Кіріспе
Оят (Ланг ру) - Ресейдегі Вологда облысының Бабаевский ауданындағы және Ленинград облысының Подпорожский және Лодинопольский аудандарындағы өзен. Оят өзенінің бастауы Бабаев ауданының батыс бөлігіндегі Чаймозеро көлі. Оят солтүстік-батысқа қарай ағады және Ленинград облысына кіреді. Шандовичи ауылында солтүстікке қарай бұрылады. Винницы селосының жоғарғы жағында Ойат оң жақтан Туксаны қабылдап, оңтүстік-батысқа қарай күрт бұрылады. Ол Лодейнопольский ауданына кіреді және Алекховщина селосында солтүстік-батысқа бұрылады. Оят өзенінің сағасы Доможилово селосында орналасқан. Ленинград облысындағы Оят аңғарының көп бөлігі халықты қамтиды. Ойаттың су ағызу алабы Подпорожский және Лодейнопольский аудандарының оңтүстік бөлігін, Вологда облысының Вытегорский және Бабаевский аудандарының батысындағы аудандарды, сондай-ақ Ленинград облысы Тихвинский ауданының солтүстігіндегі шағын аудандарды қамтиды. Оят алабында көптеген көлдер бар, олардың ең үлкені Савозеро көлі.
The source of the Oyat is Lake Chaymozero in the western part of Babayevsky District. The Oyat flows to the northwest and enters Leningrad Oblast. In the village of Shandovichi it turns north. Upstream of the selo of Vinnitsy the Oyat accepts the Tuksha from the right and sharply turns southwest. It enters Lodeynopolsky District and in the selo of Alekhovshchina turns northwest. The mouth of the Oyat is located in the selo of Domozhilovo. Much of the valley of the Oyat in Leningrad oblast is populated. The drainage basin of the Oyat includes the southern parta of Podporozhsky and Lodeynopolsky Districts, the areas in the west of Vytegorsky and Babayevsky Districts of Vologda Oblast, as well as minor areas in the north of Tikhvinsky District of Leningrad Oblast. There are many lakes in the basin of the Oyat, the biggest of them being Lake Savozero.
Тарих
Бірінші мыңжылдықтың басынан бастап аймақта фин-угр халқы өмір сүрді. 10-ғасырдағы жерлеу орындарының археологиялық қазбалары Оят және Малая Оят өзендерінің Балтық фин халқының дәстүрлерінің толық үстемдігін көрсетеді. Бұл дәстүрдің ерекшелігі - күйген сүйектерді және қайтыс болған адамды қайыңның қабығына орап, үстіне күйген сүйектерді шашып қою. Оят - ежелгі славян қоныстарының аумағы. Тервенский Погост (Тервеничи) 1137 жылғы жылнамаларда аталған.