Кіріспе
Фредерик "Фред" Мур Винсон (22 қаңтар 1890 жылы туған, 8 қыркүйек 1953 жылы қайтыс болған) – 1946 жылдан 1953 жылға дейін АҚШ-тың 13-ші бас судьясы болған американдық заңгер және саясаткер. Винсон АҚШ үкіметінің үш тармағында да қызмет атқарган, сирек кездесетін американдықтардың бірі болды. Бас судья болудан бұрын, Винсон 1924 жылдан 1928 жылға дейін және 1930 жылдан 1938 жылға дейін Кентукки штатынан АҚШ өкілі, 1938 жылдан 1943 жылға дейін Колумбия округінің апелляциялық сотының федералдық апелляциялық судьясы, ал 1945 жылдан 1946 жылға дейін АҚШ Қазынашылық хатшысы қызметін атқарды. Кентукки штатының Луиза қаласында дүниеге келген Винсон заңгерлік мансапты таңдап, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет етті. Соғыстан кейін ол Кентукки штатының отыз екінші сот округінің прокуроры болып жұмыс істеді, содан кейін 1924 жылы АҚШ Өкілдер палатасына сайланды. 1928 жылы қайта сайлануға үміткер болғанда жеңіліске ұшырады, бірақ 1930 жылы қайтадан депутаттыққа ие болып, 1937 жылға дейін Конгресте жұмыс істеді. Конгресте болған кезінде ол Миссури сенаторы Гарри С. Трумэннің кеңесшісі және жақын досы болды. 1937 жылы президент Франклин Д. Рузвельт Винсонды Колумбия округінің судьясы етіп тағайындады. 1943 жылы Винсон апелляциялық соттан кетіп, Экономикалық тұрақтандыру басқармасының директоры болды. 1945 жылы Рузвельт қайтыс болғаннан кейін Трумэн президенттікке келген соң, Трумэн Винсонды Қазынашылық хатшысы қызметіне тағайындады. Винсон ағылшын-американдық қарыз төлемі туралы келіссөздер жүргізіп, соғыстан кейінгі көптеген ұйымдардың құрылуына, соның ішінде Халықаралық қайта құру және даму банкінің (көбінесе Дүниежүзілік банк деп аталады) және Халықаралық валюта қорының құрылуына төрағалық етті. 1946 жылы Бас судья Харлан Ф. Стоун қайтыс болғаннан кейін Трумэн Винсонды Жоғарғы сотқа тағайындады. Винсон "Youngstown Sheet & Tube Co. v. Sawyer" ісіндегі келіспеушілікте болды, онда Трумэн әкімшілігінің ереуіл кезінде елдің болат зауыттарын бақылауына қарсы шешім шығарылды. Ол "Briggs v. Elliott" ісі бойынша қайта отырыс өткізуді бұйырды, ол ақырында "Brown v. Board of Education" ісі ретінде танылды. Қазіргі уақытқа дейін Винсон демократ президент тағайындаған соңғы бас судья болып табылады.
Frederick "Fred" Moore Vinson (January 22, 1890 – September 8, 1953) was an American attorney and politician who served as the 13th chief justice of the United States from 1946 until his death in 1953. Vinson was one of the few Americans to have served in all three branches of the U. S. government. Before becoming chief justice, Vinson served as a U. S. Representative from Kentucky from 1924 to 1928 and 1930 to 1938, as a federal appellate judge on the U. S. Court of Appeals for the District of Columbia Circuit from 1938 to 1943, and as the U. S. Secretary of the Treasury from 1945 to 1946. Born in Louisa, Kentucky, Vinson pursued a legal career and served in the U. S. Army during World War I. After the war, he served as the Commonwealth's Attorney for the Thirty Second Judicial District of Kentucky before winning election to the U. S. House of Representatives in 1924. He lost re election in 1928 but regained his seat in 1930 and served in Congress until 1937. During his time in Congress, he became an adviser and confidante of Missouri Senator Harry S. Truman. In 1937, President Franklin D. Roosevelt appointed Vinson to be a judge on the D. C. Circuit. Vinson resigned from the appellate court in 1943, when he became the Director of the Office of Economic Stabilization. After Truman acceded to the presidency following Roosevelt's death in 1945, Truman appointed Vinson to the position of Secretary of the Treasury. Vinson negotiated the payment of the Anglo American loan and presided over the establishment of numerous post war organizations, including the International Bank for Reconstruction and Development (commonly called the World Bank) and the International Monetary Fund. After the death of Chief Justice Harlan F. Stone in 1946, Truman appointed Vinson to the Supreme Court. Vinson dissented in the case of Youngstown Sheet & Tube Co. v. Sawyer, which ruled against the Truman administration's control of the nation's steel mills during a strike. He ordered a rehearing of the Briggs v. Elliott case, which was eventually combined into the case known as Brown v. Board of Education. As of , Vinson is the last chief justice to have been appointed by a Democratic president.
Алғашқы жылдар
Винсон, барлығына Фред ретінде танылған, Кентукки штатының Луиза қаласындағы Лоренс округінің түрмесінің алдында салынған жаңа, сегіз бөлмелі қызыл кірпіш үйде дүниеге келді, онда оның әкесі Лоренс округінің түрме бастығы қызметін атқарды. Ол Орталық колледжіне қабылданды, онда бакалавр дәрежесін үздік бітіріп алды. Колледж кезінде ол Phi Delta Theta бауырластығының Кентукки Alpha Delta бөліміне мүше болды. Ол құлаған заң колледжінен заң бакалаврын алды. Ол Луизада жеке практика ашты. Ол алғаш рет Луиза қаласының қалалық прокуроры болып сайланды. Генерал Дуайт Д. Эйзенхауэрді тартуда сәтсіздікке ұшырағаннан кейін, президент Трумэн 1952 жылғы президенттік сайлаудағы ізбасары ретінде Иллинойс штатының губернаторы Адлай Стивенсонды таңдады. 1930 жылы бұрынғы конгрессмен Винсон заңгерлік практикасын Луизадан Кентукки штатынан солтүстікке қарай отыз шақырым жердегі Эшлендке көшірді. Вашингтонға конгрессмен ретінде қайта оралуды көздеген Винсон, оған саяси және кәсіби тұрғыдан көмектесе алатын Эшлендтегі достар тобын құрды. Бұл топқа оның көршісі Пол Г. Блейзер де кірді. Винсон 1931 жылы конгрессмен ретінде Вашингтонға оралды. Винсон президент Рузвельттің және оның кабинетінің «Жаңа саясат» революциясының белсенді қолдаушысы болды.
АҚШ-тың апелляциялық соты
Винсонды 1937 жылғы 26 қарашада президент Франклин Д. Рузвельт Колумбия округінің (қазіргі Колумбия округінің Апелляциялық соты) Апелляциялық сотының судьясы Чарльз Генри Роббтың бос қалған орнына ұсынды. Ол 1946 жылғы 20 маусымда АҚШ Сенатының дауыс беруімен бекітілді және 21 маусымда өкілеттілік куәлігін алды. Оның тағайындалуы Жоғарғы Соттың зияткерлік және жеке тұрғысынан күрт бөлінген кезіне орай келді. Бір топты судья Уго Блэк, ал екінші топты судья Феликс Франкфуртер басқарды. Ол қайтыс болғаннан кейін Эрл Уоррен сотқа тағайындалды және іс қайта қарастырылды. 1950 жылдың соңында Мемлекеттік хатшы Дин Ачесон "коммунизмге кешірімді" болды деген айыппен конгресс республикашылдарының сынына ұшырағанда, Винсон Мемлекеттік хатшы лауазымына мүмкін болатын ізбасар ретінде қысқаша талқыланды, бұл оның соттан кетуін қажет етер еді. Бірақ бұл орындалмады. Бас судья ретінде Винсон Труманды (1949 жылы) және Дуайт Д. Эйзенхауэрді (1953 жылы) президенттікке ант бердірді.
Өлім және мұра
Винсон 1953 жылдың 8 қыркүйегінде Вашингтондағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның денесі Кентукки штатының Луиза қаласындағы Пинхилл зиратына жерленді. Винсонның жеке және сот құжаттарының мол жинағы Лексингтондағы Кентукки университетінде сақталады, олар зерттеу жұмыстары үшін қолжетімді. Винсонның портреті Центр колледжіндегі Phi Delta Theta (ΦΔΘ) халықаралық студенттік бауырластығының Кентукки Альфа Дельта бөлімшесінің үйінің дәлізінде ілінген. Винсон колледж бітірген жылдары осы бөлімнің мүшесі болған. Бауырластық мүшелері "Өлі Фред" деп лақапталған портретті Центрдің футбол және баскетбол ойындарына, сондай-ақ басқа да шараларға алып жүреді. Фред М. Винсонның туған жері – Луиза қаласы (Кентукки штаты) Ұлттық тарихи жерлер тізіміне енгізілген.