Кіріспе

Фалмут қаласындағы құрылғы форты, Англия Сент-Мэуз қамалы - Генри VIII-дің 1540 және 1542 жылдар аралығында Корнуоллдағы Фалмут қаласына жақын жерде салған артиллерия форты. Ол Франция мен Киелі Рим империясының шабуылынан қорғау үшін Корольдің құрылғы бағдарламасының бір бөлігін құраған және Фал өзенінің сағасында Карик жолы су жолынан қорғалған. Қамал Томас Треффридің басшылығымен төрт қабатты орталық мұнарасы және қару платформаларын құрайтын үш шығыңқы дөңгелек бастионмен, кловер жапырағы дизайнына салынған. Бастапқыда ол 19 артиллериялық қарумен қаруланды, ол жау кемелеріне қарсы қолданылуға арналған, ал өз қасындағы Пенденнис қамалымен серіктестікке кірісті. Ағылшын Азамат соғысы кезінде Сент-Мэузді король Карл І-нің роялистік жақтастары ұстады, бірақ 1646 жылы жанжалдың соңғы кезеңінде Парламент әскеріне берілді. Қамал 18-19 ғасырларда бекініс ретінде қолданыла берді. 1850-ші жылдардың басында Франциямен жаңа қақтығыстың пайда болуынан қорқыныш, әскери технологиядағы өзгерістермен бірігіп, бекіністі қайта құруға әкелді. Ескірген Генрикий қамалы казармаға айналдырылды және оның астында соңғы теңіз артиллериясымен жабдықталған үлкен қару батареялары салынды. 1880 және 1890 жылдары Фал өзенінің арғы жағына электрмен жұмыс істейтін мина өрісі салынды, ол Сент-Мауес пен Пенденнистен жұмыс істеді, ал осы қорғаныстарды қолдау үшін Сент-Мауеске жаңа, тез атылатын қарулар орнатылды. Алайда 1905 жылдан кейін Сент-Мауестің қарулары алынып тасталды, ал 1920-1939 жылдар аралығында оны мемлекет туристік аттракцион ретінде басқарып отырды. Екінші дүниежүзілік соғыста қайтадан пайдалануға берілген қамалға әскери-теңіз артиллериясы мен әуе шабуылына қарсы қару орнатылды. Соғыс аяқталғаннан кейін Сент-Мэуз қайтадан туристік нысан ретінде пайдалануға берілді. XXI ғасырда қамалды English Heritage басқарады. Қалдықта 16 ғасырдағы таңқаларлық ою-өрнектер, соның ішінде теңіз монстары мен гаргульдер бар, ал тарихшы Пол Паттисон бұл жерді "Генридің барлық бекіністерінің ең кемелді аман қалғандары" деп сипаттады. Қалмақ - мұражай және І дәрежелі ғимарат.

Құрылыс

Сент-Мэуз қамалы Англия, Франция және Киелі Рим империясы арасындағы халықаралық шиеленістердің салдарынан VIII Генрих патшаның билігінің соңғы жылдарында салынған. Дәстүрлі түрде Тақ жағалауды қорғауды жергілікті иелер мен қауымдастықтарға қалдырды, олар бекіністерді салу мен күтіп-ұстауда кішігірім рөл атқарды, ал Франция мен империя бір-бірімен қақтығыста болған кезде, теңіз шабуылы жиі болды, бірақ Англияға шабуыл жасау мүмкін емес сияқты. Қарапайым блокхаустар мен мұнаралар айналасында негізделген негізгі қорғаныс, оңтүстік-батыста және Сассекс жағалауында, Англияның солтүстігінде тағы бірнеше әсерлі жұмыстар жасалды, бірақ жалпы алғанда бекіністер өте шектеулі болды. 1533 жылы Генрих өзінің әйелі Арагондық Екатеринамен ұзақ уақыттан бері тұрған некелерін бұзу және қайтадан үйлену үшін Папа Пауль III-мен ажырасты. Нәтижесінде 1538 жылы Франция мен империя Генрихке қарсы одақ құрды, ал Папа екі елді Англияға шабуыл жасауға шақырды. Англияға шабуыл жасау сөзсіз болып көрінді. 1539 жылы Генрих "құрылғы" деп аталатын бұйрық шығарды. Фал өзенінің сағасындағы Карик жолы деп аталатын су учаскесі Атлант және Жерорта теңізінен келетін кемелерге қызмет көрсететін маңызды зәкір болды және оны бес қамалмен қорғау жоспарлары жасалды. Бұл жағдайда олардың тек екеуі ғана салынған, Сент-Маус және Пенденнис, Карик жолдарының екі жағында орналасқан. Екі қамалдың қарулары су арқылы жапсарлас отты қамтамасыз ете алатын, ал Сент-Мауес өзен сағасының шығыс жағында жеке якорьге қарап тұратын. Сол жылдың соңында қамал "жартылай жасалған" деп сипатталды, құрылыс жұмыстарының көпшілігі 1542 жылы аяқталды. Клевер жапырағы тәрізді қамал, судың шетінде қосымша кішкентай блокхауспен, 19 артиллерия құралымен қаруланды. Артиллерия бастапқыда қамалдың тас бастиондарында орнатылған және жау кемелеріне қарсы "кеме батыру" қарулары ретінде қарастырылған. Негізгі қамалдың астында, теңіз деңгейінде кішігірім блокхаус салынған; бұл бастапқы қорғаныс түрі ретінде негізгі қамалдың құрылысынан бұрын салынған болуы мүмкін. Әдетте қамалда шағын гарнизон орналасатын, оны дағдарыс кезінде жергілікті отаршылдар толықтырған; Сент-Мэусте 18 бильхук және 30 садақ болған, мүмкін отаршылдар осындай жағдайда пайдаланған.

Бастапқы операция

Жергілікті ақсүйектердің бірі Михаил Вивян 1544 жылы Сент-Мауес пен оның айналасындағы жерлердің бірінші капитаны болып тағайындалды, ал 1561 жылы Ханнибал Вивян болды. 1603 жылы Вивян қайтыс болғаннан кейін оның ұлы сэр Фрэнсис Вивян капитан болды. Сент-Мауестің капитандары Пенденис қамалымен жиі айтысып, 1630 жылы келуге келетін кемелерді іздеу және ұстау құқығына қатысты заңды дау туындады: екі қамал да мұны жасауға дәстүрлі құқығы бар деп мәлімдеді. Адмиралтейство келiсiмге келiп, келiп жатқан трафикті қамалдармен бөлісуді ұсынды. Фрэнсис сэрі 1632 жылы Сент-Мауесте "бұлжын-бұлжын алдауды" жүзеге асырды деп айыпталып, қызметінен босатылды, оның ішінде гарнизонның жоқ мүшелеріне жалақыны жалған талап етті. Оның орнына алдымен сэр Роберт Ле Грайс, содан кейін Томас Ховард, Арундель және Суррей графтары тағайындалды. Бұл арада Франциядан келген басқыншылық қаупі өтіп, 1558 жылы тұрақты бейбітшілік орнады, бірақ Англияның оңтүстік-батысындағы испандық қауіп үкімет үшін маңызды болды. 1569 жылы соғыс басталды, шабуыл қаупімен және Сент-Мауестегі гарнизон күшейтілді: 1578 жылы оның құрамында 100 сарбаз болды. Форт өзеннің арғы жағына қарай оқ атуға мүмкіндік беретін қосымша пулялар батареясы жасалды. Испандықтардың шабуылдау қаупі, әсіресе, 1597 жылғы сәтсіз Армададан кейін де сақталды. Тас қамалдан екі топырақ пен ағаш бастиондар қамалдың негізгі батареясы болып табылатын қаруларды ұстауға арналған. 1623 жылы қамалда екі мыс, алты темір, бір жартылай және бір сакер бар, 14 адамнан тұратын шағын гарнизон бар, оларды капитан мен лейтенант бақылайды. 1634 жылы жүргізілген зерттеуде құрылымдық проблемалар байқалды және жөндеуге 534 фунт қажет болды.

Англияның азаматтық соғысы мен Реставрация

1642 жылы король Карл I мен Парламент арасындағы азаматтық соғыс басталғанда, Сент-Мэуз және Англияның оңтүстік-батысы роялистердің қолында болды. Өсіп келе жатқан Фалмут қаласы олардың материкке жеткізу жолдарының стратегиялық маңызды бөлігі болды, ал Карик Роудс Английский каналдағы роялистік пираттық базаны құрады. Бұл шешім соғыс шаршауының, оларға қарсы тұрған парламенттік әскерлердің көптігі мен ұсынылатын жомарт берілу шарттары нәтижесінде қабылданды, дегенмен 19-ғасыр тарихшысы Сэмюэл Оливер де Бонитон парламенттік сезімге ие болуы мүмкін деп күдіктенді. Қамал "бақылау және күтіп ұстау" негізінде орналастырылды, оның ішінде скелет гарнизоны болды. Парламент Джордж Кекивичті жаңа капитан етіп тағайындады және ол 1660 жылы Карл II таққа қайта оралғанға дейін сол лауазымда қалды, Сэр Ричард Вивян, сэр Фрэнсистің ұлы, команданы қолға алды. Ричард 13 адамнан тұратын гарнизонға мұрагерлік етті, ол жеткіліксіз деп санады. Ричардтың ұлы сэр Виел Вивян әкесі қайтыс болғаннан кейін кезекпен капитан болды, бірақ оның мұрагерлері болмады және қамалдың жерлерін капитандықтан бөліп, оларды Джон Гранвиллге, Бат графына сатып жіберді.

18-19 ғасырлар

Қамал 18-19 ғасырларда кезекті капитандардың қол астында форт ретінде қолданыла берді, ол әлі де Пенденниспен бірлесіп жұмыс істейді. 1714 жылы полковник Кристиан Лиллидің шолуында бекіністің қанағаттанарлық күйде екендігі айтылды. 1730 жылдары Сент-Мэуес 17 артиллерия құралымен жабдықталды, оның ішінде алты 24 фунт (11 кг) оқ-дәрі, көбінесе Генрикий қамалының астындағы батареяларда орналастырылды. XVIII ғасырдың аяғында Британияның Франциямен соғыстары Фалмутты қорғауға үлкен мән берді және 1775 жылдан 1780 жылға дейін жергілікті отаршылдар Сент-Мауесті қорғауға шақырылды. 1780 жылдары қамал 30-дан астам ауыр артиллериямен жабдықталды. Алайда оның қару-жарағы туралы бірнеше рет алаңдаушылық туындады, ал 1797 жылы Француз революциялық соғыстары кезінде тек бір 24 фунттық қарудың жарамды екендігі анықталды. Бір уақытқа дейін бұл батарея сағаның шығыс жағындағы негізгі қорғаныс позициясына айналды, бірақ 1805 жылы Сент-Мэуз әлі де он 24 фунттық қарумен қаруланды. Наполеон соғыстарының соңында 1815 жылы Сент-Антони батареясы жабылды, бірақ Сент-Мауес қолданыста болды, бірақ соғыстан кейінгі жылдары "бақылау және техникалық қызмет көрсету" негізінде қайтадан жұмыс істеді. Фалмут порты 19-ғасырда Англияның ең маңызды порттарының біріне айналды, ол Атлантика арқылы сауда-саттыққа көп бөлігін тартты. Капитандықтың Тюдор кеңсесі 1849 жылы соңғы қызметтегі сэр Джордж Нюгенттің өлімімен жойылып, гарнизонның командасы тұрақты әскери тағайындауға айналды. 1850-ші жылдардың басында Франциямен қақтығысудан қорқыныш порттың қорғанысының жай-күйін қайта қарауға әкелді. Ескі қамал казарма ретінде пайдаланылды, бірақ онда тек 30 адам ғана бола алатын болғандықтан, Сент-Мауес әдетте оқу базасы ретінде пайдаланылды және отаршылдар мен еріктілер бірліктерімен жұмыс істеді. 1880 жылдары Францияға қатысты жаңа алаңдаушылықтар пайда болды, ал 1885 жылы Кэррик Роудс арқылы электрмен жұмыс істейтін мина өрісі салынды, оны Сент-Маус пен Пенденнис бірлесіп бақылады. Қосымша байланыс миналары қосылды, бұл кемелерде St Mawes-тің жанында электрлік іздеу шамдарымен жарықтандырылған арнаға жүзуге мәжбүр болды. Бұл трансформацияның бір бөлігі ретінде, қамалдың 64 фунттық қарулары 1890 жылдары қорғанысты бұзғысы келетін кез-келген торпедалық қайықтарды немесе мина сыпырушыларды шабуылдай алатын жеңіл, тез атылатын қарулармен ішінара ауыстырылды.

20 ғасырлар

1905 жылы Фалмут қорғанысының шолуында Сент-Мауестегі теңіз артиллериясы артық болды деген қорытындыға келді, өйткені қажетті қаруларды Пенденнис пен жаңадан құрылған батареяның бірігуі арқылы орнатуға болады. Қарусыздалған Сент-Мэуз бірінші дүниежүзілік соғыста казарма ретінде пайдаланылды. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Сент-Мауес британдық армияға қайтадан ие болды. 1941 жылдың соңында No 173 жағалау батареясы қамалдың солтүстік-батысында орналасқан жаңа, 6 фунт (2,7 кг) батареяны, әуеге қарсы қорғаныс үшін қамалға жақын орналасқан Бофорс пушкасымен және Гранд Си журналының базасында орналасқан прожекторлармен біріктірді. Екінші дүниежүзілік соғыстағы қару батареясы бірнеше жыл бойы оқу орны ретінде пайдаланылғаннан кейін, 1956 жылы жабылды. XXI ғасырда Сент-Мэуз қамалы ағылшын мұрасы тарапынан туристік нысан ретінде жұмыс істейді. 2010 жылы 21 104 адам қасына келді. Ол Ұлыбритания заңдары бойынша қорғалған ескерткіш ретінде қорғалады.

Сәулет

Сент-Мауес қамалы Каррик жолдарының үстіндегі балық аралында орналасқан, артында биік жерлер бар. Сайттың жоғарғы жағында қамалға кіру, жоғары деңгейдегі оқ батареялары және XVI ғасырдағы Генрикий қамалы; террасалы сайт суға қарай төмендеп, онда оқ батареялары мен XVI ғасырдағы блокхаус суға қарап тұрады. Дизайн бірнеше деңгейдегі артиллерияға мүмкіндік берді және осы кезеңде салынған басқа құрылғы форттарының кейбіріне моравиялық инженер Стефан фон Хашенпергтің қазіргі жұмысына әсер еткен болуы мүмкін. Оның құрлық жағында қорғанысы аз болды және мұндай шабуылға қарсы қорғаныс көрсететін жергілікті отаршылдарға тәуелді болды. Қамал алғашқы салынғаннан бері аз өзгерді, ал тарихшы Пол Паттисон оны "Генридің барлық бекіністерінің ең кемелді аман қалғандары" деп санайды. Қалдық тастан және ағаштан жасалған ою-өрнекпен және жазулармен әсем безендірілген, бұл Генри VIII мен оның ұрпағын мадақтап, тарихшы А. Л. Роузиге Генридің барлық құрылыс жұмыстарының ішіндегі ең сәндісі деп сипаттауға мүмкіндік берді. Бұл әндерге латын тіліндегі "Генри, сенің даңқың мен мақтауың мәңгілік" және "Бақытты Корнуолл енді Эдуард оның герцогы болғанына қуаныш болсын" сияқты өлеңдер жатады. Сонымен қатар, қорғанның айналасында ою-өрнектелген теңіз жындылары мен гаргульдер, сонымен қатар, бастапқыда суреттелген және өзеннен көрінетін геральдикалық қалқандар бар. Қалдыққа қақпа ғимараты арқылы кіруге болады, бұл көпбұрышты, шамамен 25 фут (8 м) қашықтықтағы тас ғимарат. Қақпаның қақпасында қару-жарақ, өлтіру тесіктері және көпірдің ойықтары бар, бірақ ол ешқашан орнатылғаны белгісіз; ол бастапқыда қорғаныш барбиканын құраған болар еді. Бастапқыда жертөледе ас үй мен қоймалар болды, ал бірінші қабатты бөлініп, гарнизон қолданды, кейіннен оқ-дәрі сақтауға айналдырылды. Қақпадан өтіп жатқан көпір екінші қабатқа алып барады, ол бастапқыда орталық дәліз арқылы байланыстырылған, от жағы мен терезелері бар төрт камерадан тұратын; бұл аймақты қамал офицерлері қолданған болуы мүмкін, сондай-ақ төтенше жағдайда кеңейтілген гарнизонды орналастыру үшін. Үшінші қабатта қару-жарақтар бар үлкен бөлме орналасқан, оны гарнизон тұрғын үй ретінде қолданған. Оның үстіне төртінші қабаттағы парапетпен бекітілген оқ платформасы жеті оқ ұстауға мүмкіндік береді және 17 ғасырдағы күмбезбен бастырылған қарауыл мұнарасы бар. Орталық мұнара алдыңғы бастионға байланысты, оның диаметрі, өз кезегінде, әрқайсысы көлденең, екі жақты бастионға апаратын сатылар бар. Алдыңғы бастионның шатыры заманауи және 1960 жылдары бастионның бастапқыда жабық болатынына қатысты археологиялық пікірталастан кейін қосылды. Бастиондарда XVIII және XIX ғасырлардағы артиллерияның әртүрлі бөлшектері, сондай-ақ Девон жағалауында кеме апатынан табылған 1560 жылға дейінгі бронзалық сакер бар.