Кіріспе

1965 жылғы фильм The Sandpiper - Винсенте Миннелли режиссері және Элизабет Тейлор мен Ричард Бертонның қатысуымен түсірілген 1965 жылғы американдық драмалық фильм.

Сюжет

Лора Рейнольдс - еркін рухты, тұрмысқа шықпаған жалғыз басты ана, ол өзінің жас ұлы Дэннимен Калифорнияның Биг-Сур қаласында шалғайдағы жағажай үйінде тұрады. Ол суретші ретінде қарапайым өмір сүреді және ұлын үйде оқытады, өйткені ол әдеттегі мектепте әдеттегі әлеуметтік нормаларды орындауға мәжбүр болады деп қорқады. Дэнни екі рет заңмен қиындыққа тап болды, біреуі өз жасындағы қызға қол тигізу, екіншісі бұл ойын-сауық бола ма деп, қасқырды ату. Анасының көзінде бұл нәрселер оның қылмыскерлік емес, оның табиғи қызығушылығы мен ар-ұжданының кінәсіз көрінісі. Сот оған баланы Епископальдық мектеп-интернатқа жіберуді бұйырады, онда доктор Эдвард Хьюитт директор, ал оның әйелі Клэр сабақ береді, немесе судья Дэнниді түзеу мектебіне жібереді. Эдвард пен Клэр бақытты некеде, екі ұлы колледжге дайындық мектебінде үйден тыс жерде оқиды, бірақ олардың өмірі әдеттегідей болып, жастық идеализмі мектеп үшін қаражат жинау және бай қайырымдылық жасаушылармен көңіл көтеру қажеттілігімен үйретілді. Алғашқы сұхбатта Лора мен Эдвард арасында біршама қызығушылық пайда болады, бірақ бұл олардың әлемге қатысты көзқарастары мен Лораның дінге деген жеккөрушілігі себеп болған шиеленіске айналады. Ақыры, ол қатты ашуланып, сыртқа шығады. Ол Дэннимен бірге аймақтан қашып кетуге тырысады, бірақ полиция оларды тез ұстап алады және баланы мектепке алып кетеді. Ол үйде оқыған анасының үйде оқығанынан, көптеген пәндер бойынша өз жасындағы балалардан алда жүреді, сондықтан үйде оқыған әдеттегі сабақ оған тынышсыздық пен қажыр-қайғы әкеледі. Клэрдің ұсынысы бойынша Эдвард Дэннидің анасына барып, оның тәрбиесі туралы көбірек біледі. Лораның әдеттен тыс моральдық нормалары Эдвардты мазалайды, өйткені олар оның діни сенімдеріне қайшы келеді. Бірнеше рет барып келгеннен кейін, ол оны қарсы тұрмайтын және оны ойдан шығара алмайтындай етіп табады. Олар бір-біріне құмарлықпен қарай бастайды. Лора Эдвардтың басқа ғашықтары сияқты еркек екенін айтады, бірақ таңғаларлықтай, ол өзіне ғашық болып, оның әйелі Клэрге қызғанышпен қарайды. Ол кінәсін сезініп, қыз оны сүйіспеншіліктерін қабылдауға шақырады. Бұл арада Дэнни Эдвард мектеп ережелерін жеңілдетіп, балаға жоғары сыныптарды таңдауға мүмкіндік бергеннен кейін өркендейді. Лаураның қызғанышпен сүйген бұрынғы сүйіктісі Уорд Хендрикс, оның сүйіктісі болуына айырбастау үшін екі жыл өнер оқуын төлеген, Эдвардқа әйелімен құлағына жақын жерде ескерту жасап, романты ашып көрсетеді. Алғашында Клэр мазасызданып, бірақ кейін олар мұны некелерінің алғашқы жылдарындағы идеализмнен қалай өмір сүруі туралы сөйлеседі. Эдвард Клэрді әлі де жақсы көретінін және қарым-қатынасты тоқтататынын мәлімдейді. Алайда олар бір-бірінен уақытша бөлек тұруға келіседі. Эдвард Лораға әйеліне өкінгенін айтса, Лора оның жеке өміріне қол сұққан деп ойлайды, ол ашуланады және олар ашуланып бөліседі. Мектеп жылы аяқталып, Лора Дэнниге олар басқа жерге көшіп кетуі мүмкін екенін айтады, бірақ ол мектепте тамыр жаяды және сол жерде қалғысы келеді. Оның анасы аздап қайғырады, бірақ Дэннидің тәуелсіз болу қажеттігін түсінеді және келіседі. Дэнни Лораны шіркеу іс-шарасына шақырады, сонда ол оны хормен бірге ән айтуды тыңдайды. Ол шіркеуде немесе Эдвард пен Клэрдің жанында болуы ыңғайсыз, бірақ Дэнниді жақсы көретіндіктен және оны қолдағысы келгендіктен, келіседі. Қызмет кезінде Эдвард мектептегі және шіркеудегі лауазымынан кетеді. Өзінің отставкаға кету сөзінде ол өзінің сағынатын кейбір нәрселерін атап өтті, олар жалпыға ортақ болып көрінсе де, Лора екеуінің ортақ нәрселері. Көзінен жас ағып тұр. Едуард Лораны көрді және оған аймақтан кетіп, жағалауға қарай сапар шегеді. Едуард Дэнниге қоштасу сыйлығы ретінде тегін оқуды ұйымдастырды. Лораның қолынан тек Эдвардқа көз жасын төгіп қарап отыру ғана келеді. Эдвард қаладан шығып бара жатқанда Лораның үйіне үнсіз қоштасу үшін кіреді. Ол Дэннимен бірге жағажайда. Эдвард жардан оларға қарап тұр. Лора суреттен бұрылып, көкке қарап күлімдеген соң, ол бұрылып, кетіп қалды.

Өндіріс

Фильм бастапқыда Ким Новак үшін жазылған.

Тақырып

Фильмнің негізгі музыкасы Джонни Манделдің "The Shadow of Your Smile" әні, оның сөздерін Пол Фрэнсис Вебстер жазған. Оны белгісіз хор тобы орындады, ал әуен Джек Шелдонның кернейімен бірге бүкіл фильмде қолданылды. Ол 1965 жылы "Үздік түпнұсқа ән" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды, ал Тони Беннетттің жазбасы 1966 жылы "Жыл әндері" номинациясы бойынша "Грэмми" сыйлығын жеңіп алды.

Жылаңаштық

Тейлор фильм үшін топлесс түсірілді, бірақ сахна фильмнің шығуынан бұрын кесілді.

Үй медиасы

2006 жылы шыққан DVD-де фильммен бірге түсірілген екі қысқа фильм бар, біреуі Биг Сур және оның суретшілер колониясы туралы, Бертонның баяндауымен, ал екіншісі фильмде реквизит ретінде пайдалану үшін Биг Сур суретшісінен тапсырыс алған Элизабет Тейлордың бюсі туралы.

Кітап түрінде

Pocket Books Роберт Хеменвейдің сценарийін романға айналдырды, ол көркем әдебиет жазуды жалғастырды және кейін танымал американдық педагог және өмірбаяншы болды. "Сандпайпер" журналы оның кітаптағы жалғыз медиа-жұмысы болды.

Қабылдау

Фильм сыншылардан жағымсыз пікірлер алды. Rotten Tomatoes сайтында фильм 28 пікірге негізделген 21% рейтингке ие. 1976 жылы Variety журналы фильм Солтүстік Америкада 7 миллион доллар табыс тапқанын болжады.