Кіріспе

Альфонсо Астурияның князі (17 қараша 14535 шілде 1468), Альфонсо Бейкүнә деп аталатын, Кастилияның магнаттарының бас көтерілісі, оны мұрагер деп таныған өзінің туғаннан басқа ағасы Генрих IV-ге қарсы шыққан.

Балалық шақ

Альфонсо Иоанн II-нің екінші әйелі Португалияның Изабелладан туған жалғыз тірі ұлы болды. Альфонсоның үлкен әпкесі, болашақ Кастилияның Изабелла I-і де осы екінші некеден шыққан. Әкесі Иоанн II қайтыс болғаннан кейін Альфонсо, анасы мен әпкесі, анасы Аревалоға, балалары Сеговияға жер аударылды. Альфонсо жеті жасқа толғанда, екі бала Генрихтің Мадридтегі сарайына көшіріліп, королева Жоаннаның үйіне орналастырылды. Осы кезеңде король Жоан жалғыз қызының мұрагерлігін қамтамасыз ету үшін кем дегенде бір рет Альфонсоны улануға тырысты деген хабар тарады.

Тақтың мұрагері

1460-шы жылдардың басында Кастилияның ақсүйектері король Генрих IV билігіне ризасыздық білдірді және корольдің қызы Жоаннаның (Астурияның ханшайымы Жоанна) Генрихтен туылмаған деп сенді. Ұйғарымдар мен аңыздар, бүлікші ақсүйектер лигасы көтермелеген, оның әкесі Белтран де ла Куева, Генрихтің үлкен билікке көтерген қарапайым салт адамы, ал Альфонсо де Паленсия және басқалар ұсынғандай, Жоаннаның сүйіктісі болуы мүмкін деп дәлелдеді. Осыдан кейін қызға "Хуана ла Белтранеха" деген ат берілді, ол тарих бойына қыздың есімімен бірге сақталып келеді. Егер Жоанна күйеуінен тыс болса, онда кезекші Альфонсо еді. Егер ол заңды болса, онда Альфонсо және оның әйгілі әпкесі Изабелла екеуі де узурпатор болған. Исабелланың әлем тарихына тигізген әсерін ескерсек, бұл сұрақ ғасырлар бойы тарихшыларды қызықтырды.

"Альфонсо XII"

Альфонсоны басқаратын дворяндар лигасы Генриді 1464 жылғы Бургос өкілдігімен Жоаннадан бас тартып, Альфонсоны өзінің ресми мұрагері ретінде тануға мәжбүр етті. Содан кейін Альфонсо Астурияның ханзадасы болды, бұл титул бұрын Жоанна иеленген. Генрих Альфонсоның бір күні Жоаннаға үйленуі шартымен келісті, бұл екеуінің де бір күні таққа ие болатынына кепілдік береді. Көп ұзамай Генрих уәдесін бұзып, қызының талабын тағы да қолдауға кірісті. 1465 жылы 5 маусымда оған қарсы одақтасқан ақсүйектер Авила қаласының сыртында Генрихтің бейнесімен салтанатты түрде тақтаға отырғызды және Альфонсоны бәсекелес патша ретінде тәжге отырғызды. Бұл оқиға Авиланың фарсы деп аталады. Көп ұзамай Альфонсо жер мен атақтарды ешкімге қарсы келмейтін билеуші ретінде таратып бере бастады. Азамат соғысы басталды. Ең елеулі қақтығыс 1467 жылы Екінші Ольмедо шайқасында болды, ол тең нәтижемен аяқталды.

Өлім және жерлеу

Алайда 1468 жылы 14 жасында Альфонсо кенеттен қайтыс болды. Өлім себебі белгісіз, бірақ бұл ауру немесе оба сияқты ауру болуы мүмкін (бірақ ол өз жауларымен әдейі уланған деген аңыз бар). Ол әкесімен бірге (содан кейін оларға Португалияның Изабелласы қосылды) Мирафлорес Чартерхауста, Изабелла тапсырған қабірлерге жерленді. 2006 жылы жарғылық үйді қалпына келтіру кезінде Кастилья-и-Леонның мәдени мұра және активтер бас басқармасы қабірлерді антропологиялық зерттеу жүргізуді шешті. Оның жаңғақ жамылғысы бар табытқа салынған сүйектері нашар сақталған. Оның биіктігі 165 см деп есептелген. 2013 жылы Леон университеті осы нәтижелерге негізделген қосымша зерттеу жариялады, Альфонсо уланды, өйткені оның симптомдары бубондық обамен сәйкес келмеді, ал оның қалдықтарында Yersinia pestis бактериясының іздері жоқ. Оның өсиетінде оның тәжі оның әпкесі Изабеллаға қалдырылды, оған бауырының орнын көтерілісшілердің чемпионы ретінде алуды өтінді. Көп ұзамай ол бас тартты, ал Торос де Гиссандодағы келіссөздерден кейін, ол және оның одақтастары қалағандарының көп бөлігін алды, Генрих Жоанна ла Белтранеяны мұрагерліктен алып тастауға және Изабелланы өзінің ресми мұрагері ретінде тануға сендірді. Генрих мүмкіндігінше осы шешімге қарсылық білдіруді жалғастырғанмен, оның әрекеттері нәтижелі болмады және ол өзінің қалған билігі үшін Изабелламен татулықта қалды. 1474 жылы Кастилияның патшасы қайтыс болғаннан кейін, Изабелла Кастилияның келесі монархы болды.