Charles Harwood

Кіріспе

Америкалық судья және саясаткер Чарльз А. Харвуд (1880 - 23 қазан 1950) - Нью-Йорк қаласының американдық заңгері және саясаткері, АҚШ Виргин аралдарының бұрынғы губернаторы.

Өмір

Харвуд Бруклинде, Нью-Йоркте дүниеге келді және Гамильтон колледжінде және Нью-Йорк университетінде оқыды. 1904 жылы адвокаттық дәріс алды және 1936 жылға дейін заңгерлікпен айналысты. Ол 1910 жылы Нью-Йорк штатының Ассамблеясының мүшесі болды (Кингс Ко, 10-шы Д.). 1936 жылы ол пошталық алаяқтық істерін тергеуге көмектесу үшін АҚШ-тың Бас прокурорының арнайы көмекшісі болып тағайындалды. 1937-1938 жылдары Панамадағы Канал аймағы бойынша АҚШ-тың аудандық сотының судьясы болды. 1941 жылдың ақпанынан 1946 жылдың қаңтарына дейін АҚШ Виргин аралдарының губернаторы болды. Президент Рузвельт 1941 жылы 6 қаңтарда Харвудтың кандидатурасын Сенатқа жіберді, ал Харвуд 3 ақпанда қызметке кірісті. Баспасөзде Харвудтың президентпен ұзақ уақыт бойы дос болғаны айтылды. Харвудтың алдыңғы өкілі Лоренс Уильям Крамерге ішкі істер министрі Гарольд Айкс желтоқсан айында даудан кейін отставкаға кетуін тапсырған болатын. Конгрессмен Кент Келлерді осы лауазымға тағайындаған Айкес Харвудтың оны демократтардың басшысы Эд Флиннмен кеңескеннен кейін шақырғанын жазды. 1941 жылдың 22 ақпанында Айкс өзінің күнделігінде бұл тағайындау "апат шалақысы" болғанын жазды. Виргин аралдарының тарихшысы Уильям Бойер атап өткендей, президент Франклин Д. Рузвельт арал әкімдігіне алғаш рет негр адамды тағайындауға шақырылғанмен, "бронкстандық саяси босс Нью-Йорк қаласының Эд Флинннің ұсынысы бойынша Бруклиндегі демократиялық партияның ескі мүшесі және Канал аймағындағы бұрынғы федералды судья Чарльз Харвудты таңдады". Әкімшіліктің көптеген мүшелері қарсы болған Харвудтың меценаттық тағайындалуы Виргин аралдары әкімшілігінің белсенді Жаңа келісім кезеңінің соңы деп қарастырылды. Харвудтың қызметі даулы болды, ол аралдарға қарағанда Вашингтон қаласында көп уақыт өткізді. Алайда оның федералды қаржыны алу қабілеті соғыстың өркендеуін арттырды. Жергілікті тұрғындарға зиян келтіретін Харвуд АҚШ пен Британдық Виргин аралдары арасындағы саяхатты қатты шектеді, бірақ оның басқаруы кезінде Сент-Круа әуе базасы салынды. 1945 жылдың тамызында президент Рузвельттің ұлы Эллиотт Рузвельттің қаржысын тергеу барысында Джон Хартфордтың несиелік жанжалына байланысты 1939 жылы Эллиотт Харвудтан 25 000 доллар несие алғаны белгілі болды. Бұл Эллиоттың құлаған радио желісін құтқару үшін сұрап алған көптеген несиелерінің бірі еді. Харвуд Reconstruction Finance Corporation компаниясының төрағасы Джесси Джонсқа ақша үшін федералды судьялық лауазымға тағайындалатынын айтты, "егер ол қол жетімді болмаса, ол армиядағы генерал немесе әскери-теңіз флотының жоғары басшылығына тағайындалады". Ол губернаторлықтан көңілі қалды, ал Эллиоттың бизнесі банкротқа ұшырағанда, Харвуд Джесси Джонстың (ФДР атынан) қарызды 1000 долларға төлеу ұсынысынан бас тартты. Джонс пен Харвуд келісімге келместен көптеген рет кездесті; оның орнына Харвуд Jones құнды емес деп атаған кепілдік желісінің акцияларын сақтады, ол көп ұзамай құнды болды. Президент Гарри Трумэн Чарльз Харвудты Виргин аралдарының бірінші қара нәсілді губернаторы Уильям Х. Хастимен алмастырды. Ол АҚШ Виргин аралдарының бірінші аудандық судьясы болып тағайындалған федералды прокурор болды. Ол Виргин аралдарының танымал тума жерлісі Берил Локхартқа үйленді. Қаңтар айында тағайындалған Хасти 1946 жылы 18 мамырда билікке келді. Гарри С. Трумэн әуежайынан астана Шарлотта Амалиге дейінгі тас жол кейіннен Чарльз Харвуд тас жолы деп аталды. Сент-Круадағы Кристианстедтегі Чарльз Харвуд мемориалдық ауруханасы бұрынғы губернатордың есімімен аталады. Бұрынғы аурухана қазір әкімшілік кеңсе болып табылады.

Harwood was born in Brooklyn, New York and attended Hamilton College and New York University. He was admitted to the bar in 1904 and practiced law until 1936. He was a member of the New York State Assembly (Kings Co., 10th D.) in 1910. In 1936, he was appointed as a Special Assistant to the United States Attorney General, to help prosecute mail fraud cases. From 1937 to 1938, he was a Judge of the United States District Court for the Canal Zone in Panama. He was Governor of the United States Virgin Islands from February 1941 to January 1946. President Roosevelt sent Harwood's nomination to the Senate on 6 January 1941, and Harwood assumed office on 3 February. The press noted that Harwood was a long time friend of the president's. Harwood's predecessor, Lawrence William Cramer, had been told to resign by Secretary of the Interior Harold Ickes in December after a controversy. Ickes, who had tagged Congressman Kent Keller for the position, wrote that Harwood called him for the job after consulting with Democratic boss Ed Flynn. By 22 February 1941, Ickes noted in his diary that the appointment had been "a tragic joke." Virgin Islands historian William Boyer noted that despite being urged to appoint, for the first time, a Negro as island governor, President Franklin D. Roosevelt "chose an old Brooklyn Democrat and former federal judge in the Canal Zone, Charles Harwood, on the recommendation of Bronx political boss Ed Flynn of New York City." The patronage appointment of Harwood, opposed by many in the Administration, was viewed as the end of the activist New Deal phase of Virgin Islands administration. Harwood's tenure was controversial, and he spent more time in Washington D. C. than in the islands. However, his ability to obtain federal funds increased wartime prosperity. To local disadvantage, Harwood sharply restricted travel between the U. S. and the British Virgin Islands, but under his tenure, the St. Croix air base was constructed. In August 1945 it was revealed during the investigation of President Roosevelt's son, Elliott Roosevelt's finances in connection with the John Hartford loan scandal that in 1939 Elliott had obtained a loan of $25,000 from Harwood. It was one of many loans Elliott solicited in an attempt to save his foundering radio network. Harwood told Reconstruction Finance Corporation chairman Jesse Jones that he had been promised a federal judgeship for the money, "and, if that was not available, he would take a commission as a general in the Army or in the high brass of the Navy." He was thus disappointed with the governorship, and when Elliott's business went bankrupt, Harwood refused Jesse Jones's offer (on behalf of FDR) to settle the loan for $1,000. Jones and Harwood met on numerous occasions without reaching agreement; instead, Harwood kept the collateral network stock, which Jones had called worthless, and it soon became valuable. President Harry Truman replaced Charles Harwood with the Virgin Island's first black governor, William H. Hastie. He was a federal attorney first appointed United States Virgin Islands District judge. He married a prominent Native Virgin Islander Beryl Lockhart. Nominated in January, Hastie took office on 18 May 1946. The highway from the Harry S. Truman Airport to the capital Charlotte Amalie was later named the Charles Harwood Highway. The Charles Harwood Memorial Hospital at Christiansted on St. Croix remains named for the former governor. The former Hospital is now an administrative office.