Кіріспе
Американдық физиолог Клей Маргрейв Армстронг (1934 жылы туған) - американдық физиолог және Эндрю Филдлинг Хакслидің бұрынғы оқушысы. Армстронг 1960 жылы Вашингтон университетінің медицина мектебінен медицина докторы дәрежесін алды. Қазіргі уақытта Пенсильвания университетінде физиология профессоры. Сондай-ақ, ол Дьюк университеті мен Рочестер университетінде профессорлық лауазымдарды атқарған. Армстронгқа 1996 жылы Колумбия университетінің Луиза Гросс Хорвиц сыйлығы, ал 1999 жылы негізгі медициналық зерттеулер үшін Альберт Ласкер сыйлығы (Бертил Хилл және Родерик Маккиннонмен бөлісті) нерв клеткаларындағы иондық арналар ақуыздарының функцияларын түсінудегі алғашқы үлесі үшін берілді. Армстронг 1987 жылы Ұлттық ғылым академиясына сайланды, ал 1999 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Армстронг белгілі ғалым Клара Франзини Армстронгқа үйленген.
Clay Margrave Armstrong (born 1934) is an American physiologist and a former student of Andrew Fielding Huxley. Armstrong received his MD from Washington University School of Medicine in 1960. He is currently emeritus professor of physiology at the University of Pennsylvania. He has also held professorial appointments at Duke University and the University of Rochester. Armstrong was awarded the Louisa Gross Horwitz Prize from Columbia University in 1996, and the Albert Lasker Award for Basic Medical Research (shared with Bertil Hille and Roderick MacKinnon) in 1999, for his seminal contributions to our understanding of the functions of ion channel proteins in nerve cells. Armstrong was elected to the National Academy of Sciences in 1987, and was elected as a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1999. Armstrong is married to noted scientist Clara Franzini Armstrong.
Идеялар мен ықпал
Иондық арналардың құрылымы мен функциясы туралы қазіргі түсініктің көп бөлігі Клей Армстронг ұсынған түсінікке (Бертил Хилльмен бірге) жатқызылуы мүмкін. Армстронг K+ иондық арнаның порларын алғаш рет сипаттады, оның ішінде К+ жылдам ағылуына мүмкіндік беретін, ал Na+ ағынын клетка мембранасынан шығаратын селективтілік сүзгісінің негізгі идеялары; кең ішкі вестибюль; және иондардың порлар арқылы ағынын басқаратын каналдың цитоплазмалық жағындағы молекулалық қақпа элементі. Сонымен қатар, Армстронгтың зерттеулері (Франциско Безанилламен бірге) Na + селективті иондық арналардың белсендірілуімен байланысты заряд қозғалысының алғашқы өлшеуін сипаттады, бұл жүйке және бұлшық еттер жасушаларындағы электрлік сигнал берудің молекулалық негізін қазіргі түсіну үшін негіз болды.