Кіріспе
Американдық бизнесмен, саясаткер және меценат (1827-1903) Генри Уинслоу Корбет (18 ақпан 1827 - 31 наурыз 1903) - американдық бизнесмен, саясаткер, азаматтық қайырымдылық жасаушы және меценат Орегон штатында. Массачусетс штатының тумасы, ол өзінің ерте өмірін Шығыс пен Нью-Йоркте өткізді, содан кейін Орегон аумағына көшіп барды. Ол Портлендтің алғашқы дамуында көрнекті тұлға болды, ол жерде жалпы тауардан басталған көптеген бизнес-жобаларға қатысты. Кейінгі уақытта оның мүдделеріне банк, қаржы, сақтандыру, өзен кемелері, сахна желілері, темір жол, телеграф, темір және болат және Портленд қаласының орталық ғимаратын салу және басқа кәсіпорындар кірді. Республикашыл болған ол 1867-1873 жылдар аралығында АҚШ сенаторы болып қызмет етті.
Henry Winslow Corbett (February 18, 1827March 31, 1903) was an American businessman, politician, civic benefactor, and philanthropist in the state of Oregon. A native of Massachusetts, he spent his early life in the East and New York before moving to the Oregon Territory. He was a prominent figure in the early development of Portland, Oregon, and was involved in numerous business ventures there, starting in general merchandise. His interests later included banking, finance, insurance, river shipping, stage lines, railways, telegraph, iron and steel and the erection of Portland downtown buildings among other enterprises. A Republican, he served as a United States senator from 1867 to 1873.
Алғашқы жылдар
Корбет 1827 жылы 18 ақпанда Массачусетс штатының Вестборо қаласында дүниеге келген. Англиядан шыққан, XVII ғасырда Массачусетске қоныс аударған отбасында дүниеге келген, оның ата-анасы Илья мен Мелинда Корбет болды. Ол сегіз баланың бесіншісі еді. Оның әкесі Массачусетс штатының Вестборо қаласында ең алғашқы шеті бар құралдарды өндіруші болды, ал кейіннен өз ісін Нью-Йорктің Вашингтон округіне көшірді. Зейнеткерлікке шыққан соң, ол отбасымен Кембриджге (Нью-Йорк) көшіп барады. Ол 1845 жылы қайтыс болды. Үш ұлы болды Джоэл Гамильтон Корбет, ең үлкені және Генриден он жас үлкені, Елиджа Корбет III, Генриден екі жастан сәл үлкен. Ілияс 1854 жылы өзінің кіші інісі Генриге Портлендке еріп, одан кейін оның екі тірі қалған кіші әпкесі Мэри Фриленд Корбет (Томас Робертсон ханым күйеуімен бірге 1856 жылы Портлендке көшіп кетеді) және Эмили Фелпс Корбет (кейін Генри Фейлингке 1858 жылы Портлендке үйленеді) еріп жүрді. Х. В. Корбет және осы үш бауырлас өмірінің соңына дейін Портлендте тұрды. 1831 жылы Корбет ата-анасымен бірге Нью-Йорк штатының Уайт-Крик қаласына көшіп барды.
Іскерлік серіктестік
Корбет, АҚШ-тың жаңа аумағының уәдесін көріп, АҚШ заңдарына сәйкес, Уильямс Брэдфорд және компаниямен 1850 жылы 12 қазанда "Портлендте, Орегон аймағында тауарлар, тауарлар мен ауыл шаруашылығы құралдарын сату мақсатында" 50/50 серіктестік келісімін жасады. Уильямс Брэдфорд тауарлар, ақша және несие беруі тиіс еді. 23 жастағы Корбет бизнесті басқару үшін Портлендке барады. Ол Франсис пен Луиза атты кеме жалдап, оған 25 000 долларлық жалпы тауарлар, негізінен әртүрлі жабдықтар; ұнтақ, оқ, тырнақтар, сыпырулар, құралдар мен азық-түлік; кофе, қант, темекі, есірткі, дәрі-дәрмек, киім-кешек, жібек бұйымдары мен аяқ киімдер. Ол Нью-Йорктен Магеллан тұйық арқылы, Тынық мұхит жағалауынан Портлендке дейін Магеллан мысығын айналып, ұзақ сапарға шықты. Корбет 1851 жылы 5 наурызда Портлендке келді, бұл Уилламет өзенінің бойындағы 821-тен аса жанды аз ғана қала, бірнеше шағын дүкендер мен бизнес, оның екі көшесін шекаралайтын үлкен ағаш сабақтары, Алдыңғы және Бірінші, және қызыл орманмен қоршалған. Ол Нью-Йорктен "Эмпайр Сити" пароходқа мініп, Панама арал аралынан "муланың дауыл палубасымен" өтті (оның өлімінен он жылдан кейін 1914 жылға дейін Панама каналы болған жоқ). Панама қаласында ол "Пацифик пароходтар компаниясының" кемелерінің бірі "С.С. Колумбия" кемесіне отырды. Ол сол кезде Сан-Францискоға бара жатқан алғашқы сапарында болды. Колумбия - Колумбия өзенінің сағасында Сан-Франциско мен Астория арасындағы жолды жүретін алғашқы пароход. Содан кейін ол "Кеші Колумбияға" отырды, ашық палубада ұйықтап, Колумбия мен Уилламет өзендерінен бір ай бұрын, 1851 жылдың 8 ақпанында, қала ретінде тіркелген Портлендке дейін түнде жүрді. Франсис пен Луиза өз тауарларымен келгенге дейін Корбет екі ай бойы Орегон территориясы мен оның негізгі қоныстарымен танысты. Ол Астория, Орегон Сити, Салем, Сантиам, Олбани, Корваллис және Лафайетте болды. Корбет өзінің стратегиялық орналасуымен шағын Портленд аумақтың саудасы үшін және Калифорнияға ауыл шаруашылығы өнімдері мен ағаш өнімдерін жеткізу үшін логикалық орталық болады деп ойлады. Ол Фронт пен Ок көшелерінің бұрышында салынып жатқан ғимаратты айына 125 долларға жалға алды. Оның жүк тасуы мамыр айында келді. Ол жүгін жоғарғы қабатқа көтеріп, "жұмыртқасымен бірге ұйықтады". Пресвитериан ретінде ол Портлендтегі жексенбі күндері жабық болатын алғашқы бизнесмендердің бірі болды. Сол кезде Корбеттің бизнесі жалпы тауарлар, жабдықтар мен фермерлерді және Орегон жолымен келе бастаған жаңа қоныстанушыларды қамтамасыз ететін шаруашылық құралдармен айналысты. Орегон территориясы сол кезде қазіргі Орегон, Вашингтон, Айдахо штаттары мен Монтана мен Вайоминг штаттарының бір бөлігін қамтитын үлкен аумақты қамтыды. Корбет Портлендтегі және, мүмкін, Орегон аймағындағы алғашқы жалпы саудагер болды. Корбет өзінің бастапқы тауар қорының көп бөлігін он төрт айда 20 000 доллар пайдамен сатты. Бастапқы жүк құны 24 621 57 долларды құраған. Ол кезде оның жалпы сатылымы 83 000 долларды құраған, ал оның шамамен 20 000 доллар пайдасы оның қолдаушылары Уильямс, Брэдфорд және компаниясы мен өзі арасында тең бөлінді. Оның орнына 1852 жылы 28 тамызда олардың серіктестіктегі үлесін 1750 долларға сатып алды. Корбет дүкенді Корбет & Макларенс деп атады және тәуелсіз сатып алушы болды. Ол Сан-Францискодан тым қымбат тауарлар сатып алудың орнына, Нью-Йорктен тікелей сатып алғысы келетін дүкені мен басқа саудагерлерге сатып алуды бастады. Ол сонымен қатар сол кезде Нью-Йорк штатының Олбэн қаласынан келген Каролина Е. Джаггермен де қосылды. Ол Корбетпен Портлендке барып, сол жерде тұрмысқа шығады. Корбет пен ол 1853 жылдың ақпан айында Портлендте (Орегон) үйленді.
H. W. Corbett & Co.
Портлендке оралғаннан кейін көп ұзамай Корбет 1854 жылы 17 маусымда Макларен ағайындарымен серіктестікті бұзды және оның бизнесі HW Corbett & Co ретінде жеке меншік болды. Ол сонымен қатар дүкеннің еркін иелігін сатып алды. Индивидуалист ретінде Корбет өз ісін 1854 жылдан 1871 жылға дейін серіктестік ретінде емес, сол кездегі басқа Портленд саудагерлері үшін норма болған жеке меншік ретінде басқаратын. Бұл Корбеттке жыл сайын пайдасын бизнесіне қайтаруға мүмкіндік берді. Ол портландқа жүктерді Портлендке дейін жеткізуді жалғастырды. Атлантика теңізінің кеме терминалы Панамадағы Колон қаласында орналасқан. Тынық мұхит терминалы Панама қаласында болды. 48 мильлік қос рельсті темір жол - алғашқы континенттік темір жол және сол дәуірдің инженерлік кереметі. 1914 жылы Панама каналы ашылғанға дейін Панама теміржол компаниясы бір ұзындыққа шаққанда әлемдегі темір жолдардың ішіндегі ең ауыр жүк тасымалын жүргізді. Кейін Портлендтен келген Х. В. Корбет және басқалар оны мүйізбен қайтудың орнына шығысқа және шығыстан келетін жалғастыратын кемелерге бару үшін қолданады. 1869 жылы 10 мамырда Сан-Францискоға трансконтинентальдық Тихоокеан темір жолы аяқталғаннан кейін, бұл тікелей бағыт кемемен және портландқа қайықпен немесе эстафеталық көлігімен қатынау үшін пайдаланылды. 1869 жылы Корбет өзінің бірінші континенттік сапарын Шығыстан Сан-Францискоға дейін жасай алды. Бұған дейін ол Панама аралынан шығыс пен батысқа қарай он үш рет өткен. Корбет кейіннен 1883 жылы Портлендке тікелей трансконтинентальдық темір жол байланысын орнатуға ықпал етті (төмендегі темір жол және өзен көлігі). Корбет 1851 жылы 5 наурызда Портлендке келгеннен кейін бірнеше ай бойы Шығыстан саяхаттаған саудагерлермен өмір бойы достық қарым-қатынас жасады: Уильям С. Лэдд (8 сәуір 1851 жылы келді), Джозиа Фейлинг (Джушуа деп те аталады) және оның ұлы Генри Фейлинг және К. Х. Льюис (бір қайықта, 9 маусым 1851) "Бұл саудагерлердің барлығы көршілес болды, әрқайсысы бәсекелестік бизнестің ережелерін ұстана отырып, басқаларға толық құрмет көрсетті. Шығыс ортасымен олар жас қауымдастыққа жаңа Англияның мәдени тонын таңуды қолға алуға көмектесті, ол қалаға басынан бері таралған".
Орегон штаты құрылды
1859 жылы 14 ақпанда, Корбет келгеннен кейін сегіз жыл өткен соң, Орегон штаты құрылды. 1860 жылы Корбет өзінің бизнесін көтерме сауда және ауыл шаруашылығы құралдарын сату бизнесіне өзгертті. Ол сегіз атпен жүретін әр түрлі соқалар мен орақшылардың жетекші дилері болды және МакКормик орақшының жетекші сауда орындарының бірі болды. Ол Нью-Йорктегі Сэмюэл Рузвельт және Ко, Сэмюэл Хаус компаниясындағы агентіне "Панома аралы арқылы [Қорн айналасындағы] алғашқы жақсы клипер үшін теңгерімді жіберу" туралы "Паровоз" деп белгіленген бұйрықтарын берді. Бұл жылдам жүретін кемелер Сан-Францискоға көбірек баратын: кейбір клиперлер алдымен сол жаққа барып, содан кейін Портлендке ауыстырылды. Ол 1857 жылы он алты жасында алғаш рет HW Корбет және Co жұмыс бастады ол мектепті бітірген кезде, және М. Б. Миллард. Әрқайсысы HW Corbett and Co-ның алтыншы үлескері болды. Эдвард алғаш рет Портлендке әкесі Джозиа Фейлингпен және аға ағасы Генри Фейлингпен бірге келгенде он жаста еді, ол сол кезде он жетіде еді, кейіннен Корбеттің қайын інісі болды. 1867 жылдың қыркүйегінде HW Corbett & Co. Нью-Йоркте өз кеңсесі болды және енді агентті жұмысқа қабылдамады. 1869 жылы Джон Уэст және оның серіктестері Колумбия өзенінің Орегон жағында тұңғыш құмға құйылған ласын зауытын құрды, ал HW Corbett & Co. консервіленген ласын Нью-Йоркке жөнелтті.
Корбет, Фейлинг және Co.
1869 жылы Бірінші Ұлттық банкті сатып алумен бірге оның қайын інісі Генри Фейлинг (банктің президенті болды. Корбет вице-президент болды) және Корбет 1867 жылдан 1873 жылға дейін Вашингтонда АҚШ сенаторы болып қызмет еткен кезде олардың басқа міндеттерінің, іскерлік қырағылық пен жаңа мүмкіндіктерді танудағы тұрақты ынтасының бірігуі олардың мүдделері көтерме сауда тауарлары мен ауыл шаруашылығы машиналары нарығынан тыс екенін білдірді. 1871 жылы ақпанда Корбетт (бұрынғы HW Corbett & Co.) және Failing (алғашқыда J. Failing and Co. және кейін Failing and Hatt) құрғақ тауарлар мен жабдықтар бизнесі жаңа ірі серіктестікке біріктірілді, Corbett, Failing and Co., бұл Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы ең ірі көтерме сауда жабдықтар бизнесі болды. Жаңа серіктестік келісімінде алты бапта екі негізгі серіктестің талап етілетін рөлі қарастырылған: "Генри Корбет пен Генри Фейлинг аталған фирманың ісіне ресми түрде назар аударуды қажет етпейді, бірақ олар және олардың әрқайсысы фирманың кез-келген және барлық істерінде басқа серіктестермен немесе олардың екеуімен бірдей және бірдей әсерде басшылыққа алуға және кеңес беруге құқылы". Корбет пен Фейлингке қоса, Орегоннан келген серіктестер Маршалл Миллард пен Генридің кіші інісі Эдвард Фейлинг болды, олар серіктестікке HW Corbett & Co. компаниясынан келді, онда олар алтыншы серіктес болды. Джеймс Ф. Фейлинг Генри Фейлингтің бизнесінен жаңа компанияға келді. (Жеймс Нью-Йоркте анасы мен екі әпкесімен бірге Вашингтон скверіндегі үйде тұрды. Жосия Фейлинг және оның екі үлкен ұлы, он жеті жасар Генри мен он жасар Эдвард, Портлендке 1851 жылы 9 маусымда, Корбеттен кейін үш ай өткенде келді. Кейіннен Хатт серіктестіктен шығысқа телеграф және пойыз байланысының келуіне байланысты Нью-Йорк кеңсесін қажет етпеді. Корбет, Фейлинг және Ко 1884 жылдың 3 сәуірінде Нью-Йорктен Солтүстік Тынық мұхиты темір жолынан (Тынық мұхиты темір жолының жылдам жүк тасымалы желісі) пайдаланып отырды (төмендегі темір жолдарға Корбеттің қатысуын қараңыз). Корбет пен Генри Фейлинг инвесторлар болып қалды, ал жаңа серіктестік бөлімдері "Генри В. Корбет пен Генри Фейлинг әрқайсысы төрт жиырмадан. Және Джон Хэтт, Маршалл Миллард, Эдвард Фейлинг және Джеймс Фейлинг үш-үштен". 1891 жылы Корбет бизнестен зейнеткерлікке шығып, үлесін үлкен ұлы Генри Джаггер Корбетке берді. Оның ұзақ уақыттан бері оң қолы және серіктесі, ол кезде бизнесті басқарып отырған, былай деп жазды: Құрметті мырза, сіздің хатыңызда сіз осы бизнесте ұзақ уақыт (40 жыл) айналысқаныңызға нұсқадыңыз және бұл менің қырық жыл ішінде сізбен бірге отыз төрт жыл болғанымды қатты еске түсіреді. Бұл үштен бір ғасырдан астам уақыт менің бүкіл бизнес өмірімді қамтиды. Сізді фирмадан кетіп қалғаныңызға қаншалықты өкінетінімді айтудың қажеті жоқ, мен сіздің мейірімділігіңізге, мұқият тәрбиелеуіңізге және жақсы үлгіңізге көп нәрсеге қарыздармын, және осы сәтте мен сіздің мүдделеріңізге адал болғанымды және сізге көп жылдар бойы пайдалы болғанымды ойлау маған біраз жұбаныш береді. Құдай саған саулық беріп, ұзақ ғұмыр сыйласын деп тілеймін. Шын мәнінде, Эдвард Фейлинг Корбет өзінің бұрынғы кіші серіктесі Эдвард Фейлингті қатты бағалаған көрінеді. Ол өзінің көтерме саудадағы темір, тауар және ауыл шаруашылығы техникасы бизнесімен айналысқан, кейіннен ол Корбеттің өсиетінде оның орындаушыларының бірі ретінде аталып, оның өсиетінде қаржылық мұра қалдырды.
Dear Sir, In your letter, you make an allusion to the long time (40 years) you have been engaged in this business and it brings strongly to my mind that these forty years I have been nearly thirty four years with you. This period of over a third of a century covers my entire business life. I need not tell you how much I regret your withdrawal from the firm, I owe much to your kindness, careful training and good example, and at this moment it is some comfort to me to reflect that I have been faithful to your interests and useful to you for many years. That it may please God to restore you to health and grant you many happy years of life is my hope and prayer. Yours very truly,Edward Failing
Corbett apparently thought so highly of Edward Failing, his former junior partner in his wholesale hardware, merchandise and farm machinery business, that he was later named as one of Corbett's executors in his will and was bequeathed by him in his will a financial bequest as well as shares in the First National Bank, but in the event Edward had died before him.
Басқа бизнес
Корбет басқа да көптеген бизнеске қатысқан.
Орегон телеграф компаниясы
Корбет 1862 жылы Портлендті Шығыспен телеграф байланысы арқылы байланыстыратын Орегон телеграф компаниясын құрды (W. S. Ladd және S. G. Reed). Бұл Портлендке жаңалықтар алу және АҚШ-тың шығысына кідірместен тапсырыс беру мүмкіндігін берді. 1964 жылы 8 наурызда Портленд, Мэн және Портленд, Орегон қалаларының әкімдері оны сәлемдесу үшін қолданды.
Орегон сахналық желісі
Корбет 1865 жылы Орегон Стэдж Линиесінің иесі болды. Бұл төрт және алты атлы поездар желісі Портленд пен Сакраменто, Калифорния және олардың арасындағы жер арқылы күн сайын жүретін. Корбет төрт және алты атпен жүретін вагондарды қолданған көрінеді, бұл жүк салмағына, жер бетіне және ауа райына байланысты. Маршрут Портленд пен Сакраменто арасында оңтүстікке қарай (және кері солтүстікке қарай) жүреді. Орегон қаласында, Салемде, Олбаниде, Корваллис, Юджинде, Оклендте, Винчестерде, Роузбургте, Каньонвиллде және Джексонвиллде тоқтап, Калифорнияда Ерка, Троица орталығы, Шаста, Ред-Блафф, Техама, Чико, Оровиль, Марисвилл және Сакраменто. Билет иелері кез келген аялдамадан тоқтап, екі жаққа да бара алады. Сахналық компания сәуір-желтоқсан аралығында күн сайын жеті күндік және басқа айларда он екі күндік бағдарламаларды ұсынды. Кейін Корбет жеті күндік жүгіруді алты күнге қысқартты. Сан-Францискоға және одан пароходтар бес күнді алды, бірақ екі апта сайын ғана жүрді, сондықтан этап әдетте пошта мен жолаушыларға жылдам көлік құралын қамтамасыз етті. Сакраментодан шығысқа қарай Миссуриге дейін созылатын жолға дейін жалғасатын кезеңдер болды. Бұл жалғау сатыларын алғаш рет 1862 жылы Бен Холладей келісімшарт жасады, кейін ол өзінің сатылымын 1866 жылы Уэллс Фаргоға сатып жіберді. Central Pacific Railroad және Union Pacific Railroad тректері бір-біріне жақындаған сайын, бұл жер үсті сызығы қысқара түсті. Корбет поштаны Линкольн, Калифорния және Сан-Францискоға жеткізу келісімшартын ұстады, бірақ ол АҚШ сенаторы ретінде оның жауапкершілігіне қайшы келген кезде 640 мильдік жолдан бас тартты.
Темір жол және өзен көлігі
Корбет 1883 жылы Портлендке трансконтинентальдық темір жолды аяқтау жұмысына қатысты. Ол 1864 жылы Солтүстік Тынық мұхит темір жолының алғашқы құрылтайшыларының бірі болды (және ол Колумбия өзені мен Солтүстік теміржол компаниясының директоры болды) және Орегон темір жолы мен навигациялық компаниясының (OR&N) алғашқы промоутері, негізгі инвестор және директоры болды. Орегон және Трансконтинентальдық және Солтүстік Тынық мұхиты Терминал компаниясының бір мезгілде өткен сайлауы сол компаниялардың басқармаларына да көптеген бірдей адамдарды орналастырды. OR&N желісі аяқталып, Портлендті Колумбия өзені сағасы бойымен Сент-Поль, Миннесотаға дейін, шығысқа қарай Юнион Пасифик темір жолымен байланыстырды. Бұл OR&N желісін пайдаланатын Солтүстік Тынық мұхиты 1883 жылы 11 қыркүйекте Портлендке келген алғашқы трансконтиненттік пойыз болды және оны үлкен мерекелермен қарсы алды. Содан кейін OR&N және Солтүстік Тынық мұхиты бірлесіп шығысқа қарай Атлантик Экспресс пен батысқа қарай Тынық мұхит Экспрессін жүргізді. OR&N кейін 1898 жылы бақылау үлесін сатып алғаннан кейін Union Pacific құрамына енді. 1936 жылдан бастап темір жол "Юнион Пасифик" атауымен жұмыс істеді. Трансматериктік темір жолдың құрылысы басталғанға дейін Портлендтің сыртқы әлеммен байланыс - Калифорния немесе АҚШ-тың шығысы - негізінен теңіз арқылы болды. Бұл сапарлар ұзақ уақытқа созылады: олар бизнес үшін жасалды; қорларды толықтыруға; туыстарын көруге; Шығыс білімін алуға; немесе әлемді көруге. Тіпті, ішкі жолдар да өзендермен байланысты. 1869 жылдың мамыр айында Портлендтен Колумбия өзенінен Орегон штатының Уматилла қаласына дейін бу қайығымен, содан кейін Бойзе, Айдахо аумағы арқылы Юта штатының Келтон қаласындағы Унион Пасифик темір жолының теміржол станциясына дейін, содан кейін аумаққа және одан шығыстағы елді мекендерге дейін жүруге болады. Бұл жол уақытты үнемдейді, бірақ жасөспірім В. М. Ладд әкесімен бірге шығысқа және Еуропаға барған кезде сипатталғандай қиын және қиын болды. Корбет сонымен қатар қала және қала маңы темір жолының инвестор және директоры ретінде көше темір жолдарын салуға қатысты.
Бірінші Ұлттық банк
1869 жылы, Лэдд пен Тилтон банкі құрылғаннан кейін он жыл өткен соң, Корбет және оның қайын інісі Генри Фейлинг (әкесінің Жосия Фейлингпен бірге) Бірінші Ұлттық банктің барлық акцияларын сатып алды. Корбет 500 акцияға ие болды, Генри Фейлинг 250 және оның әкесі Джози 50 және олар дереу банк капитализациясын 100 000 доллардан 250 000 долларға дейін арттырды. Генри Фейлинг банк президенті, Корбет вице-президент болды. 1898 жылы күтпеген өлімге дейін бұл лауазымға ие болды, содан кейін Корбет 1903 жылы өлгенге дейін президент рөлін атқарды. Бірінші Ұлттық Портлендтегі жалғыз банк болды және ұзақ уақыт бойы Ұлттық банк туралы заңға сәйкес жарғыланған Рокки тауларының батысындағы жалғыз банк болды. Бұл 1863 жылғы акт ұлттық шартты банктерден банктің капиталының үштен бір бөлігін АҚШ қазынашылық облигацияларында ұстауды талап етті. Бұл оларға облигациялармен қамтамасыз етілген бірыңғай банкнотаны шығаруға мүмкіндік берді. Ноталардың сомасы облигациялардың құнының 90 пайыздан аспауы тиіс. Бұл банк қызметін қауіпсіз ету және банкноттардың құнын кепілдендіру, яғни жалпыұлттық валюта құруға бағытталған. 1865 жылы АҚШ Конгресі мемлекеттік банкноттарды пайдаланатын кез келген банкке немесе жеке тұлғаға 10 пайыз салық салды. Нәтижесінде, бірқатар банктер ұлттық жарғыларға көшті, бірақ көпшілігі банкноттарды шығаруды тоқтатты. Оның орнына олар талап бойынша ақшалай депозиттер шығара бастады. Орегонда 1907 жылға дейін мемлекеттік банктік заң болған жоқ, сондықтан сол кездегі басқа банктер (Ладд және Тилтон сияқты) қатаң жеке меншік иелері болды, басқармасыз, депозиттер қабылдады және реттеусіз ақша берді. Портлендтегі Бірінші Ұлттық банк ерекше болды. Корбет пен Фейлингс банкті сатып алғаннан кейін көп ұзамай ол Корбет ғимаратына көшіп барды, ол 1870 жылы аяқталды. Corbett Building SW 1st Avenue between Alder and Washington қаладағы тұңғыш толық құйма темірден жасалған ғимарат болды. Үш қабатты ғимараттың еденнен төбеге дейінгі терезелері болды, бұл алдыңғы қатарлы жаңалық. Оның құйма темірден жасалған фронтиспьесі Балтиморда өндіріліп, Кейп-Хорн айналасына жеткізілді. (Содан кейін банк Х. В. Корбет салған жаңа банк ғимаратына көшіп келді. Қазіргі Бірінші Ұлттық Банк ғимараты 401409 SW 5-ші даңғылында, Бостонның Кулидж және Шаттак жобалаған, Линкольн мемориалдық классицизмге ұқсайды, 1916 жылы банк сол кейінгі тоқсаннан асып түсіп, кейіннен Х. Корбет пен оның қайын інісі Генри Фейлинг банкирлердің ақыл-ойы бар екенін дәлелдеді. Корбет ынталы инвестор және саудагер болды және 1851 жылғы саудагерлердің ішіндегі ең кең мағынадағы жалғыз шынайы саясаткер болды. Корбет әр түрлі уақытта Портленд қаласының қазынашысы, қалалық кеңестің мүшесі және Республикалық мемлекеттік орталық комитетінің төрағасы болды. Corbett отбасы көпшілік қатысқаннан кейін алпыс жылдан астам уақыт өткеннен кейін, Корбет ағайындылары 1930 жылы банкті (азаматтық акционерлермен бірге) Америка Банкі мен Банциталияға да ие Transamerica Corp-ке сатып, жылжымайтын мүлік пен басқа да инвестицияларға назар аударды. Сол жылдары банк "Портленд жарты ғасыр бойы атаққа ие болған өте консервативтілікті бейнелейді" деп саналды.
"Орегон" газетінің
Орегондық газет Портленд пен штаттың дамуына ықпал еткен дауыс болды. Ол 1850 жылы 4 желтоқсанда апталық ретінде жарық көруді бастаған болатын. Ол 1861 жылы күнделікті газетке айналды. Корбет 1872 жылдан 1877 жылға дейін оның иесі болды, ол баспагер Генри Питок қаржылық қиындықтарға тап болғаннан кейін басқалармен бірге бақылау сатып алды. Кейіннен ол оны шешілгеннен кейін оған қайта сатты. Бір кездері ол газетті өзінің мемлекеттік және ұлттық саяси мүдделерін қолдау үшін қолданды. 1876 жылы Рутерфорд Б. Хейс республикалық президенттік тудың иесі болып тағайындалғанда, Корбет оған Вашингтоннан "Мен өзіме қарасты "Орегон" газетіне сізге ең шын жүректен және құлшынысты қолдау көрсету үшін жаздым" деп жазды.
Портленд қаласының дамуы
Корбет Портленд қаласының орталық бөлігін ерте дамытқан және ақырында жиырма жеті ғимаратқа ие болған. Корбет ғимараты. Бастапқы Корбет ғимараты 1870 жылы Алдер мен Вашингтон арасындағы блоктың батыс жағында Бірінші даңғылдың ортасында салынған (жоғарыда суреттелген). Корбет (немесе Беррелл) блогы 1874 жылы SW Front және Alder-те салынған. 1879 жылы Бірінші және Старк бұрышында салынған Юнион блогы, ол қайын інісі Генри Фейлингпен бірге салған. (төмендегі сурет) Бірінші Ұлттық Банк ғимараты. Бастапқы банк ғимараты 1882 жылы Бірінші және Вашингтон көшелерінің оңтүстік-шығыс бұрышында салынған. Кейіннен ол Бірінші Ұлттық Банктің негізгі ғимараты ретінде 1916 жылы 5 -ші даңғыл мен Старк (оның немерелері банкті басқарып тұрған кезде) салынған қазіргі Бірінші Ұлттық Банк ғимаратымен ауыстырылды. Мұльтнома биігі, Бесінші және Моррисон. Кембридж блогы 1884 жылы Үшінші және Моррисонда салынған. Вурчестер блогы 1889 жылы Үшінші және Оук пен Пайн Ст. (Жоғарыдағы сурет) 1889 жылы Маркуам блогы (ол оның үлескері болды). 1890 жылы Бестенші және Старк ғимараты. Нейстадтер ғимараты 1892 жылы Бесінші және Анкень көшелерінде. Гамильтон ғимараты 1893 жылы. 529 SW 3rd Ave-дегі алты қабатты ғимарат Корбеттің одан бұрын қайтыс болған кіші ұлы Гамильтонның есімімен аталды. Портленд қонақ үйі 1890 жылы ашылды, оны МакКим Мид & Уайт (осы бөлімдегі сурет) жобалады. Сегіз қабатты, 326 бөлмелі бұл қонақ үйдің құрылысы бір миллион доллардан астам шығынға ұшырап, сегіз жыл бойы салынды. Корбет теміржол магнаты Генри Виллардтың банкротқа ұшырауынан басталған және тастап кеткен ғимаратты аяқтады. Корбет негізгі меншік иесі және президенті болды. Ол кезде ол Батыстағы ең сәнді қонақ үйлердің бірі болды, Сан-Францискодағы Palace қонақ үйінен кейін екінші орынды иеленді (бұл блок қазіргі Портлендтің Пионер сотының алаңы). 1903 жылы ол қайтыс болғаннан кейін, Корбеттің 27 ғимараттан тұратын үйі жеті жыл ішінде 500% -дан астамға өсті, бұл қаржы өсімінің және халық санының өсуінің арқасында болды.
The First National Bank Building. The original bank building was built in 1882 at the southeast corner of First and Washington Streets. which was later replaced as the First National Bank's main building by the present First National Bank Building built in 1916 at 5th Avenue and Stark (when his grandsons controlled the bank). The Multnomah Building at Fifth and Morrison. The Cambridge Block built in 1884 at Third and Morrison. The Worcester Block in 1889 at Third and Oak to Pine Sts. (Photo above in this section)
The Marquam Block in 1889 (of which he was part owner). The Fifth & Stark Building in 1890. The Neustadter Building c. 1892 at Fifth and Ankeny. The Hamilton Building in 1893. The six story building at 529 SW 3rd Ave was named in memory Corbett's younger son Hamilton who predeceased him. The Portland Hotel, opened in 1890, designed by McKim Mead & White (pictured on right in this section). On eight floors and with 326 bedrooms, the hotel cost over a million dollars and took eight years to build. Corbett completed the building, which had been started and abandoned by railroad magnate Henry Villard on Villard's bankruptcy. Corbett became principal owner and president. It was then one of the two most luxurious hotels in the West, second only in size to the Palace Hotel of San Francisco (it occupied the block which is now Portland's Pioneer Courthouse Square). At his death in 1903 Corbett's estate of 27 downtown Portland buildings would increase in value by over 500% within seven years, much of the appreciation due to the financial boom and population growth stimulated by the Lewis and Clark Exposition, which he had chaired.
Басқалар
Корбет 1872 жылы Портленд Пионерлер қауымдастығының құрылтайшы президенті, 1892 жылы құрылған Орегон тарихи қоғамының бастауышы болды (оның немересі Эллиотт Р. Корбет Орегон тарихи қоғамының мұражайы мен ғимараты орналасқан жерді алған кезде Орегон тарихи қоғамының президенті болды. Бұған дейін Қоғам Портленд аудиториясының үстіндегі тар орынға орналасты). Корбет В. С. Ладд, Генри Фейлинг және С. Х. Льюиспен бірге Портленд қарттар үйінің, балалар үйінің, жас ерлер христиан қауымдастығының (YMCA), қайырымдылық кеңесінің, гомеопатиялық аурухананың негізін қалаушы және сенім білдіруші болды. және басқа да қайырымдылық ұйымдары аз қамтылғандарға көмек көрсету үшін құрылған. Білім беру Корбеттің негізгі мүдделерінің бірі болғандықтан, ол қазіргі Кэтлин Гейбел мектебінің алдыңғы оқу орны Портленд академиясын құрды және ұзақ уақыт бойы Туалатин академиясы мен Тынық мұхиты университетінің қолдаушысы болды. Ол сондай-ақ Албань колледжінің, қазіргі Льюис және Кларк колледжінің сенімді және ең ірі донорларының бірі болды. Оның қайырымдылығы жаңадан ашылған колледжді алғашқы жылдары жабылудан сақтап қалды. Ол сонымен қатар Портлендтегі Бірінші пресвитериан шіркеуінің қамқоршылар кеңесінің президенті болды және бассейннің баспалдағы мен құмтастан салынған шіркеудің құрылысына қаражат берді. Ол сонымен қатар Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы басқа да пресвитериан шіркеулерін және Портлендтегі Троица епископтық соборын қолдады. Корбет, Лэдд және Фейлинг 1879 жылы Вилламет өзенінде пайдасыз "Ривер Вью" зиратын құру үшін алғашқы 286 акр жерді сатып алды (кейіннен ұлғайтылды). Г. В. Корбет өмір бойы қайырымдылық іс-шаралары мен мекемелеріне едәуір қаражат берді және тірі кезінде жылдық табысынан алған әдеті бойынша, өзінің мүлкінің оннан бір бөлігін өзінің өсиетінде қалдырды. Бұлардың ішінде Портленд өнер қауымдастығы (нағашы, өнер туындылары және жаңа өнер мұражайы ғимаратына арналған жер), Балалар үйі, Жас ерлер христиан қауымдастығы, Портленд академиясы (қаламтауыш және бухгалтерлік есеп профессорына орындық беру үшін "қаламтауыш мүлдем жоғалған өнерге айналмауы мүмкін"), Пресвитериандық үй миссиясы кеңесі, Қарт әйелдер үйін салуға арналған ақша (кейін Анна Льюис Манн қарттар үйі), Ұлдар мен қыздарға көмек көрсету қоғамы және Пресвитериандық мүгедек министрлерге, жесірлер мен жетімдерге көмек көрсету кеңесі.
Орегон штатының резиденциялары
Ол қайтыс болғаннан кейін, оның жесірі Эмма 1936 жылы 89 жасында Портлендтің орталығындағы Тейлор көшесіндегі Корбет резиденциясында (мүлкі 5 және 6-авенюлар арасында С. В. Тейлордың тұсында және С. В. Ямхиллдің қолдауымен) қайтыс болғанға дейін өмір сүруін жалғастырды. Х. В. Корбет 1854 жылы Грекиялық қайта өрлеу стиліне ұқсас үйді 1852 жылы Хорн айналасына әкеліп, Портлендте "құрылған алғашқы сәнді тұрғын үй" деп сипаттады, бірақ оны 1874 жылы үш қабатты Екінші империя стиліне ұқсас құрылысқа ауыстырды. Коринф стилідегі бағаналары мен балюстрадалары бар верандаларымен Портлендте алғаш рет толық классикалық бөлшектер қолданылды. Бұл жер ойын-сауық үшін жасалған. (Президент Грант сегіз жыл бұрын Францияда елші болып қызмет еткен, ол 1874 жылы маусымда келіп, миссис Корбетке Парижде оның аспазына "Cordon Bleu" сыйлығын беретіндерін айтты. Корбеттер өзінің аспазшысын алғаш рет Корбет АҚШ сенаторы болған кезде жұмысқа алды және олар Вашингтоннан үй сатып алды. Ол Линкольннің аспазы болды және президент қайтыс болғаннан кейін оларға келді. Кейін ол Орегондағы Корбеттер үшін тамақ пісіруді жалғастырды. Олардың резиденциясы Портлендтегі екінші империя стилімен салынған үлкен үйлердің соңғысы болды (модаға Наполеон III және император Евгенияның Луврді қайта құруы әсер етті). Генри В. Корбетттің сарайы сол стильде салынған Портлендтің бұрынғы резиденцияларына қарағанда түбегейлі өзгеше болды. 825 SW Fifth Avenue үйінде Корбет Еуропадағы саяхаттарында көрген ғимараттардың идеялары көрініс тапты, ол сәулет стильдері туралы эскиздер жинады. Ол Луврдің ескі ғимараттарынан алып, Дю Серсо жасаған гигант фасадтарды қолданған. Ол көршісі Генри Фейлингпен бірге Еуропадан үйлерін сәндік бұйымдармен толтырып, қабырғаларын стекселмен безендіріп, төбелерін сол кездегі ең сәнді стильдегі "фрескалармен" бояп қайтып келді. Алайда, Корбет қайтыс болғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң, ол үй назардың орталығына айналған жоқ. Бұл "Мисс. Корбеттің сиыры, ол Портлендтің орталығында орналасқан үйге іргелес жатқан ағаш көлеңкесіндегі далада жайылып жүрді. Көп жылдан кейін өз блогында орналасқан сәнді үйді кеңсе ғимараттары қоршап алды, бірақ миссис Корбет және отбасы сиырлары жаңа көршілерінің қорқытуынан бас тартты. Бұл ерекше көрініс "Миллион долларлық сиыр жайылымы" деп аталып, Портлендтің қонақтары мен жергілікті тұрғындардың қызығушылығына айналды. Үй, бақ және кароссаж тұрған жер қазір The Duniway Portland, Hilton Hotel, бұрынғы Portland Hilton Hotel Executive Tower орналасқан. 545 SW Тейлордағы қонақ үйдің кіреберісі, көліктің үйіне кіретін жердің дәл қасында орналасқан. Үй 5 -ші даңғылға жақын Тейлорда шығысқа қарай орналасқан. Сиыр жайылымы үйдің екінші жартысында (үйдің артқы жағында) Пионер сотының үйіне қарама-қарсы орналасқан. Оның немерелері Генри Л. Корбет, Эллиотт Р. Корбет және Гамильтон Ф. Корбет кейіннен Пионер сотының үйіне қарап тұрған қазіргі Тынық мұхит ғимаратын салған. Корбеттің жазғы баспана ретінде пайдаланған "Гайлендс" атты фермасы бар еді, оны ол 1885 жылы Колумбия өзенінің жотасында, өзеннің солтүстікке қарай бұрылатын жерінен панорамалық көрінісі бар жартастан сатып алған болатын. Бұл 1792 жылы, тоқсан жылдан сәл бұрын ақсүйектер алғаш рет өзенді көрді, ол капитан Джордж Ванкувердің кемелерінің бірімен картаға түсірілді. Он жылдан кейін бұл жарды алғаш рет батысқа жер арқылы келген алғашқы американдықтар Льюис пен Кларк өзен арқылы өткенде көрді.
Their residence was the last of the great houses in Portland to be built in the Second Empire style (the fashion had been influenced by Napoleon III and Empress Eugénie's reconstruction of the Louvre). The Henry W. Corbett mansion differed radically from the earlier Portland residences built in the same style. At 825 SW Fifth Avenue the house reflected ideas from buildings that Corbett had seen on his European travels, when he had gathering sketches on architectural styles. It borrowed the giant pediment designs from the older buildings of the Louvre designed by Du Cerceau. He and his neighbour Henry Failing had returned from Europe with art to fill their homes, decorating their walls with stencilling and painting their ceilings with 'frescoes' in the most fashionable styles of the day. However, a few years after Corbett's death it was not the house that became the center of attention. It was 'Mrs. Corbett's cow', which she grazed in the landscaped and tree shaded field adjoining the house located in the centre of Portland. After many years the elegant home, set in its own city block, was surrounded by office buildings, but Mrs. Corbett and the family cow seemingly refused to be intimidated by their new neighbors. This unusual sight was dubbed 'the Million Dollar Cow Pasture' and became one of Portland's sights for visitors and locals alike. The site on which house, garden and coachhouse stood is now the location of The Duniway Portland, a Hilton Hotel, formerly Portland Hilton Hotel Executive Tower. The hotel's entrance at 545 SW Taylor is almost exactly where the entrance to the coach house had been. The house was situated a bit further East on Taylor nearer 5th Avenue. The cow pasture was located on the other half of the block (at the back of the house) opposite the Pioneer Court House. The cow pasture half block is where her grandsons Henry L. Corbett, Elliott R. Corbett and Hamilton F. Corbett later built the present Pacific Building overlooking the Pioneer Court House. Corbett had a farm, the Highlands, that he used as a summer retreat, which he had purchased in 1885 high up on the Columbia River Gorge on the bluff with a panoramic view overlooking the river at the point where it bends somewhat northward. A little over ninety years before, in 1792, the river below had first been seen by a white man when it was charted by one of Captain George Vancouver's ships. Ten years later, this bluff had first been gazed upon by the first Americans to come overland to the West when Lewis and Clark passed by on the river below.
Х. В. Корбеттің есімімен аталған
Портлендтің оңтүстік-батысындағы Корбет даңғылы оның құрметіне аталған. Ол Колумбия ойысында фермасы болған Орегон штатының Корбет қаласына өз есімімен аталған. Генри В. Корбетттің екінші дүниежүзілік соғыста 'Liberty' кемесі өз есімімен аталған (басқа Портленд пионерлері Генри Фейлинг пен Уильям С. Лэдд сияқты). Оларды Портлендтегі жаңа кеме жасау цехында "Кайзерс Орегон" кеме жасау корпорациясы салған. "Генри В. Корбет" (No1616) кемесі 1943 жылы 29 наурызда Генри Лэдд Корбет ханымның басқаруымен суға түсірілді. Оның кілі 1943 жылдың 9 наурызында, яғни осыдан жиырма күн бұрын ғана салынды. Бұл кеме кейіннен Ресейдің соғыс күштеріне берілді. Ресейдің порттарында Г.В.Корбеттің суретімен бірге Сталиннің суреті ілінген кезде табылды. СС Генри В. Корбетт ешқашан қайтарылмаған және кейін ресейліктер оны XIII ғасырдағы жауынгер принц пен киеліге орай Александр Невский деп атады. Ол 1978 жылы жойылған. SS Henry Failing (#1621) 1943 жылы 7 сәуірде іске қосылды және АҚШ әскери-теңіз кемесінің және әскер тасымалы ретінде жүзіп кетті. Ол 1961 жылы Вашингтон штатының Эверетт қаласында жойылған. SS William S. Ladd (#2084) 1943 жылы 13 қыркүйекте іске қосылды және 10 желтоқсанда 1944 жылы Камиказе шабуылынан батып кетті. Оның ұрпақтары арасында Гретчен Корбет және Уинслоу Корбет, теледидар және сахна актрисалары бар.
Льюис пен Кларктың жүз жылдық көрмесі
Кейінгі жылдары Корбет (Портленд Пионерлер қауымдастығының президенті ретінде) Портленд әлемінің көрмесін (ресми түрде Льюис және Кларк жүз жылдық және Америка Тынық мұхиты көрмесінің және Шығыс көрмесінің атауы) Льюис және Кларк жүз жылдық көрмесін жоспарлау үшін жауапты болды. Бұл Батыс жағалаудағы алғашқы дүниежүзілік жәрмеңке болды және "Ұлы экстраваганса" деп аталды. Ол 1876 жылы Филадельфиядағы жүз жылдық көрмеге, 1893 жылы Чикагодағы дүниежүзілік жәрмеңкеге (Дүниежүзілік Колумбиялық көрме) және 1904 жылы Сент-Луисте (Луизиана сатып алу көрмесінде) жоспарланған жәрмеңкеге негізделген. Төраға ретінде Х. В. Корбет көк ленталық атқарушы кеңесті таңдады, оның мүшелігін 1901 жылдың қарашасында жаппай азаматтардың жиналысы бекітті. Оның өмір бойы қол жеткізген жетістіктері, оның әріптестерімен бірге Портленд пионерлері, 1901 жылы ол осы шараларға төрағалық еткенде, 20 шетелдік ел қатысқан, Жапонияның миллион долларлық көрмесі ең үлкен болды. Қатысушы елдер АҚШ, Жапония, Ұлыбритания, Британ империясы, Италия, Франция, Германия, Ресей, Швейцария, Нидерланды, Венгрия және Австрия болды. Оның төрт жарым айында 1,588,000 қонақ 400 акрлық жәрмеңке алаңына кірді. 400000-нан астам адам Тынық мұхитының солтүстік-батысынан келген, бұл шамамен 120,000 тұрғыны бар қала үшін көптеген қонақтар. Бұл АҚШ-тың тек Атлантикаға ғана емес, Тынық мұхитына да, Азияға да кіретін қақпаға айналғандығын дәлелдеді. Портленд бұл процесте 1905 жылы әлемге әйгілі қалаға айналды. Орегон журналы, кешкі газет, бұл баяндаманы бірінші бетіне жариялады және оның қайтыс болған күні екінші бетіне жалғастырды: АЛЫМ КАРИЕРА ХОНРИ УИНСЛОУ КОРБЕТТІҢ ӨЛІМЕН ТОҚЫРЫЛДАДЫ Орегонның Sterling азаматы кенеттен мәңгілікке шақырылды Орегонның ұлы адамының құнды өмірі Мемлекет істерінде әрқашан көрнекті және мейірімді және барлық адамдар жақсы көреді. "Орегон штатының күнделікті штаттық газеті" Салемде, оның көпшілігімен және оның бірінші бетімен оның өлімінің түстен кейін оқиға туралы хабарлаумен басталды: "Орегонның үлкен қарты өлген құрметті". Генри В. Корбет АҚШ-тың бұрынғы сенаторы Портлендте қайтыс болды Орегонның ең құрметті азаматтарының бірі болды және оның өлімі бос орынды толтыруға қиын болады.
The Oregon Journal, the evening paper, headlined the report on its front page and continued it on its second page on the day of his death: A NOBLE CAREER ENDS IN THE DEATH OF HONOURABLE HENRY WINSLOW CORBETT Oregon's Sterling Citizen Called Suddenly to Eternity Valuable Life of the Great Man of Oregon Always Prominent in the Affairs of the State Kind and Gentle of Disposition and Beloved by All. The Daily Oregon Statesman in the state's capitol Salem, led with and used most of its front page in reporting the event on the afternoon of his death with: GRAND OLD MAN OF OREGON DEAD Hon. Henry W. Corbett Ex United States Senator Expires in Portland Was One of Oregon's Most Honoured Citizens and His Death Will Cause a Vacancy Which Will Be Most Difficult to Fulfill—Was One of the Principal Builders of State and Portland Prominent in Politics.