Кіріспе

Минтаро - Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласының солтүстігінде, Хоррокс тас жолының шығысында, шығыс Клэр аңғарындағы тарихи қала. Қала Клэр аңғарының шарап өсіру аймағында, Клэр жүзінің оңтүстік-шығыс бұрышында орналасқан. 1849 жылы құрылған Минтаро жерді сатып алған Джозеф пен Генри Гилберт, олар оны 80 жер телімдеріне бөлді. Бастапқыда Минтаро Бура кен орныннан Порт Уэйкфилдке мыс кенін тасымалдайтын бұқалар командасының аялдама және демалыс орны ретінде қарастырылған. 1876 жылы халықтың саны 400-ге жеткен. Минтаро 1870-шы жылдар мен 1880-шы жылдардың басында, мемлекеттің солтүстігінде мал шаруашылығы мен ауыл шаруашылығының өркендеуі кезінде ауылдық қызмет орталығы ретінде дамуын жалғастырды. 1930 жылдан кейін ауыл тұрғындарының жалпы саны азайды және қалада бірнеше онжылдықтар бойы аз даму болды. Минтаро ауданында Мартиндейл залы мен Кадлунга, екі үлкен мал шаруашылығы меншігі бар. Жоғары сапасымен танымал Минтаро шикізаты Австралиядағы ең көне қазба деп саналатын жерде өндіріледі. Минтаро негізінен ауыл шаруашылығы саласы болып саналса да, туризмнің рөлі де артып келеді. Тарихи және мәдени маңызы бар болғандықтан, 1984 жылы бүкіл Минтаро қаласы Оңтүстік Австралияның мемлекеттік мұралық аймағы деп жарияланды. Соңғы жылдары Минтаро танымал туристік бағытқа айналды және ғимараттарды қалпына келтіру мен тұрғын үйлерді дамыту өсті.

География және климат

Минтаро Клэр аңғарының шығысында, Аделаидадан солтүстікке қарай 126 км жерде, Оңтүстік Австралияда, Хоррокс тас жолының шығысында орналасқан. Өңірде теңіз деңгейінен 300 метрден 500 метрге дейінгі биіктіктегі аңғарлар бар, күн сайын орташа есеппен 9,3 күн сәулесі бар. Қала Хоррокс тауының астындағы аңғарда, Джоли Вэй, Коппер Оре Роуд, Мин Ман Роуд және Минтаро / Лизингхэм жолдарының қиылысында орналасқан. Минтародағы негізгі жол - Бура көшесі. Минтароның климаты - Жерорта теңізі, әдетте жылы және ыстық жаздар, салқын және ылғалды қыстар болады. Күнделікті орташа температура қыста 8,0 °C-ден 21.4 °C-ге дейін, жауын-шашынның жылдық орташа мөлшері 632 мм. Жауын-шашын көбінесе қыс және көктем айларында (маусым-қыркүйек) түседі. Аймақтағы ең көп таралған жергілікті ағаш түрлері - Эвкалипт көк құмырасы, Э. перғауыш құмырасы, Э. қызыл жіпті қабық және Казуарино тұқымдасы (көбінесе шейх деп аталады). Спринг Гулли қорық-паркі Минтародан батысқа қарай 15 км жерде орналасқан.

Тарих

Клэр аңғарының алғашқы тұрғындары жергілікті Нгаджури халқы болды, олар Еуропалық қоныстанғанға дейін мыңдаған жылдар бойы осы аймақта өмір сүрді. Олардың Клэр мен Обернде, соның ішінде қазіргі Минтаро деп аталатын аймақта ірі лагерьлері болған деп есептеледі. Минтаро ауданы 1839 жылдың ортасында еуропалықтармен алғаш рет Джон Хилл, содан кейін Эдвард Джон Эйр барлады. Гаулерден солтүстікке қарай орналасқан аймақ 1840 жылдардың басында арнайы зерттеулер сериясымен ресми түрде ашылды. Барросса және Клэр аңғарларындағы жерлер тез арада иеленді. Минтароға алғаш қоныс аударған Джеймс Стайн 1841 жылдан бастап Горрокс тауынан Фаррелл Флэт арқылы Бура ауданына дейінгі кең қой қораларына ие болды. Кейіннен Штайн өзінің үйін Уэйкфилд өзенінің саласына, Хоррокс тауының астындағы аңғарға, қазіргі Минтародан батысқа қарай үш шақырымға созылады. 1848 және 1851 жылдар аралығында бұқалар саудасынан пайдаланған сауданы пайдалану үшін шығанақ жолы бойында бірнеше ауыл құрылды. Бұл қалалар бір-бірінен алыс орналасқан, өйткені бұқалар бір күнде солай жол жүретін. Минтаро ауылы бастапқыда мыс кенін кен орнынан портқа тасымалдайтын және көмір мен керек-жарақты алып қайтып келетін бұқалар командаларының (мулетерлердің) аялдама және демалу орны ретінде қарастырылған. Минтарода алғашқы жер учаскелері тексеріліп, сатылды. Нәтижесінде, Минтароның алғашқы орналасуы мыс жолының бейнесі болып табылады, көшелер 45 градусқа қарай солтүстік-оңтүстік желісіне қарай тегістелген учаскелер мен мемлекеттік жолдар. 1860 және 1870 жылдары қалада қоғамдық ғимараттар пайда болды, соның ішінде мектеп, ал Ирландия католиктерінің едәуір саны Минтароға және оның айналасына қоныстанды. 1876 жылы тұрғындар саны 400-ге жеткен. 1892 жылы өзінің "Біздің пасторлық индустриямыз" кітабында сэр Ф. В. Холдер жергілікті нгаджури сөзінің "Минтадлу" уақыт өте келе бұзылып, Минтароға айналған болуы мүмкін деп мәлімдеді. Кейін Оңтүстік Австралияның тарихшысы Джефф Мэннинг антрополог Норман Тиндейлдің еңбегін келтіріп, қаланың атын жергілікті сөзден алған. Бұл іспан тілінде сөйлейтін муляж жүргізушілерінің (содан кейін мулельдер деп аталатын) Уругвай, Чили және Аргентинадан мыс кенін тасымалдауына негізделген. Бура шахтасы Порт Уэйкфилдке 1850-ші жылдардың ортасында. Міне, осылай болды да. Қаланың ертедегі тарихынан күн сайын 100 - ге жуық испан тілінде сөйлейтін қалыңдықты айдаған адам қаладан өтіп, демалып жүргенін білеміз. 1853 - 1857 жылдары бұл аймақта қашырларды айдап жүретін адамдар көп болған. Алайда, Рио Мантародан басқа (Перудің орталық аймағынан өтетін ұзын өзен) испан тілінде Минтароға ұқсас сөздер жоқ сияқты. 1849 жылы туған крикетші Фредерик Мьюр өзінің туған жерін Австралияның Минтара деп атаған. Минтаро қалашығының атауы алғаш рет 1849 жылы 6 қарашада жарнамада пайда болды. Қала Клэр аңғарының қауымдастығы "мин ТАИР о" деп атайды.

Скрипка және флажок

Минтаро шикізаты Австралиядағы ең көне жұмыс істеп тұрған карьер деп саналатын жерден өндіріледі. Бұл тақтаны 1850-ші жылдардың басында жергілікті фермер ашқан. 1856 жылы ағылшын тас қалаушысы Томпсон Прист алғашқы табылған жердің маңында орналасқан шиферлі тақтаны жалға алды және қазба жұмыстары 1856 жылы басталды. Ашық карьер қаладан батысқа қарай 1,5 км жерде орналасқан. 1860 жылы Минтаро Оңтүстік Австралияның жоғары сапалы шифер өндірушілерінің бірі болды. Оның көптеген пайдасы мен қасиеттерінің ішінде, пішінді бетінің өте тегіс болуы бильярд және бильярд үстелдеріне өте қолайлы. Австралиялық бильярдшы Уолтер Линдрум 1932 жылдан 1950 жылға дейін әлем чемпионы болған, ол Минтаро шиферінің сапасын мақтап, ол ойнаған кез келген нәрсеге тең деп мәлімдеді. Кейіннен ол Мельбурндағы үйінде Минтародан алынған бір тақтадан жасалған үстелмен жаттықты. Шифер бастапқыда жергілікті құрылыс материалы ретінде, сондай-ақ Клэр аңғарының шарап зауыттарында ашытқы салу резервуарларын, Капунда мыс шахталарында қышқылды сұйыту резервуарларын, крикет алаңдарын, су құйықтарын, қабір тастарын, қоршауларды, коммутатор тақталарын және мектеп тақталарын салуда пайдаланылды. Минтародағы мұражайға енгізілген үйлер мен қираған үйлердің көпшілігі негізінен жергілікті кен орындарынан алынған шиферден салынған. 1888 жылы Томпсон Прист қайтыс болғаннан кейін оның карьерін Мельбурн фирмасы сатып алды. 1890-шы жылдардағы экономикалық дағдарыс кезінде карьер бірнеше жыл бойы құлдырап, өндірісін тоқтатты. 1911 жылы жергілікті синдикат, Mintaro Slate and Flagstone Company Limited құрылды және 1912 жылы Викторияның дистрибьюторы болған Мельбурн агенттігімен бірге Сэр Сэмюэл Уэйден карьерге іргелес 60 80 акр жер сатып алынды. 1981 жылы карьерлік операциялар қайтадан сатылып, Оңтүстік Австралияға толық тиесілі Mintaro Slate Quarries Pty Ltd болып қайта құрылды. Олар сұр, біркелкі төселген, ұсақ ламинатталған мета-киіз тастар немесе кіші доломиттік кііз тастармен бірге шифер. Минтарода табиғи қосылу мен сыну кеңінен орналасады және үлкен тақталарды өндіруді жеңілдетеді.

Мартиндейл залы

Мұра ретінде саналатын Мартиндейл залы - Англияның көлдер ауданындағы Далемейн иелігінде үлгіленген неоклассикалық және грузин стилідегі сарай. Зал 19 гектар (47 акр) мал шаруашылығының аумағында орналасқан және Минтародан оңтүстікке қарай 2,5 км жерде орналасқан. Ол Эдмунд Боуман үшін, ол әкесі Мартиндейл қожалығын мұра еткеннен кейін салынған. 1880 жылы аяқталған сарай көрші Манора карьерлерінен алынған бос таспен салынған. Мартиндейл қалашығында жұмыс істеген барлық мастерлердің көбісі Англиядан келген, олар құрылыс аяқталғаннан кейін оралды. Үй мен оны қоршаған жердің аты үйдің туған қаласына жақын жердегі Камбриядағы Мартиндейлден алынған. 32 бөлмелі сарайды салуға 30 000 фунт стерлинг (қазіргі кезде 5,62 миллион австралиялық доллар) жұмсалды. Оңтүстік Австралияда танымал малшы болған Боуман бұл жерді қой өсіруге пайдаланған. 1890 жылы бірнеше жыл бойы құрғақшылық пен жүннің төмен бағасынан кейін, өсіп келе жатқан қарыз Боуманды Мартиндейл үйін сатуға мәжбүр етті. Оны 1892 жылы Уильям Теннант Мортлок сатып алған. Мортлок қой өсіруді жалғастырды, бау-бақшалар мен жеміс-жидек бақтарын дамытты және өзінің ат жарысы қызығушылықтарын ұстанды. Ол жарысты қолдайтын және 1911 жылы А.Р.К. Grand National жеңімпазы болған Юднаппиннаны өсірген. Мортлок бірнеше жыл бойы Флиндерс сайлау округінің өкілі болып, мемлекеттік парламентте қызмет етті. Мортлок пен оның әйелі Розина Теннанттың алты баласы болды, бірақ екеуі ғана ересекке дейін аман қалды. Уильям Мортлок 1913 жылы қайтыс болғанда, отбасылық мүлік оның ұлы Джон Эндрю Теннант Мортлокқа мұрагерлік етті, ол Оңтүстік Австралияға қайтып, Мартиндейл Холлды қоса алғандағы мүлікті басқаруға кірісті. Ол залда тұрып, табысты малшы және мерін тұқымын асылдандырушы болды. Жолдауға құштар Мортлок залды Африка мен Азияның естеліктерімен безендірді. Олардың көбісі әлі күнге дейін көрініс табады және шынайы 16 ғасырлық самурайлық костюмді қамтиды. Мертлок Минтародағы Санкт-Петер Англикан шіркеуінің белсенді мүшесі, сонымен қатар, жағажай жүргізуші, әуесқой кино түсіруші және орхидеялар экспоненті болды. Қатерлі ісікке шалдыққаннан кейін көп ұзамай, 1948 жылдың желтоқсан айында Мортлок Дороти Бичке үйленді. 1950 жылы наурыз айында баласыз қайтыс болғаннан кейін, оның әйелі Мортлоктың мұрагері болды. Аделаидада өмір сүруді жөн көретін Дороти күйеуінің өлімінен кейін кетіп, сарай 30 жылға жуық уақыт бойы бос және бос қалды. 1980 жылы 24 шілдеде Оңтүстік Австралияның мұралық тізілімінде мемлекеттік мұралық жер ретінде тіркелген. 1986 жылы Мартиндейл залы мен оны қоршаған үй-жайлар Оңтүстік Австралия үкіметінің иелігіне берілді. 1991 жылы 5 желтоқсанда ғимарат орналасқан жер 1972 жылғы Ұлттық парктер және жабайы табиғат туралы заңға сәйкес "жердің тарихи ерекшеліктерін сақтау мақсатында" Мартиндейл Холл консервациялық паркі деп жарияланды. 1991 жылдан 2014 жылдың аяғына дейін мүлік жалға алу бойынша туристік кәсіпорын ретінде басқарылды, мұражай төсек және таңғы ас, үйлену тойлары, басқа да функциялар және күніне келушілерге алаңға және залға кіру мүмкіндігі ұсынылды. 2015 жылдан бастап мүлікті Қоршаған орта, су және табиғи ресурстар департаменті басқарады, ол 2015 жылдың тамызында Мартиндейл залын сатып алу немесе ұзақ мерзімді жалға алу туралы сұраныссыз ұсыныс алды, оны бес жұлдызды сәнді курортқа айналдырғысы келді. Алайда Ұлттық қор жеке кәсіпкерлердің залды өз иелігіне алуына кедергі жасады, өйткені олар мұражайдың қоғамдық қолында қалуын және барлық адамдарға қолжетімді болуын қалады. Австралияның танымал және марапатталған "Пикник на висящей скале" фильмі 1975 жылы Мартиндейл залында ішінара түсірілді.

Қадлунга

Мұражайға енген, аралас шаруашылық егістігі Кадлунга Минтароның батысында орналасқан. Мүлік арқылы өтетін үш өзен бар - Браутон, Уэйкфилд және Хатт. Жыл сайынғы орташа жауын-шашын мөлшері 36 бөгетті, 15 бұрғылау және құдықтарды және екі су лицензиясын қамтиды. Кадлунгаға алғаш қоныс аударған еуропалық адам - малшы Джеймс Штайн. Ол 1841 жылдан бастап, Горрокс тауынан Фаррелл Флэт арқылы Бура ауданына дейінгі кең қой қораларына жұмыс істеу үшін лицензия алған. Штайн өзінің қожалығын Уэйкфилд өзенінің қонысында, Горрокс тауының астындағы аңғарда құрды және оны Кадлунга деп атады, бұл аборигендер сөзі "тұздық таулар" дегенді білдіреді, сол кезде онда мол балдырлар болғандықтан. Алайда, мұражай алғашқы кезеңінде Каталунга деп те аталды. Штайн 1857 жылы аяқталған екі қабатты үйді салған, ол кездейсоқ көк тастан салынған. Бұл үйді бірнеше танымал Оңтүстік австралиялықтар иеленді, соның ішінде Джон Чьюингс, сэр Сэмюэл Уэй және Александр Мелроуз. 1857 жылғы үй 1919-20 жылдары Александр Мелроуз үшін қайта салынған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде итальяндық тұтқындар кең көлемді құрғақ тас қабырғалар салған. Архитектуралық маңызы және Оңтүстік Австралияның танымал сэр Сэмюэл Уэй және басқа да алғашқы ізашарлармен байланысты тарихы болғандықтан, Кадлунга иелігінің тарихи тас ғимараттары 1978 жылы 21 наурызда Ұлттық мүлік тізілімінде тіркелген.

Қазіргі күн

Минтаро мемлекеттік мұралық аймағы - Оңтүстік Австралияның жақсы сақталған, 19 ғасырдың ортасындағы ауылдың сирек кездесетін үлгісі. Сондай-ақ, ол Клэр аңғарына келген туристерге қонақ үй ұсынады. Минтароның басты сауда орталығы және оның 19-ғасырдағы маңызды ғимараттарының көпшілігі Бурра көшесі бойында орналасқан. Бір кездері қалада өз тұрғындары мен айналасындағыларға қажетті барлық негізгі құрал-жабдықтар болған, бірақ бүгінде бұл ғимараттардың көбі қонақ үйлерге айналдырылды. Онда бірнеше төсек-аяқ және қонақ үй бар. Қалада екі шарапхананың жер асты есіктері, галереялар, тамақтану орындары, сыйлық сауда дүкені және тікұшақ лабиринті бар. Өзімдіктер мен фермалармен қоршалған Минтаро әлі күнге дейін ауыл шаруашылығы қауымдастығы болып табылады. 100 мегаваттты күн энергиясы фермасы, Шаф Милл күн энергиясы фермасы деп аталатын, 2017 жылы қаладан солтүстік-шығысқа қарай 3,5 км жерде орналасқан.

Ауыл шаруашылығы

Ең алдымен ауыл шаруашылығы қауымдастығы, Минтаро аралас пайдаланылатын егіндік жерлер мен жүзімдіктермен қоршалған. Екеуі де аймақтың және Оңтүстік Австралияның экономикасының маңызды бөлігі болып табылады. Ауыл шаруашылығының негізгі түрі - мал шаруашылығы. Метро аймағында бидай мен канола өсіру жиі кездеседі. Клэр аңғары - Австралияның ең көне шарап өсіретін аймақтарының бірі, оның шарап жасау тарихы 150 жылдан аса уақытқа созылған. Рислинг үшін атақты аймақ, сонымен қатар көптеген басқа шараптар, соның ішінде Каберне Совиньон және Шираз. Бүгінде 5 мың гектардан астам алқапта жүзім өсіріліп, 40 шақты жертөле есігі ашылған.

Демография

2016 жылғы Австралия халық санағы бойынша Минтароның халқы 188 адам (93 еркек және 95 әйел). Аборигендер мен / немесе Торрес бұғазы аралдарының тұрғындары болған жоқ. Орташа жасы 54 жаста, ал балалар (0-14 жас) халық санының 14% құрайды. Адамдардың 81,4% -ы Австралияда туған. Минтародағы ең көп таралған ата-бабалар ағылшындықтар 38,7%, австралиялықтар 27,7%, неміс 10,6%, ирландтықтар 7,7% және шотландтықтар 7,3% болды.

Басқару

Минтароны кеңестік деңгейде Клэр және Гилберт аңғарлары аудандық кеңесі басқарады. Мемлекеттік деңгейде Минтаро Фром сайлау округінде және федералды деңгейде Грей сайлау округінде орналасқан. Қаладағы кез келген құрылыс мемлекеттік мұралық келісімге жатады.

Спорт

MINMAN Sporting Club - Австралияның Mintaro және Manoora футбол және нетбол командаларының мүшелігін білдіреді. "Бөркіттер" деп аталатын футбол клубы Солтүстік Шығыс футбол лигасында өнер көрсетеді. Нетбол клубы Солтүстік Шығыс Нетбол Ассоциациясында өнер көрсетеді. Клуб, футболдың сопақша және нетбол алаңдары Лизингхэм және Джака жолдарының бұрышында орналасқан Мортлок паркіндағы Минтарода орналасқан. Минтаро боулинг клубы 1959 жылы құрылған. Ерлер, әйелдер және әлеуметтік (Түнгі соулар) жарыстары бар. Ауберн Минтаро крикет клубы Ауберн мен Минтароның біріккен аудандарын білдіреді. Үй ойындары Сэддлворт жолындағы Оберн ойын алаңында өткізіледі.

Туризм

Минтаро негізінен ауыл шаруашылығындағы қауымдастық болса да, соңғы уақытта шарап өнеркәсібімен байланысты туризм маңызды рөл атқарады. Тұрғын үй сұранысын қанағаттандыру үшін бірнеше мұражайлы төсек-аяқ мекемелері орналасқан. Минтароны зерттеудің ең жақсы жолы - жаяу жүру. Қала бойынша өз бетінше жүргізілетін жаяу жүру экскурсиясы тарихи мұра ретінде санамаланған ғимараттар мен қираған жерлерді көру үшін екі сағатқа созылуы мүмкін. Минтароның бақ бөлмелері Кингстон жолында орналасқан. Бұл бақ (бұрын Тимандра бақшасы деп аталатын) көпшілікке ашық және үйлену тойы, пикниктер мен іс-шаралар үшін танымал. Клэр аңғарының тағамдық демалыс күні 1984 жылы басталды және жыл сайын мамыр айында жүзімнің аяқталуын атап өту үшін өткізіледі. Фестиваль қонақтарға шарап жасау процесін түсінуге мүмкіндік береді, сондай-ақ 30-дан астам шарапханада жергілікті тағамдарды дәмдеуге мүмкіндік береді. Кейбір орындарда тікелей эфирде ән-күй ойналады. Дәстүрлі тіршілік ету тікұшақ лабиринті Джака жолы мен Уэйкфилд көшесінің бұрышында орналасқан. 1995 жылы салынған лабиринт 800-ден астам қылқан жапырақты өсімдіктер желісінен жасалған және сейсенбі және мереке күндерінен басқа күндері ашық. Польшаның Хилл-Хилл шіркеуінің мұражайы 1996 жылы құрылған. Мұражай Оңтүстік Австралияның поляк қауымымен Оңтүстік Австралияның дамуына поляк көшіп келушілерінің үлесін құжаттандыру және еске алу үшін құрылған. Мұражай әр айдың бірінші жексенбісінде (қаңтар айынан басқа) сағат 11.00-ден 16.00-ге дейін жұмыс істейді. Рас ресми түрде Рислинг жолының бөлігі болмаса да, Минтаро Велосипед Австралиясы ұсынған танымал велосипедпен жүру орны болып табылады. Гран-Фондо стиліне тән Клэр Классиканың барлық үш жолы Минтаро арқылы өтеді.

Атақты тұрғындар

Сурет атауы Минтароға байланысты Эдмунд Боуман (18551921) Мартиндейл иесінің бір бөлігі болған Минтародағы Холм Хиллді сатып алып, онда мериноз тұқымдас тұқым шаруашылығын құрды. 1870-ші жылдардың аяғында Мартиндейл залын салды. Уильям Браун (18681930) 29 наурызда 1868 жылы Минтаро қаласында туған. Заң профессоры, саяси ойшыл, академик және заңгер. Джон Чьюингс (18191879) Кадлунгада тұрып, оған ие болды. Жер иелері және аймаққа тауар жеткізуші. Питер Клок (1951 жылы туған) 1970 жылдардың басында Ричмонд футбол клубында 28 ойын өткізді. 1975 жылдан 1981 жылға дейін Солтүстік Аделаида футбол клубында 145 ойын өткізді. 1979 жылы Магарей медалі бойынша екінші орын алды. Минтаро қаласында тұрады. Хью Фрейзер (18371900) 1863 жылы төрт ағасымен бірге Оңтүстік Австралияға көшіп келіп, төрт жыл бойы Минтародағы шифер карьерінде жұмыс істеді. Кейіннен Аделаидаға көшіп, 1878 жылы Батыс Аделаиданың депутаттығын жеңіп алды. Перси Хаттон (18761951) 1876 жылы 2 қазанда Минтаро қаласында туған. 1905-06 жылдары Шеффилд Шилд маусымында Оңтүстік Австралия құрамасының құрамында бірінші сыныптық бір матчта 30 ұпай жинады. Норман Джоли (18821954) 1882 жылы 5 тамызда Минтарода туған. 1904 жылы ол Оңтүстік Австралиядан Родс стипендиясына сайланған алғашқы адам болды. Австралиялық футбол және крикет ойыншысы. Майкл Келли (19051967) 1905 жылы 16 сәуірде Минтаро қаласында туған. Ревматолог ретінде ол медицина, саясат, тарих, этика және әдебиет салалары бойынша көп жазды. 1958 жылы Гейги сыйлығын жеңіп алды. Чарльз Кимбер (18261913) Бір уақыт бойы Минтарода шаруа болып жұмыс істеді. 1887 жылы сәуірде Оңтүстік Австралияның Стенли Ассамблеясының депутаты болып сайланды. Александр Мелроуз (18891962) Қадлунгада тұрып, қой, ірі қара және жылқы өсірді. Либералды партияның Бура Бура және Стэнли депутаттық орындарында өкілі. Джон Мортлок (18941950) Минтаро қаласында туып, өмір сүрген. Мартиндейл Холл мен оны қоршаған үй-жайға ие болды, онда ол сәтті меріно қойларын өсіруші және малшы болды. Уильям Мортлок (18581913) 1891 жылы Мартиндейл Холл мен оны қоршаған үйді сатып алды, онда ол табысты малшы болды. 1896 жылғы сайлауда Оңтүстік Австралияның Ассамблея палатасында Флиндерс орындығына сайланды. Фредерик Мьюр (18491921) 1849 жылы Минтарода дүниеге келген. 1872/73 жылдары Отаго клубында бірінші сыныптық бір матч ойнады. Жаңа Зеландиямен байланысы анық емес. Джон Джексон Оукден (18181884) Джеймс Стайнның байырғы іскерлік серіктесі. Оукден 1841 жылдан 1850 жылға дейін Кадлунга игілігін кәсіби лицензиялар бойынша басқаратын. Джеймс Стейн (18041877) Оңтүстік Австралияның орта солтүстігіндегі ізашар қоныстанушы және Кадлунга мал шаруашылығының негізін қалаушы. Альфред (Джек) Таннер (18871955) Мал шаруашылығы саласының маманы, ет малымен айналысқан. Өзінің еңбек жолын бастаған кезінде Кадлунгада Уэстон отбасы үшін жұмыс істеді, кейін олардың қызы Жан Уэй Уэстонға үйленді. Джеймс Торр (18161894) 1847 жылы Англиядан Австралияға келіп, ақырында Минтароға қоныстанды. Аудандық жер иелері мен фермерлер. Мен бір уақыт бойы Минтародағы Девоншир қонақ үйін басқардым. Көп жылдар бойы колониядағы ең ірі жер иелерінің бірі ретінде танымал. Уильям Джордж Торрдың ағасы. Сэмюэл Уэй (18361916) Оңтүстік Австралияның Жоғарғы сотының Бас судьясы. 1881 жылы Кадлунганы сатып алып, 35 жыл бойы иемденген. Лоуренс Уэзерс (18901918) Жаңа Зеландияда туған австралиялық Виктория Кресті иегері. Ол жеті жасында отбасымен Оңтүстік Австралияға көшіп келіп, Минтаро ауданына қоныстанды. Мектепті бітіргеннен кейін Уэзерс Аделаидаға көшіп барды. Джордж Янг (1822-1869) 1847 жылы Оңтүстік Австралияға көшіп келіп, бірнеше жыл бойы Минтарода жер зерттеуші / жер агенті ретінде өмір сүрді. 1862-1865 жылдары Оңтүстік Австралияның Ассамблея палатасында Стэнлидің орнын басқарды.