Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бхаи Пармананд:Бхаи Пармананд (4 қараша 1876 - 8 желтоқсан 1947) - үнділік ұлтшыл, Гадар партиясының және индус Махасабхасының көрнекті көшбасшысы.
Bhai Parmanand (4 November 1876 – 8 December 1947) was an Indian nationalist and a prominent leader of the Ghadar Party and Hindu Mahasabha.
Ерте өмір
Пармананд 1876 жылы 4 қарашада Карьялада (Панжаб, Пәкістан) бай Тара Чанд Чиббердің отбасында Мохайл брахман отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Ария Самадж қозғалысының белсенді діни миссионері болған.
Parmanand was born on 4 November 1876 in Karyala (Punjab, Pakistan) to Bhai Tara Chand Chibber in a prominent Mohyal Brahmin family and his father was an active religious missionary within the Arya Samaj movement.
Бөлімдеуге қатысты көзқарастар
1909 жылы Лала Ладжпат Раидің хаттарын оқып отырғанда, ол "Синдтен тыс аумақ Солтүстік-Батыс шекаралық провинциямен бірігіп, үлкен мұсылман патшалығын құрауы мүмкін" деген ойды жазып алған. Бұл аймақтағы индустар кетіп, қалған мұсылмандар осы аумаққа көшіп келуі керек".
While reading letters of Lala Lajpat Rai to him in 1909, he had jotted an idea that 'the territory beyond Sindh could be united with North West Frontier Province into a great Musulman Kingdom. The Hindus of the region should come away, while at the same time the Musulmans in the rest of the country should go and settle in this territory'.
Шетелдік миссиялар
1905 жылы қазанда Пармананд Оңтүстік Африкаға барып, Махатма Гандимен Веда миссионері ретінде бірге болды. Пармананд 1910 жылы Кариб бассейніндегі Ария қоғамының орталығы болған Гайанаға барды. Оның дәрістері сол жерде өздерінің ізбасарларын арттырды. 1911 жылы Мартиникада демалып жүрген кезінде Лала Хардаялға барады. Пармананд Хардаялды Ария халқының ежелгі мәдениетін насихаттау үшін орталық құру үшін АҚШ-қа баруға көндірді. Хардаял Америкаға кетті, бірақ көп ұзамай Гавайиге барып, тағы да Вайкики жағажайға қайтты. Парманнан хат Сан-Францискоға кетуіне себепші болды, онда ол анархистік қозғалыстың белсендісі болды. Пармананд Сан-Францискодағы Хардаялға қайта қосылғанға дейін Оңтүстік Америкадағы бірнеше британдық колонияларды аралады. Ол Гадар партиясының негізін қалаушы мүшесі болды. 1914 жылы Портлендке Хардаялдың баяндама сапарына бірге барды. Ол Гаддар конспирациясының құрамында 5000 гадарлымен бірге екенін айтып, Үндістанға оралған. Ол көтерілістің жетекші құрамында болды және Пешавардағы көтерілісті насихаттауға жіберілді. Ол Бірінші Лахор конспирациясы ісіне байланысты тұтқындалып, 1915 жылы өлім жазасына кесілді. Кейіннен жазасы өмір бойына тасымалдауға ауыстырылды: ол 1920 жылға дейін Андаман аралдарында қамалды және ауыр жұмыс істеді. Саяси тұтқындарға жасалған осындай қаталдыққа наразылық білдіріп, Баян Пармананд екі ай бойы аштық жариялады. Патша император Георг V оны 1920 жылы жалпы рақымшылық жасау бұйрығының нәтижесінде босатты.
In October 1905, Parmanand visited South Africa and stayed with Mahatma Gandhi as a Vedic missionary. Parmanand visited Guyana in 1910 which was the centre of the Arya Samaj movement in the Caribbean. His lectures increased their following there. In 1911, he visited Lala Hardayal when he was on retreat in Martinique. Parmanand persuaded Hardayal to go to the United States to found a centre for the propagation of the ancient culture of the Aryan people. Hardayal left for America, but soon located himself in Hawaii, where he again went on retreat on Waikiki Beach. A letter from Parmanand prompted his departure for San Francisco where he became an activist in the anarchist movement. Parmanand toured several British colonies in South America before re joining Hardayal in San Francisco. He was a founder member of the Ghadar Party. He accompanied Hardayal on a speaking tour to Portland in 1914 and wrote a book for the Ghadar Party called Tarikh I Hind. He returned to India as part of the Ghadar Conspiracy claiming he was accompanied by 5,000 Ghadarites. He was part of the leadership of the revolt, and was sent to promote the revolt in Peshawar. He was arrested in connection with the First Lahore Conspiracy Case and was sentenced to death in 1915. The sentence was later commuted to one of transportation for life: he was imprisoned in the Andaman Islands until 1920 and subjected to hard labour. In protest against such harsh treatment of political prisoners, Bhai Parmanand went on hunger strike for two months. The King Emperor, George V, released him in 1920 as the result of a general amnesty order.
Өлім
Пармананд 1947 жылы 8 желтоқсанда жүрек ауруынан қайтыс болды. Оның артында Ұлы, Д.Бай Махавир, "Жана Сангх" партиясының және БЖДП-ның көрнекті мүшесі қалды.
Parmanand died on 8 December 1947 of a heart attack. He was survived by his son Dr. Bhai Mahavir, a prominent member of the Jana Sangh and BJP.
Мұра
Оның есімімен Нью-Делидегі Бхаи Пармананд бизнес зерттеулер институты, Шығыс Делидегі мемлекеттік мектеп және Делидегі аурухана аталған.
Named after him are the Bhai Parmanand Institute of Business Studies in New Delhi, a Public School in East Delhi and a hospital also in Delhi.