Кіріспе

В-клетканың бетіндегі трансмембраналық белок В-клетканың рецепторы (БКР) - В-клетканың бетіндегі трансмембраналық белок. В- клеткаларының рецепторы мембранаға байланған иммуноглобулин молекуласынан және сигнал трандукция бөлігінен тұрады. Біріншісі 1- типті трансмембраналық рецептор ақуызын құрайды және әдетте осы лимфоциттердің сыртқы бетінде орналасқан. Биохимиялық сигнал беру арқылы және иммундық синапстардан антигендерді физикалық түрде алу арқылы BCR В клеткасының белсенділігін бақылайды. В-клеткалар рецепторларды топтастыру, клеткалардың таралуы, тарту күштерін жасау және рецепторларды тасымалдау үшін биохимиялық модульдерді іске қосу арқылы антигендерді жинап, ұстап алады, бұл ақыр соңында эндоцитоз мен антигенді ұсынуға әкеледі. Әсіресе, топтастыру және таралу антигеннің BCR-мен қатынасын арттырады, осылайша сезімталдығы мен күшеюін дәлелдейді. Екінші жағынан, тарту күштер антигенді BCR-дан ажыратып, антигенді байлау сапасын тексереді. Рецептордың байланыстыру бөлігі мембранаға байланған антиденеден тұрады, ол барлық антиденелер сияқты бірегей және кездейсоқ анықталатын екі бірдей паратоптарға ие. Антигеннің BCR - бұл В- клеткасының белсендірілуі, тіршілік етуі және дамуы үшін қажетті маңызды сенсор. В- клеткасы өзінің рецепторымен байланысатын антигенмен (оның " туыс антигені ") алғашқы кездескенде белсендіріледі, нәтижесінде жасушалар көбеюі мен саралануы антидене бөліп шығаратын плазмалық В- клеткалары мен жадының В- клеткаларының популяциясын құруға әкеледі. Б- клеткаларының әрқайсысы сүйек кемігінде пайда болады және антигенге өте ерекшеленеді. В- клетка рецепторы екі бөліктен тұрады: бір изотоптың (IgD, IgM, IgA, IgG немесе IgE) мембранаға байланған иммуноглобулин молекуласы. Транмембраналық альфа-геликстің болуын қоспағанда, олар секрецияланған түрлеріне ұқсас. Сигналды трандукциялау бөлігі: Ig α/Ig β (CD79) деп аталатын гетеродимер, дисульфид көпірлерімен біріктірілген. Димердің әрбір мүшесі плазмалық мембрананы қамтиды және иммунорецепторлы тирозинге негізделген активациялық мотивті (ITAM) қамтитын цитоплазмалық құйрықты иеленеді. Аналитикалық тұрғыдан алғанда, BCR кешені екі иммуноглобулиннің жеңіл тізбектері (IgL) және екі иммуноглобулиннің ауыр тізбектері (IgH), сондай- ақ Ig α және Ig β екі гетеродимерлік кіші бірліктерінен тұратын мембраналық иммуноглобулин (mIg) деп аталатын антигенді байлайтын кіші бірліктен тұрады. Мембраналық mIgM молекулаларының жасушаның бетін көтеруі үшін Ig α және Ig β молекулаларының mIgM молекулаларымен бірігуі қажет. Ig молекуласын пайда етпейтін B- клеткалар Ig α және Ig β молекулаларын клетка бетінде тасымалдап жүреді. Бұл аймақтардың барлығы иммундық жүйе үшін ерекше комбинациялық процесте генетикалық деңгейде қайтадан біріктіріліп, тігіледі. Геномдағы осы аймақтардың әрқайсысын кодтайтын бірнеше гендер бар және оларды түрлі жолдармен біріктіріп, көптеген рецептор молекулаларын жасауға болады. D және J аймақтарының рекомбинациясынан кейін жасуша қазір late pro B жасушасы деп аталады және қысқа DJ аймағын қазір VH генінің ұзын сегментімен қайта құрастыруға болады. В-клеткалық рецептордың бірнеше сигналды жолдар арқылы өтуі мүмкін. В-клеткалардың физиологиясы олардың В-клеткалық рецепторларының қызметімен тығыз байланысты. BCR сигналды беру жолы BCR- ның mIg- лық кіші бірліктері белгілі бір антигенмен байланысқанда басталады. BCR- нің бастапқы қоздыруы каталитикалық емес тирозин фосфорилендірілген рецепторлар отбасының барлық рецепторлары үшін ұқсас. Байланыс әрекеті иммунорецепторлы тирозинге негізделген активациялық мотивтерді (ITAM) байланысты Igα/ Igβ гетеродимерлік кіші бірліктерінде Src туысының тирозинкиназалары, соның ішінде Blk, Lyn және Fyn фосфорилирлеуіне мүмкіндік береді. BCR антигеніне байлану фосфорилендіруді қалай тудырады, оның ішінде рецептордың конформациялық өзгеруі мен антигенге байлану кезінде бірнеше рецепторлардың агрегациясы туралы бірнеше модельдер ұсынылды. Тирозинкиназа Syk фосфорильденген ITAM- қа байланады және олар оны белсендіреді, ал өз кезегінде бірнеше сайттарда BLNK белдеуін фосфорильдейді. Фосфорильдеуден кейін BLNK-ға төменгі сигнал беру молекулалары тартылады, бұл олардың белсендірілуіне және сигналды ішкі жағына аударуға әкеледі. IKK/NF κB транскрипция факторы жолы: CD79 және басқа ақуыздар, микросигналосомалар, BCR антигенді танығаннан кейін және c SMAC-ке қосылғанға дейін PLC γ-ны белсендіруге барады. Содан кейін ол PIP2- ді IP3 ж�...

Қатерлі ісіктердегі В-клеткалық рецептор

В- клеткалар рецепторының әртүрлі В- клеткалардан туындайтын лимфоидты қатерлі ісіктердің патогенезіне қатысы бар екені дәлелденді. Антигенді байлау арқылы стимуляция қатерлі В- клеткаларының көбеюіне ықпал етуі мүмкін болса да, антигенге тәуелсіз BCR- лардың өзіндік бірлестігін В- клеткалық неоплазиялардың өсуіндегі негізгі белгі ретінде көрсететін дәлелдер көбейіп келеді. Қазіргі уақытта В- клеткаларының рецепторлық сигнализациясы әртүрлі лимфоидты жаңа жаралыларда терапиялық мақсат болып табылады. BCR сигналының CD40 жолдарын белсендіре түсуімен синхрондасып, B Т- клеткаларының өзара әрекеттесуімен қамтамасыз етілетіндігі көрсетілді және бұл лейкемиялық B- клеткаларының көбеюін бастау үшін маңызды болып көрінеді.