Peter of Cantabria

Кіріспе

Пётр (Petrus, lang es; 730 жылы қайтыс болды) - Кантабрия герцогы. Әр түрлі жазушылар оның ата-анасын атауға тырысқан кезде (мысалы, оны король Эрвигтің ұлы немесе ағасы етіп), ертеректегі деректе "Псевдо Альфонсо" хроникасынан басқа нақты ештеңе айтылмаған: ол "ex semine Leuvigildi et Reccaredi progenitus" (Лювигильд пен Рекард I қан тұқымынан шыққан), тіпті бұл оның ұрпақтарының кейіннен тек қана патшалық дәулетін қолдау үшін жасалған саяси мотивациялы көркем шығарма ретінде сынға ұшырады. Ол король Альфонсо I мен Фруэла Кантабрияның, корольдер Аврелий мен Бермудо I-нің әкесі болды. Мұсылман жылнамашыларының айтуынша, 714 жылы Муса ибн Нусаир екінші рет Амайяны, Кантабрияның астанасын, Тариктан кейін екінші рет тонаған. Пётр, провинциялық дукс, өз халқын тауларға бас сауғалауға алып барды, ал жергілікті ақсүйек Пелайо Астуриядан (Пелагий) көршілес Астуриядағы тау өткелдерінде құрылған бербер гарнизонына қарсы көтеріліс бастағаннан кейін, дукс Пётр және басқа да батыс галиция ақсүйектері Альфонсоның жаңа патша немесе принц ретінде сайлауын қолдады. Басқа ғалымдар Пелайоның Кантабрия туысы болуы мүмкін екенін, ол өзінің округтік орталығы арқылы герцогтіктің батыс бөлігін қорғаған болуы мүмкін, өйткені қазіргі Астурия провинциясының сол бөлігі Кантабрия герцогтігінің және классикалық латын жазбасының Кантабрияның бөлігі болған. Қалай болғанда да, Кантабрия мен Астурия деп аталатын қалған жерлер бір патшалық ретінде бірікті. Ковадонга шайқасынан кейін Пелайо үлкен басқыншы күштердің жеңілісін болдырмады және оның губернаторы Мунунзаны Астуриядан толықтай аластатты, Петер өз ұлын Пелайоның сотына Кангас де Ониске жіберген болуы мүмкін. Бұл визиготтар үшін әулие балаларды патша сарайында тәрбиелеуге жіберу әдеті болды, бұл Пелайоның патшалық құрметіне деген беймәлім мойындау болды. Crónica Albeldense-ге сәйкес, екі басшының аумақтары Петрдің ұлы Альфонсо мен Пелайоның қызы Эрмесинданың некелерімен біріктірілген: Адефонс, Пелаги gener, reg. және т. б. XVIIII. "Петри Кантабрияның дукисі filius fuit; және Астурияның болашақ Ермезиндам Пелагианың баласы Pelagio proecipiente, қабылдады". Кейінірек Альфонсо Астурия тағына отырды және патша атағын алғаш рет қолданды. Иберия мұсылман ғалымдары оның ұрпақтарын Бенни Альфонс (بن إذفنش (Бени Идфунш)) деп атағанмен, олар көбінесе Астур Леон әулеті деп аталады.

Peter (Petrus, lang es; died 730) was the Duke of Cantabria. While various writers have attempted to name his parentage, (for example, making him son or brother of King Erwig), early sources say nothing more specific than the chronicle of 'Pseudo Alfonso': that he was "ex semine Leuvigildi et Reccaredi progenitus" (descended from the bloodline of Liuvigild and Reccared I), and even this has been challenged as a possible politically motivated fiction created to support his descendants' later claim to exclusive kingship. He was the father of King Alfonso I and of Fruela of Cantabria, father of Kings Aurelius and Bermudo I. According to the Muslim chroniclers, in the year 714, Musa ibn Nusair sacked Amaya, capital of Cantabria, for the second time after Tariq did the year before. Peter, the provincial dux, led his people into refuge in the mountains, and after the local noble Pelayo of Asturias (Pelagius) started a rebellion against the Berber garrison, which they had managed to establish over the mountain passes in neighbor Asturias, Dux Peter and other western Galician nobles supported the election of Alfonso as new King or Princeps to lead against the common enemy. Other scholars have said, that Pelayo may have been a Cantabrian relative, defending the western access to the Duchy through his own county seat, as that part of the modern province of Asturias was part then of the Cantabrian duchy and the Cantabria of classic Latin record. At any rate, Cantabria and the rest of what would be called Asturias merged as one realm. After the Battle of Covadonga, in which Pelayo avoided defeat by the larger invading force, and managed to dislodge its governor Munuza altogether from Asturias, it seems likely that Peter sent his son to the court of Pelayo at Cangas de Onís. It had been a Visigothic practice to send noble children to the royal court, this was thus a tacit admission of Pelayo's regality. According to the Crónica Albeldense, the territories of the two leaders were united by marriage between Peter's son Alfonso and Pelayo's daughter Ermesinda:

Adefonsus, Pelagi gener, reg. an. XVIIII. Iste Petri Cantabriae ducis filius fuit; et dum Asturias venir Ermesindam Pelagii filiam Pelagio proecipiente, accepit. Alfonso later succeeded to the Asturian throne and was the first to use the title of king. While Iberian Muslim scholars would call his descendants the Beni Alfons (بن إذفنش (Beni Iḍfunš)) after his son, they are more commonly referred to as the Astur Leonese dynasty.