Кіріспе

Александр Яковлевич Варшавский:Александр Яковлевич Варшавский (; 1946 жылы Мәскеуде туған) - орыс-американдық биохимик және генетик. Ол Калифорния технология институтында (Кальтек) биологияның Морган профессоры болып жұмыс істейді. Варшавский 1977 жылы Ресейден АҚШ-қа көшіп кетті. Оның зертханасы, бастапқыда Массачусетс технология институтында, кейіннен Калтехте, 1980-ші жылдары қысқа өмір сүретін ақуыздарда бірінші ыдырау сигналдарын (дегрондарды) және убиквитин жүйесінің биологиялық негіздерін тапты. Қазіргі зерттеулері Убиквитин жүйесі мен N деграндтық жолдарға бағытталған.

Білім және тағайындалу

Варшавский Мәскеу университетінен (1970) B. S. және Ph. Д. Молекулалық биология институтынан, Мәскеу, Ресей (1973). 1973-1977 жылдары Московтегі молекулалық биология институтында кіші ғалым болып жұмыс істеді, кейін АҚШ-тың Кембридждегі МТИ-де профессорлық-оқытушылық құрамға кірді (1977-1991). 1992 жылдан 2016 жылға дейін Калифорнияның Пасадена қаласындағы Калифорния технология институтының (Кальтек) биология және биологиялық инженерия бөлімінде жасушалық биологияның Говард Смитс профессоры болып жұмыс істеді. 2017 жылдан бастап ол Калтехтегі биология профессоры Томас Хант Морган.

Құрметті мүшелік

Варшавский - Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі (1987), АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі (1995), Америка микробиология академиясының мүшесі (2000), Америка философиялық қоғамының мүшесі (2001), Америка ғылымды ілгерілету қауымдастығының мүшесі (2002), Еуропа молекулалық биология ұйымының шетелдік серіктесі (2001), Еуропа ғылым академиясының шетелдік мүшесі (Academia Europaea) (2005).

Марапаттар

"Дегроны" деген терминді 1991 жылы Варшавский енгізді. 1984-1990 жылдары Варшавский зертханасы убиквитин жүйесінің биологиялық негіздерін тапты. Убиквитин және реттелетін белоктың ыдырау саласы 1980-ші жылдары 1978-1990 жылдар аралығында бұрын белгісіз үш факт жинағын ашып көрсеткен қосымша ашылулар арқылы құрылды. Бұл фактілердің бірінші жиынтығын (төмендегі 1-тармақ) Technion (Хайфа, Израиль) А. Хершко зертханасы анықтады (реф. ), Қалған екі жиынтықты (төмендегі 2 және 3-тармақтар) Варшавский зертханасы, содан кейін Массачусетс технология институтында (Кембридж, Массачусетс) тапты. және онда көрсетілгендер).

Убиквитин саласынан тыс үлестер

1. Жасырын 1978-1979 жылдары хромосомаларда бірінші нуклеосомалық бөліністердің, нуклеазалық гиперсенсивті аймақтардың ашылуы. Мұндай "ашық" хромосомалық сегменттер транскрипциялық промоторларға, рекомбинациялық ыстық нүктелерге және ДНҚ репликациясының шығу тегіне тән. 4. Ауыртпалық Ұйқының молекулалық негізі туралы дәлелденетін болжам, фрагменттер генерациясы (FG) гипотезасы деп аталады. FG гипотезасына сәйкес, ұйқының молекулалық себебі ояну кезінде көптеген клеткадан тыс және клеткааралық ақуыз өлшеміне жататын ақуыз фрагменттерінің өндірісінен туындайды, олар уақытша пайдалы болуы мүмкін, бірақ олардың әртүрлі және жинақталған әсерлері арқылы мидың және басқа да мүшелердің жұмысын бұза алады. FG гипотезасы ұйқының, кем дегенде, ішінара, ояну кезінде жүздеген әр түрлі ақуыз фрагменттерінің шамадан тыс өндірісіне (жетілдіргіштікпен шығарылмайтынына байланысты) қарсы тұру үшін дамығанын айтады. FG гипотезасы қол жетімді эксперименттік дәлелдерге сәйкес келеді. Оны әлі тексеру керек. 5. Қалай? Генетикалық және биохимиялық әдістердің өнертабыстары (1980 2017) (ондағы сілтемелерді және сілтемелерді қараңыз): (i) 1980 жылы ДНҚ репликациясы / мультикетенация аралықтарының екі өлшемді электрофореттік карталау әдісі 1981. - 1982 жылы екі өлшемді гибридтеу әдісін қолдану арқылы нуклеосома картасын жасау. - 1986 жылы "убиквитин" синтез әдісі. Бұл әдіс in vivo зерттеуге қажетті N терминалды қалдықты зерттеуге арналған белоктан табуға мүмкіндік береді. Генетикалық кодтың механикасына байланысты барлық жаңа пайда болған белоктар N терминалды Met қалдықтарын алып жүреді, олар жетілген белоктарда сақталады немесе одан шығарылады. Убиквитинді синтездеу әдісі N терминалындағы Меттің алынуы мен сақталуының эндогендік ережелерін " айналып өтуді " мүмкін етеді. (iv) Хроматин иммунопреципициясы (ChIP) сынағы, 1988 жылы. ChIP-тің озық нұсқалары хромосомалық ақуыздардың in vivo орналасуын карталау үшін қолданылады. (v) 1988 жылы жаңа және жалпыға бірдей қолданылатын шартты фенотип - ауыр суға (D2O) сезімталдықты тудыратын көптеген (әдеттегі) гендердің мутациялары. (vi) Жылу белсендірілген N деграноны температураға сезімтал мутанттарды өндіру үшін 1994 жылы. (vii) 1994 жылы in vivo белоктардың өзара әрекеттесуін анықтау үшін бөлінген убиквитин әдісі. Бөлінген убиквитин техникасының негізгі идеясы GFP, лактамаза, Cas9 CRISPR нуклеазасы және басқа көптеген белдік сенсорлары мен эффекттері сияқты бір суббөлшектік белдіктерді бөлу саласын ашты. (viii) 1994 жылы убиквитин транслокациясына арналған тест, бұл - жасушалық мембраналар арқылы протеин транслокациясының нақты механизмдері мен кинетикасын in vivo талдау үшін. (ix) 2000 жылы убиквитиннің сэндвич техникасы. Ол ubiquitin синтездерін және бірнеше тандемді репортерлерді in vivo котрансляциялық протеолизді анықтау және өлшеу үшін пайдаланады. (x) 2013 жылы олигомерлік ақуыздардағы суббұрыш стехиометриясының ин виво реттелуін талдау үшін суббұрыштар әбден аулау әдісі. (xi) 2017 жылы ұйымдастырушыны анықтамалық техникамен қамтамасыз ету. Бұл стандартты әдіс in vivo ақуыздың ыдырауын өлшеу үшін РНК-аптамерлерді қолданады және қуып жүру ыдырау сынағында глобалды трансляция ингибиторларының қажеттілігін болдырмайды. 1. Жасырын Александр Варшавский, Калифорнияның технология институты (Caltech) (https://www. Бәби. Caltech. - Қалай ойлайсыз? edu/people/alexander varshavsky) деп аталады. 2. Қауіпсіздік. Варшавский, А. "(2022) Дэвид Зиерлермен өмір және жұмыс туралы сұхбат, Калтек мұра жобасы" (https://heritageproject. Caltech. - Қалай ойлайсыз? edu/interviews updates/alexander varshavsky) деп аталады. 3. Өмірлік. Бахмайр, А., Финли, Д., Варшавский, А. (1986)) Белдің In vivo жартылай жойылу мерзімі оның N терминалды қалдықтарының функциясы болып табылады. Ғылым 234: 179186. doi:10.1126/science.3018930-ға сәйкес келеді. 4. Ауыртпалық Варшавский, А. (2008) Белсенің ыдырауымен жасушалық реттеуді ашу. Биологиялық химия журналы 283: 34469 34489. doi:10.1074/jbc. x800009200 дегенге ауыстырылсын. 5. Қалай? Варшавский, А. (2019)) N деград және C деград белдіктердің ыдырау жолдары. Ұлттық ғылым академиясының іс қағаздары 116 . doi:10.1073/pnas.1816596116. Қосымша ақпарат: 6. Қалай? Джентш, С., Макграт, Дж. П., Варшавский, А. (1987) Ашытқының ДНҚ-ны жөндеу генінің RAD6 кодтау энзимі ubiquitin конъюгация. Табиғат 329: 131 134. doi:10.1038/329131a0. 7. Ауысым. Джонсон, Е. С., Гонда, Д. К., Варшавский, А. (1990) Қысқа өмір сүретін ақуыздарды цис транс тану және суббұрындыққа тән ыдырау. Табиғат 346: 287 291. doi:10.1038/346287a0. 8. Қалай? Варшавский, А. (2014 ж.) "Убиквитин жүйесінің биологиясын ашу". Journal of the American Medical Association (JAMA) 311: 1969. doi:10.1001/jama.2014.5549 журна�...