Кіріспе

Бірмингемдегі институт, Англия Бірмингем және Мидленд институты (көбінесе Мидленд институты деп аталады) - Англияның Бирмингем қаласында білім беруді және оқытуды насихаттауға арналған мекеме. Қазір ол Бирмингем қаласының орталығындағы Маргарет көшесінде орналасқан. Ол 1854 жылы ересектерге ғылыми және техникалық білім берудің ізашарсы ретінде құрылды (жалпы өндірістік, коммерциялық және музыкалық); және бүгінге дейін өнер және ғылым дәрістерін, көрмелері мен концерттерін ұсынуды жалғастыруда. Бұл тіркелген қайырымдылық ұйымы. Бұл жерде көпшілікке тегін кіру мүмкіндігі шектеулі, ал қосымша құралдар абоненттік негізде қол жетімді.

Тарих

1800 жылы құрылған, 1852 жылы таратылған Бирмингем философиялық институтының жойылуынан кейін 1854 жылы Бирмингем және Мидленд институтының актісі бойынша (1854 ж. c. xci) "Бирмингем мен Мидленд округтерінде тұратын адамдардың барлық сыныптары арасында ғылым, әдебиет және өнерді тарату және дамыту үшін", өйткені кеңес 1850 жылғы тегін кітапханалар мен мұражайлар туралы заңды қабылдамады. Жобаны Артур Райланд басты түрде қолға алған, ал оны іске асыруда Джордж Диксон, Джон Джафрей және Чарльз Тиндал да рөл атқарған. Институт сәулетші Эдвард Миддлтон Барриге Парадайс көшесіндегі қала үйінің жанында ғимаратты жобалауды тапсырды. Оның іргетасын 1855 жылы қарашада Альберт ханзада қалады. Ғимарат жартылай аяқталғаннан кейін, 1860 жылдың қаңтарында институтта алғашқы қоғамдық мұражай ашылды. Кеңес дереу шешімін өзгертіп, актіні қабылдады және Институтпен қалған жерді сатып алу туралы келіссөздер жүргізді. Жоспарланған ғимараттың екінші жартысын (Эдмунд көшесіне дейін) Уильям Мартин жоспарланған қасбетті пайдаланып, бірақ артында қайта жобалаған. Қалалық қоғамдық кітапхана 1866 жылы ашылды, бірақ 1879 жылы кеңейту құрылысын салу кезінде өртенді. Көркемөнер көрмелер қайта құру кезінде Институттан Астон-холлға көшірілді. 1881 жылы Джон Генри Чемберлен (архитектор және Институттың құрметті хатшысы) готика стилімен Институттың кеңейтуін аяқтады. Парадайс көшесіндегі үй-жайлар қиратылған кезде, 1965 жылы қала орталығын қайта дамыту аясында Институт 9 Маргарет көшесіне көшірілді. Маргарет көшесі бастапқыда жеке Бірмингем кітапханасының үйі болды, бірақ ол 1956 жылы Мидленд институтының бір бөлігіне айналды, онда мүшелер оны Институтқа қосу үшін дауыс берді. Бірмингем кітапханасы 1899 жылы архитекторлар Джетро Коссинс, Ф. Б. Пикок және Эрнест Бьюлидің жобалары бойынша салынған және қазір ІІ* санаттағы ғимарат болып табылады. Бұл ғимараттың көк тақтасы Альберт Кетэльбейді еске алады, ол Институттың құрамына кірген кезде Бирмингем музыка мектебінде оқыған. Чарльз Диккенс қаржы жинау үшін Ратушада концерттер бергеннен кейін ерте президенттікке келді. Институтта 1779 жылы құрылған Бирмингем кітапханасының 100 000 томы бар. 1876 жылы Институтқа "фонография" (немесе Питманның қысқартуы) пәні енгізілді. Бірінші сессияда Англиядағы алғашқы әйел стенографист Мари Бетелл Боклерк 90 студентке сабақ берді. 1891 жылы оның фонография сабақтарына 300-ден астам студент, көбінесе ерлер, қатысқан. Институтта Г. Х. Кенрик 1875 жылы металлургия мектебін құрды. Бұл 1895 жылы Институттан Бірмингем қалалық техникалық мектебі, қазіргі Астон университеті ретінде бөлінді.

Ауа райының тіркелуі

1837 жылы А. Фоллетт Ослер (Royal Society мүшесі) өзі жасаған өздігінен жазылған анемометр мен жаңбыр өлшегіштің көрсеткіштерін баяндады. Бірмингем философиялық институты оны құралдарды жобалауға және метеорологиялық деректерді жазуға қаржыландырады. Ол 1869 жылдан бастап (бастапқы материалдың күні 1954 жылға дейін) ауа райын өлшеудің үзілмейтін жазбасын бастаған БПИ мен институтқа құралдар берді. 1884 жылы Институт Эджбастондағы 100 фут ескерткіш - Перроттың ақымақтығын обсерватория ретінде пайдалануға жалға алды. 1886 жылы Бирмингем қаласының су басқармасы институтқа жақын маңдағы жабық су қоймасында обсерваторияда аспаптар орнатуға рұқсат берді. 1923 жылы күн сайынғы ауа райы картасы институт сыртында көрініс тапқан. Обсерватория 1954 жылы (бастапқы материалдың күні) әлі де жұмыс істеп тұрды. Обсерватория қала кеңесінен және Әуе министрлігінен әр түрлі уақытта қаржы алды.

Төрағалар

Президент лауазымына өнер, ғылым немесе қоғамдық өмірдегі белгілі тұлға ие болады. Президенттік мерзім әдетте бір жыл, бірақ оны үш жылға дейін ұзартуға болады; және президенттің міндеттерінің бірі - инаугурациялық сөйлеу. Алғашқы жылдары президент әдетте Вест-Мидлендс аймағында белгілі адам болған, бірақ 1869 жылы Чарльз Диккенстің сайлануы институттың беделін арттырды және ұлттық атақты адамды қызметке шақыру практикасына айналды. Төрешілердің тізімі: