Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дорчестер Оңтүстік Каролина провинциясындағы қала болды. Чарльстоннан шамамен 29 шақырым қашықтықтағы Эшли өзенінің бойында орналасқан, оны 1696 жылы ақпанда Массачусетс штатының Дорчестер қаласынан Джозеф Лордтың ізбасарлары құрды. Олар оны өзінің туған қаласынан, ал бұрынғы иммигранттар ағылшындық Дорчестер қаласынан кейін атаған). Дорчестер 1751 жылы тасталып кетті.
Dorchester was a town in the Province of South Carolina. Situated on the Ashley River about 18 mile (29 km) from Charleston, it was founded in February 1696 by followers of Reverend Joseph Lord from Dorchester, Massachusetts. They named it after their home town, which had been named by earlier immigrants after the English town Dorchester). Dorchester was abandoned in 1751.
Тарих
Қала Дорчестер өзені мен Игл өзендерінің сағасына жақын орналасқан. Екеуіне де ағылшын отаршылары есім берген. Бұл аймақтағы жергілікті америкалықтар екі ауыз аралығындағы жерді "бу-шу-и" деп атаған. Бұл атаудың мағынасы белгісіз, бірақ ee суфиксі суды білдірген болуы мүмкін, өйткені ee-ге аяқталатын басқа атаулардың барлығы су құбырына қатысты.
The town was developed near the mouths of Dorchester Creek and Eagle's Creek, where they flowed into the Ashley. Both had been named by English colonists. The local Native Americans, of this region, referred to the land between the two mouths, as Boo shoo ee. The meaning of this name is not known, although the ee suffix probably referred to water, given that nearly all other names ending in ee referred to a water feature.
Джон Смит
1675 жылы Джон Смит есімді ағылшын бай адам әйелі Мэримен бірге Оңтүстік Каролинаға келді. Шафтсбери графының жеке досы ретінде оған кеңпейілдікпен жер берілді. 1676 жылы 20 қарашада оған Бу-Шу аймағы мен жақын маңдағы Бошу батпағын қамтитын жер берілді. Ол "Бу-шудың Джон Смит" деген атақты иеленді. 1682 жылы желтоқсанда қайтыс болғаннан кейін оның жесір қалған әйелі Артур Миддлтонға қайтадан үйленді. Ол да 1684 жылы қайтыс болды. Ол Ральф Изардқа қайтадан үйленді. Джон Смит әйелімен балалы болмағандықтан, оның жер үлесі қайтыс болғаннан кейін тоқтатылды. (Ол және оның әйелі Дорчестер округінің Марш Оверлук драйвінің және Тернинг Тайд драйвінің соңында орналасқан зиратта жерленген.)
In 1675, a wealthy Englishman named John Smith arrived in South Carolina with his wife Mary. As a personal friend of the influential Earl of Shaftesbury, he was given a generous land grant. On November 20, 1676, he was given of land that included the Boo shoo ee region and the nearby Boshoe Swamp. He was titled "John Smith of Boo shoo". When he died in December 1682, his widowed wife remarried, to Arthur Middleton. He also died, in 1684. She married again to Ralph Izard. Since John Smith and his wife had been childless, his land grant lapsed after he died. (He and his wife were buried in a cemetery located at the end of Marsh Overlook drive and Turning Tide drive in Dorchester County.)
Негізін қалау
1695 жылы 20 қазанда Джозеф Лорд және оның екі жақтасына Массачусетс штатының Дорчестер шіркеуінен ресми түрде рұқсат берілді. Екі күннен кейін, 22 қазанда Лорд жаңа қалашықты құруға еріп жүретін қауым мүшелерін тарту үшін кездесу өткізді. Бұл ұсынысты құрметті Джон Данфорт қолдады, ал тағы алты адам жолға шығуға келісті, бұл олардың жалпы саны тоғызға дейін жетті. Алайда, олардың төртеуі жаңа қалада қоныстанған деп ешқандай жазбада көрсетілмеген, сондықтан олар жолда қайтыс болған немесе өз ойын өзгерткен болуы мүмкін. Бұл күнделікте Уильям Пратт жазғандай, олар Оңтүстік Каролина провинциясына келгенде тоғыздан кем болған. 5 желтоқсанда қоныстанушыларды тасымалдайтын қайық Бостон қаласындағы кемежайдан шығып кетті. 9 желтоқсанда кеме төрт күндік сапардан кейін дауылға ұшырап, суға батқанға жақындады. Алайда дауылдың желдері оңтүстікке қарай соққандықтан, кеме 20 желтоқсанда Чарльз-Таунға алты күннен кейін жетіп, екі аптаға созылатын жолға шықты. Олардың келуіне әртүрлі көзқарас танытылды. Көптеген тұрғындар, соның ішінде губернатор Джозеф Блейк партия Жаңа Лондондағы Пон-Пон өзеніне қоныстансын деген пікірде болды. Алайда Джозеф Лорд Джон Смиттің меншігінен өткен жер грантын алды. Иммигранттар тобы Бу-Шу аймағын қоныстанды, оны 1684 жылдың соңында қоныстанушылардың бірі Уильям Норман алдын ала зерттеген болатын. 2 ақпанда партия алғаш рет үлкен емен ағашының астында шіркеу қызметтері өткізді. Жаңа қоныс аударушылар алдымен ағаштан тұрғызылған үйлерді салып, содан кейін шіркеу салуға кірісті. Олар шіркеуді олардың эмиграциясын қолдаған Англияның Reverend John White есімді діни қызметкерінің құрметіне Old White Meeting House деп атады. Олар жаңа қалаға Дорчестер деп ат қойып, оны Англия мен Массачусетс шығанағындағы колониядан білген стильмен салды. Сол жылдың 1 қарашасында, қала құрылғаннан кейін, Массачусетс штатының Дорчестер қаласында шіркеу жаңа ауылға ондаған адамның көшіп келуін мақұлдады.
On October 20, 1695, Reverend Joseph Lord and two of his supporters were officially given permission by the church of Dorchester, Massachusetts to lead followers south into South Carolina. Two days later, on October 22, Lord held a meeting to recruit parishioners to accompany him to establish a new township. the proposal was endorsed by Reverend John Danforth, and six more agreed to embark, bringing the total to nine prospective emigrants. Four of these, however, do not appear in any records as having settled in the new town, so they may have died along the way, or changed their minds. Settler William Pratt wrote in this diary that the group were fewer than nine when they arrived in the Province of South Carolina. On December 5, a skiff carrying the settlers left the Boston Town Dock. A storm engulfed the ship four days into the journey, on December 9, nearly sinking it, and the passengers held a day of prayer for deliverance through the maelstrom. The storm's wind blew southward, however, and it actually propelled the ship so quickly that it arrived in Charles Town after only six days on December 20, when the journey should have taken two weeks. There was a mixed reaction to their arrival. Many residents, including the governor, Joseph Blake, were of the opinion that the party should settle on the Pon Pon River, at New London. However, Joseph Lord did obtain a land grant the same that had lapsed John Smith's ownership. The immigrant party settled the Boo shoo ee area, which had been surveyed in advance, in late 1684, by one of the settlers, William Norman. On February 2, the party held church services for the first time under a large oak tree. The new settlers first built crude wooden lean tos to live in, and set to work on the more important task – building a church. They named the church Old White Meeting House, after the Reverend John White of England, who had supported their emigration. They named the new town as Dorchester and built it in the style they knew from England and the Massachusetts Bay Colony. On November 1 of that year, after the town had been established, the church at Dorchester, Massachusetts approved the emigration of dozens more to the new village.
Өлім
1720 жылы құрметті Лорд Массачусетс колониясына оралды, ал Оңтүстік Каролина штатының Дорчестер қаласында қала біртіндеп құлдырап кетті. Бұл қалада күн ыстық, ал күн суық. Бұған қоса, басқалары безгек немесе қызба сияқты жергілікті аурулармен ауырады. Қала маңындағы табиғи ресурстар көп халықты қамтамасыз етуге жеткіліксіз болды. 1751 жылы қала тұрғындары ауылды тастап кетті. Көпшілігі Джорджия колониясының Мидуэй қаласында қоныстанды, бірақ кейбіреулері Солтүстік Каролинаға, ал басқалары Массачусетске көшіп барды. 1781 жылы Америка революциясы кезінде Ескі ақ үйдің кездесуі өртеп кетті. Кейін қайта салынғанмен, Америкада Азамат соғысынан кейін тасталып кетті. Ол 1886 жылы Чарльстон жер сілкінісі кезінде қираған, оның әсері кең аймаққа жеткен.
Reverend Lord returned to the Massachusetts colony in 1720, and the town in Dorchester, South Carolina, gradually declined. The residents were unaccustomed to the hot climate. In addition, others became ill from local diseases, such as malaria or fevers. The natural resources near the town were insufficient to support a large population. In 1751, the townspeople abandoned the village. Most resettled at Midway in the Georgia colony, though some moved to North Carolina and others back to Massachusetts. In 1781, during the American Revolution, the Old White Meeting House burned down. Although it was later rebuilt, it was abandoned after the American Civil War. It was destroyed during the 1886 Charleston earthquake, which had effects reaching a wide area.
Қазіргі
Ескі ақ үйдің қираған жері мен оның зираты оның мұрагері қауымның, Саммервилл пресвитериан шіркеуінің меншігінде және күтіп ұсталады.
The ruins of the Old White Meeting House and its cemetery are owned and maintained by its successor congregation, Summerville Presbyterian Church.