайс "Доктор Голдфут және бикини машинасы" (1965) және оның жалғасы "Доктор Голдфут және қыз-бомбалар" (1966) сияқты комедиялық фильмдерде де ойнады. 1968 жылы ол Патрисия Рутледжбен бірге "Күннің сүйіктісі" мюзиклінде ерекше суретші рөлін ойнады. 1960 жылдары Прайс "Голливуд алаңдары" телешоуында қонақ ретінде пайда бола бастады, 1970 жылдары жартылай тұрақты қатысушыға айналды, тіпті 1980 жылы финалда қонақ сарапшылардың бірі болды. Ол онжылдық ішінде "The Red Skelton Show", "Daniel Boone", "F Troop", "Get Smart", "The Man from U.N.C.L.E." және "Voyage to the Bottom of the Sea" сияқты телешоуларда көптеген рет қонаққа шақырылды. 1966 жылдан 1967 жылға дейін "Бэтмен" телесериалында ол жаман кейіпкер Эггхед рөлін сомдады. 1964 жылы ол 2016 жылға дейін жұмыс істеп келген Аризона штатының Томбстоун қаласындағы "Томбстоун Хисторамасы" үшін баяндама жасады. Ол сондай-ақ австралиялық "Егер осы қабырғалар сөйлей алса" телесериалының жүргізушісі болды, онда тарихи ғимараттың қысқаша тарихы (ғимараттың өзі баяндағандай) және ғимараттың баяндаушы дауысы жарияланды.

1970 жылдар

1970 жылдардың басында Прайс BBC радиосының қорқыныш пен құпияға толы «The Price of Fear» сериясын жүргізіп, бас рөлді сомдады. Ол 1971 жылы Гамильтон қаласындағы (Онтарио, Канада) жергілікті CHCH TV телеарнасында көрсетілген «Фрайтенштейннің күлкілі үйі» балалар бағдарламасында эпизодтық рөлде ойнады. Оның рөлі ашылу және жабылу монологтарынан өзге, түрлі кейіпкерлер туралы өлеңдер оқудан, кейде плащ немесе басқа да костюмдер киюден тұрды. Прайс «Қорқынышты доктор Фибс» (1971) фильмінде, оның жалғасы «Доктор Фибс қайта тіріледі» (1972) және «Қан театры» (1973) фильмдерінде екі серийлі кісі өлтірушінің бірін бейнеледі. Сол жылы ол Джим Бэкустың «Муч Голливудқа барады» фильмінде өзінің рөлін сомдады. Прайс Эдгар Аллан Поның туындыларын жоғары бағалап, 1975 жылы Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Эдгар Аллан По музейіне сапар шегіп, музейдің танымал қарға тұрпатымен суретке түсті. Прайс сондай-ақ Базил Ратбоунмен бірге Поның әңгімелері мен өлеңдерін драматикалық оқып жазды. 1975 жылы Прайс пен оның әйелі Корал Браун АҚШ және Лондондағы Король театрында қойылған «Ардель» пьесасының халықаралық сахналық нұсқасында бірге ойнады. Осы кезеңде Браун мен Прайс BBC радиосында 1975 жылы эфирге шыққан «Night of the Wolf» пьесасында өнер көрсетті. Прайс 1975 жылдан бастап фильмдердегі жұмысын азайтты, себебі қорқыныш жанрының өзі құлдырады, ал ол баяндамалық және дауыстау жұмыстарын күшейтті, сондай-ақ Милтон Брэдлидің «Қысқарған бас алма мүсіні» жарнамасын жасады. Прайс 1975 жылы Алис Купердің «Welcome to My Nightmare» альбомындағы «The Black Widow» әніне монолог жазды және тиісті телеарнайы бағдарлама «Алиса Купер: Кошмарда» пайда болды. 1970 жылдардың басында ол «Тауылсыз оқиғалар» күнделікті радио бағдарламасында бір жыл бойы ойнады. Ол 1970 жылы «Here's Lucy» бағдарламасындағы эпизодта өнер саласындағы біліктілігін көрсетті, ал 1972 жылы ABC телеарнасының «The Brady Bunch» бағдарламасында ақыл-есі дұрыс емес археолог рөлін сомдады. 1976 жылдың қазанында ол «The Muppet Show» бағдарламасының бір эпизодында қонақ ретінде көрінді. 1977 жылы Прайс Бобби 'Борис' Пикеттің 1962 жылы жазылған «The Monster Mash» әнінің кавер-нұсқасын жазды, оны Ұлыбританиялық продюсерлер Кен Берджесс пен Боб Ньюби өндірді. 1977 жылы Прайс Джон Гей жазған және Джо Харди қойған «Диверсиялар мен ләззат» атты бір актерлік сахналық пьесада Оскар Уайльд рөлін ойнай бастады, бұл пьеса Уайльдтың өліміне бір жылдай уақыт қалғанда париждік театр сахнасында өтті. Пьесаның алғашқы гастрольдік көрсетілімдері Нью-Йорк қаласынан басқа барлық қалаларда сәтті өтті. 1979 жылдың жазында Прайс Уайльд рөлін Колорадо штатының Лидвилл қаласындағы Табор опера үйінде сомдады, бұл сахнада Уайльд 96 жыл бұрын кеншілерге өнер туралы лекция оқыған. Кейін ол бұл пьесаны бүкіл әлем бойынша орындады. 1979-1980 жылдары Прайс «Sears Radio Theater» радио сериясының «Mystery Night» сегментін жүргізді.

During the early 1970s, Price hosted and starred in BBC Radio's horror and mystery series The Price of Fear. He accepted a cameo part in the Canadian children's television program The Hilarious House of Frightenstein (1971) in Hamilton, Ontario, on the local television station CHCH TV. In addition to the opening and closing monologues, his role in the show was to recite poems about various characters, sometimes wearing a cloak or other costumes. He appeared in The Abominable Dr. Phibes (1971), its sequel Dr. Phibes Rises Again (1972), and Theatre of Blood (1973), in which he portrayed one of two serial killers. That same year, he appeared as himself in Mooch Goes to Hollywood, a film written by Jim Backus. Price was an admirer of the works of Edgar Allan Poe, and in 1975 visited the Edgar Allan Poe Museum in Richmond, Virginia, where he had his picture taken with the museum's popular stuffed raven. Price also recorded dramatic readings of Poe's short stories and poems, which were collected together with readings by Basil Rathbone. In 1975, Price and his wife Coral Browne appeared together in an international stage adaptation of Ardèle, which played in the U. S. and in London at the Queen's Theatre. During this run, Browne and Price starred together in the BBC Radio play Night of the Wolf first airing in 1975. Price greatly reduced his film work from around 1975, as horror itself suffered a slump, and he increased his narrative and voice work, as well as advertising Milton Bradley's Shrunken Head Apple Sculpture. Price provided a monologue for the Alice Cooper song "The Black Widow" on the Welcome to My Nightmare album in 1975, and he appeared in the corresponding TV special Alice Cooper: The Nightmare. He starred for a year in the early 1970s in the syndicated daily radio program Tales of the Unexplained. He made guest appearances in a 1970 episode of Here's Lucy, showcasing his art expertise, and in a 1972 episode of ABC's The Brady Bunch, in which he played a deranged archaeologist. In October 1976, he appeared as the featured guest in an episode of The Muppet Show. In 1977 Price recorded a cover version of Bobby 'Boris' Pickett's 1962 Single record The Monster Mash produced by UK record producers Ken Burgess and Bob Newby and released in the UK by EMI Records. In 1977, Price began performing as Oscar Wilde in the one man stage play Diversions and Delights, written by John Gay and directed by Joe Hardy, and set in a Parisian theatre on a night about one year before Wilde's death. The original tour of the play was a success in every city except for New York City. In the summer of 1979, Price performed the role of Wilde at the Tabor Opera House in Leadville, Colorado, on the same stage from which Wilde had spoken to miners about art some 96 years before. He eventually performed the play worldwide. During 1979–1980, he hosted the "Mystery Night" segment of the radio series Sears Radio Theater.

Кейінгі мансап

1982 жылы Прайс «Винсент» фильмінде баяндаушының дауысын берді, Тим Бертонның алты минуттық фильмі, онда жас бала өзінің қиялында Винсент Прайсқа айналады. Сол жылы Прайс Майкл Джексонның «Триллер» әніндегі сөздік тізбекті орындады және Гилберт пен Салливанның «Руддигор» телеспектаклінде (Робин Оукапл рөлінде Кит Мишелмен) Сэр Депард Мургатройд рөлінде пайда болды. 1983 жылы ол британдық қорқыныш фильмі «Өлім үйіндегі қанқұйлы» («Bloodbath at the House of Death») фильмінде «Зұлым адам» рөлін ойнады. Ол Кристофер Ли, Питер Кушинг және Джон Каррадинмен бірге «Ұзын көлеңкелер үйінде» ойнады; ол осы актерлердің әрқайсысымен бұрынғы онжылдықтарда кем дегенде бір рет жұмыс істеген, бірақ бұл барлығының алғашқы бірлескен жұмысы болды. Оның соңғы маңызды рөлдерінің бірі және сүйікті рөлдерінің бірі – 1986 жылы Уолт Диснейдің «Ұлы тышқан детективі» фильмінде профессор Ратиганның дауысы. 1981 жылдан 1989 жылға дейін Прайс PBS телеарнасының «Mystery!» телесериалын жүргізді. 1985 жылы ол Ханна-Барбераның «Скуби-Дудың 13 қонағы» сериалында құпия «Винсент Ван Гул» рөлінде дауыстап, Скуби-Ду, Скреппи-Ду және олардың командасына он үш демонды қайта ұстауға көмектесті. Ол өмір бойы дөңгелекті тау-кендердің жанкүйері болды және 1987 жылы дөңгелекті тау-кендер мен ойын-сауық парктерінің тарихы туралы отыз минуттық деректі фильмді, соның ішінде Кони-Айлендті баяндады. Осы кезеңде (1985–1989) ол Tilex ванна бөлмелерін тазартатын жарнамаларда қорқынышты тақырыпта пайда болды. 1984 жылы Прайс Шелли Дюваллдың «Ертегілер театры» сериалында «Аққарға мен жеті нан» ертегісіндегі Айна рөлінде және «Шытырлау туралы білу үшін үйден кеткен бала» ертегісінің баяндаушысы болды. 1987 жылы ол Бетт Дэвис, Лилиан Гиш және Энн Сотернмен бірге «Тамыздың киттері» фильмінде ойнады, онда Мэн штатында өмірінің соңына таман өмір сүріп жатқан екі қарындастың оқиғасы баяндалады. «Тамыздың киттері» фильміндегі рөлі оның мансабындағы жалғыз номинация – «Индепендент Спирит» сыйлығының «Ең үздік еркін актер» номинациясы болды. 1989 жылы Прайс Сент-Луис Даңқ аллеясына енгізілді. Оның соңғы маңызды киножұмысы Тим Бертонның «Эдвард Сақиналы» (1990) фильміндегі ойлап табушы рөлі болды. 1990 жылы Прайс Париж Диснейлендіндегі «Фантом сарайы» аттракционы үшін Фантомның баяндамасын жазды. Алайда, 1992 жылы аттракцион ашылғаннан кейін баяндама алынып тасталды және Жерар Шевалье орындаған толығымен француз тіліндегі баяндамамен ауыстырылды. Саундтректе тек Прайстың әйгілі күлкісі ғана қалды. 2018 жылы күрделі жөндеу кезінде Прайстың баяндамасының бір бөлігі қалпына келтірілетіні хабарланды. 2019 жылы қайта ашылғаннан бері жаңа тректер екі тілде: Прайстың түпнұсқа үзінділері, сондай-ақ оның 1990 жылғы жазбасынан бұрын қолданылмаған материал ағылшын тіліндегі бөліктерді құрайды, ал актер Бернард Алан Фантомды француз тілінде дауыстайды.

In 1982, Price provided the narrator's voice in Vincent, Tim Burton's six minute film about a young boy who flashes from reality into a fantasy where he is Vincent Price. That same year, Price provided the spoken word sequence throughout the Michael Jackson song "Thriller", and appeared as Sir Despard Murgatroyd in a television production of Gilbert and Sullivan's Ruddigore (with Keith Michell as Robin Oakapple). In 1983, he played the Sinister Man in the British spoof horror film Bloodbath at the House of Death. He appeared in House of the Long Shadows with Christopher Lee, Peter Cushing, and John Carradine; he had worked with each of those actors at least once in previous decades, but this was the first time that all had teamed up. One of his last major roles, and one of his favorites, was as the voice of Professor Ratigan in Walt Disney Pictures' The Great Mouse Detective in 1986. From 1981 to 1989, Price hosted the PBS television series Mystery! In 1985, he provided voice talent on the Hanna Barbera series The 13 Ghosts of Scooby Doo as the mysterious "Vincent Van Ghoul", who aided Scooby Doo, Scrappy Doo, and the gang in recapturing thirteen demons. He was a lifelong fan of roller coasters, and he narrated a 1987 thirty minute documentary on the history of roller coasters and amusement parks, including Coney Island. During this time (1985–1989), he appeared in horror themed commercials for Tilex bathroom cleanser. In 1984, Price appeared in Shelley Duvall's live action series Faerie Tale Theatre as the Mirror in "Snow White and the Seven Dwarfs", and the narrator for "The Boy Who Left Home to Find Out About the Shivers". In 1987, he starred with Bette Davis, Lillian Gish, and Ann Sothern in The Whales of August, a story of two sisters living in Maine facing the end of their days. His performance in The Whales of August earned the only award nomination of his career, an Independent Spirit Award for Best Supporting Male. In 1989, Price was inducted into the St. Louis Walk of Fame. His last significant film work was as the inventor in Tim Burton's Edward Scissorhands (1990). In 1990, Price recorded the narration of the Phantom for the Phantom Manor attraction at Disneyland Paris. However, shortly after the ride opened in 1992, the narration was removed and replaced with one entirely in French, performed by Gérard Chevalier. Only Price's infamous laughter remained on the soundtrack. In 2018, during a major renovation, it was announced that parts of Price's narration would be restored. Since the 2019 reopening, the new tracks are dual language; Price's original excerpts as well as previously unused material from his 1990 recording comprise the English speaking portions, while actor Bernard Alane voices the Phantom in French.

Өнер

Прайс Йель университетінде өнер тарихын оқыған, өнерді жақсы көрген және коллекциялаған адам болды. Ол Үнді өнері мен қолөнері басқармасының комиссары қызметін атқарды. 1957 жылы студенттердің ынтасы мен қауымның түпнұсқа өнер туындыларын көруге мүмкіндік қажеттілігіне тәнті болған Винсент пен Мэри Грант Прайс өздерінің жеке коллекциясынан 90 туындыны және көп сомада ақшаны Калифорния штатының Монтерей Парк қаласындағы Шығыс Лос-Анджелес колледжінде Винсент Прайс атындағы өнер мұражайын құруға сыйлады. Бұл АҚШ-тағы қауымдық колледжге тиесілі алғашқы «оқу өнері коллекциясы» болды. Олар барлығы 2000-ге жуық туындыны сыйлады; коллекцияда 9000-нан астам туынды бар және оның құны 5 миллион доллардан асып түседі. Прайс сонымен қатар Sears, Roebuck and Co. компаниясы үшін өнер консультанты ретінде де жұмыс істеді. Прайс үшін өнерге қоғамның қолжетімділігі маңызды болды, оның қызы Викторияның айтуынша, ол Sears-пен жасалған келісімді «өз халықшыл сенімдерін іске асыруға, американдық халқына өнерді жеткізуге мүмкіндік» ретінде қарастырды. 1960 жылдары Чарльз Бёрд Кинг салған американдықтардың портреттері Жаклин Кеннедидің Ақ үйін қайта жаңарту үшін қол жеткізілді. Винсент Прайстың күш-жігері арқасында бұл бес картинаға ақы төленіп, Sears компаниясы Ақ үй коллекциясына сыйға берді. Прайс өзінің өте кең өнер коллекциясын жинады, ал 2008 жылы Даллас қаласындағы бір жұбай 25 долларға сатып алған картина Прайс коллекциясынан екені анықталды. Австралиялық модернист Грейс Коссингтон Смит салған бұл картинаның қазіргі бағасы 45 000 австралиялық долларын құрайды.

Жеке өмір

Прайс үш рет үйленген. Оның алғашқы некесі 1938 жылы бұрынғы актриса Эдит Барреттпен болды; олардың бір ұлы, ақын және колонка жазушысы Винсент Барретт Прайс болды. 1948 жылы Эдит пен Прайс ажырасты. Прайс 1949 жылы Мэри Грантқа үйленді, олардың қызы, шабылдаушы спикер Виктория Прайс 1962 жылдың 27 сәуірінде дүниеге келді. Оның тууына Прайстің «Виктория Регина» пьесасындағы алғашқы үлкен жетістігі құрмет көрсетілді. Неке 1973 жылға дейін сақталды. Ол 1974 жылы австралиялық актриса Корал Браунға үйленді; ол «Қан театры» (1973) фильмінде оның құрбандарының бірі болған. Неке 1991 жылы оның қайтысына дейін жалғасты. Виктория Прайстың «Винсент Прайс: Қызының өмірбаяны» (1999) атты өмірбаяны Прайстің ертедегі антисемитизмі мен Адольф Гитлерге деген бастапқы құрметі туралы толық мәлімет береді. Оның қызының айтуынша: «Жас кезінде Германия мен Австрияға барғанда, Веймар Республикасы және империяның ыдырауы кезіндегі оқиғалар оны қатты әсер етті. Сондықтан Гитлер билікке келгенде, оны қауіпті күш деп қарастырмай, Гитлер неміс мақтанышын қайта жаңғыртады деген идеяға бой алды». Осы себепті ол 1950 жылдары Маккартизм кезінде соғыстан бұрынғы «нацизмге қарсы» болғаны үшін «қара тізімге» енгізілді. Бір жыл бойы жұмыс таба алмағаннан кейін, ол мансабын сақтау үшін ФБР-дің талабы бойынша «құпия серт» беруге келісті. Викторияның айтуынша, әкесі настолько либералды болғандықтан, «ағамның ең ерте естеліктерінің бірі – Франклин Рузвельттің қайтысы туралы хабар естігенде, әкем диваннан құлап, жылап кетті». Бұл хабар 1950 жылдың 30 шілдесінде NBC радиосында таратылды, онда американдықтар оған қарсы күресуі керек екені айтылды, өйткені АҚШ-тағы мұндай көзқарастар ел жауларын қолдауға ықпал етеді. Кейіннен ол Дуайт Д. Эйзенхауэр басшылығымен Үндістан өнері мен қолөнері жөніндегі кеңеске тағайындалды; ол бұл тағайындауды «демократ болғандықтан, күтпеген жағдай» деп атады. Прайс қызының лесбиянка екенін ашық айтқанда оны қолдады және PFLAG ұйымының құрметті кеңес мүшесі болып қосылды. Ол 1970 жылдары Анита Брайанттың гомофобиялық науқанын сынады. Прайс сонымен қатар жұртшылықтың ВИЧ/ЖҚС туралы алалауын басу үшін қоғамдық қызмет туралы хабарлама түсірген алғашқы танымал тұлғалардың бірі болды. 2015 жылы Виктория берген сұхбатында әкесі оған еркектермен болған қарым-қатынасын сеніммен айтқан. Оның денесі кремацияланып, күлі Малибудағы Пойнт-Дюм маңындағы Николас Каньон жағажайына шашылды.

Price married three times. His first marriage was in 1938 to former actress Edith Barrett; they had one son, poet and columnist Vincent Barrett Price. Edith and Price divorced in 1948. Price married Mary Grant in 1949, and they had a daughter, inspirational speaker Victoria Price, on April 27, 1962, naming her after Price's first major success in the play Victoria Regina. The marriage lasted until 1973. He married Australian actress Coral Browne in 1974; she had appeared as one of his victims in Theatre of Blood (1973). The marriage lasted until her death in 1991. Victoria Price's biography Vincent Price: A Daughter's Biography (1999) details Price's early antisemitism and initial admiration for Adolf Hitler. According to his daughter: "When he went to Germany and Austria as a young man, he was struck by a lot of things going on during the Weimar Republic and the dissolution of the empire So when Hitler came into power, instead of seeing him as a dangerous force, he was sort of swept up in this whole idea that Hitler was going to bring German pride back." so much so that he was "greylisted" under McCarthyism in the 1950s for having been a prewar "premature anti Nazi". After being unable to find work for a year, he agreed to requests by the FBI that he sign a "secret oath" to save his career. Victoria said that her father became so liberal that "one of my brother's earliest memories is when Franklin Roosevelt's death was announced, my father fell backward off the sofa sobbing." which aired on NBC Radio on July 30, 1950,
claiming that Americans must fight against it because such prejudices within the United States fuel support for the nation's enemies. He was later appointed to the Indian Arts and Crafts Board under the Dwight D. Eisenhower administration; he called the appointment "kind of a surprise, since I am a Democrat". Price was supportive of his daughter when she came out as a lesbian and joined PFLAG as an honorary board member. He was critical of Anita Bryant's anti gay rights campaign in the 1970s. Price was also one of the first celebrities to film a public service announcement to help allay public fears about HIV/AIDS. In an interview in 2015, Victoria said that her father confided in her his intimate relationships with men when she came out to him as a lesbian. His remains were cremated and his ashes scattered off Nicholas Canyon Beach, near Point Dume in Malibu.

Мұра

A&E Network Прайс қайтыс болғаннан кейінгі түнде Biography эпизодын көрсетіп, оның қорқыныш фильмдеріндегі мансабын баяндады, бірақ авторлық құқықтарды реттеуге қабілетсіздігінен кейін, көрсетілім қайтадан эфирге шығармады. Төрт жыл өткен соң, A&E 1997 жылдың 12 қазанында "Винсент Прайс: Көп қырлы жамандық" деген жаңартылған эпизодты шығарды. Сценарийін "Винсент Прайстың толық фильмдері" кітабының авторы Люси Чейз Уильямс жазды. 1991 жылдың басында Тим Бертон "Винсентпен әңгімелер" деген жеке құжаттық фильмді дамытып жатқанда, Прайспен сұхбаттар Винсент Прайс галереясында түсірілді, бірақ жоба аяқталмай, кейін тоқтатылды. 1996 жылғы ZZ Top альбомы Rhythmeen "Vincent Price Blues" атты тректі қамтиды. Прайс 1993 жылы қайтыс болғанға дейін Коннектикут штатының Бристоль қаласындағы Witch's Dungeon Classic Movie Museum-ның құрметті кеңес мүшесі және жақтаушысы болды. Музейде Прайс қатысқан фильмдердегі кейіпкерлердің толық өлшемді балауыз моделдері бар, олардың ішінде "Муха", "Жаман доктор Фибс" және "Қызыл өлімнің маскасы" фильмдерінен кейіпкерлер бар. Прайс бітірген мектебі, Мэри институты және Сент-Луис күндізгі мектебіндегі қара қорап театры оның құрметіне аталды. Тим Бертон Винсент Прайске арналған "Винсент" атты қысқаша тоқтатылған анимациялық фильмін түсірді, онда Винсент Маллой есімді жас баланың қараңғы және қорқынышты нәрселерге құштарлығы баяндалады, және осы фильмтің повествошісі Прайс болды. "Винсент екі рет, Винсент екі рет" - "Сезам көшесі" пародисы еді. Ол "Симпсондар" эпизодының бірінде пародияланды ("Жексенбі, жаман жексенбі"). Прайс өзінің "Сықыр сурет" қуыршағына ие болды, ол әрқашан "жамандыққа" ұмтылып, адамдарды өз тұзақтарына тартып, бірақ олардың құрбандары оның кемшіліктерін көрсетіп тастады. 2005 жылдың қарашасынан бастап NBC комедиялық/вариете шоуы "Saturday Night Live"-дың тұрақты қатысушысы Билл Хадер Прайсты 1950/60-шы жылдардағы атақтылармен толы мерекелік арнайы бағдарламаларды жүргізетін қайта келетін скетчте ойнады. SNL-де Прайсты ойнаған актерлердің арасында Дэн Айкройд және Майкл Маккин (ол 10-шы маусымның эпизодын жүргізгенде және 1994-95 маусымда актерлік құрамға қабылданғанда ойнады) болды. 1999 жылы Прайс туралы ашық және егжей-тегжейлі өмірбаянын оның қызы Виктория St. Martin's Press баспасынан шығарды. 2011 жылдың мамыр айының соңында Cinema St. Louis ұйымы Прайс туған күнінің 100 жылдығын тойлау үшін шара өткізді. Ол Миссури тарих мұражайында Викториямен қоғамдық кездесуді және Шелдон концерт залының галереясындағы естелік заттар мен тарихи экспонаттарды қамтыды. Көзге түріспейтін, әртүрлі ұрпақтар мен мәдениеттердің ерекше үйлесімділігінде, әдепті Прайс ағылшын хард-рок тобы Deep Purple-дың досы болды және 1975 жылы ол Роджер Гловердің "Көбелек кеші" және "Жеркездің тойы" әнінің тікелей орындалысында баяндамашы ретінде қатысты. Он жылдардан кейін, 2013 жылы Deep Purple оған арналған "Vincent Price" синглын шығарды. Бұл құрмет көрсету TCM арнасында көрсетілімдерді насихаттау және толықтыру үшін бірнеше рет көрсетілді. Прайс туралы сезімдерін бөліскен Уотерс кейде актердің экрандық тартымдылығын, әсіресе оның қараңғы рөлдеріндегі тартымдылығын сипаттады:

The A&E Network aired an episode of Biography the night following Price's death, highlighting his horror film career, but because of its failure to clear copyrights, the show was never aired again. Four years later, A&E produced its updated episode, titled Vincent Price: The Versatile Villain, which aired on October 12, 1997. The script was by Lucy Chase Williams, author of The Complete Films of Vincent Price. In early 1991, Tim Burton was developing a personal documentary with the working title Conversations with Vincent, in which interviews with Price were shot at the Vincent Price Gallery, but the project was never completed and was eventually shelved. Rhythmeen, the ZZ Top album from 1996, includes a track named "Vincent Price Blues". Price was an honorary board member and strong supporter of the Witch's Dungeon Classic Movie Museum in Bristol, Connecticut, until his death in 1993. The museum features detailed life sized wax replicas of characters from some of Price's films, including The Fly, The Abominable Dr. Phibes, and The Masque of the Red Death. A black box theater at Price's alma mater, Mary Institute and St. Louis Country Day School, is named after him. Tim Burton directed a short stop motion film as a tribute to Vincent Price called Vincent, about a young boy named Vincent Malloy who is obsessed with the grim and macabre; it is narrated by Price. "Vincent Twice, Vincent Twice" was a parody of Sesame Street. He was parodied in an episode of The Simpsons ("Sunday, Cruddy Sunday"). Price had his own Spitting Image puppet, who was always trying to be "sinister" and lure people into his ghoulish traps, only for his victims to point out all the obvious flaws. Starting in November 2005, featured cast member Bill Hader of the NBC sketch comedy/variety show Saturday Night Live has played Price in a recurring sketch in which Price hosts botched holiday specials filled with celebrities of the 1950s/'60s. Other cast members who played Price on SNL include Dan Aykroyd and Michael McKean (who played Price when he hosted a season 10 episode and again when he was hired as a cast member for the 1994–95 season). In 1999, a frank and detailed biography about Price written by his daughter, Victoria, was published by St. Martin's Press. In late May 2011, an event was held by the organization Cinema St. Louis to celebrate what would have been Price's 100th birthday. It included a public event with Victoria at the Missouri History Museum and a showcase of ephemeral and historic items at the gallery inside the Sheldon Concert Hall. In an unusual convergence of widely different generational and cultural backgrounds, the genteel Price was a friend of the English hard rock band Deep Purple and in 1975, he appeared on Roger Glover's live version of The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast as a narrator. Decades later, in 2013, Deep Purple released "Vincent Price", a single the band members dedicated to him. The tribute was repeatedly broadcast on TCM to promote and complement those televised presentations. In sharing with viewers his feelings about Price, Waters at one point describes the actor's screen appeal, especially when he was featured in his darker roles:

Бір қас көтеруімен-ақ сіз оның тартымды, зұлым, бірақ мейірімді жамандыққа толы әлеміне енетініңізді сезінесіз. Мен осы фильмдерді Винсент Прайссыз көзге елестете алмаймын. Ол керемет актер еді, ешқашан мақтансақ емес. Оны көруге келген көрермендер әртүрлі болды, кедейлерден бастап байларға дейін. Оны ешкім жек көрмеді. Винсент Прайс, әдепті болғанымен, сыныптан тыс еді, ол әдептіліктің өрнегі болды. Ол жоғары сапаға жаңа мағына берді, және ол әрқашан көркем, қадірлі, сүйкімді және сәл зұлым болды.