Кіріспе

Австрия почталық жинақ банкі ғимараты (неміс тілінде: Österreichische Postsparkasse) - Венадағы әйгілі ғимарат, оны архитектор Отто Вагнер жобалап, салған. Ғимарат Вена сецессиясының маңызды туындысы ретінде қарастырылады. Ол 1904-1906 жылдары аралығында салынған, ол кезде толығымен жаңа темір бетон пайдаланылған, ал 1906 жылы 17 желтоқсанда ашылған. 1910-1912 жылдар аралығында кеңейтулер енгізілді. Бұл ғимаратта BAWAG P. S. K. банкі, бұрынғы Österreichische Postsparkasse (P. S. K.) банкі, 2005 жылы BAWAG-пен бірігуге дейін орналасқан. Ол бірінші ауданның Innere Stadt ауданында, Ringstraße бульвары маңында орналасқан.

Сыртқы

Сегіз қабатты ғимарат бүкіл бір кварталға созылады. Фасад төрт бұрышты мәрмәр тақташалармен және ақша қоймасын еске түсіретін алюминиймен жабылған. Төменгі және жоғарғы қабаттарға гранит тақташалар бекітіледі. Мармар қаптамасы қабырғаға бекітілгендей көрінетін ніттер әшекейлік болып табылады және қасбетті бекітеді. Қалыңдығы 10 см-ге жуық пластиналар гипсте орналастырылғандықтан, тігістердің тірек функциясы жоқ. Мраморды пайдалану фасадты күтіп-ұстауды және тазалауды өте оңай және арзан етеді, Вагнердің дизайнында маңызды функционалдық элемент. Вагнердің өнеркәсібіне арналған алюминийді австриялық химик Карл Йозеф Байер жетілдірген. Ол материалды тек қақпақтарға ғана емес, ғимараттың сырты мен ішіндегі басқа да сәндік элементтерге, мысалы, портик бағандарына және орталық жылыту желдеткіштеріне де қолданды. Құрылыстың төбесінде орналасқан 4,3 метрлік биіктіктегі мүсіндер алғаш рет құйма алюминийден жасалған. Шыны терезелері ішінара Леопольд Форстнердің еңбегі.

Интерьер

Георг Кох Плацтың бас кіреберісі арқылы келуші баспалдақпен үлкен Кассенхоллге көтеріледі, онда клиенттерге қызмет көрсету орналасқан. Осылайша, негізгі зал бірінші қабатта орналасқан. Зал атриум сияқты, үлкен шыны шырағы бар, табиғи жарық ғимараттың жүрегіне әрқашан кіруге мүмкіндік береді. Табиғи жарық стильдік себептермен ғана емес, сонымен қатар электр жарығының құнын азайту үшін де қолданылады. Тіпті, бас залының едені шыны плиткалармен қапталған, сондықтан күн сәулесі төменгі қабатқа дейін жетеді. Вагнер бас залдағы безендіруді минималды етіп, тек шыны мен жылтыратылған болаттан жасалған материалдарды қолданды. Декоративті әсер материалдың қарапайым, бірақ сәнді қолданылуынан пайда болады. Астындағы көкжиекті болат бағаналар бұзып, олардың жұқа дизайны оларды жарық түсіруіне кедергі келтірмейді. Зал Отто Вагнердің атақты туындыларының бірі және Вена сецессиясының ең жақсы үлгілерінің бірі. Ғимараттың кеңсе кеңістігі сыртқы терезелердің осьтеріне сәйкес бөлінеді, бұл жерде де табиғи жарықты мүмкіндігінше көбірек пайдаланады. Ішкі қабырғалар жүктеме көтермейді, сондықтан қажеттілікке қарай қайта орналастырылуы мүмкін, бұл қазіргі заманғы кеңсе ғимараттарында стандартқа айналған.

Қазіргі жағдай

Екінші дүниежүзілік соғыста зақымданбаған ғимарат әлі де бастапқы күйінде және 2005 жылдан бері оның құрастырушысы Отто Вагнерге арналған мұражай бар.