Кіріспе

Бермудтар отаршылдар артиллериясы - 1895 жылы Бермудтар империясының бекініс колониясындағы Регулярлы армия гарнизонының Корольдік гарнизон артиллериясы жасағының резервінде ұйымдастырылған жартылай әскери бөлім. Ұлыбритания мен отаршылдардың отаршылдық артиллерия бірліктері соғыс кезінде жағалау батареяларын басқаруға арналған, олар бейбіт уақытта тұрақты армияның артиллериялықтар санынан төмен. Бірлік екі дүниежүзілік соғыста да пайда болды, гарнизонның ішінде өз рөлін орындады, сонымен қатар теңізден тыс контингенттерді соғыстың белсенді театрларына жіберді.

Тарих

Бермуда өздерінің әскери жасақтарын (барлық денесі бар, ересектер, еріктілер немесе құлдар қызмет етуі керек) 1612 жылы британдық билік ресми түрде басталғаннан бері сақтап келді. Алайда, Америка Тәуелсіздік соғысынан кейінгі жылдары Корольдік әскери кеме жасақтарының және оған еріп жүретін Регламенттік армия гарнизонының құрылуымен Бермуд үкіметі тез арада артық болып көрінген отаршылдықты қаржыландыруға қызығушылық танытпады. 1812 жылғы американдық соғыстан кейін ол милиция актісін жаңартуды тоқтатты және әскери резервтің күшін жоюға рұқсат етілді. Келесі сегіз онжылдықта соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы, Бермуданың губернаторы және бас қолбасшысы жергілікті үкіметті әскери резервтік күш жинауға жалбарынды, өйткені колонияның қорғанысын құруға үлкен қаражат бағытталды. Алайда отаршылдық үкімет гарнизонды ұстап тұрудың барлық шығындарымен ауыртпалық көреді деп қорықты және нәсілдік интеграцияланған немесе бөлінген бөлімшелерді көтеруден туындайтын әлеуметтік келіспеушіліктер туралы да алаңдаушылық білдірді. Бермуданың 1839-1846 жылдар аралығында губернаторы және бас қолбасшысы генерал-майор сэр Уильям Рид ерікті резервті еріктілер құрамын жергілікті үкіметтің көмегінсіз жинауға мәжбүр болды, олар тұрақты армияға және әскери корпусқа нәсілдік кемсітусіз жартылай рекрут жасады, бірақ ақ түсті бермудиандықтар салыстырмалы түрде аз болды. Әскерге шақырылғандар жеңіл жаяу әскер ретінде, әсіресе су асты операцияларына дайындалды. Бұл бөлім қысқа өмір сүргенімен, басқа бермуддықтар жергілікті қызметте қызмет етуді жалғастырған көрінеді, және, мүмкін, жартылай жұмыс істеген (көптеген басқалары жай ғана тұрақты толық уақытты сарбаздар ретінде тіркелген) Бермудадағы тұрақты жасақпен (белгілі бірінші сержант Роберт Джон Симмонс 54-ші полк Массачусетс ерікті жаяу әскерінің, Вагнер батареясына шабуылдан кейін жарақаттан қайтыс болған. Симмонсты аболиционист, лектор, романист, драматург, тарихшы және бұрынғы құл Уильям Уэллс Браун "Британ армиясында соғыс ғылымын үйренген, әдеттегіден артық қабілетке ие жас адам" деп сипаттады. Симмонс қайтыс болғанда 26 жаста еді және Ридтің схемасы бойынша қызмет етуге тым жас еді). Ұлыбританияда да көптеген азаматтар үкімет әскердің көп бөлігін әлемнің әр жеріне гарнизондық міндетке орналастыра отырып, осы аралдың қорғанысына немқұрайды қарайды деп ойлады. Милиция мен йоманри (бұрынғыдай міндетті қызметке сүйенуге болмайды) Ұлыбританияда қалған тұрақты әскер бөлімдерімен бірге аралды қорғауға жеткілікті деп саналған күштерді ірі, заманауи континенттік армияға қарсы шығара алмады. Қырым соғысынан кейін, резервтік күштерді соғыс аймағына жіберу керек болғанда, Британ армиясының Император гарнизондық міндеттемелері Ұлыбританияны осал қалдырып қана қоймай, сонымен қатар Қырымда қажет болғандай тиімді экспедициялық күш құрастыру үшін жеткілікті күш қалдырмады. Ұлыбританияның Осман империясына Ресейге қарсы қолдау көрсетудегі басты мақсаты Ресей империясының шекарасының Британдық Үндістанмен кездесуіне жол бермеу болды. Сонымен қатар, Ресейдің Британияның Шығыс Азия саудасына араласуы да алаңдататын мәселе болды. 1857 жылғы Үндістан көтерілісінен кейін, егер орыс шапқыншылығы болса, үндістандық бөлімшелер көтеріліске шақырылуы мүмкін деп қорықты. Британ армиясын көбейтуге қаражат жетпегендіктен және Франция басқыншылығының қатерлі әсерімен үкімет бұл мәселелерді 1859 жылы жартылай жұмыс істейтін еріктілер күшін құру арқылы шешті. Негізінен жергілікті ұйымдастырылған ерікті атқыштар корпусынан құралған бұл күш төтенше жағдайларда іске асырылуы мүмкін, бірақ оның еріктілерін шетелде қызмет етуге мәжбүрлеуге болмайды. Ерікті мылтық корпусы танымал болатынына қарамастан, ең басты талап - жағалаудағы батареяларды басқару үшін артиллериялықтар. Резервтік артиллериялықтардың жетіспеушілігін өтеу үшін, бірнеше қолданыстағы милиция жаяу әскер полкі милиция артиллериясы ретінде қайта даярланды, олар милицияның қалған бөлігімен, еманри және еріктілер күштерімен бірге 1908 жылы аумақтық күшке (кейіннен аумақтық армияға) біріктірілді. Әскери қызметте болу шарттары милиция сарбаздарына қолданылған болатын. Осы жартылай резервтік күштерді құрумен қатар, британ үкіметі император гарнизондарынан тұрақты әскер бөлімдерін Британияға қайта орналастыруды көздеді, онда олар қорғаныс үшін немесе теңізден тыс соғыс аймақтарына жіберіле�...

Қор

Алайда Бермудтар отаршылдар артиллериясы (BMA) 1895 жылы құрылды. Ол отаршылдық деп аталса да, іс жүзінде ерікті ұйым болды, еріктілер күштері сияқты, бірақ отаршылдыққа еріктілер қызмет мерзіміне тіркелді, ал еріктілер күштері он төрт күн бұрын (оқу немесе белсенді қызмет кезінде) қызметтен кетуі мүмкін. Англия мен Уэльстегі, сондай-ақ Бермудадағы ескі милиция жыл сайын жиналып жаттығулар жүргізетін, сондай-ақ төтенше жағдайларда шақырылып, іске қосылатын ер адамдар тобы болды. Әскери қызметте болуға жарамды жастағы барлық ер адамдардан осы талап қойылды. XIX ғасырдың басында Британиядағы отаршылдар күштерінің саны азайып, еріктілер құрамына айналды. Бермудта тұрақты әскер гарнизонының құрылуына жол берілді, бірақ 1812 жылғы американдық соғыс оның қайта тірілуіне әкелді. Соғыстан кейін бұдан былай милиция туралы заң қабылданбады және ол өмір сүруін тоқтатты. Тарихи тұрғыдан алғанда, милиция артиллериясы (Британия мен Бермудада) ең маңызды компонент ретінде қарастырылды. Милиция жаяу әскері мен атлы бөлімшелер тек жыл сайынғы оқу-жаттығу үшін немесе соғыс немесе төтенше жағдайлар кезінде (оның ішінде Бермудадағы Privateer толқынын басу) құралған болса, Милиция артиллериясының тұрақты күші Ұлыбритания мен Бермудадағы жағалаудағы артиллерия қорғанысын сақтауға, кез-келген уақытта болуы мүмкін шабуылдарға қарсы күзетуге қажет болды. Сонымен қатар, артиллериялықтардың дағдыларын игеру және ұстап тұру үшін көбірек оқыту қажет болды, ал жыл сайынғы оқу лагерлері жеткіліксіз болды, бұл артиллерияның талаптарына көбірек көңіл бөлуге әкелді. Артиллерия мен тактиканың жетістіктері 19-ғасырдың ортасына қарай Британиядағы отаршылдардың маңыздылығын арттырды. Бермуд аралдарында ғасырдың ортасына қарай шамамен бес жүздей артиллерия құралы орналастырылды, бірақ отаршылдық қолдаусыз, тұрақты артиллерияшылар олардың бір бөлігін ғана адаммен қамтамасыз етуге жеткілікті болды. Түпнұсқалық ополченің жалғасы болмаса да, жаңа Бермудалық артиллерия резервінің атауын Бермудалық ерікті артиллерия деп емес, Бермудалық ерікті артиллерия деп атау, сол кездегі Британиядағы ұқсас бөлімшелер үшін қолданылған практикаға сәйкес келді, олар ерікті болса да, ескі ополченің жалғасы болды. БМА-мен бір уақытта құрылған басқа ерікті бөлімше, Бермуда ерікті атқыштар корпусы (BVRC), Барлығы 10 атқыштар CWGC веб-сайтында еске алынды. Бермуд аралдарында БМА 1918 жылы 31 желтоқсанда демобилизацияланды, ал 1919 жылы шілдеде шетел контингенті қайтып келгенде, ол бірлік болмады. Уақытша қалуды таңдаған отыз адам RGA-ға қайтадан қосылды, ал қалғандары демобилизацияланды. Фелд-маршал сэр Дуглас Хейг контингентті мақтап, былай деп жазды: text=Олар ауыр оқ-дәрі қоймаларында жұмыс істеді және олардың жұмысына үлкен қанағат білдірді. Олар күні-түні ең ауыр және талапты жұмыс істеуге шақырылса да, олар тек дайындықпен және тиімді ғана емес, сонымен қатар барлық жағдайларда олардың қуаныштарымен ерекшеленді. Бірнеше рет олар жұмыс істейтін қоқыс тастау орындары жаудың оқ-дәрілерімен өртенді және олардың көпшілігі оқ-дәрімен атылды. Олардың мінез-құлқы барлық жағдайларда өте жақсы болды және олар қызмет еткендердің құрметіне бөленді.

Соғыс аралығы

Бұл БМА үшін соңғы жағдай емес еді, өйткені ол 1920 жылғы жыл сайынғы лагерьге қайта құрылды, онда елу жаңа адам алты офицерге және соғыстан бұрын немесе соғыс кезінде әскери қызметке алынған 154 басқа қатарға қосылды. 1921 жылы бір компанияға жылжымалы отрядтар, ал екіншісіне тұрақты батареялар беру тапсырылды. 1924 жылы Корольдік гарнизондық артиллерия Корольдік далалық артиллериямен қайтадан біріктірілді, бірақ Корольдік ат артиллериясы Корольдік артиллерия полкіне жеке қол болып қалды. 1928 жылы тұрақты әскердің соңғы Корольдік артиллерия жасақтары, батареяларда жарық шамдарын ұстайтын Корольдік инженерлер бекінісі компаниясымен бірге, шығындарды қысқартудың соғыстан кейінгі жағдайына байланысты Бермудадан шығарылды. 1935 жылы Бермудадағы барлық батареялар, Сент-Дэвидс-Хедтегі сараптама батареясынан басқа, белсенді емес болды, оны пайдалану үшін BMA толық жауапкершілікті өз мойнына алды. 1928 жылы БМА Аумақтық армияның желісі бойынша қайта ұйымдастырылды. Бұл кезде ол отаршылдық бөлімше болудан бас тартса да, Ұлыбританиядағы отаршылдық артиллерия бөлімшелері сияқты атауын өзгертпеді. Аумақтық бірлік ретінде қайта ұйымдастырылғаннан кейін, оқу талаптары апта сайынғы жаттығу түндеріне, сондай-ақ жыл сайынғы екі апталық лагерьге айналды. Барлық жауынгерлері босатылды, ал бірлік біртіндеп жаңадан жауынгерлерді қабылдау арқылы күшін қалпына келтіре бастады. 1930 жылы Соғыс кеңсесі қаржы жетіспеушілігін айтып, Британ аралдарынан тыс жыл сайынғы лагерьлерді қаржыландыруды тоқтатты, ал Бермуд үкіметі оқуды қаржыландыруды бастады. отставкаға шыққан Корольдік әскери-теңіз офицерінің (Британияның Колумбияға атқарған әскери-теңіз миссиясының бөлігі) қолбасшылығында болды және Бермудаға ХМ кеме жасақтарында жөндеуден өту үшін келді. Кеме экипажы артиллериялық оқ атудың алдында тұрғанына қатты үрейленсе де, кемеге зақым келмеді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы Уорвик лагерінде 6 "ұшақты екі жаңа батарея жасалды. Осыған қарамастан, БМА-ның адам күшін қажет етуі соғыстың басталуында әскери қызметке дайын болған қара нәсілді ер адамдардың санын толық пайдаланбады. BVRC немесе BVE-ді біріктірудің орнына қара нәсілділерді жалдауға арналған екінші жаяу әскер бөлімін, Бермудтар милициясы жаяу әскерін құруға шешім қабылданды. 1939 жылы 3 қыркүйекте империяның барлық күштері соғыстың жариялануын күтіп жұмылдырылды. Ұлы соғыстан айырмашылығы, екі жергілікті бөлімше толығымен еріктілерге сүйенген кезде, жаулық басталғаннан кейін көп ұзамай әскери міндеттілік енгізілген, қара адамдар BMA немесе BMI-ге, ал ақ адамдар BVRC-ге жіберілген. Еріктілер мен әскери қызметшілер соғыс уақытында толық уақыт қызмет етті. 1940 жылдың маусым айында BVRC еріктілердің шағын контингентін Англиядағы Линкольншир полкінің депосына жіберді. Олармен бірге BMA және BVE еріктілері де бар, олар Англияда тұрақты артиллерияға немесе инженерлерге қосылу үшін бөлініп кетті. BMA-ның бұл контингентке қосқан үлесі бір офицерден, лейтенант Патрик Линн Перселден, болды, ол BMA-ның ақ офицерлерінің көпшілігі сияқты, өзінің қызметін BVRC қатарларында бастады. Перселл БМА-да осындай тәжірибеге ие болғандықтан, Сьерра-Леонедегі Корольдік артиллерияның жағалаулық артиллерия жасағында қызмет етті. Ақырында ол Линкольншир полкіне ауысып, Солтүстік-Батыс Еуропада қызмет етті және майор дәрежесіне жеткеннен кейін Еуропадағы жеңістен кейін Германиядағы британдық оккупациялық аймақтың баспасөз қызметкері болып тағайындалды. 1940 жылы Бермудадан келген контингент төрт жылға жуық уақыт бойы соңғысы болды. Бермудтар милициясының кейбір мүшелері Бермудтар ұшу мектебінде ұшқыштарды даярлау үшін таңдалды және Корольдік әуе күштеріне жіберілді. 1942 жылы мектеп жабылғаннан кейін (оқытылған ұшқыштардың артық болуына байланысты), оны бақылайтын ұйым Корольдік Канада әуе күштерінің жалдау және іріктеу бөліміне айналдырылды. Соғыс аяқталғанға дейін әуе экипажын даярлау үшін 60 ерікті, негізінен әртүрлі жергілікті әскери бөлімшелерден, сол қызметке жіберілді. 1940 жылы 20 желтоқсанда Бермуда ерікті инженерлерінің қатарынан Бермуда отаршыл артиллериясына тағайындалған екінші лейтенант Ричард Мастерс Горхам (Бермуда ұшу мектебінде ұшқыш ретінде оқыған және қаңтарда Корольдік әуе күштеріне ауысу үшін Ұлыбританияға кететін) екінші лейтенант Фрэнсис Дж. Гослингтің орнына әскери офицерлерге өздерінің командаларындағы офицерлерге ерікті түрде оқыған оқу курстарына қатысуға тыйым салатын Армия кеңесінің нұсқауларын білді. Горхам және екінші лейтенант Майкл Ф. Грегг (Бермудтар ерікті инженерлерінің қатарынан Бермудтар милициясы артиллериясына 1941 жылдың 28 мамырында тағайындалған) 1942 жылдың 27 маусымында Бермудтар милициясы артиллериясының жергілікті қызмет комиссияларын 1942 жылдың 8 шілдесінде Корольдік артиллерияның төтенше комиссияларын алу үшін қалдырды. Олар Корольдік әуе күштерімен ұшқыштар ретінде оқытылып, Корольдік әуе күштерімен басқарылатын әуе бақылау посты эскадрильяларында қызмет етті, бірақ пилот атыс бақылаушысы ретінде пулеметшілермен. Горхам Солтүстік Африка мен Италияда қызмет етті. Италияда 655-ші эскадрильяның B рейсі командасында болған кезінде ол Монте-Кассино шайқасында шешуші рөл атқарды. Ол неміс дивизиясының жартылай арқандалған неміс бронетранспортерлерінде ағылшын 5-ші дивизиясы мен поляк корпусына қарсы шабуыл жасау үшін қозғалғандығын байқады. Корольдік артиллерияның жердегі отын басқару офицерімен байланыс. Ол жердегі екі мың даулы қару-жарақ жергілікті нысаналардан ауыстырылып, оның бақылауына берілді. Горхамның оғы неміс дивизиясына қарай бағытталды. Қарулар бірнеше сағат бойы атылды, Горхам басқа AOP ұшқыштарымен кезектесіп жатты. Неміс дивизиясы толығымен жойылып, 4 күннен кейін одақтас құрлық әскерлері бұзып өтті. Осы әрекеті үшін Горхам Армия офицері үшін өте сирек кездесетін "Құрметті ұшу кресті" медалімен марапатталды. Соғыстан кейін Горхам капитан, Бермуданың мылтық жасағының екінші қолбасшысы (Бермуданың еріктілер мылтық корпусы 1949 жылы қайта аталды) болып қызмет етті. 1954 жылы зейнетке шыққаннан кейін, ол капитан дәрежесінде армиядан кетті, оған Корольдік артиллериядағы полковниктің құрметті дәрежесі берілді және кейіннен ол рыцарь атағына ие болды. Алайда, осы тұрақты сыртқа ағып кетуіне қарамастан, гарнизонның әлсіреуінен қорқыныш 1943 жылға дейін аралд�...

Соғыстан кейінгі кезең

Әскери гарнизон негізінен Ирландия аралында орналасқан Бермудадағы Корольдік әскери-теңіз кеме жасақтарын қорғау үшін болды. 1950 жылы кеме жасау зауыты жабылатыны және әскери гарнизонның да онымен бірге шығарылатыны хабарланды. Соңғы Император қорғаныс жоспары 1953 жылы жасалды, бұл БМА мен BVRC-ге оның аясында тапсырма берілген соңғы жыл болды. Регламенттік армия 1953 жылы 25 сәуірде кері қайтарылды, бірақ 1957 жылға дейін аралда бөлімшелер орналасады, ол кезде Корнуолл герцогының жеңіл жаяу әскерінің (DCLI) ротасы кері қайтарылды. Жергілікті аумақтық бөлімшелер олардың рөлі жоғалғандықтан таратылуы мүмкін еді, бірақ Бермуда үкіметі қалған екі бірлікті де өз есебінен ұстап тұруды шешті. Соңғы жағалаулық артиллерия бөлшектері 1953 жылы пайдаланудан шығарылды, бірақ BVRC-ді біріктірудің орнына BMA-ны жаяу әскерге ауыстыру туралы шешім қабылданды. Бөлім Корольдік артиллерияның киім-кешегін және бас киім белгісін киіп жүрді, бірақ қайта ұйымдастырылды, жабдықталды және оқытылды. Бұл сондай-ақ қатар мен командалық құрылымындағы өзгерістерді қажет етті, өйткені жаяу әскер бөлімшесі салыстырмалы мөлшердегі артиллерия бөлімшесіне қарағанда көбірек жас NCO қажет етеді. Жаяу әскер бөлімшесі ретінде ол Бермуда мылтық әскерімен бірге Уорвик лагеріне көшірілді. 1957 жылы Бермуда винтовкаларына және 1960 жылы БМА-ға әскери міндеттілік қайта енгізілді, бірақ екі бөлім де жартылай жұмыс істеді. BMA тұрақты штаб мүшелері артиллерия бөлімшелерінің орнына Регулярлық армияның жаяу әскер бөлімшелерімен қамтамасыз етілді. 1965 жылы нәсілдік бөліну саяси тұрғыдан тиімді емес болып келе жатқан кезде, күш-жігердің қажетсіз қайталануын тоқтату туралы шешім қабылданды және БМА Бермудалық мылтықтармен біріктірілді (BVRC қайта аталды) 1 қыркүйекте Бермуда полкін құру үшін (2015 жылдан бері Корольдік Бермуда полкі). Бастапқыда Бермудта, Ла-Манш аралдарында және Мальтада жартылай резервтік бөлімшелер британдық армияның басымдық тәртібімен ұжымдық түрде нөмірленген (28-ші, шамамен 1945 жылы), бірақ олардың негізгі корпустарының тұрақты армияға орналасуына сәйкес бұған тапсырылды. Бұл дегеніміз, Бермудтар отаршылдық артиллериясы (BMA), Корольдік артиллерия полкінің бөлігі ретінде, Бермуд еріктілер атқыштар корпусының (BVRC) алдында тұрды, бірақ екінші болып көтерілді. Бүгінде Бермуд корольдік полкі, BMA және BVRC біріккені үшін 28-ші болып табылады.