Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық прелат, крикетші Джон Фрэнсис Дирден (15 қазан 1907 - 1 тамыз 1988) - американдық католик прелаты, 1958 жылдан 1980 жылға дейін Детройт архиепискобы қызметін атқарды, ал 1969 жылы кардинал болып тағайындалды. Ол бұған дейін 1950-1958 жылдары Питтсбург епискобы болып қызмет еткен. Питтсбургте болған кезінде Дирден өзінің қатаң басқаруы үшін "Темір Джон" деген лақап ат алды. Детройтте Дирден қоғамдық істерде белсенді болды, қаладағы тең еңбек мүмкіндіктері мен нәсілдік қарым-қатынастарды жақсартты. Ол Екінші Ватикан кеңесінде ықпалды рөл атқарды. Дирден сонымен қатар Католик епископтарының ұлттық конференциясының бірінші президенті болды.
American prelate
the cricketer
John Francis Dearden (October 15, 1907 – August 1, 1988) was an American Catholic prelate who served as Archbishop of Detroit from 1958 to 1980, and was created a cardinal in 1969. He previously served as Bishop of Pittsburgh from 1950 to 1958. During his tenure in Pittsburgh, Dearden earned the nickname "Iron John" for his stern manner of administration. In Detroit, Dearden was active in community causes, supporting equal employment opportunities and better racial relations in the city. He played an influential role at the Second Vatican Council. Dearden also served as the first president of the National Conference of Catholic Bishops.
Ерте өмір және білім
Джон Дирден Род-Айленд штатының Вэлли-Фоллста, Джон Сидни мен Агнес (туған есімі Грегори) Дирденнің бес баланың ең үлкені болып дүниеге келді. Ол өзінің алғашқы білімін Сентрал-Фолс қаласындағы Қасиетті Үштік шіркеуінің шіркеу мектебінде алған. 11 жасында Дирден отбасымен Кливлендке (Огайо штаты) көшіп келді. Ол білімін Шығыс Кливлендтегі Сент-Филомена мектебінде жалғастырды, содан кейін 1921-1925 жылдары Кафедралық латын орта мектебінде оқыды. 1934 жылы Григорианскийде теология докторы дәрежесін алды. 1952 жылы ол католиктер мен католик еместер арасындағы некеге шіркеуде рұқсат беру арқылы дінаралық некеге қатысты жаңа ережелерді шығарды, бірақ оның әрекеттерін "осындай одақтарға қайшы келетін шіркеудің жалпы ережесін қандай да бір дәрежеде жеңілдету деп түсінбеу керек" деп нық айтты. 1957 жылы Рим папасының көмекшісі болып тағайындалды.
John Dearden was born in Valley Falls, Rhode Island, the eldest of five children of John Sidney and Agnes (née Gregory) Dearden. He received his early education at the parochial school of Holy Trinity Church in Central Falls. At age 11, Dearden and his family moved to Cleveland, Ohio. He continued his education at St. Philomena School in East Cleveland, and then attended Cathedral Latin High School from 1921 to 1925. He earned a doctorate in theology from the Gregorian in 1934. In 1952, he issued new regulations for interfaith marriages, allowing marriages between Catholics and non Catholics to take place in a church, but insisted his actions "must not be understood as mitigating in any degree the general rule of the church that is opposed in principle to such unions." He was named an Assistant at the Pontifical Throne in 1957.
ІІ Ватикан
Дирден 1962-1965 жылдар аралығында Екінші Ватикан кеңесінің төрт сессиясына да қатысты. Собор кезінде ол өзінің көзқарасында прогрессивтірек болып, " шіркеудегі либералдылардың сүйікті адамы" ретінде танымал болды. Папа Пауль VI Ватикан II-нің қатысушылары көтерген идеямен келісіп, 1967 жылы тұрақты диаконатты қалпына келтірген кезде, Диарден Америкада алғаш рет осы үкімді пайдаланып, 1971 жылы он үш үйленген дін қызметкерлерін диакондар ретінде тағайындап, өз епархиясындағы тұрақты дін қызметкерлерінің саны азайып бара жатқандығын көрсетті. Нью-Йорк таймс газетінде 1979 жылы Папа Иоанн Павел II Америкаға келіп, Біріккен Ұлттар Ұйымында сөйлеуге шақырылғанда, Дирденді "Дикаголық Джон Кардинал Кодидің пайдасына" Детройтқа баруды жоспарламау арқылы "жақсы көрді", - деп болжады. Ұлттық католиктік әл-ауқаты кеңесінің мүшесі ретінде ол оның қазынашысы, оның әкімшілік кеңесінің мүшесі және Литургиялық апостолдық жөніндегі комитетінің төрағасы болды.
Dearden attended all four sessions of the Second Vatican Council between 1962 and 1965. During the Council, he became more progressive in his views, becoming known as a "favorite of the liberals in the church." When Pope Paul VI agreed with the idea raised by participants in Vatican II and restored the permanent diaconate in 1967, Dearden was the first in America to utilize the pronouncement and augmented the declining numbers of regular clergy in his diocese by ordaining thirteen married laymen as deacons in 1971. The New York Times speculated that in 1979 when Pope John Paul II came to America, answering an invitation to speak at the United Nations, he "snubbed" Dearden by not scheduling a visit to Detroit "in favor of John Cardinal Cody of Chicago, whose conservatism the Pope found more to his liking." As a member of the National Catholic Welfare Council, he served as its treasurer, a member of its administrative board, and chairman of its Committee on the Liturgical Apostolate.
Мектептердің жабылуы
1970 жылы Мичиган сайлаушылары мемлекеттік конституцияға жеке меншік мектептерге салық төлеушілердің көмегін тоқтату туралы түзету енгізген кезде, Дирден өзінің епархиясындағы барлық приходтарға қаржыларын тексеруге және олардың мектептері оқушылардың азаюына байланысты қаржылық ағынды болып табылатынын анықтауға бұйрық берді. Осы деректерді қарап, ол 1971 жылы 269 мектептің 56-сын жабуды бұйырды. Бұл жағдайға қатты наразы болған шіркеу мүшелері, әсіресе, ол кезде епископтар конференциясының басшысы болғандықтан, қатты ренжіді. Дирден Католик епископтарының ұлттық конференциясын (NCCB) және оның қоғамдық саясатты құрайтын Құрама Штаттар Католик конференциясын (USCC) құруға ықпал етті. Дирден автоөнеркәсіптің басқаруын қайта құру арқылы атақ алған топпен жұмыс істеді - Буз Аллен Гамильтон басқару жөніндегі кеңесші фирма. Олар ҰҚКК құрылымы мен рәсімдерін әзірлеуде бірге жұмыс істеді. Нәтижесінде пайда болған этика "бюрократияға АҚШ-тың католик істерінде елеулі билік пен ықпал берді. Конференцияның дауысы өскен сайын жеке епископтардың дауысы төмендей бастады". NCCB басшысы ретінде Дирден "көзге түсусіз либерал" ретінде танымал болды. 1971 жылы Дирденнің орнын Филадельфиядан Джон Кроль иеленді, ол жетекші консервативті ретінде көрінді.
When Michigan voters amended the state constitution to bar all taxpayer aid to private schools in 1970, Dearden ordered all parishes in his diocese to examine their finances and determine if their schools were a financial drain due to declining enrollment. Examining this data, he ordered the closing of 56 of the 269 schools in 1971. This raised an outcry from affected parishioners who were especially vexed as he was head of the bishops' conference at the time. Dearden was instrumental in forming the National Conference of Catholic Bishops (NCCB) and its public policy arm, the United States Catholic Conference (USCC). Dearden worked with a group that had come to fame by redesigning the management of the auto industry – the Booz Allen Hamilton management consultant firm. Together they worked to design NCCB's structures and procedures. The ethos that resulted gave the "bureaucracy significant power and influence in U. S. Catholic affairs. As the conference’s voice increased, that of individual bishops tended to decrease." As the head of the NCCB Dearden was known as "the unobtrusive liberal" for his emphasis on governing through consensus. In 1971, Dearden was succeeded as president of the NCCB/USCC by John Krol of Philadelphia, who was seen as a leading conservative.
Іс-қимылға шақыру
Екінші Ватиканнан кейін Дирден епископтарды, діни қызметкерлерді, діни қызметкерлер мен діндарларды және дін еместерді бірге алып, олардың шіркеу өміріндегі азаматтық мәселелерде "бірлік жауапкершілігін" қарастыру үшін Ұлттық пасторлық кеңес үшін жұмыс істеді. Тыйым салынғаннан кейін, осындай кішігірім іс-шара жоспарлана бастады, ол Call to Action конференциясы деп аталады. Американың тәуелсіздік мерейтойына бірнеше жыл қалғанда, Дирден 1976 жылы АҚШ-тың екі жүз жылдығына католиктердің жауабын дайындау үшін NCCB комитетінің басшысы болды. Жауаптың басты бөлігі бейбітшілік пен әлеуметтік әділдік мәселелерін талқылау үшін "Барлық үшін бостандық пен әділдік" жобасы болды. 1973 жылы Уотергейт қақтығысы басталғаннан кейін Дирден пасторлық хат шығарды, онда ол: "Бұл біз жақсы көретін ел үшін қиын күндер", - деп атап өтті және католиктерді қарашаның алғашқы үш жұмасын дұға, өкініш және ораза күндері ретінде ұстануға шақырды. 1977 жылдың сәуірінде қатты жүрек ауруына шалдықты. Ол сонымен қатар 1978 жылдың тамызы мен қазанында өткен папалар Жохан Пауыл І және Жохан Пауыл ІІ сайланған конклавтарға қатысқан кардинал-сайлаушылардың бірі болды.
After Vatican II, Dearden had been working for a National Pastoral Council to bring bishops, priests, religious, and lay people together to examine their "shared responsibility" on civic issues in the life of the Church. With the ban in place, a similar smaller event began to be planned which is referred to as the Call to Action conference. Just a few years before the anniversary of American independence, Dearden had been made the head of a committee for the NCCB to prepare a Catholic response to the 1976 Bicentennial of the United States. The centerpiece of the response was the Liberty and Justice for All project to discuss peace and social justice issues. Following the outbreak of the Watergate scandal in 1973, Dearden issued a pastoral letter in which he remarked, "These are difficult days for the country we love," and asked Catholics to observe the first three Fridays in November as days of prayer, penance and fasting in light of the nation's political turmoil. He suffered a serious heart attack in April 1977. He was also one of the cardinal electors who participated in the conclaves of August and October 1978, which selected Pope John Paul I and Pope John Paul II, respectively.
Кейінгі өмірі
Жүрек ауруынан қайтыс болғаннан кейін үш жыл өткен соң, ол 1980 жылы 15 шілдеде Детройт архиепискобы қызметінен кетті. 1988 жылы 1 тамызда Дирден 80 жасында Мичиган штатының Саутфилд қаласында без без безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол әлі де Рим Куриясының Таңдаулар қауымының мүшесі еді. Ол Саутфилдтегі қасиетті қабірлер зиратында жерленген.
Three years after suffering a heart attack, he resigned as Detroit's archbishop on July 15, 1980, after twenty one years of service. On August 1, 1988, Dearden died from pancreatic cancer in Southfield, Michigan, at age 80. He was still a member of the Roman Curia's Congregation for the Sacraments at the time. He is buried in Holy Sepulchre Cemetery in Southfield.