Манчестер Ғылым және Технология Университеті (UMIST) тарихы
University of Manchester Institute of Science and Technology
Манчестердегі UMIST университеті: тарихы, ғылыми зерттеулер, және Манчестер университетімен бірігуі туралы толық ақпарат. Біріккеннен кейінгі жаңа университет.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манчестердегі бұрынғы университет, Англия, Ұлыбритания
Former university in Manchester, England, United Kingdom
Манчестер университетінің ғылым және технология институты (UMIST) – Англияның Манчестер қаласының орталығында орналасқан университет. Ол техникалық және ғылыми пәндерге маманданған және зерттеулердің маңызды орталығы болған. 2004 жылдың 1 қазанында ол Виктория университетінің Манчестер университетімен (көбінесе Манчестер университеті деп аталады) бірігіп, жаңа құрылым – Манчестер университетін құрады. UMIST 1956 жылы корольдік жарғысын алды және 1994 жылы толыққанды дербес университет мәртебесіне ие болды. Бұрынғыда оның дипломдары Виктория университетінің Манчестер университеті арқылы берілетін. UMIST-тің ұраны Scientia et Labore (Білім және еңбек арқылы) болды.
The University of Manchester Institute of Science and Technology (UMIST) was a university based in the centre of the city of Manchester in England. It specialised in technical and scientific subjects and was a major centre for research. On 1 October 2004, it amalgamated with the Victoria University of Manchester (commonly called the University of Manchester) to produce a new entity called the University of Manchester. UMIST gained its royal charter in 1956 and became a fully autonomous university in 1994. Previously its degrees were awarded by the Victoria University of Manchester. The UMIST motto was Scientia et Labore (By Knowledge and Work).
Студенттік өмір
20 ғасырдың соңында UMIST студенттік өмірі Барнс Уоллис ғимаратында шоғырланды, ол Студенттер одағының (кейін Студенттер қауымдастығы деп аталды), негізгі асхана мен Гарридің барына үй иесі болды. Қызыл кірпіштен салынған бас ғимаратта студенттердің өзіне қызмет ететін кафе болды, ол "Readers' Digest" деп белгілі болды. 1960 жылдардан бастап студенттік күнтізбедегі маңызды оқиға – "Богел серуені" болды. Бұл Rag апталығы кезінде жыл сайын өткізілетін, қайырымдылыққа бағытталған 89 шақырымдық демеушілікпен ұйымдастырылған жаяу жүру шарасы еді. Әр жылы жүздеген студенттер UMIST кампусынан басталып, сонда аяқталатын айналма жолмен жүрді. Бұл дәстүр Манчестер университетінде де жалғасуда. Спорттық жабдықтарға бас ғимараттағы спорт залы, үлкен жиналыстар залы, MUTECH ойын алаңдары және Сугден спорт орталығы (UMIST және Метрополитен университетінің бірлескен меншігінде, 1998 жылы ашылған) кірді. Спорт директоры жабдықтарды, демалыс сабақтарын және ведомствоаралық жарыстарды басқарды. Ал спорт одағы грантпен қаржыландырылатын клубтар мен университеттер аралық командаларды басқаруға жауапты болды.
In the late 20th century, student life at UMIST centred on the Barnes Wallis Building, which was the home of the Students' Union (later known as the Students' Association), the main refectory and Harry's Bar. The main redbrick building contained a student self service café, known as the Readers' Digest. A prominent feature of the student calendar from the 1960s onwards was the Bogle Stroll. This was a 55 mile (89 km) sponsored walk for charity which was held annually during Rag Week. Each year, hundreds of students followed the circular route which started and finished at the UMIST campus. The tradition continues at the University of Manchester. Sports facilities included a gymnasium in the main building, the large assembly hall, the MUTECH playing fields and the Sugden Sports Centre (jointly owned by UMIST and the Metropolitan University and opened in 1998). The director of sport administered the facilities, recreation classes and inter departmental competitions. The athletic union was responsible for administering the grant aided clubs and inter varsity teams.
Жетістіктер мен эволюция
ХХ ғасырдың соңғы ширегінде UMIST ірі ғылыми-зерттеу университеті ретінде танылды, 2001 жылы үкімет жүргізген ғылыми-зерттеу жұмыстарын бағалауда жақсы нәтижелер көрсетті және түрлі рейтингтерде жоғары орын алды. UMIST төрт рет Жоғары және арнайы білім беру саласындағы Queen's Prize, екі рет Prince of Wales инновациялық сыйлығы және екі рет Экспортты жетістіктері үшін Queen's Award сыйлықтарын жеңіп алды. UMIST қазіргі Манчестердегі Ғылым және өнеркәсіп мұражайының құрылуына зор үлес қосты. Аты әйгілі түлектерінің қатарында ядролық физика саласындағы Нобель сыйлығының лауреаты сэр Джон Коккрофт, авиация пионері сэр Артур Уиттен Браун және «Ланкастер» бомбалаушысының конструкторы Рой Чадвик болды, ал белгілі ғалымдары математиктер Луи Джоэл Морделл, Ханна Нейман, Льюис Фрай Ричардсон және Робин Булу, сондай-ақ физик Генри Липсон еді. Басқа да көрнекті түлектерінің ішінде 2006 жылы Сыртқы істер министрі болған саясаткер Маргарет Бекетт бар. ХХ ғасырдың соңында UMIST Манчестер университетімен ресми байланыстарын азайта бастады. 1994 жылы Манчестердегі Виктория университетімен қалған институционалдық байланыстардың көп бөлігі үзілді, себебі жаңа заңнама UMIST-ке өз дипломын беруге құқығы бар, толық дербес университет мәртебесін алуға мүмкіндік берді.
During the last quarter of the 20th century UMIST established a reputation as a major research based university, performing well in the government's Research Assessment Exercise in 2001, and was well placed in various league tables. UMIST has won four Queen's Prizes for Higher and Further Education, two Prince of Wales' Awards for Innovation and two Queen's Award for Export Achievement. UMIST was instrumental in the founding of what is now the Museum of Science and Industry in Manchester. Famous alumni include Nobel Laureate in nuclear physics Sir John Cockcroft, aeroplane pioneer Sir Arthur Whitten Brown, and designer of the Lancaster bomber Roy Chadwick, while famous academics include mathematicians Louis Joel Mordell, Hanna Neumann, Lewis Fry Richardson and Robin Bullough, and the physicist Henry Lipson. Other notable alumni include Margaret Beckett, a politician who in 2006 became Foreign Secretary. The later 20th century saw UMIST diminishing its formal connections with Manchester University. In 1994 most of the remaining institutional ties with the Victoria University of Manchester were severed, as new legislation allowed UMIST to become a fully autonomous university with powers to award its own degrees.
UMIST-тің аяқталуы, 2004
UMIST, Манчестердегі Виктория университетімен бірге 2004 жылдың 1 қазанында, олар жаңа, бірыңғай Манчестер университетіне біріктірілген кезде, құрылуын тоқтатты. Tesco компаниясының бас директоры және түлек Терри Лихи UMIST-тің соңғы канцлері болды, ал вице-канцлер химиялық инженер Джон Гарсайд еді. Біріктірілген университет кең ауқымды кеңейтуді және жаңа ғимараттарға 350 миллион фунт стерлингтік капиталдық инвестициялар бағдарламасын жүзеге асырды. Мысалы, Алан Тьюринг ғимаратында математика мектебі сияқты біріктірілген факультеттер орналасқан. 2007 жылы жарияланған жылжымайтын мүлік жоспары, Моффат ғимараты, Математика және әлеуметтік ғылымдар мұнарасы, Мортон ғимараты және Фэрберн ғимараты, сондай-ақ Харди фермасы, Чандос үйі, Райт Робинсон үйі және Вестон үйі сияқты бұрын UMIST-ке тиесілі жатақханаларды қоса алғанда, бірнеше бұрынғы UMIST оқу ғимараттарын сату ниетін көрсетті. UMIST-тің негізгі ғимараты бұл тізімге кірмейді, өйткені оның пайдалануы білім берумен шектеледі. Манчестердегі бұрынғы Виктория университетінің ғимараттарын сату жоспарлары туралы хабарламалар жоқ. Кәсіподақтар және UMIST-тің бұрынғы қызметкерлері мен студенттері әлеуетті сатылымдарға наразылық білдірді. Манчестер университетінің 2010–2020 жылдарға арналған жылжымайтын мүлік стратегиясында «Манкуниан жолының солтүстігіндегі аудан» деп сипатталған бұрынғы UMIST кампусының көп бөлігінің сатылатыны айтылады. 2006 жылы салынған Манчестер биотехнология институты ғана сатылымнан алынған, ал бұрынғы UMIST бас ғимаратының тағдыры нақты айтылмаған. Фарадей ғимараты студенттерге арналған жатақханалармен алмастырылады және инженерлік факультеттер Гросвенор Плейс ауданындағы қазіргі жатақханалар орналасқан жердегі жаңа ғимараттарға көшірілуі күтілуде. Осы жоспар UMIST-тің физикалық мұрасының көп бөлігін жоюды қамтиды. 2007 жылдың наурыз айында баспасөз құралдары бірігудің нәтижесінде университет жылдық табысының шамамен 5% құрайтын 30 миллион фунт стерлингтік қарыз пайда болғанын және университет 400 ерікті жұмыстан босату арқылы осы қарызды төлеуді жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Университет және колледж одағы университет басқарудағы кемшіліктерге айып тағып, жаңадан жұмысқа алуды тоқтатуға шақырды. Сыншылар осы статистиканы тең құқықтардағы бірігу емес, Манчестер университетінің UMIST-ті қабылдауы және бұл UMIST-тің мүддесіне қайшы екенін дәлелдеу үшін пайдаланады.
UMIST, together with the Victoria University of Manchester ceased to exist on 1 October 2004, when they were combined in a new single University of Manchester. Terry Leahy, CEO of Tesco and alumnus was the last Chancellor of UMIST, and the Vice Chancellor was a chemical engineer, John Garside. The merged university undertook a massive expansion and a £350 million capital investment programme in new buildings. Some, such as the Alan Turing Building, house merged departments such as the School of Mathematics. The estates plan, published in 2007, indicates an intention to sell a number of former UMIST teaching buildings, including the Moffat Building, the Maths and Social Sciences Tower, the Morton Building and the Fairbairn Building, as well as formerly UMIST owned halls of residence including Hardy Farm, Chandos Hall, Wright Robinson Hall and Weston Hall. The original UMIST Main Building is not included in this list. Covenants restrict it to educational use. No plans have been announced for the sale of any former Victoria University of Manchester buildings. Unions and some ex UMIST staff and students have reacted angrily to the potential sales. In the estates strategy for 2010–2020 for the University of Manchester it is stated that essentially all of the former UMIST campus, described as the "area north of the Mancunian Way", is to be disposed of. Only the Manchester Institute of Biotechnology, which was built in 2006, is exempted, whilst the fate of the former UMIST Main Building is left vague. The Faraday Building will be replaced by student accommodation and it is envisaged that the Engineering Schools will eventually be relocated to new buildings on the site of the present halls of residence in the Grosvenor Place area. This plan will, therefore, encompass the destruction of almost all of UMIST's physical legacy. In March 2007, the press claimed that the merger had created a debt of £30 million, about 5% of the university's annual turnover, and that the university was aiming to tackle this debt by implementing 400 voluntary redundancies. The University and College Union accused the university of mismanagement and called for a halt to recruitment. Critics use these statistics to support the claim that it was not a merger of equals, that it was effectively a takeover of UMIST by Manchester University and that this was not in UMIST's best interests.
Бұрынғы студенттер тобы
1980 жылдардың соңына дейін UMIST-тің ресми түлектер ұйымы Манчестер технологиялық қауымдастығы деп аталды, бұл UMIST-тің бұрынғы "Тех" аталымының естелігі еді. Кейін ұйымның атауы UMIST қауымдастығы деп өзгертілді. Ол UMIST түлектері үшін "Mainstream" атты жылтыр журнал шығарды. 2004 жылы университеттер біріккен кезде UMIST қауымдастығы Манчестердегі Виктория университетінің ұқсас ұйымымен бірікті. Бұл қадам мүшелерімен минималды кеңеспен жасалды. Осыдан кейін UMIST-тің бұрынғы студенттері мен қызметкерлері үшін ешқандай ресми қауымдастық болмады. Дегенмен, әлеуметтік желілердің дамуы, әсіресе Facebook, UMIST түлектерінің көптеген бейресми топтарының пайда болуына жағдай жасады. UMIST түлектерінің LinkedIn-дегі тобы 6500-ден астам мүшеден тұрады және UMIST-тің әр академиялық бөлімі үшін кіші топтар бар.
Until the late 1980s, UMIST's official alumni organisation was called the Manchester Technology Association, a name which was a relic of UMIST's past incarnation as 'The Tech'. The organisation's name was then updated to become the UMIST Association. It published a glossy magazine for UMIST graduates called Mainstream. In 2004, at the time of the university merger, the UMIST Association also merged with its equivalent organisation at the Victoria University of Manchester. This step was taken after minimal consultation with its membership. From that point on, there was no official association specifically for past UMIST students or staff. However, the growth of social networking websites has allowed the development of a number of unofficial UMIST alumni groups in cyberspace, particularly on Facebook. The UMIST alumni group on LinkedIn has over 6,500 members and has a sub group for each of UMIST's academic departments.
UMIST кампусы
UMIST 19-ғасырдың соңында Манчестер қаласының оңтүстігіндегі қазіргі орнына көшірілді. Негізгі ғимарат (қазіргі Саквилл көшесі ғимараты) 1895 және 1902 жылдар аралығында Спэлдинг және Кросс тарапынан арнайы салынған. 1927 жылдан бастап архитекторлар Брэдшоу Гасс & Хоуп бастапқы ғимараттың шамамен екі есе үлкенін кеңейту жоспарларын жасады. Алайда, соғыс және басқа да факторлар салдарынан құрылыс кейінге шегерілді, сондықтан кеңейту 1957 жылға дейін толық аяқталмады. 1960 жылдары институт оңтүстікке қарай қарқынды өсіп, бір үлкен ғимараттан бүкіл кампусқа айналды. Негізгі ғимараттан теміржол виадугінің ар жағына онға жуық заманауи ғимарат салынды. Жаңа ғимараттар Манчестердегі жетекші сәулетшілермен жобаланып, бетоннан тұрғызылды. Олардың ішінде Джордж Бегг ғимараты (механикалық инженерия), Математика және әлеуметтік ғылымдар мұнарасы, Фарадей ғимараты, Ренольд ғимараты және Барнс Уоллис ғимараты бар. Соңғы екеуі бір-біріне қарама-қарсы боулинг алаңында орналасқан, кейіннен ол абаттандырылған баққа айналды. Сэр Исаак Ньютонның бағындағы алма ағаштарынан алынған кесінділерден өсірілген деген үш кішкентай алма ағашы, Томпсон Дагналл жасаған ваннада отырған Архимедтің мүсіні бар арканың жанына отырғызылған. Көпке танымал жеміс-жидектің қоюлығы Vimto, UMIST ақырында жапқан аумақтағы шатырда жасалды. 1991-92 жылдары студенттер мен басқалардан осы өнертабысқа арналған ескерткішке қатысты пікірлерін білдіру және дауыс беру сұранысты. Жеңімпаз – өніміне қолданылатын жемістердің суреттерімен қоршалған үлкен ағаштан жасалған Vimto бөтелкесінің мүсіні болды. UMIST бұрын көптеген бояу фабрикалары орналасқан жерде салынған. Өзеннің бұрынғы ағысын UMIST бойындағы теміржол виадугінің екі аркасының бұрыштарын қарап анықтауға болады. Бұл аркалар бұрылысты өзеннің ағысына бейімделу үшін қисық салынған.
UMIST moved to its present location just south of Manchester city centre at the end of the 19th century. The Main Building (now called the Sackville Street Building) was purpose built between 1895 and 1902 by Spalding and Cross. Starting in 1927, plans were drawn up by the architects Bradshaw Gass & Hope for an extension which would approximately double the size of the original building. However, construction was delayed by the war and other factors, so that the extension was not fully completed until 1957. In the 1960s the institution expanded rapidly to the south, growing from a single large building to an entire campus. Around a dozen modern buildings were constructed on the other side of the railway viaduct from the Main Building. The new edifices were designed by leading Manchester architects and were all built out of concrete. They included the George Begg Building (Mechanical Engineering), the Maths and Social Sciences Tower, the Faraday Building, the Renold Building, and the Barnes Wallis Building, the last two of which faced each other across a bowling green, which later became a landscaped garden. Three small apple trees, said to have been grown from cuttings taken from the apple trees in Sir Isaac Newton's garden, are planted by the archway containing a statue of Archimedes in his bath by Thompson Dagnall. The popular fruit cordial Vimto was formulated in a shed located in the space that UMIST eventually came to cover – around 1991–92 students and others were asked to give their opinions and perhaps vote on a memorial to this invention – the winner was a huge wooden carving of a Vimto bottle surrounded by representations of fruit, the juices of which are used in the product. UMIST is on land which used to be home to a large number of dyers' factories by the River Medlock, which now runs through underground culverts beneath the site. An original bend in the river can be traced by observing the angles of two of the arches of the railway viaduct alongside UMIST. These were built slanted to accommodate the winding river.