Кіріспе
Саксония королевасы 1873-1902 жылдар аралығында Ваза королевасы Карола (Caroline Friederike Franziska Stephanie Amalie Cäcilie; 5 тамыз 1833 - 15 желтоқсан 1907), Швеция королевасы болды. Ол Голштейн Готторп әулетінің мүшесі ретінде Ваза королевасы деп аталды. Күйеуімен бірге Карола Саксония корольдігінде жаңа әлеуметтік институттарды игілікпен дамытуға арнады. Ол 1867 жылы Альберт қауымдастығын (немісше: Albertverein) және басқа да мейірбикелік және оқу мекемелерін құрып, қайырымдылық, кедейлер мен науқастарды күтіп-ұстау, сондай-ақ жараланғандарды күтіп-ұстау салаларында импульстерді орнатты. Сонымен қатар, ол көмек, балалар және әйелдер бірлестіктерінде аз қамтылғандарды қолдау үшін қатысты. Ол Сидония орденінің иегері болды және оның есімімен аталған қайырымдылық үшін Карола медаліне өз есімін берді. Оның есімімен көптеген жерлер, әсіресе Дрезденде аталған.
Carola of Vasa (Caroline Friederike Franziska Stephanie Amalie Cäcilie; 5 August 1833 – 15 December 1907), was by birth a titular princess of Sweden and styled Princess of Vasa as member of the House of Holstein Gottorp, and by marriage the last queen consort of Saxony. At the side of her husband, Carola dedicated herself to the charitable development of new social institutions in the Kingdom of Saxony. With the founding of the Albert Association (German: Albertverein) in 1867 and other nursing and training institutions, she set impulses in the areas of charity, poor and sick care as well as the care of the wounded. In addition, she was involved in aid, children's and women's associations for the support of the disadvantaged. She was a recipient of the Order of Sidonia and gave her name to the Carola Medal for charity, which was named after her. Numerous places are named after her, especially in Dresden.
Балалық шағы мен жастық шағы
Вазалық Кэрола ханшайым 1833 жылы 5 тамызда Венадағы Шёнбрунн сарайының қосымшасында, Швецияның бұрынғы мұрагер ханзадасы және Австрияның фельдмаршалы Вазалық Густав ханзада мен оның әйелі Баденнің ханшайымы Луиза Амелияның екінші баласы және жалғыз қызы ретінде дүниеге келді. Оның жалғыз бауыры, Людовик ханзада 1832 жылы дүниеге келіп, қайтыс болды, сондықтан Карола ата-анасының некеінен аман қалған жалғыз ұрпағы болды. Карола, аты айтып тұрғандай, Ваза әулетінен шыққан емес. Керісінше, ол атақ-даңқты әкесіне берген, ол Швеция корольдігіне кірген Голштейн Готторп әулетінен болғандықтан, өзін "Швеция ханзадасы" деп атауға рұқсат етілмеген. Оның орнына, ол өзіне Васа және (тақ таққа деген талабын одан әрі растау үшін) Гольштейн Готторп деген лақаптарды берді, сондықтан Васа Гольштейн Готторп. Соның нәтижесінде Карола да осы тегін алды. Кароланың евангелистік шомылдыру рәсімі 1833 жылы 7 тамызда Шёнбрунн сарайында Каролина Фридерика Франциска Стефани Амалие Сецили толық атымен өтті, бірақ анасы оны "Карола" деп атады. Оның құда-аналары, басқа да патшалық өкілдер арасында, Австрия императоры Франциск I және оның үшінші әйелі императрица Каролина Августа (Баварияның туылған ханшайымы), Стефани, Баденнің жесір герцогинясы (Бёхарнаистан туылған) және Сецилия, Ольденбургтің герцогинясы (Швеция ханшайымы және Кароланың әкесінің әпкесі); ол өзінің құда-анасынан, әжесінің әжесі Фредерика Баденнен (Швецияның бұрынғы патшайымы) және тағы бір әкесінің әпкесі, Швеция ханшайымы Амалиядан есім алған. 1844 жылдың жазында ата-анасы ажырасқанға дейін Карола балалық шағының көп бөлігін Оңтүстік Моравиядағы Veveří қасабасында өткізді. Ұялшақ және тыныш саналатын ханшайым қатаң тәрбиемен тәрбиеленіп, ата-ана сүйіспеншілігімен ерекшеленді. Ата-анасы ажырасқаннан кейін, Карола мен анасы 1846 жылдың тамызында Моравце қамалына қоныстанды. Амали фон Унгерн Штернберг ханшайымның нұсқауларын қабылдады: ол сурет салуға, сурет салуға және шахматқа деген сүйіспеншілігін дамытты, бірақ музыка жасауға емес. Карола өзінің жеке қойылымдарын орындағанды ұнататын. Үлкен жиналыстардан басқа, Моравиктегі ауыл өмірі тыныш әрі тыныш еді. Осы уақыт аралығында жас ханшайымның мұқтаж балаларға және ауруларға деген жанашырлығы артады. Осылайша ол кедейлер мен науқастарға қайырымдылық көмек көрсету саласында өз ісінің негізін қалады. Қонақ болу көбінесе астма мен жүрек ақауынан зардап шеккен анасының шипажайға баруы немесе Мангейм немесе Карлсруэдегі әкесі мен туыстарына баруы үшін үзілді. 1848-1849 жылдары Италияның тәуелсіздік соғысы кезінде Карола сыйлықтар беру арқылы венгр жаралыларына қолдау көрсетті. Кейінгі жылдары анасының денсаулығы нашарлай берді, сондықтан ол қызымен бірге Мерано, Венеция, Болцано және Бадендегі шипажайларға ұзақ сапарлар жасады. 1851 жылға дейінгі жылдары сол кезде Еуропаның ең әдемі ханшайымы деп саналатын 18 жасар Карола өзін майлы сурет салуға арнады. Әкесі қатты қарсылық көрсеткеніне қарамастан, Карола 1852 жылы анасы сияқты католик дінін қабылдады. Ол тек қызының анасынан ұзақ уақытқа бөлініп, Карлсруэдегі бадендік үлкен герцогиня Софиядан діни тәлім алуы үшін келісім берді. Принцесса бітіргеннен кейін анасына оралды және сол жылдың 4 қарашасында Моравцедегі шіркеуде католиктік сенімін мойындады.
Некеге тұруға сөз байласу
1852 жылдың қарашасында Моравцеде Карола мен оның анасына аң аулауға шыққан Саксония ханзадалары Альберт пен Георг күтпеген сапармен келді. Алайда шын мәнінде бұл тек сылтау болды, өйткені Альберт ханзада 1850 жылдан бері келін іздеп жүрді, ол сол кезге дейін сәтті болмады. Біріншіден, Амелия Лейхтенбергпен (Бразилия императоры Педро I-нің жесірі) некеге тұру жоспарланды, бірақ Альбертке ол ұнамады; содан кейін басқа да ықтимал үміткерлер Австрияның архигерцогинясы Елизавета Франциска (Австрияның эрцгерцогы Фердинанд Карл Виктордың жесірі) және, әрине, Карола. Принцтер мен басқа да патшалық әулет мүшелеріне арналған қонақасы кезінде Альберт Кароламен таныстырды және оның сұлулығы мен тапқыр әңгімесіне таң қалды. Кейінгі жазбаларында Альберт Кароламен кездесуді "бір көргеннен кейін ғашық болған" деп сипаттады. Біраз уақыттан кейін Альберттің әкесі, Саксония ханзадасы Джон (оның мұрагері сол дінге сенетін адаммен некеге тұруға тілек білдірді) ханшайымның анасына жазған хатында Кароланың қолын ұлына сұрады. Альберт Каролаға да құмарлық танытқан француз императоры Наполеон III оны алдын ала аламыз деп қорқып қалған. Кароланың қолына тағы бір қарсыласы Пруссияның принсі Фридрих Карл болды. Екінші кездесуден кейін Карола 1852 жылы 5 желтоқсанда Альберттің ұсынысын қабылдады, ал ресми келісім сол күні атап өтілді. Жаңа жылды олар Моравикте бірге өткізді. Алғашқыда Альберт пен Кароланың жақын арада болатын үйлену тойы Саксонияда көп мақұлданбады. Бұл Кароланың ақшасы жоқ ханшайым болғандықтан, ажырасқан ата-анасының жаман атына байланысты емес. Керісінше, Кароланың католицизмге айналуының себебі - ол қызбен тұрғалы аз уақыт қалған еді. Алайда, ханзада Джон қалыңдыққа деген жеккөрушіліктен гөрі ұлының бақытына көбірек көңіл бөлді және қалыптасқан қарым-қатынасты дамыту үшін қолдан келгеннің бәрін жасады. Сонымен қатар, ол тек қаржылық себептермен некеге қатысты немесе оған қарсы айтылған пікірлерді қабылдамады. 1853 жылдың қаңтар айында Карола анасымен бірге Брноға көшіп келді. Алғашқы айларда Альберт қызына жиі баратын. Ерлі-зайыптылар билерге, театрларға және басқа да мерекелерге бірге қатысты. Карола бұл әлеуметтік көріністерді Саксон корольдік отбасындағы болашақ орнына дайындауға пайдаланды. Әсіресе ханзада Джон өзінің болашақ келіні әңгімелесуде және соттың ортасында жоғары сенімділік танытуы керектігін қатты ойлады, бұл Карола ойламай орындады. Осы уақыт аралығында анасының денсаулығы нашарлай түсті. 1853 жылы маусымда болатын үйлену тойына Карола Брнодан Прагаға, одан Děčínке сапар шегеді. Ол жерде ол Альбертті кездестірді, олармен бірге Пирнаға арнаулы пойызмен барды, онда ерлі-зайыптылар әскер парадтарын тексерді. Олар атпен және атпен сүйрелген еріп Пилниц қамалына келді, онда саксон соты ерлі-зайыптыларды қабылдады және оларды отбасылық кешкі асқа шақырды. Содан кейін шеру Дрезденге жол тартты, онда 18 маусымда түскі уақытта Ұлы бақтағы сарайда (немісше: Palais im Großen Garten) үйлену рәсімі өтті. Тойдан кейін жас жұбайлар алтын түсті салтанатты күймемен ескі қала ғимаратына (немісше Altstädter Rathaus) барды, онда қала әкімі (немісше Oberbürgermeister) Вильгельм Пфотенгауэр қонақ үй берді. Епископ Джозеф Диттрих Дрезден соборында католиктік неке рәсімін өткізді. Мерекелік шаралар 2 шілдеге дейін жалғасты. Содан кейін олар Ташенберг сарайындағы кең пәтерге көшіп келді. Адольф Сенффт фон Пилсах үй шаруашылығын басқарады. Кароланың жаңа бас соттың әпкесі (германша: Oberhofmeisterin) Вертер асыл отбасынан шыққан және оны соттың хаттамасына үйретті.
Бейбіт жылдар
1854 жылдың наурыз айында Карола ауыр науқастанып жатқан анасын Моравцеде жолықтырды, ол 19 шілдеде өкпе парализінен қайтыс болды; жиырма бір күннен кейін, 9 тамызда Саксония королі Фредерик Август II Тирольге сапар кезінде көлік апатынан қайтыс болды және Кароланың қайын атасы жаңа патша болды. Күйеуі үлкен ұлы және мұрагері ретінде мұрагер ханзада, ал Карола оның жұбайы ретінде мұрагер ханшайым болды. Келесі жылдар ерлі-зайыптылар үшін бірнеше ай бойы ел ішінде және шетелде, соның ішінде Швейцария, Италия және Австрияға сапарлар жасады. 1855 жылдың қысында Карола мұғалімдердің мұқтаж жесірлері мен жетімдерін қолдаған Саксон Песталоцци қауымдастығының протекторатын қолға алды. 1859 жылы Карола мен Альберт Штреленнің ауылдық аймағындағы Корольдік виллаға көшіп барды. 1860 жылы қарашада қызылшадан сауыққаннан кейін Карола фортепианода ойнауды үйреніп, қайтадан сурет салуға арнады. Ол миопияның артуына байланысты ат үстінде жүру сабағынан бас тартты.
Австрия-Пруссия соғысы
1866 жылдың көктемінде Пруссия мен Австрия арасындағы соғыс неміс дуализмін жою үшін басталғанда, 19 мамырда Саксония әскері әмірші Альберттің басшылығымен әскерін жұмылдырды. Саксония Корольдігі екі қызығушылық сферасының арасындағы тұйықтауда ең қолайсыз жолмен болды. Пруссияның талаптары, мысалы, Шлезвиг пен Холштейн герцогтіктерінің болашақ басқару мәселесіне қатысты, Франкфурт Бундестагымен қабылданбағандықтан, ол Германия Конфедерациясы қақтығысты шешеді деп мәлімдеді. Саксония Пруссия басшылығымен жасалатын жаңа лигаға қосылудан бас тартқаннан кейін және Германия Конфедерациясына қосылуын растағаннан кейін Пруссия 1866 жылы 15 маусымда Саксонияға соғыс жариялады. Патшалықты соғыс зардаптарынан қорғау үшін Саксония армиясы корпусы Богемиядағы Австрияның Солтүстік армиясына бағынышты болды. Карола мен Альберт Прагаға қоныс аударды. Альберт сол жерден әскеріне қолбасшылық етті, ал Карола Карлво-на-Массидегі ауруханада жатқан жарақаттанғандардың қажеттіліктерін көбірек қамқорлықпен қамтамасыз етті. Праганың өзі соғыс сахнасына айналу қаупі төнгенде, ерлі-зайыптылар Регенсбургке әкелінді. Содан кейін 3 шілдеде Кенигграц шайқасынан кейін неміс конфедерациясының жеңілгені туралы хабар жеткенде, олар Венаға бас сауғалады. Өзінің туған қаласында Карола өзін 5000-ға жуық жарақаттанған сарбаздарға көмектесуге арнады. Ол олардың тамағын және медициналық көмегін ұйымдастырды, медициналық жабдықтар берді және ауыр жарақат алғандарды жұбатып, қолдады, көбінесе күніне бірнеше сағат бойы. Сонымен қатар, ол кітаптар мен ойындар таратып, туыстарымен хат алмасуды ұйымдастырды. 21 қазанда Берлинде Пруссия мен Саксония арасындағы бейбітшілік келісімге қол қойылғаннан кейін Карола мен Альберт қарашада Дрезденге оралды.
Жаңа әлеуметтік нысандар
Соғыста жеңілген мемлекет ретінде Саксонияны Пруссия Солтүстік Германия Конфедерациясына итермеледі. Саксонияның патшалық отбасы Германия императоры Вильгельмге шексіз адалдықты жариялады, ол 1867 жылдың мамырына дейін өзінің әскерлерін Дрезденнен шығарып салды. 1867 жылдың маусым айында Карола мен Альберт жасырын түрде Париждегі Универсальдық көрмеге барды және оларды император Наполеон III және оның әйелі Эужени де Монтижо қарсы алды. Келесі жылдары Саксон мен Пруссияның патша отбасылары арасында саяси татулық болды. Қайтып оралғаннан кейін, Карола соғыстың тәжірибесімен шайқалып, бірнеше жыл бұрын келісілген Женева конвенцияларын қалыптастыру үшін жарақаттанғандарды күтуге деген міндеттемесін арттырды. Сондықтан 1867 жылы 14 қыркүйекте Мари Симонмен бірге Альберт қауымдастығын (немісше: Albertverein) құрды, ол 1869 жылдан бастап негізінен медбикелерді даярлауға арналды, одан Альбертиндердің конфессияаралық бауырлас қауымдастығы пайда болды және олардың оқытуы Кароланың қамқорлығымен өткен Лейпцигтегі Тордағы бұрынғы қақпа үйінде (немісше: Torhäuser), олардың Йоханштадт "Карола үйінде" (немісше: Carolahaus) ана үйі ретінде қызмет еткен немесе қоғамдық ауруханаларда пайдаланылған. Олар 1877-1878 жылдардағы орыс-түрік соғысында әскери ауруханаларға жіберілді.
Франко-прусиялық соғыс
1870 жылдың жазында Испания тағына кандидат туралы дау Солтүстік Германия Конфедерациясы (соған Саксония 1866 жылдан бері тиесілі) мен Екінші Француз империясы арасындағы Франко-Прус соғысын тудырды. 16 шілдеде Пруссияның одақтасы ретінде мұрагер ханзада Саксон әскерлерін жұмылдырды, олар онымен бірге Рейн майданына көшірілді. Карола Дрезденде қалып, Принц Макс Паласты Саксониядағы барлық әйел медбикелер бөлімін басқарудан алды. Альберт қауымдастығынан басқа, қатысқан мекемелерге Халықаралық аурулар мен жарақаттанған жауынгерлерді күту қауымдастығы, Саксон мемлекеттік әскери қауымдастығы, Саксон далалық диакониясы қауымдастығы және әскерге шақырылған жауынгерлердің отбасыларына көмек көрсету қауымдастықтары кірді. Оның міндеттеріне Альбертиндер мен Диаконналарды үйдегі немесе алдыңғы ауруханаларға бөлу, сондай-ақ құрылған үш Дрезден ауруханасына азық-түлік, бинт және киім бөлу кірді. Бұған қоса, тек штаттың астанасында 18 000-ға жуық француз әскери тұтқыны жеткізілді. Германия соғысында сияқты, Карола көптеген жарақаттанғандарды, оның ішінде Лейпцигтегі, Вюрцендегі, Гроссенхайндағы, Зитаудағы, Баутцендегі және Кемництегі шетелдік әскери ауруханаларда қамқорлық жасады. Бұл үшін ол әскери дәрігерлердің мазағына ұшырады және кейде ашуға толы болып көрінеді. Солтүстік Германия Конфедерациясы мен оның одақтастарының Францияға қарсы жеңісінен кейін король Иоанн Каролаға соғыста жасаған қайырымдылық қызметтерін мойындау үшін 15 наурызда 1871 жылы Сидония орденін берді. Бұдан басқа, ол король Мария Луизаның 499-шы корольдік орденінің ханым болып тағайындалды. Кейін Карола күйеуін Компиендегі әскери штабқа ертіп барады. Сол аты бар сарайда олар бұрынғы императорлық пәтерлерге қоныс аударды. Сол жерден Карола Альбертпен бірге сапарға шығып, қонақ күтуді ұйымдастырды. Париж коммунасын бұзуға көмектесу үшін мамыр айында неміс әскерлері тағы да араласты; Карола Дрезденге оралды. Француз үкіметінің қалпына келтірілгеннен кейін, 1871 жылы маусымда мұрагер Альберт оған билік басына келді. 1872-1873 жылдар қысында король Джонның денсаулығы тез нашарлады. Ол 1873 жылы 29 қазанда Пилницте қайтыс болды, сол кезде таққа тұрып, оның тұңғыш ұлы, қазір король Альберт және Карола король болды.
Жұбайлық қызмет
Патшаны жерлеу 1874 жылдың қаңтарына дейін жалғасты. Империяның бұрынғы бірігуімен сыртқы саяси өкілеттіктерінен айтарлықтай босатылған жаңа патша мен патшайым Саксония Корольдігінің Германия империясына қосылуының басында өзін әсіресе өкілдікке арнады. Алғашқы әрекеттерінің бірі - патшалықты тексерудің кең ауқымды сапары, содан кейін достық княздіктер мен шетелдерге сапар. 1874 жылы патша жұбы Ташенбергпалеттен Дрезден Резиденцшлосына көшіп барды, онда Карола Георгенбау қосымшасындағы бөлмелеріне көшіп барды. Сол жылы Ресейдің патшасы Александр II патшалық жұпқа құрмет көрсетті. 1878 жылы Карола мен Альберт күміс мерейтойын тойлады. Пруссия корольдік отбасының қатысуы Саксония мен Пруссияның одан әрі жақындауына қолдау көрсетті және сонымен бірге патшалықтың империяға одан әрі кірігуін белгіледі. Алайда, ең алдымен, мұндай мерейтойлар халықты өз патшасына елдің білім беру және саяси әкесі ретінде таныстыруға қызмет етті, ал Карола елдің қамқор және жұбаныш беретін анасы ретінде суреттелді. 1877 жылы 4 тамызда Кароланың әкесі Дрездендегі Пиллниц қамалы кешенінің үш негізгі ғимараттарының бірі және өмірінің соңғы жылдарында оның резиденциясы болған Риверсайд сарайында (германша: Wasserpalais) қайтыс болды. Келесі онжылдықта түрлі сапарлар мен қабылдаулар болды, соның ішінде 1880 жылы Италия корольдік отбасының, Португалия королі Фердинанд II мен Румыния королі Кароль I-нің 1883 жылы, Португалия королі Людовик I-нің 1886 жылы және Сиам королі Чулалонгкорнның 1897 жылы сапарлары болды. 1884 жылы 29 мамырда, Голштейн Готторп әулетінің шведтік тармағы, ақыры, Карола мен оның бірінші туысы арқылы жаңа швед Бернадотт әулетімен татуласты. Кароланың бабасы король Густав IV Адольфтің, оның әкесі Васаның князі Густавтың және оның інісі Людовиктің сүйектері Стокгольмге әкетіліп, Риддархолл шіркеуіндегі патшалық криптаға жерленді. 1888 жылы Карола күйеуімен Швецияға ресми сапармен барды. Саксонияның патшайымы болған жылдары Карола саяси іс-әрекеттен бас тартып, оны күйеуіне қалдырды, "оның саяси әуесқойлығын өзінің мейірімді мінезімен өтеді". 1898 жылы корольдік жұп өзінің 25 жылдық мерейтойын атап өтті. Алберт соңғы жылдары ауырып қалған кезде, Карола оның өкілдік ету міндеттерін көбірек атқарып, күйеуіне сүйіспеншілікпен қамқорлық көрсетті. 1902 жылы 19 маусымда Сибиленортта (қазіргі Шчодр) қайтыс болды. Оның орнын жас ағасы Георг Саксония королі болды.
Қайырымдылық
Кароланың таққа отырғанынан кейін Саксонияның әлеуметтік қамқорлығы маңызды қаржы импульстарын алды. Әсіресе, Дрезденнің тұрғын қаласындағы жұмыс істейтін халықтың үлесі өсті, индустрияландырудың өсуі әсерінен және сонымен бірге әлеуметтік қажеттіліктер, олар жаңа әлеуметтік мекемелердің құрылуымен жеңілдетілді. Бұл 1876 жылы "Кэрола үйінің" іргетасын қалауды қамтиды, ол екі жылдан кейін ашылды. Сол жылы Корольдіктің бұрын құрылған барлық төрт бірлестігін біріктірген Йоханнес қауымдастығы (немісше: Johannes Verein) құрылды. Бұл Leubnitz Neuostra-дағы тігін машиналарын сатып алу қауымдастығын, әйелдерді тігін машиналарын сатып алу арқылы ақылы жұмысқа орналастыру үшін, Pestalozzi қауымдастығын мұқтаж жесірлер мен жетімдерді қолдау және күту үшін, 60 жастан асқан қызметші әйелдерге арналған үй қызметтері үйін, тегін баспана және ауру жағдайындағы емдеу шығындарын қамтамасыз етті, сондай-ақ Дрезден Нойштадт пен Антонштадттағы балалар жұмыспен қамту қауымдастығы. Сонымен қатар, жеке меншік Лошвиц санаторийі (немісше: Heilstatte Loschwitz) алынды. Кароланың басшылығымен Йоханнес қауымдастығы Дрезденде 144 кедей отбасы тұратын алты үй салды. Сонымен қатар, Карола негізінен туберкулезді емдеуге мамандандырылған өкпе санаторийлерін құру және ұстау үшін жауапты болды. Сонымен қатар, Карола өзінің қайырымдылық жобаларында күйеуіне әрқашан сенуге болады. 1878 жылы олар күміс тойын тойлады. 1859 жылдан бастап ерлі-зайыптылардың жеке өмірі негізінен олардың Стрелен вилласында өтті, бұл патша сарайынан тыс негізгі резиденция болды, ал қамал ерлі-зайыптылар сотта болған кезде ғана резиденция ретінде пайдаланылды. Кейінгі жылдары ерлі-зайыптылар кейде Кароладан күйеуіне сыйлық ретінде берілген Рехефельд аңшылық үйін (немісше Jagdschloss Rehefeld) немесе Сибиленорт қалмағын да пайдаланған. Сонымен қатар Альберт пен Карола саяхатқа шығуды және табиғатқа саяхаттануды жақсы көретін.
Патша сарайындағы өмір
Патша сарайындағы өмір жыл сайын бір рет өткізілетін. Жылдың басында патша жұбы кейде Дрезден қасарасында болып, Жаңа жыл құттықтауы мен батасын алады. Бұл жылдың алғашқы айларында сарай мейрамдары кезінде жалғасты. Бір уақытта өткен сот балдарында 900-ге дейін адам, камералық балдарында 300-ге дейін адам болды. Сәуірде патша жұбы Стрелендегі қонысына, ал маусымнан қыркүйекке дейін Пиллниц қасабасына көшіп барды. Жазғы ыстық айларда патша жұп кейде Рехефельдте немесе кейін Сибиленорт қасарасында (албертке 1884 жылы өзінің туысы Вильгельм, Брансвик герцогынан мұра болып қалған) өмір сүрді. Қазан айында ерлі-зайыптылар Стрелендегі виллаларына оралды, онда олар қыста жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкерлерге, генералдарға және шетелдік қонақтарға кешкі ас ұйымдастырды.
Соңғы жылдар
Альберт қайтыс болғаннан кейін Карола өмірінің соңына дейін жоқтау лентасын немесе қарапайым орта тап киімдерін киді. Ол Георг патшаның Патша сарайында өмір сүру ұсынысынан бас тартты. Керісінше, Карола Стрелендегі вилласына кетіп, кейде ғана жұрт алдында көрінді. Қызметшілері талап етпейтін, кейде ашкөз деп санаған, енді жасы ұлғайған жесір патшайым бірнеше жыл бойы өзінің өсиетін жазып, ақырында 140 бетке жетті. Ол жеке тұлғаларға және қайырымдылық ұйымдарына 783 000 марка қалдырды. Қызметшілерінің айтуынша, Карола өмірінің соңғы жылдарында өлімге дайындалған. Оның күш-қуатының төмендеуіне қоса, ол өзінің өлімге ұшыраған туыстарының көптеген суреттерін төсек бөлмесіне таратты, бұл оның өзінің уақытша екенін еске түсіруді көздеді.
Өлім және жерлеу
Бірнеше уақыттан бері жесір патшайым қант диабетімен ауырып, кейіннен көк қуысы мен бүйректің инфекциясына айналды. Өлерінен бірнеше күн бұрын Кароланың дене қызуы көтеріліп, қатты ыстықтады. Емдеуші дәрігердің диагнозы бойынша, оның өмірін қауіп төндіретін несеп жолдарының функциясы нашарлап, ауыр уремияға әкелді. Карола 1907 жылы 15 желтоқсанда таңғы сағат 3:30-да өзінің вилласында патша отбасының қатысуымен 74 жасында қайтыс болды. Жерлеу рәсімінен кейін Карола өзінің вилласының жылыжай бөлмесіне қойылды, онда мыңдаған адам оған қоштасты. Содан кейін сүйекті Католик сотының шіркеуіне көшірді, ал Дрезденнің барлық қоңыраулары шыңғырып тұрды, онда ол келесі күні күйеуінің жанында Дрезден сотындағы жаңа криптаға жерленді. Германияның барлық жерлерінен Саксонияның сарайларына көңіл айту хаттары келіп жетті, ал күнделікті газеттерде марқұм патшайымға арналған некрологтар мен құрметтер жарияланды. Король Карола Қоры (German), Кароланың есіне Саксонияның мемлекеттік парламентімен құрылған, Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін өмір сүрді.
Құрметтер
Дрезденде Саксонияның соңғы патшайымы көптеген орындар мен мекемелерге есім берді. Бұларға 1879 жылы ашылған Карола аллеясы (бүгінгі Штауфенберг аллеясы), Приесниц өзені арқылы өтетін Карола көпірі (немісше Carolabrücke), Эльба өзені арқылы өтетін тағы бір Карола көпірі және Карола плац және Карола көлі (немісше Carolasee) кіреді. 2-ші патшалық саксон гусар полкі No. 19 жылы оның құрметті есімімен аталды. 1892 жылдың қыркүйегінде король Альберт Карола медалін (немісше: Carola Medaille) құрды, ол көмекші қайырымдылық үшін берілді. Карола 1897 жылы қыздарды білім берудегі еңбегі үшін Брюсселде Құрмет грамотасы мен Гран-при грамотасын алды. Сондай-ақ, ол әлі тірі кезінде 1887 жылы Лейпцигтегі Карола театры және 1902 жылы салынған Королева Карола гимназиясы (немісше: Königin Carola Gymnasium) оның есімімен аталған, сондай-ақ 1879 жылы тапсырылған крейсер фрегат SMS Carola және Бука аралындағы шығанақ (Королева Карола гавань). Сонымен қатар, Каролафелсен (Аффенштейннің ең биік нүктесі Саксонияның артқы Швейцариясындағы ең көп қаралатын көрнекі жерлердің бірі) оның есімін, сондай-ақ Брайтенбрунн муниципалитетіндағы Каролатал ауданы мен қазіргі Фрайталдағы Королева Карола шахтасы (немісше Königin Carola Schacht) бар. Тарасп қаласындағы шипалы су бұлағына да оның есімі берілген. Франко-Прус соғысы кезінде ол қамқорлық көрсеткен француздық жарақат алған сарбазы оның есімімен розаның бір сортын атады, ол "Reine Carola de Saxe" (Саксония королевасы Карола). Бүгінгі таңда Кароланың кейіпкері басқа тарихи тұлғалармен бірге Франкониядағы Бад-Боклет қалашығындағы барокколық бақшада жиі серуендейді, ол 1857 жылдың жазында Рондо историканың бір бөлігі ретінде болған.