Кіріспе
Британдық адмирал, флоттың адмиралы, 1-ші баронт, GCB (1 желтоқсан 1781 - 13 қараша 1866) - Корольдік әскери-теңіз флотының офицері. Капитанның қызметшісі ретінде ол 1794 жылы маусымда Француз революциялық соғыстары кезінде даңқты бірінші маусым шайқасына қатысты және капитан ретінде ол Наполеон соғыстары кезінде 13 наурыздағы 1806 жылғы іс-қимыл кезінде француз кемелері Маренго мен Белле Пульді тұтқындауға қатысты. Ол 1831 жылы қыркүйекте Португалиядағы Азамат соғысы кезінде британдық мүдделерді қорғау миссиясымен Тагус өзеніндегі тәуелсіз командаға жіберілді. Шығыс-Индия және Қытай станциясының бас қолбасшысы ретінде ол 1841 және 1842 жылдар аралығында Бірінші опиум соғысы кезінде түрлі іс-қимылдарда теңіздік қолдау көрсетті. 1845 жылы ақпанда Жерорта теңізінің бас қолбасшысы болып тағайындалған ол қысқа уақытқа (бір аптаға) Бірінші Расселл министрлігінде бірінші теңіз Лорды болды.
Admiral of the Fleet Sir William Parker, 1st Baronet, GCB (1 December 1781 – 13 November 1866), was a Royal Navy officer. As a captain's servant he took part in the Battle of The Glorious First of June in June 1794 during the French Revolutionary Wars and, as a captain, he participated in the capture of the French ships Marengo and Belle Poule at the action of 13 March 1806 during the Napoleonic Wars. He was detached on an independent command on the Tagus in September 1831 with a mission to protect British interests during the Portuguese Civil War. As Commander in chief of the East Indies and China Station, he provided naval support at various actions between 1841 and 1842 during the First Opium War. Appointed Commander in Chief, Mediterranean Fleet in February 1845, he was briefly (for a week) First Naval Lord in the First Russell ministry from 13 July 1846 to 24 July 1846 but gave up the role due to ill health before returning to his command with the Mediterranean Fleet.
Ерте мансап
Джордж Паркердің ұлы (өзін - өзі қазынашылықтың лорд-барон барон болған сэр Томас Паркердің екінші ұлы) Уильям Паркер 1793 жылы ақпанда үшінші деңгейдегі HMS Orion кемесінде капитанның қызметшісі ретінде капитан Джон Дакворттың басқаруымен Корольдік флотына кірді. Лорд Хоу командалық құрамында Канал флотының құрамына кіретін "Орион" кемесімен Паркер 1794 жылы маусымда Француз революциялық соғыстары кезінде "Құрметті бірінші маусым" шайқасына қатысты. Капитан Дакворт үшінші дәрежелі HMS Левиафанға тағайындалғанда, Паркер оны ертіп, Батыс Үндістан станциясына жөнелтілді, онда Дакворт оны бесінші дәрежелі HMS Magicienne-де лейтенант қызметін атқарды. 1799 жылы 5 қыркүйекте лейтенант болып тағайындалған ол келесі бірнеше ай бойы Мексика шығанағында және Куба жағалауында HMS Volage кемесімен жүзіп жүрді. Паркер Личфилдке жақын жердегі Шенстон ложасын сатып алды, онда ол келесі 15 жыл өмір сүрді. 1831 жылы сәуір айында сэр Эдвард Кодрингтонның қол астында Канал эскадрильясының қолбасшысы болып тағайындалды. Ол 1831 жылы қыркүйекте Португалиядағы Азамат соғысы кезінде британдық мүдделерді қорғау миссиясымен екінші деңгейдегі HMS Asia кемесіне байрағын көтеріп, Ибериядағы Тежу өзенінде тәуелсіз командалықпен бөлінді. Паркер Англияға оралып, 1834 жылдың тамызынан 1834 жылдың желтоқсанына дейін Веллингтонның уақытша қызметінде екінші әскери-теңіз лорды болды. Ол 1835 жылы сәуірде екінші теңіз лорды болды. Сондай-ақ, 1842 жылы наурыз айында Нинпо шайқасына, 1842 жылы маусымда Вусонг шайқасына және 1842 жылы шілдеде Бірінші опиум соғысы кезінде Чинкиан шайқасына қатысты. 1844 жылы 26 сәуірде жақсы қызмет пенсиясын алды және 1844 жылы 11 қарашада баронет атағын алды. Ол 1845 жылы ақпанда бірінші дәрежелі HMS Hibernia кемесіне өзінің туын көтеріп, Жерорта теңізінің бас қолбасшысы болды. Паркер 1854 жылы мамыр айында Плимут штабының бас қолбасшысы болды. Ол 13 қарашада 1866 жылы бронхиттен қайтыс болды. Ол Шенстондағы Сент-Джон баптистік шіркеуінің шіркеуінде жерленді, ал Личфилд соборында оның есіне ескерткіш орнатылды.
Отбасы
1810 жылы Паркер Франсис Анн Биддульфке үйленді; олардың екі ұлы мен алты қызы болды.