Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының теңіз жауынгерлері корпусының генералы Кит Бар МакКатчон (10 тамыз 1915 - 13 шілде 1971) - теңіз жауынгерлері корпусының төрт жұлдызды генералы және Вьетнам соғысында, Корея соғысында және Екінші дүниежүзілік соғыста жауынгерлік ұрыс көрген ұшқыш. Ол "Құрметті ұшу кресті" мен 10 әуе медаліне ие болды.

Алғашқы жылдар

Кит МакКатчон 1915 жылы 10 тамызда Огайо штатының Шығыс Ливерпуль қаласында дүниеге келген. Ол Шығыс Ливерпуль орта мектебін бітіріп, 1937 жылы Карнеги технология институтында біліміне ие болды. Мектептердің РОТК бөлімшесінің құрметті түлегі, ол 1937 жылдың 1 шілдесінде теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалуды қабылдау үшін АҚШ армиясының резервтік комиссиясынан кетті.

Теңіз жауынгерлері мансабы

МакКатчонның негізгі мектепті бітіргеннен кейінгі алғашқы тапсырмасы "Йорктаунда" әскери-теңіз жасағының құрамында болды. 1940 жылы ол ұшуды аяқтады, әскери-теңіз авиаторы болып тағайындалды, кейіннен авианосецтерде Ренджер, Уосп және USS Йорктаунда теңіз күзет эскадрильясында қызмет етті. Кейіннен ол АҚШ-тың әскери-теңіз аспирантурасы мен Массачусетс технология институтында авиациялық инженерлік курстарды бітіріп, 1944 жылы магистр дәрежесін алды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1944 жылдың қыркүйегінде подполковник болып, Тынық мұхит аймағына аттанды. Ол Бугенвильдегі және Филиппин аралдарындағы Лусон мен Минданаодағы 24 теңіз ұшақ тобының операциялық офицері болды. Сонымен қатар, ол Лусондағы Дагупан және кейіннен Минданаодағы Замбоанга теңіз авиациялық топтарының операциялық офицері болды. 1944 жылдың 1 қарашасынан 1945 жылдың 26 мамырына дейінгі аралықта ол "Күміс жұлдыз", "V" ұрыспен еңбегі үшін легион, "Артық ұшу кресті" және Соломон аралдары, Жаңа Гвинея және Филиппин аралдары аймағында алты әуе медаліне ие болды. 1945 жылдың қарашасында ол Құрама Штаттарға Куантикодағы Теңіз жауынгерлері мектептерінің авиация бөлімінде нұсқаушы болып қызмет етуге оралды. 1946 жылдың қазан айынан 1949 жылдың желтоқсанына дейін ол Вашингтон қаласындағы Әскери-теңіз департаментінің Аэронавтика бюросына тағайындалды. Ол Дизайн және Инженерлік Топтың Басқарылатын зымырандар (содан кейін Пилотсыз Ұшақтар) бөлімінде қызмет етті және әр түрлі уақытта Байланыс, Эксперименталды жобалар және мақсатты ұшқыштар бөлімдерінің бөлім бастығы болды. Ол сонымен қатар 1947 жылы Ақ үйде жоғары әскери көмекші ретінде қосымша міндет атқарды.

1-ші әскери-теңіз тікұшақ эскадрильясы

1950 жылы қаңтарда МакКатчон Норфолкке ауыстырылды және 1950 жылы маусымда Қарулы Күштер штаб колледжінде курсты аяқтады. Содан кейін ол Куантикоға әскери корпустың сол кездегі жалғыз тікұшақ эскадрильясы болған 1-ші теңіздік тікұшақ эскадрильясының (HMX One) командалық офицері ретінде тағайындалды. Келесі 18 айда HMX One теңізшілер корпусының тікұшақ бағдарламасын кеңейтудің негізгі нүктесі болды. 1951 жылы маусымда полковник атағына ие болды.

Корей соғысы

1951 жылдың желтоқсан айында МакКатчон Кореядағы 161-ші теңізшілердің тікұшақ көлігі эскадрильясының командалығын алды. Ол екінші мәрте "V" ұрыста Жеңіс легионына және осы қызметте жетіншіден онға дейін Әуе медальдарына ие болды. 1952 жылдың қазанында ол Франкфурт қаласындағы АҚШ Еуропалық қолбасшылығының штаб-пәтерінде қызмет етті. 1954 жылдың мамырына дейін ол операция офицері, бас офицердің көмекшісі, кейіннен бас операциялық бөлім, J 3 дивизиясы болып қызмет етті. МакКатчон 1954 жылы маусымда Куантикодағы теңізшілер корпусының жабдықтар жөніндегі кеңесінің әуе бөлімінің бастығы болып тағайындалды. 1957 жылдың тамызында ол Солтүстік Каролина штатының Нью-Ривер қаласында MAG 26-ның командалық офицері болып есеп берді. 1959 жылдың маусымына дейін ол тікұшақ тобының командирі болды, содан кейін ол Вашингтондағы Ұлттық соғыс колледжіне оқуға жіберілді.

1960 жылдар

Мектепті бітіргеннен кейін, ол 1960 жылдың шілдесінде авиация директорының көмекшісі болып, 1961 жылдың қыркүйегінде авиация директоры болды. 1962 жылдың наурыз айында ол бригадир генерал болып тағайындалды және Гавайиде орналасқан 1-ші теңіз жаяу әскері бригадасының командалығын алды. Гавайиде қалып, ол 1963 жылдың қаңтар айында Тихоокеан бас қолбасшысының штабына операцияларға арналған штаб меңгерушісінің көмекшісі болып қосылды. 1963-1965 жылдар аралығында осы қызметте ерекше еңбегі үшін ол үшінші мәрте "Құрмет легионы" орденін алды.

Вьетнам соғысы

1965 жылы маусымда Оңтүстік Вьетнамға жіберілген МакКатчон 1-ші теңіз авиация қатарының қолбасшысы және ІІІ теңіз десанттық десанттық күшінің қолбасшысының орынбасары ретінде алғашқы ерекше қызмет медаліне ие болды. Сонымен қатар, ол Вьетнамның "Құрмет белгісі" мен "Құрмет медалі" (бірінші дәрежелі) ордендерімен марапатталды. 1966 жылы қаңтарда Оңтүстік Вьетнамда қызмет етіп жүргенде генерал-майор дәрежесіне көтерілді. 1966 жылы маусымда АҚШ-қа оралғаннан кейін МакКатчон төрт жылдай штабтың (әуе) бас штабының орынбасары болып қызмет етті және екінші ерекше қызмет медалі орнына Алтын жұлдызды алды.

1970 жылдар

Генерал-лейтенант лауазымына көтерілу үшін ұсынылған оның кандидатурасын президент Никсон 1970 жылы 5 ақпанда мақұлдады, ал Сенаты 1970 жылы 24 ақпанда растады. 1970 жылы 26 ақпанда сол атаққа көтерілгеннен кейін, ол Оңтүстік Вьетнамға III теңіз десанты амфибиялық күшінің қолбасшысы генерал ретінде оралды. 1971 жылдың қаңтарына дейін осы тапсырмада ерекше еңбегі үшін ол үшінші мәрте "Құрмет белгісі" медалімен марапатталды. Зейнеткерлікке шыққан кезде ол теңізшілер корпусының командиріне арнайы көмекші болды.

Жалпы және зейнеткерлік қызметке көтерілу

МакКатчон 1970 жылы президент Никсонның генералдық қызметіне көтерілді және теңізшілер корпусының көмекші қолбасшысы болып тағайындалды, бірақ ол денсаулығының нашарлауы салдарынан бұл лауазымға бара алмады. Алайда, теңіз жауынгерінің ерекше мансабынан кейін Конгресс оны генерал дәрежесімен зейнетке шыққандар тізіміне енгізуді көздейтін арнайы заң қабылдады. 1971 жылдың 1 шілдесінде МакКатчон жоғарылатылды және зейнеткерлік тізімге енгізілді. 1971 жылы 13 шілдеде Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Ұлттық әскери-теңіз медициналық орталығында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратында жерленген.