Кіріспе
1864-1868 Республикашыл және Юнионисттік саяси одақ Ұлттық Одақ партиясы - Азамат соғысы кезінде 1864 жылғы президенттік сайлауда республикалық партия және басқа партиялар элементтері ұлттық билет үшін қолданған атау. Көптеген республикалық партиялар өз атауын өзгертпейді. Атау соғыстың демократтарын, шекаралық штаттың сайлаушыларын және шартты емес одақтастықты және одақтастық партия мүшелерін тарту үшін қолданылды, әйтпесе олар республикашылдарға дауыс бермеуі мүмкін еді. Ұлттық одақ партиясы вице-президент ретінде Иллинойстың қазіргі республикашыл президенті Абрахам Линкольн мен Теннессидің демократ Эндрю Джонсонды ұсынды. Олар сайлаушылар алқасында жеңіске жетті.
The National Union Party was the name used by the Republican Party and elements of other parties for the national ticket in the 1864 presidential election during the Civil War. Most state Republican parties did not change their name. The name was used to attract War Democrats, border state voters, and Unconditional Unionist, and Unionist Party members who might otherwise have not voted for Republicans. The National Union Party nominated incumbent Republican President Abraham Lincoln of Illinois and Democrat Andrew Johnson of Tennessee for Vice President. They won the Electoral College 212–21.
Құру
Ұлттық одақ партиясы 1864 жылдың қарашасында, Азамат соғысы әлі жалғасып жатқан кезде, жалпы сайлау алдында құрылды. Линкольнға қарсы радикалды республикашылардың бір тобы Линкольнның қабілетсіз екеніне және қайта сайлануға болмайтынына сенді. Бірқатар Радикалдық Республикашылдар Радикалдық Демократиялық партия деп аталатын партия құрды және бірнеше жүз делегат Кливлендте 1864 жылдың 31 мамырынан бастап кездесті, ақырында Джон С. Фремонтті ұсынды, ол 1856 жылғы президенттік сайлау кезінде республикашылардың алғашқы президенттік туын көтерген еді.
Көңіл күйінің өзгеруі
Соғыстың сипаты сайлау жақындаған сайын өзгерді. Конфедерация қолбасшысы Роберт Лидің соңғы жеңісі 1864 жылы 3 маусымда Колд-Харборда болды. Ли Ли Ричмондты қорғаған окоптарға соғыс генералы Улисс Гранттың агрессивті тактикасы арқылы қамалды. Адмирал Дэвид Фаррагут Мобиль шығанағын Мобиль шығанағы шайқасында конфедерация ресурсы ретінде сәтті жапты. Ең маңыздысы, одақ генералы Уильям Тэкумсе Шерман 1864 жылдың 1 қыркүйегінде Атлантаны басып алды, тіпті пессимистерді Конфедерацияның құлдырауына сендірді.
Фремонт кері шегінді
Фремонт пен оның республикашыл әріптестері бұрынғы одақтастары, пошта директоры генерал Монтгомери Блэрді жек көреді. Фремонт өзінің кандидатурасы демократиялық партияның жеңісіне әкелуі мүмкін екенін біліп, Блэрдің қызметінен босатылуына байланысты президент сайлауынан кету туралы келісім жасады. 1864 жылы 22 қыркүйекте Фремонт жарыстан шығып кетті. 23 қыркүйекте Линкольн Блэрдің отставкасын сұрап алды. Ұлттық одақ 1864 жылғы сайлауда демократиялық партияның бұрынғы одақ генералы Джордж Б. Макклелланның (Линкольн бұған дейін оның командасынан босатылған) және Огайо штатынан Джордж Х. Пендлтонның сайлауында жеңіске жетті.
Сайлау
1864 жылғы конгресс сайлауында партия 42 сенаттық орынды (конфедерациялық штаттардың бөлінуіне байланысты бос орындарды қоспағанда, 54 сенатордың ішінде) және Өкілдер палатасында 149 орынды (193-тің ішінде) жеңді. Бұл кандидаттар әр түрлі партиялық атаулармен, соның ішінде Ұлттық одақ, Республикалық және Шартсыз одақпен, бірақ жалпы Республикалық / Ұлттық одақ күш-жігерінің бөлігі болды.
Линкольннан кейінгі: Эндрю Джонсонның президенттік кезеңі (1865-1869)
Линкольн 1865 жылы қайтыс болғаннан кейін Эндрю Джонсон Ұлттық одақтың жалғыз президенті болды. Конгресстегі Реконструкция саясаты бойынша республикашылармен болған қатал үзілістен кейін Джонсон федералды меценаттықты лоялистер партиясын құру үшін қолданды, бірақ бұл сәтсіз болып шықты. Джонсонның достары 1866 жылы тамызда Филадельфияда 1866 жылғы Ұлттық одақ конвенциясын қолдауымен қолдаушылар коалициясын сақтауға тырысты. Конвент орташа және консервативті республикашылдарды және демократияшылдарды біріктіруге және президент Джонсон мен оның қайта құру саясатының артында жеңілмейтін коалиция құруға тырысты. 1866 жылдың күзінде Джонсон өзінің саясатына қолдау табу үшін 1866 жылғы Конгресс сайлауынан бұрын сөйлеу сапарына ("Сиркл айналасында айналма" деп аталады) аттанды. Оның бұл әрекеті қатты мазаққа ұшырады және оның қарсыластары көбірек сайланғанда, ол тиімді емес болып шықты. Республикалық Ұлттық Комитет төрағасы Генри Джарвис Реймонд (1864-1866) конвенцияға қатысқаны үшін республикашылардың құрметінен айырылды. Ұлттық одақ қозғалысы Демократиялық партиядан басқа жаңа формаға айналды, өйткені республикашылар қозғалыстан шығып, күзге қарай ескі партияға оралды. Ұлттық одақ партиясын таныстырған соңғы конгрессмен 1867 жылдың наурыз айында партиямен байланысын тоқтатты. Джонсон 1868 жылы Республикашылдар басқарған Өкілдер палатасында импичментке ұшырады және Сенат бір дауыспен ақталды. 1869 жылы Джонсонның президенттік жалғыз мерзімінің аяқталуымен Ұлттық Одақ партиясы аяқталды. 1868 жылғы Республикалық ұлттық конвенцияда қабылданған платформа президент Джонсонды қатты жоққа шығарды, ал 1868 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда қабылданған платформа Джонсонға алғыс білдірді. Джонсон Демократиялық конвенцияның бірінші дауыс беруінде ондаған дауыс алды, бірақ партия ақыр соңында Хорацио Сеймурды ұсынды. Бұл арада негізгі республикашылар 1868 жылғы ұлттық конвенцияда Ұлттық одақ республикалық конвенциясы терминін қолдануға шешім қабылдады. 1868 жылғы Ұлттық одақ республикашыл делегаттары президент үшін генерал Улисс С. Грантты және вице-президент үшін палата спикері Шлайлер Колфаксты ұсынды. 1872 жылы Одаққа қатысты барлық сілтемелер жоғалып кетті. Тарихшылар 1864 жылы жиналған алғашқы Ұлттық одақ коалициясын Республикашыл партияның ұрпағы мен мұрасының бөлігі деп санайды.
Жалпы сілтемелер
Дональд, Дэвид (1995) Линкольн, б. 516544 онлайн Джонсон, Дэвид (2012). Соғыс майданында: Грант, Шерман, Линкольн және 1864 жылғы сайлау туралы шешім қабылданды. Невинс, Аллан (1971). Союз үшін соғыс: Жеңіске бағытталған ұйымдастырылған соғыс, 18641865. 97143 бет. Николай, Джон Г. және Джон Хей (1890). Авраам Линкольн: Тарих. vol 9. тарау. 3, 15 және 16-сы. Максевени, Сэмюэл Т. (1986). "Линкольнді қайта сайлау: Одақ партиясының науқаны және Коннектикуттағы әскери дауыс беру". Азамат соғысы тарихы. 322) бойынша. 139-158 бет. Уо, Джон С. (2001). Линкольнді қайта сайлау: 1864 жылғы президенттік шайқас. онлайн Вильсон, Чарльз Р. (1936) "Линкольн Блэр Фримонт 1864 жылғы "сатып алу туралы жаңа жарық" Америка тарихи шолуы 42#1 7178 бет. онлайн Зорноу, Уильям Франк (1954). Линкольн мен партияның бөлінісі. онлайн
Johnson, David (2012). Decided on the Battlefield: Grant, Sherman, Lincoln and the Election of 1864. Nevins, Allan (1971). The War for the Union: The Organized War to Victory, 1864–1865. pp 97–143. Nicolay, John G. and John Hay (1890). Abraham Lincoln: A History. vol 9. ch. 3, 15 and 16. McSeveney, Samuel T. (1986). "Re Electing Lincoln: The Union Party Campaign and the Military Vote in Connecticut". Civil War History. 32(2). pp. 139–158. Waugh, John C. (2001). Reelecting Lincoln: The Battle for the 1864 Presidency. online
Wilson, Charles R. (1936) "New Light on the Lincoln Blair Fremont 'Bargain' of 1864" American Historical Review 42#1 pp. 71–78. online
Zornow, William Frank (1954). Lincoln and the Party Divided. online