Кіріспе
1300 жылы Йорк қаласында 45-ке жуық шіркеу болған. Егерде толығымен немесе ішінара сақталған, олардың саны Англияда тек Норвичтен ғана асып түседі, ал 12 ғибадат үшін қолданылады. Бұл мақалада әлі күнге дейін толық немесе ішінара бар ортағасырлық шіркеулердің тізімі және бұрын болған, бірақ толығымен қиратылған ортағасырлық шіркеулердің тізімі бар. 1086 жылы "Домсдей кітабында" сегіз шіркеу мен бір монастырь (қазіргі ғимарат емес) тізімделген. 1428 жылы салық салу салдарынан олардың саны отыз тоғызға дейін азайды; бүгінгі таңда он тоғыз ортағасырлық шіркеу қолданылуда.
York had around 45 parish churches in 1300. Twenty survive, in whole or in part, a number surpassed in England only by Norwich, and 12 are used for worship. This article consists of a list of medieval churches which still exist in whole or in part, and a list of medieval churches which are known to have existed in the past but have been completely demolished. In 1086, the Domesday Book listed eight churches and a minster (not the current building). The number had declined to thirty nine by 1428 due to taxation; nineteen medieval churches are in use today.
Барлық қасиеттілер, Солтүстік көшесі
Барша қасиеттілердің шіркеуі XI ғасырда құрылған, бірақ қазіргі ғимараттың көп бөлігі XIV және XV ғасырларға жатады. Шіркеу салынған жерді, айтылғандай, Норман бас жалға алушысы Ральф де Паганел сыйлаған, оның есімі Йоркширдің Хутон Пагнель ауылында атап өтіледі. Ол Оуз өзені жағасында орналасқан, 15 ғасырдағы ағаштан жасалған үйлердің қатарымен қатар орналасқан. Сыртқы жағынан басты ерекшелігі - сегіз бұрышты биік мұнарасы бар таңғажайып мұнара. Батысқа қарай орналасқан бағанның басында бетоннан салынған анкерлдод немесе ермитаж орналасқан. Ішкі жағында он бесінші ғасырдағы балғалы шатырлар мен ортағасырлық витраждар, соның ішінде М. 25:31 және одан кейінгі М. 25:31 және "Діндарлық" терезелері бар. Соңғысы әлемнің соңының он бес белгісін бейнелейді. Шіркеуде ағылшын-католик мұрасы бар және көптеген адал бейнелер бар.
Барлық қасиеттілер, асфальт
Барлық қасиеттілердің орнында Норманның жаулап алуынан бұрын бір шіркеу болған, бірақ қазіргі ғимарат толығымен он төртінші және он бесінші ғасырларға жатады. Сент-Денис (төмендегідей) сияқты ғимараттың бір бөлігі XVIII ғасырдың аяғында қиратылды: шығыс шет (кальян және aisles) алынып тасталды, сондықтан базар алаңын кеңейтуге болады. Қазіргі шығыс аяғы (алғашқыда өткел) 1887 жылы Джордж Эдмунд көшесінің жобасына қайта салынған, бірақ ортағасырлық шатырдың аркасының қалдықтарын әлі күнге дейін шіркеудің ішіндегі шығыс терезеден жоғары көруге болады. Шіркеудің сыртқы көрінісінің ең көрнекті ерекшелігі - шамамен 1400 жылы салынған сегізбұрышты шам мұнарасы, онда көптеген жылдар бойы саяхатшыларды жетелеу үшін жарық болды. Ішкі бөлмеде 1634 жылғы алты бұрышты амвона және бастапқыда Сент-Сэвиор мен Сент-Крукстан алынған бірнеше құрылғылар бар, олардың приходтары басқалармен бірге Барлық қасиеттілермен біріктірілген. Ең көрнектілері - 15 ғасырдағы жақсы Йорк шынысының батыс терезесі, Мәсіхтің өмірінен көріністер бар, иконографиясы керемет пьесаларды бейнелейтін болуы мүмкін; Кемпедің шығыс терезелері; және солтүстік есіктегі 12 ғасырдағы "азап" қоңыраушысы. Автор Анджело Рейн "Барлық қасиеттілердің" ректоры болды.
Қасиетті Үштік, Гудрамгейт
12 ғасырдың бірінші жартысында салынған, оның сәулеті 13 және 14 ғасырларға, ағаштан жасалған және 17 және 18 ғасырлардағы орындықтарға тән. Бұл шіркеу Реформациядан кейін шіркеудің қалай ұйымдастырылғанына жақсы мысал болып табылады. Алтаның үстіндегі боялған шыны - Джон Уокердің, ректордың сыйы және 1470 1480 жылдардың соңғы перпендикулярлы, Йорк шынысында сирек кездесетін күн. Ғибадатхананың ауласы қалың қатардағы ескі ғимараттардың артында орналасқан, оған тар көшелерден кіруге болады. Бұл реформациядан кейінгі шіркеудің көрінісіне жақын: қараңғы, тыныш, үйлі, едендері тегіс емес, биік орындықтар мен жай қабырғалары бар. Шамның жарығымен ол 17 ғасырдың аяғында болған жағдайды еске түсіреді. Бұл I дәрежелі мұражай. Шіркеу 12 ғасырға жатады, бірақ қазіргі ғимарат 13-15 ғасырларға көбірек тиесілі: ал шатырдың бір бөлігі 12 ғасырдан, Оңтүстік өткел мен часовня 1340 жылдан, мұнара мен Солтүстік өткел 15 ғасырдың бірінші жартысында салынған. Қораптық орындықтар 1633 жылы жөнделген, ал жаңалары 1700-1725 жылдары қосылған. Ауызша сөре 1695 жылы салынған. Бірақ шіркеудің ең көрнекті ерекшелігі - бұл Йорктегі жағдай - ортағасырлық витраж. Терезелер сәнді және стиль бойынша тік орналасқан. Ең жақсысы - шығыс перпендикулярлы терезе: бұл 1470-1471 жылдар аралығында, оны сол кездегі ректор Джон Уокер ұсынған. Шыныда қасиеттілердің, соның ішінде әулие Георгий мен әулие Кристофердің, сондай-ақ геральдикалық қалқандардың бейнелері бейнеленген. Басқа ерекшеліктерге 15 ғасырдағы қарапайым шрифт және қабырға плакаттары кіреді, олар Йорк Лорд-мэрлерін еске түсіреді, оның ішінде "Темір жол королі" Джордж Хадсон. Шіркеуді "Churches Conservation Trust" қоры күтіп-ұстауда. Ол 1971 жылы 29 маусымда артық деп жарияланды және 1972 жылы 7 қарашада Трастқа берілді.
Қасиетті Троица, Миклегейт
Миклегейттегі Қасиетті Үштік шіркеуінің кемесі мен мұнарасы бенедиктин шіркеуінің қалдықтары болып табылады, ол өзі жаулап алудан бұрынғы шіркеудің орнында орналасқан. Қазіргі бес қабатты баспалдақ 12-ші ғасырдың соңы мен 13-ші ғасырдың басында салынған, мұнара 1453 жылдан кейін салынған. 1538 жылы монастырь таратылғаннан кейін шіркеу тез нашарлап кетті, ал 1850-ші жылдардан бастап кеңінен қалпына келтіруде 1886-1887 жылдары ғибадатхана мен сакраль, солтүстік веранда және 1902-1905 жылдары қайта салынған батыс беткі қабырғасы болды. Қазір шіркеуде келушілер үшін монастырьдың монастырлық өмірі туралы көрме бар.
Сент-Крукс, асқабақ
Сент-Крукс (сөзбе-сөз Киелі Крест) 1424 жылы қайта салынғаннан кейін Йорктегі ең үлкен ортағасырлық шіркеу болды, ал 1697 жылы кірпіш мұнара қосылды. Ол қауіпсіз емес болғаннан кейін 1880 жылы жабылды, оны қайта құру үшін жеткілікті қаражат жинау әрекеті сәтсіз болды. Ол 1887 жылы қиратылды, бірақ шіркеудің кейбір тас жұмыстары Шамблздің түбінде Сент-Крукс шіркеуінің залын салу үшін пайдаланылды. Залда ескі шіркеудің бірқатар ескерткіштері бар, ал басқа жабдықтар қазір All Saints, Pavement-те орналасқан, оған 1885 жылы Сент-Крукс мәхәлләсі қосылды. Он бесінші ғасырдағы солтүстік аралықтағы тас қабырғаның бір бөлігі әлі де көрінеді және No. 23 Шамблз және Сниклвейдің оңтүстік қабырғасы, ол Уип Ма Уип Ма қақпасына әкеледі. Қазіргі уақытта зал кафе ретінде пайдаланылады.
Сент-Катберт, Пейшольм Грин
Сент-Кутберт шіркеуі Лейерторптың маңында, Лейерторптың маңында, Йорк қала қабырғаларында салынған. 1239 жылдан бері ректорлар бар. Қазіргі ғимарат 1430 жылы қалпына келтіріліп, негізінен 1417 және 1428 жылдары Йорк қаласының Лорд-мэрі және төрт парламенттегі парламент мүшесі болған Уильям де Боуес қайта тұрғызған. Боуздар отбасы қазіргі "Қара лебедь" қонақ үйінде тұрды, кейбіреулері шіркеуден. Бұл Томпсон отбасысына, оның бір қызы Квебектің батыры Джеймс Вулфтың анасы болды. Сондықтан да шіркеуді "Канаданың бишектері" деп атайды. Бұл оқиғаға арналған Канада мен АҚШ туы шіркеуді әшекейлеп тұр. Шіркеу Сент-Михаэль-ле-Белфреймен байланысты және қазіргі уақытта "басқаша" ғибадат түрлері үшін қолданылады.
Сент-Денис, Уолмгейт
Йорктегі Сент-Денис шіркеуі айналадағы жолдардың деңгейінен жоғары көтерілген шіркеу ауласында тұр. Ол Франция мен Париждің қамқоршысы - Сент-Дениске арналған. Бұрын бұл жерде римдік, викинг немесе англосаксон дәуіріндегі ғимараттар болғандығы туралы деректер бар. Қазіргі шіркеу - бұл бастапқы ортағасырлық ғимараттың ғибадатханасы және оның үштен бір бөлігін алып жатыр. Батыстық бөлігі 1797 жылы қиратылды, ал орталық мұнара (оның шпилі 1644 жылы Йорк қоршауында зақымдалған, кейін 1700 жылы найзағай соқты) 1847 жылы қазіргі мұнарамен ауыстырылды.
Қасиетті Елена, Стоунгейт
Йорк штатының Стоунгейт қаласында орналасқан Сент-Гелен шіркеуі, тарихи шіркеудің бақшасын қамтитын Сент-Гелен алаңына қарайды. Тарихтағы ең көне дәлел - 12 ғасырдың ортасы мен аяғындағы қаріптер, бірақ қаланың басқа ортағасырлық шіркеулері сияқты, бұл, мүмкін, Жеңіс алдындағы негіз. Екі рет қайта салынған болса да, 1550 және 1857-58 жылдары шіркеу негізінен ортағасырлық. Негізгі ерекшеліктер - мұнара (1814 ж. және ғибадатхана (1858). Батыстағы терезеде 14 және 15 ғасырлардағы шынылардың едәуір бөлігі бар.
Сент-Джон, Миклегейт
Сент-Джонс Миклегейт - бұл қарапайым төртбұрышты ғимарат, оның ең алғашқы бөліктері, соның ішінде мұнараның негізі 12 ғасырдан басталады. Қазіргі ғимараттың көп бөлігі 15 ғасырдан басталады, бірақ шығыс бөлігі 19 ғасырдың ортасында Солтүстік көшесін кеңейту үшін қайта салынған және сол кезеңде ауқымды қалпына келтіру жүргізілген. 1934 жылы шіркеу жабылды. Кейіннен ол Йорк академиялық тресінің сәулет институты болды, ол Йорк университетінің құрамына қосылды. Университет оны 1960 жылдары Өнер орталығы ретінде қолданған, бірақ кейіннен сатылып, қазір бар болып табылады. Әсіресе, қоңыраулар ерекше қызықты, олардың арқандары бардың айналасына ілінеді! Кейде қоңырау соғады, бірақ жиі емес.
Сент-Лоуренс, Лоуренс көшесі
Қазіргі Сент-Лоуренс ғимараты Викториандық, бірақ оның шіркеу ауласында оның алдыңғысының кішкентай мұнарасы бар (Сэр Джон Ванбру 1719 жылы үйленген). Бұл он екінші ғасырға жатады, бірақ оның жоғарғы қабаты он бесінші ғасырда қосылды. Ғимараттарды сақтау қоры күзетімен қамқорлықта болатын мұнарада бұрын кемеге кіретін есіктердің бірі болған таңғажайып Норман есігі бар. Ескі кеме мен ғибадатхананың ортағасырлық және 18-19 ғасырлардағы қабір тақталары, соның ішінде Хеслингтон Холлдың Хескефтері мен Ярбургтері бар. Ортағасырлық шрифт, төрт ерте викториандық терезелер мен кейбір ертеректегі жиһаздарды "жаңа" шіркеуден әлі де көруге болады.
Сент Маргарет, Уолмгейт
Сент-Маргарет - Уолмгейт ауданындағы алғашқы алтыдан сақталған екі ортағасырлық шіркеудің бірі (басқа аман қалған - Сент-Денис, жоғарыда). Оның тарихы кем дегенде 12 ғасырға жатады, бірақ қазіргі құрылыстың көп бөлігі 14 ғасырдан басталады. Негізгі ерекшеліктер - 1684 жылы бұрынғы мұнара құлағаннан кейін салынған қызыл кірпіш мұнарасы және зодиак белгілері мен Айлардың еңбектері бейнеленген оюлармен байытылған романдық туннельді оңтүстік веранда. Алғашында ол Уолмгейт Бардың сыртында орналасқан және Азаматтық соғыс кезінде қираған Сент-Николас ауруханасының шіркеуіне тиесілі болған. Ол мұнараны қайта құру кезінде шамамен бір уақытта Сент-Маргарет шіркеуіне көшірілді. Сент-Маргарет 1850 жылы қалпына келтіріліп, кеңейтілген, бірақ қауымы біртіндеп төмендеп, 1974 жылы артық деп жарияланды. Кейіннен ол 2000 жылы ашылған Ерте музыка ұлттық орталығымен орындау кеңістігі және конференц-жай ретінде пайдалануға бейімделгенге дейін Йорк Корольдік театрының дүкені ретінде пайдаланылды. Орнатудан кейін Civic Trust мақтау қағазымен марапатталды. Ғимарат I дәрежелі санатталған.
Сент-Мартин Кони көшесі
Көп жағдайда Сент-Мартин-ле-Гранд деп аталады, бірақ бұл атақ 1830 жылдары жасалған және шіркеудің ресми атауы емес. Ең ерте қаланған тас қақпасы 1080 жылы салынған, бірақ шіркеу одан да ескі деп саналады. 1942 жылы 29 сәуірде болған бомбалау кезінде шіркеудің көп бөлігі қираған, бірақ 15-ғасырдағы мұнара мен оңтүстік аралық сақталған, жаңа сакраль және шіркеу бөлмесі сайттың батыс жағында орналасқан. 1437 ж. Санкт-Мартин терезесі қауіпсіздік үшін рейдтен бұрын алынып тасталды; қазір оңтүстік есіктің қарама-қарсысындағы жаңа трансепті алып, ол Минстерден тыс Йорктегі ең үлкен ортағасырлық терезе. Шіркеу 1968 жылы аяқталған архитектор Джордж Газ Пейс басшылығымен қалпына келтіру үшін ең танымал, ол әдетте соғыстан кейінгі елдегі ең табысты шіркеу қалпына келтірулерінің бірі болып саналады, ол 15-ғасырдан қалған заттарды қазіргі заманғы элементтермен сәтті араластырды. Шіркеу сонымен қатар 1778 жылдан бастап теңіз офицерінің фигурасы салынған көшеден асып тұрған әйгілі сағатпен танымал.
Сент-Мартин-Кам-Грегори, Миклгейт
Сент-Мартин мен Грегоридің кемелерінің бір бөлігі 13 ғасырдан басталады; қалған ғимарат 14 және 15 ғасырларға жатады. Бұл шіркеу боялған шыны орталық ретінде дамытылып, кейде өнер ордасы болып табылады.
Сент-Мэри Бишопхилл-младший
Жалпы алғанда, Сент-Мэри Бишопхилл-Жетісуы қала қабырғаларындағы ең көне шіркеу екендігіне келісіледі. Шіркеу Еборакумның римдік гарнизонының колониясы немесе азаматтық тоқсанында орналасқан және мұнарада римдік кірпіш бұйымдарын байқауға болады. Мұнараның өзі англосаксон кезеңінің соңында, қоңыр құмтастан және әктас тас блоктарынан жасалған, кейбіреулері балық сүйегі стилімен салынған, өте аралас материалдан жасалған, ал квоиндер негізінен қоңыр құмтастан жасалған, "жақсы алмасу" стилімен және англосаксон сәулетін таңдайтын факторлар жоқ. Тағы бір типтік ерекшелік қос аркалы қоңырау шалу терезелерінде, оларды бөлетін бір дөңгелек бағанада кездеседі, бұл жағдайда таспа жұмысында сызылған, бағаналардағы төсемелер қабырғадан шығып тұрады. Төменгі бөлігі негізінен жоғарыға қарай сәл таяз, төрт жағынан да қоңырау шалымы секциясының безендірілуі бар. Ғибадатхананың ішінде "жеңіс алдындағы ең жақсы мұнара аркасы" бар.
Сент-Майкл, Сприергейт
Сент-Майкл, Сприергейтті Сент-Майкл Йорк Трасты басқарады және ол кафе (Сприергейт орталығы) және христиандық кеңес беру орталығы ретінде пайдаланылады. Онда бірнеше маңызды витраж бар, сонымен қатар кейде соққан алты қоңыраудың сыңғырлауы бар.
Сент-Михаэль-ле-Белфрей, Жоғары Питергейт
Сент-Михаэль-ле-Белфрей толықтығын қамтамасыз ету үшін мұнда енгізілген, өйткені бұл ортағасырлық шіркеу емес. Бастапқы шіркеу 1525 және 1536 жылдар аралығында толықтай қиратылған және қайта салынған, ал ғимараттың ескі шіркеуден қалған жалғыз бөлігі - шығыс терезедегі он төртінші ғасырдағы боялған шыны.
Сент Олаве, Мэригейт
Сент-Олаве (өзін Олив деп атайды) Сент-Мария аббатханасының қабырғалары ішінде орналасқан, ол таратылу кезінде қираған. Ол Норвегияның қамқоршысы Олафқа арналған. Солтүстік Нортумбрияның граф Сивардты басып алғанға дейін негізін қалады деп есептелетін ортағасырлық шіркеу 18 ғасырда қалпына келтірілді. 1887-1889 жылдары Джордж Фаулер Джонс, Йорк сәулетшісі жобалаған жаңа баспалдақ қосылды. Мұнда 15 ғасырдағы шығыс терезедегі бес жарық бар.
Сент Сампсон, Чирч көшесі
Шіркеу көшесіндегі Сент Сампсон шіркеуі қайта жаңғыртылып, 60 жастан асқан адамдарға арналған "орталықтағы құлап" ретінде пайдаланылуда.
Қасиетті Құтқарушы, Қасиетті Құтқарушы
Йорктегі Қамқоршы Киелі үйі қазір Йорк археологиялық қоры ресурс және оқыту орталығы ретінде пайдаланылуда. DIG деп аталады: археологиялық саяхат, жеке адамдар немесе мектептер сияқты топтар үшін ашық және көрмелер өзгеріп отырады.
Барша қасиеттілер, Фишергейт
Ол XI ғасырда немесе одан бұрын салынған және Парагон көшесінің оңтүстігінде орналасқан. Бұл 1095 жылы Уитби абатшылығына берілді. Монастырлар таратылғаннан кейін, ол тез арада қолданылмай қалған сияқты, ал 1549 жылы жоғалып кетті.
Барлық қасиеттілер (балықта), Пейшольм Грин
1586 жылы пайдаланылмай, ішінара қиратылған, бірақ кейбір қалдықтар әлі күнге дейін 1610 жылғы Джон Спидтің Йоркшир картасының бір бөлігі болып табылатын Йорк картасында көрінеді. Ол әлі күнге дейін бар "Қара қарға" қонақ үйіне іргелес орналасқан. Шіркеуді Йорк археологиялық қоры (маусым 2012) қазба жұмыстарымен жалғастырып жатыр. Ондаған балалар мен ересектердің қабірлері табылды, олар шамамен 400 жыл бойы сақталған.
Қасиетті Үштік (Христос шіркеуі деп те аталады), Король алаңы
Он тоғызыншы ғасырда негізінен қайта салынған, 1886 жылы жабылған және пайдаланылмай қалған (1896 жылы ол шағын қой қорасын қосты). Ол 1937 жылы қиратылған, бірақ оның зиратындағы кейбір қабір тастарын Шамблздің жоғарғы жағындағы Король алаңында көруге болады, ал Питерагейттің соңындағы алаңда шіркеуді еске алатын үлкен жазулы тас тас бар.
Сент-Эндрю, Фишергейт
Фишергейт пен Фосс өзені арасында орналасқан шіркеуді шамамен 1195 жылы 1538 жылы таратылған Гилбертин монастырі басып алды.
Сент-Бенетт
Свингейт пен Арқадағы Свингейт бұрышында орналасқан шіркеу 1154 жылға дейін салынған және 1300 жылы қиратылған.
Сент-Клемент, Клементхорп
Ол, мүмкін, жаулап алу кезеңінен бұрын пайда болған, содан кейін 12 ғасырда бенедиктин монастырының бөлігі болды, ол 1536 жылы жабылды. 1547 жылы шіркеудің өзі жабылды, бірақ Франсис Дрейк Eboracum-ті жариялаған кезде кейбір қираған жерлер әлі де көрініп тұрды. 1872 жылы Скаркрофт жолында жаңа Сент-Клемент шіркеуі салынды.
Сент-Эдвард Мартирі, Лоуренс көшесі
Бұл шіркеу (Сент Эдвард Мартирт, Уолмгейт Бар Вуз) 1213 жылға дейін салынған, бірақ он алтыншы ғасырда құлдырап кетті. Ол Лоренс-стриттің солтүстік жағында, қазіргі Лансдоун-Террас маңында орналасқан. Жылдар бойы құрылысшылар бұрынғы шіркеудің астында жерленген адамдарды тауып алды.
Сент-Джордж, Фишергейт
Бұл шіркеу XVI ғасырда басылып, 1644 жылы қираған. Оның шіркеуінің қорымы (Дик Турпиннің қабір тасымен) сақталған, ал жолдың арғы жағында (қазіргі Джордж көшесі) Ұлы ашаршылықтан кейін Уолмгейт ауданына қоныс аударған ирланд қауымына қызмет ету үшін салынған Рим католик шіркеуі.
Сент-Джайлз, Гиллигейт
St Giles, Skinners Guild шіркеуі, Gillygate-тің солтүстік шетінде, құтқарылу армиясының ғимараты орналасқан жолдың батыс жағында орналасқан. Оның алғашқы аталуы XII ғасырда болған. 1586 жылы шіркеу Сент-Олаве шіркеуімен біріктірілді, бірақ қашан қиратылғаны белгісіз. Бұл жер шіркеудің 1605 жылы обадан қайтыс болғандарды жерлеу үшін әлі де қолданыста болған, ал 1693 жылға дейін өлім жазасына кесілген қылмыскерлер де сол жерге жерленген болуы мүмкін.
Сент-Грегори, Баркер-лейн
Бұл шағын шіркеу, Баркер-лейннің (бұрын Грегори-лейн деп аталатын) шығыс жағында, Миклегейт пен Тофт Гриннің арасында орналасқан. Ол алғаш рет XII ғасырда аталып өткен. 1548 жылы Миклгейттегі Сент-Мартин шіркеуі жабылады деп жоспарланған, бірақ Алдерман Джон Бийн мен Корпорация арасындағы келісім Сент-Мартинді қайта жаңартуға, оның приходы мен Сент-Грегорийді біріктіруге және соңғысын бұзуға әкелді. Бірге қосылған приход 1586 жылы Сент-Мартин кум Григорий деп аталды.
Сент-Хелен, Фишергейт
Сент-Елен, қазіргі Винтерскейл көшесінде, Фишергейттен шығысқа қарай орналасқан, 1086 жылы Ральф Паганелдің Киелі Үштік монастырына берілді. Чиркөө XV ғасырдың аяғында қолданылмай қалды, ал 1586 жылы шіркеу Сент-Лоуренс шіркеуімен біріктірілді. Дрейк Eboracum (1736 ж.) еңбегінде шіркеу тұрған жерде тастан жасалған сандықтар табылғанын атап өтті.
Сент-Хелен-о-Волл, Олдварк
Бұл шіркеу Йорк қаласындағы римдік қабырғалардың шығыс бұрышында немесе оның маңында орналасқан. Оның орнын 1970-ші жылдары Йорк археологиялық қоры қазып, құрылыс немесе қайта құрудың бірнеше кезеңдері анықталды. Бастапқы шіркеу кішкентай төртбұрышты ғимарат болған, оның тас қабырғалары қайта пайдаланылған римдік тастардан жасалған. Бұл ғимарат 9 ғасырдың аяғында немесе 10 ғасырдың басында салынған. Кейінгі төрт құрылыс кезеңі болды: кішкентай шатыр қосылды (бәлкім, 12 ғасырда), шатыр ұзартылды және соқпа қабырғалары қайта салынды (бәлкім, он төртінші ғасырдың басында), бүкіл шіркеу қайта салынды, бірақ ұзындығы ескі ғимаратпен бірдей болды (1400 жыл шамасында), ақырында, 1500 жыл шамасында соқпа ұзартылды және солтүстік қабырғасы қайта салынды. 1549 жылы шіркеудің шіркеуі Сент-Кутберт шіркеуіне қосылды және шіркеу құрып кетті. Кейбір қалдықтар 1580 жылы әлі де тұрды.
Сент-Джон-дель-Пайк, Оглефорт
Шіркеудің атауы оның жанында орналасқан, Йорк-минстер-ярдқа алып баратын автокөлік жолынан (қазіргі Chapter House Street) алынған. Ол Оглефорт қаласының солтүстік-шығысында орналасқан және 1160 жылға дейін салынған. Ол он бесінші ғасырда кеңейтілді, бірақ шіркеудің қорымы мен пасторлықпен бірге 1553 жылы архиепископ Холгейтке сатылды, мүмкін жақын маңдағы архиепископ Холгейт мектебінің бөлігі болды, содан кейін шіркеу Киелі Үштік шіркеуімен біріктірілді.
Сент-Джон, Хунгейт
Сент-Джон Баптист немесе Сант-Джон-ин-Морш деп аталады. 1550-ші жылдары қиратылған. Аймақтың көп бөлігін 2006-2013 жылдары Йорк археологиялық қоры өздерінің Хунгате қазбаларында қазып шығарған. Негізгі қазбалар ішінара ашылып, оның орналасуы 2013 жылы аталған жобаның аясында анықталды.
Сент-Мари ад-Вальвас
1332 жылы "Иерусалимдегі Қасиетті Петір шіркеуінің қақпасының жанында" деп сипатталған, монастырьдің шығыс жағындағы кішкентай шіркеу. 1362 және 1376 жылдар аралығында қиратылған. Құлатылғаннан кейін кейбір ескерткіштер мен жабдықтар Скаркрофт жолындағы Сент-Клементске көшірілді, ал матаның бөліктері Боробридж жолындағы Киелі Құтқарушы шіркеуінде қайта пайдаланылды. Көп ұзамай, Йорк азаматтық қоры бұл ғимараттарды "құрылыстың барлық қызықты бөліктері" деп сипаттады. Дегенмен, 1184-9 жылы "Лирторп" діни қызметкерінің жарғыға куә болғаны туралы айғақтар бар.
Сент-Морис, Монкгейт
1876 жылы қиратылған және 1966 жылы қиратылған жаңа шіркеумен алмастырылған. Оның кейбір зиратын Лорд-мэрдің жүріс-тұрысы бұрышында әлі де көруге болады.
Сент-Майкл, Уолмгейт-Бар-Витз
1277 жылы пайда болған және 1365 жылы Сент-Лоуренс, Уолмгейт Барс Ветспен бірікті. Ешбір тірі қалған жоқ.
Сент-Николас, Лоуренс көшесі
1142 жылы құрылған XII ғасырдағы Сент-Николас ауруханасының бөлігі. Бір ғана мұрадан басқа шіркеу туралы мәлімет жоқ.
Сент-Питер-ле-Виллоус, Уолмгейт
Уолмгейттің оңтүстігінде, Уолмгейт барының жанында және 1279 жылы алғаш рет аталып өткен. 1827 және 1945 жылдары қазба жұмыстары қабырғаның тұғыры мен зиратты анықтады. 1093 жылы Уильям II кезінде алғаш рет аталған, бірақ ол 1331 жылы Кони-стриттегі Сент-Мартин-ле-Грандқа қосылды.
Сент Уилфрид, Блейк көшесі
1585 жылы шіркеудің қызметі тоқтатылды. 1760 жылы басқа жерде католик шіркеуі үшін бағыштау қалпына келтірілді, ал 1802 жылы ол Дункомб Плейсіндегі жерде қайта салынды, онда 1862 жылы оны қазіргі Сент Уилфридтің ораториялық шіркеуі алмастырды.