Cahill Expressway

Кіріспе

Сиднейдегі автокөлік жолы, Австралия (Cahill Expressway) - Сиднейдегі қалалық автокөлік жолы. Ол Австралияда салынған алғашқы автокөлік жолы болды. Оның бірінші бөлімі Брэдфилд тас жолынан Консерватория орнына дейін 1958 жылы наурызда жол қозғалысына ашылды. Ол Сиднейдің оңтүстік жағындағы порт көпірін жоғары көтерілген жол, туннель және Корольдік ботаникалық бақ пен Домен арасындағы кесілген жерлер арқылы Сиднейдің ішкі шығыс маңындағы Вулломоолуға жалғастырады. Ол Сидней опера театрының құрылысын да мақұлдаған Жаңа Оңтүстік Уэльстің премьер-министрі Джон Джозеф Кейхиллдің есімімен аталған.

Бағыт

Кейхилл автожолы Брэдфилд тас жолымен алмасудан басталады және екі деңгейлі виадуктың жоғарғы деңгейінде төрт жолақты жол ретінде шығысқа қарай Сиднейдің CBD-нің солтүстік шетіндегі Сиркулярлық кейде, Сидней порт туннелімен алмасудан оңтүстікке бұрылудан бұрын, содан кейін оңтүстік-шығысқа қарай Корольдік ботаникалық бақтың астында орналасқан Домен туннеліне бұрылады. Көп ұзамай ол кесілгеннен кейін пайда болады, содан кейін Домен астындағы басқа туннельге кіреді, содан кейін Каупер Уорф Роудпен алмасудан кейін шығыс дистрибьюторы ретінде оңтүстікке жалғасады. Кейхилл жылдам жолының солтүстік-батыс шетіндегі кіру пандустары Солтүстік Сиднейдегі Уорринга автожолының және Харбор көпірінің арғы жағындағы Брэдфилд тас жолының кей бөліктерімен оңтүстікке қарай барады. Кейхилл автожолының батыс шетіндегі көліктер Брэдфилд тас жолынан солтүстікке қарай Брэдфилд тас жолының астындағы туннель арқылы, содан кейін сағат тіліне қарсы спираль арқылы, Брадилд тас жолының деңгейіне дейін көтеріліп, 270 ° аралайтын болады. Ылдам жол Сиднейдің шығыс және солтүстік маңындағы елді мекендерді біріктіреді. Ол Кингсфорд Смит әуежайынан солтүстік қала маңындағы қалаларға жол қозғалысы белгілерісіз тікелей жол жүруге мүмкіндік береді. 1992 жылы Сидней гавань туннелі ашылғаннан кейін көтерілген бөліктегі көлік қозғалысы жартысына дейін қысқарды, бірақ содан бері қайтадан өсті, өйткені туннельдің құрылысы нәтижесінде көбейген жол сыйымдылығы автомобильдерді көбірек пайдалануға мүмкіндік берді. Жоғары тұрған бөлік екі қабатты виадукта орналасқан, жоғарғы палубада Кахилл жылдам жолы, ал төменгі палубада Сити Циркл темір жолы және Циркуляр Кэй темір жол станциясы орналасқан. Автомагистральда жол бойындағы жаяу жүргіншілер жолы бар, онда Сиднейдің порт көпірі мен CBD тамаша көріністерін көруге болады. Оған Маккуори көшесінен баспалдақпен немесе Circular Quay темір жол стансасының жанында лифтпен жетуге болады. Жаяу жүргінші жолы Сиднейдің порт көпірінің жаяу жүргінші жолымен жалғасады. Жол және жол қозғалысы басқармасы Жаңа жыл мерекесіндегі салютті Кахилл автожолының палубасынан байқау арқылы көруге билеттер ұсынады. Бұрынғы The Sydney Morning Herald газетінің жазушысы Элизабет Фаррелли автомагистральды 'қатаң симметриялы, терең тұйық, қаланы судан тұрақты түрде ажыратады' деп сипаттады. Автожолдың суға батып кеткен бөлігі Сиднейдің басты жасыл аймақтары - Корольдік ботаникалық бақтар мен Доменнің арасында өтеді. Ботаникалық бақтар қоры бұл автокөлік жолын екі аралықтағы кеңістіктік қатынасты бұзады деп сипаттады. Алайда бұл Доменнің кейбір бөліктерінің әртүрлі жеке ойын-сауықтардың салдарынан көпшілікке үнемі жабылып тұрғанына қарамастан, оған көпшілікке шектеусіз кіру мүмкіндігі бар екендігін ескермейді, ал Ботаникалық бақтар, керісінше, қатты қоршалған, сондықтан жылдам жол болмаса, екеуінің арасында қозғалыс мүмкіндігі шектеулі болар еді. Автомобиль жолының жоғары бөлігін бұзуды 1994 жылы осындай жобаға 150 миллион австралиялық доллар көлемінде федералды қаржы ұсынған бұрынғы австралиялық премьер-министр Пол Китинг ұсынды. Сол кездегі NSW премьер-министрі Джон Фей, бұл ұсынысты шығын мен одан туындайтын көлік проблемалары үшін қабылдамады. Китингтің ұсынысында жылдам жолдың көлік қозғалысы үшін қажеттілігі ескерілмеген, сондай-ақ жылдам жолды алып тастаған кезде де Сиднейдің қоғамдық көлік жүйесінде маңызды рөл атқаратындықтан, Сити Циркл темір жолы мен Циркуляр Кэй станциясы қалады.

The Cahill Expressway starts at the interchange with the Bradfield Highway and heads east as a four lane road on the upper level of a two level viaduct across the northern edge of the Sydney CBD at Circular Quay, before turning south at the interchange with the Sydney Harbour Tunnel and then southeast into the Domain Tunnel, located underneath the Royal Botanic Garden. It emerges soon afterwards in a cutting, then enters another tunnel under The Domain, before ending at the interchange with Cowper Wharf Road and continuing south as the Eastern Distributor. Entry ramps for the northwestern end of the Cahill Expressway also exist heading southbound along parts of the Warringah Freeway in North Sydney and the Bradfield Highway across the Harbour Bridge. At the western end of the Cahill Expressway traffic reaches the Bradfield Highway to travel north via a tunnel under the Bradfield Highway then an anti clockwise spiral which climbs up to the level of the Bradield highway, traversing 270° in doing so. The expressway forms a link between Sydney's eastern and northern suburbs, by connecting the Eastern Distributor to the Sydney Harbour Bridge and Sydney Harbour Tunnel. It allows travel directly from Kingsford Smith Airport to the northern suburbs without traffic signals. The traffic on the elevated section was reduced by half following the opening of the Sydney Harbour tunnel in 1992, but has increased again since then as the increased road capacity as a result of the construction of the tunnel has encouraged greater car usage. The elevated section is on a double deck viaduct, with the top deck carrying the Cahill Expressway, and the lower deck the City Circle railway and Circular Quay railway station. The expressway has a pedestrian walkway next to the traffic lanes, where great views of the Sydney Harbour Bridge and the CBD can be seen. It is accessible by stairs from Macquarie Street, or an elevator near Circular Quay railway station. The walkway connects with the Sydney Harbour Bridge walkway. The Roads & Traffic Authority offers tickets to view the New Year's Eve fireworks from the Cahill Expressway deck through a competition. Former The Sydney Morning Herald writer Elizabeth Farrelly described the freeway as 'doggedly symmetrical, profoundly deadpan, severing the city from the water on a permanent basis'. The sunken section of the expressway runs between the Royal Botanical Gardens and The Domain, key green spaces in Sydney. The Botanic Gardens Trust described the expressway as destroying the spatial relationship between the two. However this ignores the fact that, notwithstanding the almost constant closure of parts of The Domain to public access because of various private entertainments, there is unfettered public access to it, whereas the Botanic Gardens by contrast are heavily fenced, so that without the expressway there would still be limited movement opportunities between the two. Demolition of the elevated section of the expressway has been proposed, most prominently by former Australian Prime Minister Paul Keating, who in 1994 offered federal funds in the amount of A$150 million toward such a project. The then NSW Premier, John Fahey, rejected the proposal because of the cost and the resultant traffic problems. Keating's proposal failed to take into account the necessity of the expressway for traffic, and the fact that even with removal of the expressway, the City Circle railway and Circular Quay station would remain, and need to remain because of the key role they play in Sydney's public transport system.

Тарих

Экспресс-жол алғаш рет 1945 жылы Сиднейдің жалпы экспресс-жоспарының бір бөлігі ретінде ұсынылды. Қоғамдық қарсылық 1948 жылы ұсыныстың алғаш рет жария етілуімен, Quay Planning Protest Committee құрылуымен басталды. Қарсылықтарға қарамастан, 1955 жылы жоғарғы бөлігінде жолдың құрылысы жалғасты. Сидней кеңесі мен Жаңа Уэльс үкіметі қаржыландырып, 1958 жылы 24 наурызда көтерілген бөлім ашылды. Екінші бөлімдегі жұмыс, Консерватория орныннан Домен туннелі арқылы Каупер Уорф Роудқа дейін, осыдан кейін бірден басталды және қосымша бөлім 1962 жылдың 1 наурызында ашылды. Жаңа Оңтүстік Уэльс Парламенті арқылы 1924 жылғы Негізгі жолдар туралы заңның қабылдануы жолдарды мемлекеттік автомобиль жолдары, магистральдық жолдар және қарапайым магистральдық жолдар деп жариялауды қарастырды. Негізгі жолдар деп жарияланған жолдарды Негізгі жолдар кеңесі (кейіннен Негізгі жолдар департаменті, ақырында NSW үшін көлік) арқылы мемлекеттік үкімет ішінара қаржыландырады. Кейінгі 1929 жылғы магистральдық жолдар (өзгерістер) туралы заңға сәйкес, мемлекеттік автомобиль жолдары мен магистральдық жолдарды қосымша декларациялауды қамтамасыз ету үшін, магистральдық жолдар департаменті (МРБ-ға 1932 жылы ие болған) 2 желтоқсан 1964 жылы Маккуори көшесінің батыс шекарасынан (яғни көтерілген бөлімнің шығыс шегінен) Вуломоолудағы сэр Джон Янг Крессентпен қиылысқа дейін Кахилл автожолы бойында 592 магистральды жариялады. 592 магистральдың оңтүстік-шығыс шегі 2003 жылы 8 тамызда Вуломоолудағы қазіргі аялдамасына дейін қысқартылды. Өзінің сыныптан бөлек магистральдық рөлге ие болуына қарамастан, жолды NSW үшін көлік ресми түрде газетке жариялаған жоқ және ол әлі күнге дейін негізгі жол деп саналады. Жаңа Оңтүстік Уэльс аймағында жолдардың жаңадан жіктелуі және олардың декларациялануы. Осы заң бойынша, Cahill Expressway 592 негізгі жолы ретінде өзінің декларациясын сақтайды. Кейхилл жылдам жолы 1992 жылы ашылғанда, оның оңтүстік-шығыс шетінен Сидней порт туннелімен алмасуына дейін 1-ші ұлттық жолдың бөлігі ретінде белгіленді; бұл 1993 жылы 1-ші метрожолмен ауыстырылды. 2013 жылы жаңа әріптік-цифрлық жүйеге көшумен Metroad 1 жолы M1 жолымен ауыстырылды. 1990 жылдардың аяғында Шығыс дистрибьютордың жұмыстарының бір бөлігі ретінде Жаңа Оңтүстік Уэльстің өнер галереясы маңында Кахилл автожолының оңтүстік-шығыс шетінде (ол Шығыс дистрибьютормен кездесетін жерде) абаттандырылған шатыр салынған. 2013 жылдың маусым айында экспресс-жолын Соккерустың 2014 жылғы ФИФА әлем чемпионатының Иракқа қарсы квалификациялық матчынан бұрын Тим Кахиллдің құрметіне Тим Кахилл экспресс-жолы деп атады. 2022 жылдан бастап Ventia Domain Tunnel компаниясы NSW Transport компаниясының атынан жұмыс істейді.

The expressway was first proposed in 1945 as part of an overall expressway plan for Sydney. Public opposition began when the proposal was first made public in 1948, with the Quay Planning Protest Committee being formed. Despite the opposition, construction on the elevated section of the expressway went ahead in 1955. Funding was provided by the Sydney Council and the NSW Government, and the elevated section was opened on 24 March 1958. Work on the second section, from Conservatorium Place through the Domain Tunnel to Cowper Wharf Road commenced almost straight away after that, and the additional section was opened on 1 March 1962. The passing of the Main Roads Act 1924 through the Parliament of New South Wales provided for the declaration of roads as state highways, trunk roads and ordinary Main Roads. Roads proclaimed as main roads were partially funded by the State government through the Main Roads Board (later the Department of Main Roads, and eventually Transport for NSW). Under the subsequent Main Roads (Amendment) Act 1929 to provide for additional declarations of State Highways and Trunk Roads, the Department of Main Roads (which succeeded the MRB in 1932) proclaimed Main Road 592 along Cahill Expressway, from the western boundary of Macquarie Street (ie the eastern end of the elevated section) to the junction with Sir John Young Crescent in Woolloomooloo, on 2 December 1964; The southeastern end of Main Road 592 was truncated to its current terminus at Woolloomooloo on 8 August 2003. Despite its role as a grade separated expressway, the road is not officially gazetted as one by Transport for NSW, and is still considered today to be a main road. updated road classifications and the way they could be declared within New South Wales. Under this act, Cahill Expressway retains its declaration as Main Road 592. The Cahill Expressway was signedposted as part National Route 1 from its southeastern end to the interchange with the Sydney Harbour Tunnel, when the latter opened in 1992; this was replaced with Metroad 1 in 1993. With the conversion to the newer alphanumeric system in 2013, Metroad 1 was replaced by route M1. As part of the Eastern Distributor works in the late 1990s, a landscaped canopy was built over the southeastern end of the Cahill Expressway (where it meets the Eastern Distributor) near the Art Gallery of New South Wales. In June 2013, the expressway was temporarily renamed Tim Cahill Expressway in honour of Socceroo Tim Cahill, ahead of the Socceroos' 2014 FIFA World Cup qualification match against Iraq. Since 2022, Ventia has operated the Domain Tunnel on behalf of Transport for NSW.

Джеффри Смарттың суреті

Австралиялық суретші Джеффри Смарттың ең танымал туындыларының бірі - Кахилл шоссесі (1962). Суретке Кахилл магистралі туннелі мен жолдың стильді көрінісі түсірілген, суреттің жанында жалғыз адам бейнеленген. Суретке көптеген адамдар үлкен автокөлік жолдарының инфрақұрылымымен кездескенде, әсіресе жаяу жүргіншілер үшін кең аймақтармен тығыз байланысты болған кезде, бейтаныс сезімін көрсетеді.

Шығулар мен алмасулар

Кейхилл автожолы толығымен Сидней қаласының жергілікті басқару аймағында орналасқан.