Кіріспе
Американдық мүсінші Салли Джеймс Фарнхэм 1869 жылы 26 қарашада Огденсбургте, Нью-Йоркте, танымал жергілікті отбасында дүниеге келген.
Sally James Farnham was an American sculptor born Ogdensburg, New York, on November 26, 1869, into a prominent local family.
Ерте өмір
1869 жылы 26 қарашада Огденсбургте дүниеге келген Сара Салли Уэллс Джеймс әскери және саяси қайраткерлердің айналасында бай отбасында өсті. Оның әкесінің атасы Амазия Бейли Джеймс 1877 жылдан 1881 жылға дейін конгрессмен болды, ал әкесі полковник Эдвард С. Джеймс Азамат соғысының ардагері және Нью-Йорктегі белгілі сот адвокаты болды. Джеймс 10 жаста болғанда, оның анасы қайтыс болды. Көп ұзамай ол әкесінің қасында әлемді аралап жүрді, ол оны сол кездегі жас әйелдерге жат болатын түрлі іс-әрекеттерге, мысалы, аң аулауға және атпен жүруге талпындырды. Бұл іспен таныс болған ол кейінірек мүсіншілік мансабында пайдалы болды.
Білім және ықпал
Оның өнер білімін бала кезінде Еуропа музейлеріне отбасымен бірге саяхаттаған кезде көркем өнерге тап болған. Олардың саяхаттары кезінде ол Франция, Норвегия, Шотландия сияқты елдердің батыс мәдениеттерімен, сондай-ақ Жапониядағы шығыс дәстүрлерімен танысады. Бұл кезде ол өзінің көркем шығармашылығын балалық суреттер мен қағаз кескіндерінің силуэттерінен басқа жерде таппаған. Ол мұны түсінбесе де, мәдениетке деген қызығушылығы оны болашақта дамытатын көркемдік сезімге бейім етті. Ол кейіннен былай деп еске алды: "Осы күндері әр ұлттың ұлы істерін зерттеуге, түсінуге мүмкіндік болды. Шын мәнінде, бұл менің шынайы оқуым еді. Сол кезде мен мүсіншілікті меңгердім, бірақ мен мұны білмедім". Кейінірек ол бұл тәжірибені былайша сипаттады: "Бұл менің бұрын құпия өмір сүрген кезімде мүсінші болғаным сияқты, оның естелігі менің саусақтарым мен бас бармақтарыма сіңіп бара жатыр. 1910 жылы оған Вашингтон қаласындағы Панамерикан одағы ғимаратының фризі жасалуы тапсырылды. Бұл жұмыс, "Ақпарат табушылардың фризі" деп аталды, оған Венесуэла үкіметінен ат спорты маманы Саймон Боливарды (1921) өлтіру жөніндегі комиссияны жеңуге ықпал етті. Бастапқыда екі данада құйылған, оның бір данасы Нью-Йорктегі Америка даңғылының басында тұр. 1916 жылы Салли екі жыл бұрын ажырасып кеткеніне қарамастан, бұл жоғары бағаланған тапсырманы жеңу үшін жиырма басқа мүсіншілермен бәсекелесті. Ол кезде бұл әйел жасаған ең үлкен ескерткіш және әйел суретші жасаған жалғыз еркек ескерткіші болды. Ол бес жыл бойы жұмыс істеді және оған Боливар орденін (Венесуэла үкіметі берген ең жоғары азаматтық құрмет) берді. Келесі онжылдықта Фарнхэм көптеген қоғамдық ескерткіштер мен мемориалдарды, сондай-ақ АҚШ президенті Уоррен Г. Хардинг, Герберт Гувер, Теодор Рузвельт және маршал Фердинанд Фох (Бірінші дүниежүзілік соғыстағы одақтас державалардың қолбасшысы) сияқты ықпалды тұлғалардың сыншылардан танымал портреттерін шығарды. Оның портреттік шығармалары көп ұзамай өте танымал болды және тақырыптың мәнін визуалды түрде еркектік және оңтайлы түрде түсіретін жоғары дамыған натуралистік стильмен анықталды. Фарнхэм сонымен қатар скрипкашы Жаша Хайфетц пен үнсіз кино жұлдызы Мэри Пикфорд сияқты елеулі тұлғалардың бюстерін мүсіндеді және жетпістен асқан шағында да мүсін жасауды жалғастырды. Оның келесі маңызды ескерткіші "Сендер қалай болсаң солай!" (1927) атты романында оның оптимистік рухын беймәлім нәрсеге қарсы тұрып, бой көтерген сарбаз бейнесімен бейнелейді. 1929 жылы ол R. H. Macy and Co. (McMein and Fontanne компаниясымен бірге) әйелдер үшін аяқ киім желісін жасау туралы келісімшартқа қол қойды. Барлық ескерткіштердің ішінде Фарнхэм Pay Day (1930) -ді өзінің ең жақсы жұмысы деп санады. Ат үстінде лассоларын ұрып, топырақты тепкілеп жүрген төрт ковбойдың мүсіні оның ұстазы, батыс тақырыптарының белгілі мүсіншісі Фредерик Ремингтонның құрметіне жасалды. Композицияның энергиясы оның мүсіндердегі ең жақсы қасиеттерін қамтиды және тағы бір рет оның өмірін өткізген оптимизмді көрсетеді. Ол әсіресе күш-қуатқа, сезімге, эмоционалдық көрініске толы мүсіндерге қызығатын. Ол басқаларды осыған сендіре алса, ол - ұлы суретші. Салли Фарнхэм Нью-Йоркте 1943 жылы 28 сәуірде қайтыс болды. Ол Нью-Йорк штатының Грейт-Нек қаласындағы Барлық Сент епископ шіркеуінің зиратында жерленген. Оның қабір тасына "Күлкілі жүрек күні бойы жүреді" деген жазуы бар.
In 1910, she was commissioned to create a frieze for the Pan American Union building in Washington D. C. This work, called the Frieze of Discoverers, contributed to her winning a commission from the government of Venezuela to execute the equestrian Simon Bolivar (1921). Originally cast in duplicate, one copy stands at the head of the Avenue of the Americas in New York City. Despite the complications of her divorce two years earlier, in 1916, Sally competed against twenty other sculptors to win this highly prized commission. At the time it was both the largest monument sculpted by a woman and the only equestrian monument of a man created by a female artist. It took five years to complete and earned her the Order of Bolivar (the greatest civilian honor given by the Venezuelan government). In the following decade Farnham produced a multitude of public monuments and memorials, as well as critically acclaimed portraits of influential individuals including the President of the United States Warren G. Harding, Herbert Hoover, Theodore Roosevelt and Marshal Ferdinand Foch (commander of the Allied Powers in WWI). Her work in portraiture soon became highly sought after and was defined by a highly developed naturalistic style that captured the essence of the subject in a visually masculine and positive manner. Farnham also sculpted busts of notable figures, including violinist Jascha Heifetz and silent film star Mary Pickford, and continued to create sculpture into her seventies. Her next important monument, Like Hell You Can! (1927) embodied her optimistic spirit in the form of a soldier standing tall, in confrontation with the unknown. In 1929, she entered into a contract with R. H. Macy and Co. (along with McMein and Fontanne) to create a line of shoes for women. Of all the monuments she created, Farnham regarded Pay Day (1930) as her best work. The sculpture of four cowboys on horseback, flailing their lassos and kicking up dirt was made in honor of her mentor Frederic Remington, who was a known sculptor of western themes. The energy of the composition contains qualities which she most enjoyed in sculptures and once again displays the optimism with which she led her life. She was particularly drawn to sculptures “that are full of force, feeling and emotional expression.” For her it was important “to believe the whole heart and soul of the artist is in his work. When he can make others believe that, he is a great artist.”
Sally Farnham died in New York City on April 28, 1943. She is buried in the All Saint's Episcopal Church Cemetery in Great Neck, New York. Her tombstone is inscribed, “A merry heart goes all the day,” a reflection of her unyielding optimism.