Кіріспе

Cornwall, Англиядағы соңғы неолиттік тас шеңбері Merry Maidens, Dawn's Men деп те аталады (Cornish Dons Men "Stone Dance") - Корнуоллдағы Сент-Бурян ауылынан 3 км оңтүстікке қарай орналасқан соңғы неолиттік тас шеңбер. Пайперлер - екі тұрып тұрған тас, олар географиялық жағынан да, аңыз бойынша да байланысты.

Сипаттама

Толық деп саналатын шеңбер тоғыз тоғыз граниттік мегалиттен тұрады және Ньюлин мен Лэндс-Энд арасындағы B3315 жолының бойындағы далада орналасқан. Тастардың биіктігі шамамен 1,2 метр, ең биіктері 1,4 метр. Олар бір-бірінен 3-4 метр қашықтықта орналасқан, ал шығыс жағындағы тастар арасында үлкен арақашықтық бар. Дөңгелектің диаметрі шамамен жиырма төрт метр. Оңтүстікте солтүстік-оңтүстік бағытты көрсететін тағы бір тас бар. Бұрынғы уақытта 200 метр қашықтықта тағы бір тас шеңбер болған, бірақ ол 19 ғасырдың аяғында жойылған. Солтүстік-шығысқа қарай 300 метр жерде The Pipers - 3 метрлік екі тас орналасқан. Бұл "Корнуолл аймағындағы ең үлкен және ең танымал тас" деп сипатталған. Трейфиандық қабірхана жақын жерде.

Аңыздар мен аңыздар

Тастардың жаратылуы туралы жергілікті аңыз бойынша, он тоғыз қыз жексенбі күні би билегені үшін жаза ретінде тасқа айналды. (Данс Маен - тас биі.) Дөңгелектің солтүстік-шығысында орналасқан екі мегалит - "Пайперлер" - бишілер үшін ойнаған музыканттардың тас болып қалған қалдықтары деп айтылады. Кейбір деректерде, екі сазгердің қыздардан неліктен алыста екендігі түсіндіріледі. Олар шіркеу сағатының түн ортасында соғылып жатқанын естіп, демалыс күнін бұзатынын түсінгеннен кейін, би билеген қыздардан қашып, төбеге қарай жүгіре бастады. Бұл тас қатқан аңыздар көбінесе тас шеңберлермен байланысты, бұл жақын маңдағы кейбір жерлердің халықтық атауларында көрінеді, мысалы, Трегезеалдың билеуші тастары, Боскеднаның тоғыз қыздары, сондай-ақ Бодмин Моордағы алыс орналасқан Хулерлер мен Пайперлер. Тағы бір аңыз бойынша, "Пайперлер" Х ғасырда шайқаста қаза тапқан Ховел мен Этельстанның есімін еске алу үшін тұрғызылған. 1872 жылы аға Борлаздың ұрпағы Уильям Копленд Борлаз бұл аймақтың егжей-тегжейлі сипаттамасын шығарды. Сол кезде екінші тас шеңберден жеті тас әлі де бар еді, ол 19 ғасырдың аяғында жоғалып кетті. Хью О'Нилл Хенкен 1932 жылы археологиялық сайттың алғашқы заманауи ғылыми көрінісін жазды. Жақындағы зерттеуді Джон Барнатт 1982 жылы жүргізді. Қазіргі таңда 18 тас болған деп есептеледі. 19 ғасырдың ортасында қайта құруға тырысу үшін жаңа тастар қосылды, бірақ дұрыс орналаспады немесе дұрыс емес. Бұған қоса, кейбір ескі тастар жылжытылып, тастар шеңберінің бүгінгі көрінісі пайда болды.