Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Duke Field, Eglin AFB Auxiliary Field # 3 деп те аталады, АҚШ-тың Флорида штатының Окалуза округіне қарасты Крествью қаласының орталық бизнес ауданынан үш шақырым (5 км) оңтүстікке қарай орналасқан әскери әуежай.
Duke Field , also known as Eglin AFB Auxiliary Field #3, is a military airport located three miles (5 km) south of the central business district of Crestview, in Okaloosa County, Florida, United States.
Тарих
Duke Field - Эглин Field / Eglin AFB кешенінде салынған алғашқы көмекші алаңдардың бірі. 1941 жылы 23 қаңтарда тазалау және сыныптау жұмыстары басталды, ал алғашқы ғимараттың іргетасы 1942 жылы 15 ақпанда салынды. 3 алаңды 1942 жылы Дулиттл Рейдерлері оқу базасы ретінде қолданды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай, бұл алаң 1949 жылы "12 сағат жоғары" көркем фильмінің түсірілімінде пайдаланылған бірнеше сайттардың бірі болды.
Duke Field was one of the first auxiliary fields built on the Eglin Field / Eglin AFB complex. Clearing and grading began 23 January 1941, with the first building foundations laid on 15 February 1942. Field 3 was used as a training base by the Doolittle Raiders in 1942. Shortly after the end of World War II, the field was one of several sites used in the production of the 1949 feature film Twelve O'Clock High.
Қырғи қабақ соғыс
1950 жылдары Дьюк Филд 3205-ші Дрон тобының үйі болды, ол Мексика шығанағында атыс және зымыран жаттығулары үшін пайдаланылған радио қашықтан басқарылатын B 17 және F 80 ұшақтарын басқаратын. Олар ядролық сынақ бағдарламасында да пайдаланылды, олар ұшқышты атомды жарылыс бұлттары арқылы ұшып, жауын-шашын туралы ақпарат жинады. Үлкен буралы темір ангар, "Батлер ангары", 160 фут (49 м) Х 130 фут, Тринидадтан тасымалданады (бәлкім, бұрынғы Уоллер әуе күштері базасынан, бюджет қысқартулары салдарынан 1949 жылдың 28 мамырында жабылған), 1950 жылдың 1 сәуірінен ~ 10 шілдесіне дейін 3-ші көмекші алаңда "С" компаниясының қызметкерлері, капитан Сэмюэл М. Кейблдің 806-шы авиациялық инженерлік батальоны және 550-ші басқарылатын зымыран қанатының адамдары тұрғызды. Жобалық офицер - Жердегі басқару қондырғыларын тексеру бөлімінің капитаны Кларенс Эбберт. Құрылыста B 17 ұшақтарын орналастыру үшін қосымша төрт фут шатырдың ашылуы қосылды. Хангардың екі жағына 49 метрден 40 метрге дейінгі бетон блоктардан салынған ғимараттар тұрғызылды. Сонымен қатар, ұшақ жолы 30 метрге дейін кеңейтілді және қосымша паркинг пандустары салынды, 117 327 текше метр топырақ қазылды. 1960 және 1961 жылдары Дук Филдте Шошқалар шығанағына шабуылға дайындалу кезінде "сантилизацияланған" Дуглас С 54 және Куртисс С 46 ұшақтары болды. Олар АҚШ базалары, мысалы, Хоумстед Әуе базасы мен Опа Локка әуежайы және Гватемала мен Никарагуада ЦРУ базалары арасында персонал, қару-жарақ және керек-жарақтарды тасымалдауға пайдаланылды. Бұл жердегі бірлік 20 Дуглас В 26 Invader-ді басып алу кезінде Кубаның босқын әуе экипаждары үшін пайдалану үшін "дезинфекциялауға" және бейімдеуге жауапты болды. Бірнеше T 33 және C 130 ұшақтары да соғысқа дайындалды, бірақ пайдаланылмады. Даму жобалары бөлімі (DPD), Орталық барлау агенттігінің әуе қолдары, 1045-ші Операциялық бағалау және оқу тобы ретінде жұмыс істеді, Бас штаб командасы, Эглин Әуе базасы, оны Әуе күштері белгілеген, бірақ ол 1960 жылдың аяғынан 1961 жылдың маусым / шілдесіне дейін Дьюк Филдтен шыққан DPD операциясы болды. "Ол кезде Эглинде барлығы 20-ға жуық поляк ұшқыштары болды, олардың барлығы "Локхид" компаниясында "жұмыс істейтін", сондықтан олардың саны кем дегенде екі экипаж құрауға жетеді". DPD "жобаның ұйымдастыру құрылымынан тәуелсіз жұмыс істеді, онда оның маңызды, орталық рөлі болды, соның ішінде жер астындағы әуеге ұшып, кубалық ұшқыштарды оқыту, әуе базаларын пайдалану, кубалық еріктілерді Флоридадан Гватемалаға тасымалдаудың үлкен логистикалық проблемалары және әскери ұшақтарды сатып алу және қызмет көрсету".
In the 1950s, Duke Field became home to the 3205th Drone Group, which operated radio remote controlled B 17s and F 80s that were used for gunnery and missile practice over the Gulf of Mexico. They were also used in the nuclear test program by flying the unmanned aircraft through atomic detonation clouds to gather fallout information. A large hump backed steel hangar, the "Butler Hangar", 160 feet (49 m) X 130 feet, transported from Trinidad (probably from the former Waller Air Force Base, closed 28 May 1949 due to budget cuts), was erected at Auxiliary Field 3 between 1 April and ~10 July 1950, by personnel of Company 'C', 806th Aviation Engineering Battalion, under Captain Samuel M. Cable, and the men of the 550th Guided Missiles Wing. Project Officer was Captain Clarence A. Ebbert of the Proving Ground Command Installations Division. An additional four feet of roof clearance was added to accommodate B 17s in the structure. Concrete block buildings, 160 feet (49 m) X 40 feet, were erected on the flanks of the hangar. Concurrently, the 8000 feet (2438 m) runway was widened to 100 feet (30 m) and additional parking ramps were constructed, with 117,327 cubic yards of dirt excavated. The new ramps and runway expansion consisted of asphalt over a crushed shell base. In 1960 and 1961, in preparation for the Bay of Pigs Invasion, Duke Field was host to 'sanitized' Douglas C 54s and Curtiss C 46s used for transporting personnel, armaments and supplies between US bases such as Homestead AFB and Opa locka Airport and CIA run bases in Guatemala and latterly Nicaragua. A unit at the field was responsible for 'sanitizing' and adapting about 20 Douglas B 26 Invaders for use by Cuban exile aircrews during the invasion. A few T 33s and C 130s were also prepared for use in the conflict, but not used. The Development Projects Division (DPD), the Central Intelligence Agency's air arm, operated as the 1045th Operational Evaluation and Training Group, Headquarters Command, Eglin AFB, as the Air Force designated it, but which was a DPD operation out of Duke Field from late 1960 to June/July 1961. "There was a total of about 20 Polish airmen at Eglin at the time, all of them 'employed' by Lockheed, so there should be enough of them to form at least two crews." The DPD operated independently of "the organizational structure of the project, in which it had a vital, central role, including air drops to the underground, training Cuban pilots, operation of air bases, the immense logistical problems of transporting the Cuban volunteers from Florida to Guatemala, and the procuring and servicing of the military planes."
Арнайы операцияларды пайдалану
1970 жылдың тамыз бен қазан айлары аралығында Вьетнам соғысы кезінде бірлескен төтенше жұмыс тобы Дьюк Филдтегі AFROTC нысандарын АҚШ Армиясының Арнайы күштерінің әскерлерін орналастыру үшін пайдаланды. Еглин әуе базасы мен Хёрлберт алаңында орналасқан ұшақтар да күнделікті Дьюк аланын ұшақ түсіру жолағына айналдырды. 1971 жылы 30 шілдеде 919-шы тактикалық әуе көлігі тобы (TAG) Әуе күштерінің резервінде (AFRES) белсенділенді және C 130A Hercules ұшақтарымен Дьюк Филдте құрылды, бұл бөлім оперативті түрде тактикалық әуе командалығына (TAC) берілді. Осы әрекетімен 919 TAG Duke Field үшін "қолындағы топ" ұйымына айналды. 1975 жылдың 1 шілдесінде 919 TAG арнайы операциялар миссиясына айналды және 919-шы арнайы операциялар тобы (919 SOG) болды, бұл жалғыз Әуе күштері резервіндегі AC 130 Spectre қарулы бөлім. AC 130A Әуе күштері AC 130H-ға ауысқан кезде Әуе күштері Әуе күшінен ауыстырылды және 1976 қаржы жылына дейін Дьюк Филдте жаңа құрылысқа 6,7 миллион долларға жуық қаржы бөлінді. 1975 жылы Әскери әуе көлігі қолбасшылығына (MAC) АҚШ Әскери-әуе күштері C 130 әуе көлігі бөлімдері берілсе де, AC 130 бөлімдері TAC-те қалды. 1980 жылы Дьюк Филд операциясы үшін жаттығуларда пайдаланылған алаңдардың бірі болды. Бұл операция Иранда ұсталған американдық тұтқындарды құтқару үшін екінші рет C 130 ұшағын пайдалану үшін жасалған. Бұл үшін сынақтардың көпшілігі Вагнер алаңында (Эглин әуе базасының көмекші алаңы No1) жүргізілді және 1980 жылы 29 қазанда жоғары модификацияланған YMC 130H Credible Sport ұшақтарының бірінің көрсетілімі кезінде ақаулық пен қатты қону осы ұшақтың жойылуына әкелді. Ұшақтағы барлық экипаж аман қалды. 1983 жылы 919 SOG-дің операциялық талапкерлігі TAC-тен MAC-ке ауысты және соңғысының жаңадан құрылған 23d Air Force (23 AF), бұл іс-қимыл барлық Әдеттегі Әуе күштері AC 130 және MC 130 бөлімшелері мен активтерін TAC-тен MAC-ке ауыстырумен қатар өтті. 1990 жылы 23 AF Әуе күштері арнайы операциялар қолбасшылығы (AFSOC) болып қайта тағайындалды, ол Әуе күштері бас қолбасшылығы (MAJCOM) болып бөлінді, ал 919 SOG-дің операциялық жауапкершілігі AFSOC-ке ауыстырылды. 1992 жылы 919 SOG 919-шы арнайы операциялар қанаты (919 SOW) болып қайта аталды, ол атауды бүгінгі күні сақтап отыр. 1995 жылы 919 SOW AC 130A ұшақтары зейнеткерлікке шығарылды және 919 SOW MC 130E Combat Talon I және MC 130P Combat Shadow ұшақтарына айналдырылды және бүкіл әлемде орналасу үшін қол жетімді болды. 1995 жылы 711-ші арнайы операциялар эскадрильясы (711 SOS) MC 130E-ге ауысқан кезде, 5-ші арнайы операциялар эскадрильясы (5 SOS) 919 SOW-де Дьюк Филдте MC 130N / P, Combat Shadow арнайы операциялар әуедегі жанармай құю ұшағын ұшу үшін іске қосылды. 1997 жылдың 17 ақпанында Әуе күштері резервінің (AFRES) Әуе күштерінің далалық операциялық агенттігі болудан бас тартып, Әуе күштері резервінің командасы (AFRC) ретінде Әуе күштері MAJCOM болды, бұл 919 SOW-ді AFRC-тің бағынысты командасы етті. Алайда 919 SOW-тің AFSOC-пен операциялық қатынасы өзгермейді. 2000 жылы 716-шы техникалық қызмет көрсету эскадрильясының (716 MXS) 170-ке жуық белсенді қызметтегі АҚШ Әскери-әуе күштері ұшақтарын техникалық қызмет көрсету персоналы 919 SOW-ге белсенді серіктес бөлім ретінде Дьюк Филдте тұрып қалды. Сол кезде бұл симбиозиялық қарым-қатынас ерекше болды, өйткені ол әуе күшіндегі жалғыз белсенді қызметте болған. 716 MXS әуе күштері резервінің мүшелерімен бірге MC 130E ұшақтарына техникалық қызмет көрсетуді қамтамасыз ету үшін жұмыс істеді. 716 MXS техникалық қызмет көрсетушілері 919-шы техникалық қызмет көрсету тобының (919 MXG) инфрақұрылымының миссиялық бақылауында болды және 919 MXG жұмыс орталығы қадағалаушылары техникалық қызмет көрсетушілерді жоспарлады, жұмысты басымдыққа бөліп, құралдар мен арнайы жабдықтармен қамтамасыз етті және бірінші желілік қадағалауды қамтамасыз етті. Алайда, 716 MXS-ті ұстаушылар 716 MXS-тің командирі арқылы Хурлберт алаңында 16-шы техникалық қызмет көрсету тобының (16 MXG) әкімшілік бақылауында болды. Командир әскери тәртіп мәселесі, әкімшілік есептер (оның ішінде жұмыс нәтижелері туралы есептер), персоналдың есеп беруі, адам күші, оқу, жеке жабдықтар және уақытша қызмет / саяхаттық қаржыландыру үшін жауапты болды.
Between August and October 1970, during the Vietnam War, the Joint Contingency Task Group used AFROTC facilities at Duke Field to house US Army Special Forces troops involved in Operation Ivory Coast, a mission to rescue prisoners of war at Sơn Tây, North Vietnam. Aircraft based at Eglin AFB and Hurlburt Field involved in the training also used Duke Field daily as an operational airstrip to maintain a low profile. On 30 July 1971, the 919th Tactical Airlift Group (919 TAG) was activated in the Air Force Reserve (AFRES) and established at Duke Field with C 130A Hercules aircraft, with the unit operationally gained by the Tactical Air Command (TAC). With this action, the 919 TAG effectively became the "host group" organization (similar to "host wing" at larger USAF installations) for Duke Field. On 1 July 1975 the 919 TAG converted to a special operations mission and became the 919th Special Operations Group (919 SOG), the only Air Force Reserve AC 130 Spectre gunship unit. AC 130A were transferred from the Regular Air Force as the Regular Air Force transitioned to the AC 130H and nearly $6.7 million in new construction was programmed at Duke Field through Fiscal Year 1976. Although USAF C 130 airlift units were transferred to the Military Airlift Command (MAC) in 1975, AC 130 units remained under TAC. In 1980, Duke Field was also one of the fields used in training for Operation Credible Sport, an initiative to prepare for a second rescue attempt of American hostages held in Iran using C 130 aircraft modified with multiple rocket engines for extremely short landings and takeoffs. Most of the testing for this was done at Wagner Field (Eglin AFB Auxiliary Field #1) and it was there during a 29 October 1980 demonstration of one of the highly modified YMC 130H Credible Sport aircraft that a malfunction and hard landing resulted in the destruction of this particular aircraft. All crew aboard the aircraft survived. In 1983, operational claimancy for the 919 SOG shifted from TAC to MAC and the latter's newly established 23d Air Force (23 AF), said action paralleling the transfer of all Regular Air Force AC 130 and MC 130 units and assets from TAC to MAC. In 1990, 23 AF was re designated as Air Force Special Operations Command (AFSOC), a separate Air Force major command (MAJCOM), and operational claimancy for the 919 SOG shifted to AFSOC. In 1992, the 919 SOG was re designated as the 919th Special Operations Wing (919 SOW), the designation it currently retains today. In 1995, the 919 SOW's AC 130A aircraft were retired and the 919 SOW converted to the MC 130E Combat Talon I and MC 130P Combat Shadow aircraft and made available for worldwide deployment. Also in 1995, while the wing's 711th Special Operations Squadron (711 SOS) transitioned to the MC 130E, the 5th Special Operations Squadron (5 SOS) was activated within the 919 SOW at Duke Field to fly the MC 130N/P, Combat Shadow special operations aerial refueling aircraft. On 17 February 1997, the Air Force Reserve (AFRES) ceased to be a Field Operating Agency of the Air Force and became an Air Force MAJCOM as the Air Force Reserve Command (AFRC), making the 919 SOW a subordinate command of AFRC. However, the 919 SOW's operational relationship with AFSOC would remain unchanged. In 2000, about 170 active duty USAF aircraft maintenance personnel from the 716th Maintenance Squadron (716 MXS) took up residence at Duke Field as an Active Associate unit to the 919 SOW. At the time, this symbiotic relationship was unique because it was the only active associate maintenance squadron in the Air Force. The 716 MXS worked in tandem with Air Force Reserve members to provide maintenance support to MC 130E aircraft. The 716 MXS maintainers were under the mission control of the 919th Maintenance Group (919 MXG) infrastructure and 919 MXG work center supervisors scheduled the maintainers, prioritized the work, furnished tools and special equipment, and provided first line supervision. However, the 716 MXS maintainers remained under the administrative control of the active duty 16th Maintenance Group (16 MXG) at Hurlburt Field through the 716 MXS commander. The commander was responsible for military discipline matters, administrative reports (including performance reports), personnel accountability, manpower, training, individual equipment and temporary duty/travel funding.
2008 Дулитл қайта қосылу
2008 жылдың 31 мамырында Дьюк Филдте алғашқы алты рейдер өздерінің жылдық кездесуінің аяқталуы үшін болды. Үш азаматтық B-25 ұшағы ұшақтардың ұшып-қонуын қайталай бастады, Пэнсаколадағы ұшақ ұшағының ұшқыштар командасы Токиодағы рейдке сол қызметтің үлесін көрсетті. 919 SOW 2022 жылдың желтоқсан айында C 145A Combat Coyote ұшақтарын зейнеткерлікке шығарды.
Six original Raiders were present at Duke Field, on Saturday 31 May 2008 for the culmination of their annual reunion. Three civilian B 25s in warbird markings re enacted the training take off sessions, with personnel from NAS Pensacola as flight deck crew representing that service's contribution to the Tokyo raid. The 919 SOW retired its fleet of C 145A Combat Coyote in December 2022.
Рөл мен операциялар
Техникалық тұрғыдан жақын маңдағы Эглин әуе күштері базасының бөлігі болса да, бүгін Дьюк Филд өз алдына шағын әуе күштері базасы болып табылады. Негізінен AFRC қондырғысы, Дьюк Филд 919-шы арнайы операциялар қанаты (919 SOW) қоныстайды, ол 2013 жылдың сәуіріне дейін MC 130E Combat Talon I ұшағын қолданды. 919 SOW бұрын AC 130A Spectre ұшағын қолданған. 919 SOW қазіргі уақытта MQ 9 Reaper, U 28A Draco және C 146A Wolfhound ұшақтарын пайдаланады. AFRC бірлігі ретінде 919 SOW жақын маңдағы Hurlburt Field-те орналасқан AFSOC-ке операциялық түрде ие болады. Қанат құрамында 13 эскадрилья бар, оның 2-сі Флорида штатындағы Хёрлберт алаңында орналасқан.
Although technically part of the larger nearby Eglin Air Force Base complex, today Duke Field is essentially a small air force base in its own right. Primarily an AFRC installation, Duke Field is hosted by the 919th Special Operations Wing (919 SOW), which operated the MC 130E Combat Talon I aircraft until April 2013 The 919 SOW previously operated the AC 130A Spectre gunship aircraft as flown by the 711 SOS prior to transitioning to the MC 130E in 1995. The 919 SOW currently operates the MQ 9 Reaper, U 28A Draco and C 146A Wolfhound aircraft. As an AFRC unit, the 919 SOW is operationally gained by AFSOC, headquartered at nearby Hurlburt Field. The wing contains 13 squadrons, 2 of which are stationed at Hurlburt Field, Florida.
Негізгі бірліктер
Дьюк-филдте орналасқан ұшу және ұшуға жарамсыз бірліктер. GSU белгісі қойылған бірліктер географиялық жағынан бөлек бірліктер болып табылады, олар Дьюкте орналасқан болса да, басқа жерде орналасқан бас бірлікке бағынады.
Flying and notable non flying units based at Duke Field. Units marked GSU are Geographically Separate Units, which although based at Duke, are subordinate to a parent unit based at another location.
Инфрақұрылым мен құрал-жабдықтар
Құрылысқа 1 лейтенант Роберт Л. Дьюк есімін берген, ол Curtiss A 25A 20 CS Shrike апатынан қайтыс болды. Жоқ, жоқ. 42 79823, Спенсердің маңында, Теннесси штаты, 1943 жылдың 29 желтоқсаны. Ол Флорида штатындағы Эглин полигонындағы, қазіргі Эглин әуе күштері базасындағы AAF Ground Command Ground Command-тің дәлелдеу алаңына Ассистент A 3 болып тағайындалды. Duke Field қондырғысы Эглин әуе базасының шығыс қақпасынан солтүстікке қарай 12 миль (19 км) жерде орналасқан. Duke Field-те екі асфальт төселген ұшу-қону жолақтары бар: 18/36 ұшу-қону жолағы, өлшемі 8,025 x 150 фут (2,446 x 46 м) және шабуылдау ұшу-қону жолағы 180/360, өлшемі 3,500 x 60 фут (1,067 x 18 м). Техникалық тұрғыдан Эглин әуе базасының қосалқы алаңы болса да, Дьюк алаңы негізінен өзіндік қондырғы. Әуеайлақта өзінің әуе қозғалысын басқару мұнарасы, қауіпсіздік күштерінің ғимараты, Әуе күштері өрттен қорғау қондырғылары (өрт сөндіру станциясы No 8), аспаптармен қону жүйесі (ILS), TACAN және үлкен ұшу желісі / пандусы аймағы, ангарлар, дүкен, өзін-өзі қызмет көрсету жанармай станциясы, қонақ үй қызметі, фитнес трассасы, демалыс аймақтары, техникалық қызмет көрсету қондырғылары және басқа да операциялық және әкімшілік қолдау ғимараттары бар.
The installation is named for 1st Lt Robert L. Duke, who died in the crash of a Curtiss A 25A 20 CS Shrike, AAF Ser. No. 42 79823, near Spencer, Tennessee on 29 December 1943. He was assigned as Assistant A 3 to the Proving Ground of the AAF Proving Ground Command at Eglin Field, Florida, now Eglin Air Force Base. The Duke Field installation is about 12 mile (19 km) north of the Eglin AFB East Gate on State Road 85. Duke Field has two asphalt paved runways: Runway 18/36, measuring 8,025 x 150 ft (2,446 x 46 m) and Assault Runway 180/360, measuring 3,500 x 60 ft (1,067 x 18 m). Although technically an auxiliary field to Eglin AFB, Duke Field is essentially a self contained installation. The airfield has its own air traffic control tower, security forces building, Air Force Fire Protection facilities (Fire Station #8), instrument landing system (ILS), TACAN and support infrastructure such as a large flight line/ramp area, hangars, shoppette, self service gas station, hotel service, fitness track, recreational areas, maintenance facilities and other operational and administrative support buildings.