Кіріспе
Ирландиялық академик және саясаткер (1909-1970) Оуэн Ланселот Шихи Скеффингтон (19 мамыр 1909 - 7 маусым 1970) - ирландиялық университет оқытушысы және сенатор. Бейбітшіл, феминист және социалист Фрэнсис пен Ханна Шихи Скеффингтонның ұлы, ол саяси жағынан бірдей ойлы болды және Ирландия Сенатының мүшесі ретінде азаматтық бостандықты, демократияны, шіркеу мен мемлекеттің бөлінуі, сөз бостандығы, әйелдер құқықтары, азшылық құқықтары және көптеген басқа да либералды құндылықтарды қорғаушы ретінде мақталды. Үш жасында Фрэнсис Оуэнді анасын көруге алып барды, ол Маунтджой түрмесінде қамауда болды, әйелдердің құқықтарын қорғау іс-әрекеті үшін екі айға бас бостандығынан айырылды. Бес жасында Ханна оны Францискке алып барды, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қызметке қарсы науқаны үшін Маунтджойда тұтқындалған болатын. Ол 1908 жылы Ирландияның жаңа Ұлттық университетіндегі үш колледждің бірі - Дублин университет колледжіне айналды. Қалғандары - Университет колледжі Галвей және Университет колледжі Корк. Осы уақытта ол докторлық оқуын l'Abbaye de Créteil еңбегін зерттей бастады, кейіннен ол "Жюль Роман, бірлік елшісі" еңбегі туралы диссертацияға айналдырды, ол үшін 1935 жылы Тринитиде докторлық дәріс алды. Кейіннен ол күйеуінің өмірбаянын жазды, Скефф: Оуэн Шихи Скеффингтонның өмірі, 1909-1970 . Олар Дублиннің Теренур қаласында орналасқан Хейзелбрук коттеджінде тұратын. Ерлі-зайыптылардың үш баласы болды, екі ұл мен бір қыз. Басқа дереккөздер бойынша, Дублиндегі лейбористер партиясына енушілік ілім бойынша кірген коммунистер оны троцкизмге қарай ауысып барады деп санағандықтан, оны құлатты. Ноэль Браун сияқты басқалар оның "көп еркіндік танытқаны" үшін шығарылғанын айтты. Шихи Скеффингтон өзін "либералды социалист" деп атаған, бұл қазіргі уақытта солшыл либертариандықты жақтаушы ретінде түсінуге болады. 1954 жылы Шихи Скеффингтон Дублин университетінің сайлау округінің 8-ші Сенат мүшесі болып сайланғанда ресми парламенттік саясатқа көшкен. Ол 1957 жылы қайта сайланды, бірақ 1961 жылы орыннан айырылды. Ол 1965 жылы 11-ші Сенатқа қайта оралды және 1969 жылы соңғы рет қайта сайланды. Сенатқа ол азаматтық бостандықтар қорғаушысы және авторитаризмге қарсыласы ретінде танылды. Ол көптеген мәселелердің ішінде ирланд мектептеріндегі дене жазасына, католик шіркеуінің мемлекеттік қаржыландырылатын мектептерге бақылауына тоқталу үшін науқан жүргізді, цензураға қарсы шықты, терроризмді айыптап, әйелдердің құқықтарын қорғады және апартеидке қарсы болды. "Ирландия мәселесі" мәселесінде Шихи Скеффингтон Джеймс Конноллидің талдауына сілтеме жасап, Ирландия Республикасы мен Солтүстік Ирландияның әрқайсысына саяси реформалар қажет екенін, содан кейін керісінше емес, біріктіру керек екенін айтты. Ол сондай-ақ, Конноллиге сілтеме жасап, Ирландияның Ұлыбританиядан тәуелсіздігі ештеңе демейді, егер ол тек оның институттарының үстінде желбіреген туының түсін өзгертумен шектелсе, оның орнына бұл өзгеріс Ирландия халқының жағдайының мәнді өзгеруі болуы керек деген пікірін білдірді. Ол сондай-ақ Солтүстік Ирландияны құрайтын 6 округтің кем дегенде 4-інде протестанттық унионисттердің басым көпшілігі бар екенін атап өтті, олар күш қолдану арқылы немесе басқаша түрде Ирландия мемлекетіне мәжбүрлеуге болмайды деп мәлімдеді және республикашылар осы шындықты қабылдап, әлеуметтік жағдайларға көбірек көңіл бөле отырып, өз тактикаларын өзгертуі керек деп мәлімдеді. Ол атеист болған және Ирландияның гуманистік қауымдастығын құруға көмектескен. Ол сондай-ақ 1948 жылы жазушы Сеан О Фаолейн және басқалармен бірге құрған Ирландияның Азаматтық бостандықтар қауымдастығының негізін қалаушы және белсенді мүшесі болды. 1950 жылдардың соңында мемориалист Питер Тиррелл онымен ұзақ мерзімді хат алмасуды бастады. Шихи Скеффингтон Тирреллді өзінің өмірбаянын жазуға шақырды, ол өлімнен кейін жарық көрді және Ирландияның өндірістік мектептеріндегі және әсіресе Letterfrack-тегі қатыгез жағдайларды ашуға көмектесті. 1967 жылы Тайрелл өзін-өзі өлтіргеннен кейін оның жеке басын анықтаудың жалғыз жолы Шихи Скеффингтонға арналған карточка болды. Шехи Скеффингтонның өлімі қарсаңында қару-жарақ дағдарысы басталды және Шехи Скеффингтонның соңғы әрекеттерінің бірі - премьер-министр Джек Линчке хат жіберіп, Чарльз Хоухи мен Нил Блейниге қарсы қабылданған әрекеттерін қолдап, оларды кабинетінен босату болды.
Owen Lancelot Sheehy Skeffington (19 May 1909 – 7 June 1970) was an Irish university lecturer and senator. The son of pacifists, feminists and socialists Francis and Hanna Sheehy Skeffington, he was politically likeminded and as a member of the Irish Senate was praised as a defender of civil liberty, democracy, separation of church and state, freedom of speech, women's rights, minority rights and many other liberal values. As a three year old, Francis had taken Owen to see his mother while she was incarcerated at Mountjoy Prison, having been sentenced to two months imprisonment for her actions in defence of women's rights. At five years old he was taken by Hanna to see Francis while he was incarcerated at Mountjoy because of his campaign against conscription during World War I. It became University College Dublin, one of three colleges in the new National University of Ireland, in 1908. The others were University College Galway and University College Cork. It was around this time that he began his doctoral studies studying the work of l'Abbaye de Créteil, which he later converted into a thesis on the work of ‘Jules Romains, the Apostle of Unanimisme’, for which he was awarded a PhD at Trinity in 1935. She later wrote a biography of her husband, Skeff: A Life of Owen Sheehy Skeffington, 1909–1970. They resided at Hazelbrook Cottage, Terenure, Dublin. The couple had three children together, two boys and a girl. Other sources suggest communists in Dublin, who had entered the Labour Party under the doctrine of entryism, had ousted him because they perceived him to be veering towards Trotskyism. Others, such as Noël Browne, suggested he had been expelled for "simply being too liberal". Sheehy Skeffington referred to himself as a "Liberal Socialist", which in more present times might be best understood to mean a proponent of Left libertarianism. In 1954 Sheehy Skeffington moved into formal parliamentarian politics when was elected as a member of the 8th Seanad by the Dublin University constituency. He was re elected in 1957, but lost his seat in 1961. He was returned to the 11th Seanad in 1965 and was re elected for a final time in 1969. In the Seanad he was known as a champion of civil liberties and an opponent of authoritarianism. Among many issues, he campaigned for an end to corporal punishment in Irish schools, an end of control by the Catholic Church of government funded schools, stood against censorship, denounced terrorism, championed women's rights and opposed Apartheid. On matters of the "Irish Question", Sheehy Skeffington cited James Connolly's analysis and suggested both the Republic of Ireland and Northern Ireland each needed political reform first, then merged, rather than the other way around. Still citing Connolly, he also voiced the view that Irish independence from the United Kingdom meant nothing if all it amounted to was to change the colour of the flag flying over its institutions, and instead, the change must also be a meaningful change in conditions for the people of Ireland. He also noted that at least 4 of the 6 counties which made up Northern Ireland were made up of solid majorities of Protestant Unionists who he argued could not be coerced, by violence or otherwise, into the Irish state and that Republicans needed to accept this reality and alter their tactics accordingly, with more emphasis given to social conditions. He was an atheist and helped set up the Humanist Association of Ireland. He was also a co founder and active member of the Irish Association for Civil Liberty, which he co founded in 1948 with the writer Seán Ó Faoláin and others. In the late 1950s the memorialist Peter Tyrrell began a long lasting correspondence with him. Sheehy Skeffington encouraged Tyrrell to write his autobiography, which was published posthumously and helped to expose the brutal conditions in Irish Industrial schools, and in Letterfrack in particular. After Tyrrell committed suicide in 1967 the only clue to his identity was a card addressed to Sheehy Skeffington. On the eve of Sheehy Skeffington's death the Arms Crisis was beginning to play out and one of Sheehy Skeffington's final acts was to send a letter to Taoiseach Jack Lynch expressing support for his actions taken against Charles Haughey and Neil Blaney, dismissing them from cabinet.
Мемориалдық сыйлық
1973 жылдан бастап Дублин Тринити колледжі Оуэн Шихи Скеффингтон Мемориалдық сыйлығын ұсынды. жыл сайын 1500 евролық стипендия асырауға грант ретінде немесе әр жылдары саяхат сыйлығы ретінде беріледі. Сыйлық критерийлері академиялық үміт пен қаржылық қажеттіліктің үйлесімін қамтиды. Атқаратын жұмысы үшін стипендия Трнити колледжінде француз тілін оқып жүрген бірінші курста немесе екінші курста оқитын студенттерге беріледі, ал туристік стипендия Ирландияның жоғары оқу орындарында оқитын кез келген студентке беріледі.
Түрлі
Ирландияның Ұлттық кітапханасында Шихи Скеффингтонның қағаздары сақталған. Оның қызы Мишелин Шихи Скеффингтон NUI Galway-де гендерлік теңсіздікке қарсы болды. Ол 2008 жылы жоғары оқытушылық лауазымына өтініш берген 46 адамның бірі болды, сұхбаттасуға ұсынылды, сұхбаттасты, бірақ сәтсіз болғаннан кейін Галвейге көтермелеу схемалары мен "инклюзивтілік және санасыз бейтараптылық оқыту бағдарламаларын" енгізуге қысым жасады.