Кіріспе

20 маусым 1779 жылғы шайқас Американың Тәуелсіздік соғысында Стоно Ферри шайқасы - 1779 жылы 20 маусымда Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласының маңында болған Американың Тәуелсіздік соғысындағы шайқас. Чарльстонды басып алудың сәтсіз әрекеті кезінде британдық экспедицияның арткы ұрысы американдық генерал Бенджамин Линкольннің басшылығымен нашар даярланған отаршылдардың шабуылдауын тоқтатты.

Өмірбаян

Ұлыбританияның көтерілген оңтүстік колонияларды қайтадан бақылауға алу науқанының алғашқы әрекеті адмирал Питер Паркер мен генерал Генри Клинтонның 1776 жылы маусымда Оңтүстік Каролинадағы Чарльз Таунды (қазіргі Чарльстон) басып алу әрекеті болды. Жоспарланбаған шабуыл Салливан аралындағы бекіністі басып алмаудан кейін тоқтатылды. Алайда 1778 жылдың желтоқсанында Саванна әскерімен тұтқындалып, Чарльстон қайтадан қауіпке ұшырады. Ол кезде бұл жерде генерал Бенджамин Линкольннің басшылығымен Континенттік армияның оңтүстік командалығы орналасқан. Саваннадағы британдық гарнизонның көлемі оның өзінен кем емес еді. 1779 жылдың алғашқы айларында Линкольнді жергілікті отаршылар, сондай-ақ Солтүстік Каролина мен Джорджияның отаршылары күшейтті. Оңтүстік Каролина штатының Пуррисбург қаласында орналасқан базадан Линкольн осы күштерді қаңтар айының соңында британдықтардың қолына түскен жағалау мен Джорджия штатының Аугуста қаласы арасындағы Саванна өзеніндегі негізгі нүктелерді бақылауға бағыттады. Бұл күштерді жинақтау британдықтарды өз күштерін Аугустадан Эбенезерге, Джорджияға, Пуррисбургтен өзеннің арғы жағына қайтаруға итермеледі. Осы маневрлер кезінде Лоялист күштерін Кеттл-Крик шайқасында, ал Солтүстік Каролина ополчение күштерін Бриер-Крик шайқасында жеңді. Сәуірдің ортасында Линкольн Саваннаның айналасындағы кордонды қатаңдау және британдықтарды жергілікті ресурстардан ажырату мақсатымен күшпен қозғалуға жеткілікті күш сезінді. 23 сәуірде ол Пуррисбургтен Аугустаға қарай аттанды. Линкольн британдықтардың жабдықтау жағдайының біршама үмітсіз екенін білмейтін, себебі американдық жекеменшік қызметі Саваннаға баратын британдық жабдықтау кемелерін басып алуда және оларды бұрып жіберуде сәтті болды. Аугустаға қарай қозғалғанда, Оңтүстік Каролинаның бай жерлерін аздаған әскери күштер қорғады. Британдық генерал Августин Превост бұл қозғалысты естігенде, ол 29 сәуірде 2500 адаммен Пурисбургте отаршылдарға қарсы шабуыл жасауға шешім қабылдады. Генерал Уильям Моултридің қолбасшылығындағы шамамен 1000 адамнан тұратын отаршылар Превостпен күресудің орнына Чарльстонға қарай кері шегінді. Моултри Линкольнге хабаршыларын жіберіп, британдықтардың қозғалысы туралы ескертті. Моултри кері шегінгенде, жергілікті ер адамдар өздерінің үйлері мен плантацияларын қорғау үшін оның күшінен кетті. Превост Моултриді қуып, оны Чарльстонның қақпасына дейін қуып шықты. 10 мамырда екі күштердің роталары Чарльстоннан шамамен 11 км қашықтықтағы Эшли Ферридің жанында қақтығысты. Екі күннен кейін Превост Линкольннің Чарльстонға тез оралып келе жатқанын білетін хабарды қабылдады және кері шегінуді шешті. Оның әскері жол бойындағы керек-жарақты алып кетуден баяулады, сондықтан ол Джонс аралы мен құрлық аралы арасындағы Стоно Ферриде артқы күзет қалдырып, 16 маусымда әскерінің көп бөлігін қайықпен Саваннаға алып кетуге шешім қабылдады. Превост 900 адамнан тұратын артқы қарауылға подполковник Джон Мейтлендті тағайындады. Жаңа Cut Church Flats деп аталатын ауданның солтүстік жағында көпiр басы құрылды; бұл Stono Ferry-ді жабу үшін жасалды. Үш күшті редуттар салынған, оларды абат қоршап, 71 -ші аяқ полкінен шыққан жоғарғы жерлер, фон Трумбах полкінен шыққан гессиандар және Солтүстік және Оңтүстік Каролинадан келген лоялистер компаниялары жұмыс істеді. Линкольн Чарльстонға келгеннен кейін осы форпостқа шабуыл жасауға шешім қабылдады. Оның қол астында 5-7 мың адам болса да, ол экспедицияға тек 1200 адамды, негізінен жақсы даярлықсыз жергілікті жасақшыларды жинап алды. Генерал Моултри Джонс аралында британдық сарбаздардың шағын тобына қарсы шығысқа қарай кішігірім қосалқы күш жүргізді. Линкольн өзінің әскерлерін қазіргі Дрейтон-Холл ауылында орналасқан Эшли-Ферриден сегіз миль (13 км) ұзақтықтағы түнгі шеруден кейін орналастырды. Таң атқанда олар бірден қалың орманды аралап, күресіп жүрді. Американдықтар екі қанатта алға жылды; Генерал Джетро Самнер оң жағында екі қаруды көтеріп, Каролиналық ополчениесын басқарды, ал олардың оң жақ қанатын Маркиз де Малмадидің командалық етуімен жеңіл жаяу әскер ротасы қамтыды. Континенттік армия әскерлері генерал Исаак Гугердің қол астында сол жақ қанатты құраған; олар соғысқа төрт зеңбірек алып барды. Хьюгермен бірге Джон Хендерсонның командалығымен жеңіл жаяу әскер тобы болды, және осы әскерлер күн шығатынға дейін жаумен алғашқы байланысқа түсті.

Шайқас

Жарыс көтерілісшілер үшін жақсы басталды. Олар британдықтардың позицияларын бір сағат бойы шағын қарумен және оқпен шабуылдады, содан кейін олар абатилерге қарай алға жылды. Таулықтардың екі ротасы 11 адам ғана тірі қалғанша қарсылық көрсетті; Гессен батальоны ақыры сынды. Бұл жерде Метланд Хугердің қанатқанынан туындаған үлкен қауіпке қарсы күштерін ауыстырды. Гессендер жиналып, соғысқа қайта оралды, ал резервтер көпірден өтіп кетті. Линкольн осы сәтті әскерді кері қайтаруға бұйырды. Солтүстік Каролина милициясының Уильям Бротхертин (Бротхертон) британдық офицердің басын семсермен кесіп тастағаны белгілі болды. Өмірінің соңғы өсиетінде ол британдық офицерлік шапқырды ұлына қалдырды.

Салдары

Соғыста америкалықтардың шығыны 34 адам қаза тауып, 113 адам жараланып, 155 адам із-түзсіз жоғалып кеткен. Өлгендердің арасында болашақ президент Эндрю Джексонның ағасы Хью Джексон да болды, ол ыстық пен шаршаудан құлап қалды. Хью ауыр жарақат алған. Британдықтардың 26 адам қаза тауып, 93 адам жараланып, 1 адам із-түзсіз жоғалып кеткен. Майтланд шайқастан бір апта бұрын бұл жерден кетуге шешім қабылдады, бірақ оның қозғалысы су көлігінің жоқтығынан кешіктірілді. Ақырында ол 23 маусымда Бофортқа қарай қозғала бастады, бірақ Линкольннің шабуылдан аз ғана әсер алды. Соғыс орны әлі күнге дейін Оңтүстік Каролинаның 318-ші жолының соңында Рантоулз маңындағы жерде орналасқан.