Кіріспе

Ulster Defence Volunteers (UDV) және кейіннен Ulster Home Guard Солтүстік Ирландия үкіметі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Солтүстік Ирландияда Отандық күзет рөлін атқару үшін жалдаған күш болды. UDV 1940 жылдың мамыр айында Ұлыбританияда Үй күзетінің құрылуынан кейін қабылданды. Ирланд республикашылдарын байқаусызда оқыту мүмкіндігіне байланысты UDV Ұлыбританияның қалған бөлігінде сияқты қоғамдастықтың барлық бөлімдерінен еріктілер емес, Ольстер арнайы полициясының (USC) мүшелерінен (осы кезеңде "B" арнайы бөлімдері деп те аталатын) құрылды.

Күштің пайда болуы

Солтүстік Ирландияның премьер-министрі Джеймс Крейг 1940 жылы мамыр айында өзінің кабинетіне: "Британияда қабылданған негізде жергілікті ерікті қорғаныс корпусын құруға үлкен қарсылық болды". Крейгваон айтқан ауыр қарсылықтар британдық үлгідегі Отандық күзет рим-католиктерге қаруды заңды түрде алып жүруге мүмкіндік беруі мүмкін еді. Сол кездегі Солтүстік Ирландияның қоғамдық қауіпсіздік министрі Джон Макдермоттың пікірі былай болды: "Британия армиясының саяси келіспеушіліктерге араласпауы өте маңызды. Сонымен қатар қарудың жағымсыз элементтердің қолына түспеуі және олардың біздің әскери машинамызға кірмеуі де маңызды. Әскерге бұл айырмашылықты анықтау қиын. Қазіргі уақытта бұл үшін ең жақсы ақпарат бойынша полиция жасауы керек". Крейгавон 1940 жылы 23 мамырда өзінің ескі досы және Ұлыбритания премьер-министрі Уинстон Черчилльден өңірлік қорғаныс күштерінің жергілікті нұсқасы туралы кеңес алды. Черчилль өзінің досы Ричард Пимге Дюнкерктен кері қайтқаннан кейін "Б" арнайы бөлімдері Ұлыбританияда қалған жалғыз қаруланған және тәртіпті күш екенін айтты. Ол Крейгэвонға күшті жалдауға рұқсат берді. Солтүстік Ирландияға оралғаннан кейін алты айдан кейін қайтыс болған Крейгэвон өзінің кабинетіне Черчилльдің "Ольстерде [Солтүстік Ирландияда] Армияның әртүрлі Ольстер бөлімшелерін күшейту үшін жасалған ерікті күш-жігерді" мойындағанын айтты.

Сектанттық

Алайда Солтүстік Ирландиядағы Рим-католик азшылықтағы тұрғындарды жұмысқа алуда проблемалар болды. UDV және Отан қорғау құрамына кіруге тырысқандардың саны туралы деректер жоқ болса да, олардың жалдануы жалпы алғанда, кедергі келтірді. 1942 жылдың қарашасында UDV-де 40 мыңнан астам католик болды. Джон Макдермоттың пікірі бойынша, бірнеше католиктер әскерге түсті, бірақ:"барлығы дерлік "Б" арнайы бөлімдерін жек көргендіктен кетті". Ол былай деп жалғастырды:" "Б" тек кейбір жерлерінде ғана жаман болды. Отан қорғаушылар өте сектанттық болды, бірақ бұл кішігірім топтың [католиктердің] қосылмауының үлкен кінәсі болды".

Міндеттер

Бұл жаңа рөлді қоса жүретін міндеттерге әуеден шабуылға қарсылық көрсету және IRA-ның бет-әлпетімен бесінші колонналар кірді. Солтүстік Ирландия ерекше аймақ деп саналды, өйткені Ұлыбританияда көтеріліс пен мемлекетті құлатуға уәде берген ірі қарулы топтар болған жоқ. Неміс әуе десанттары Ұлыбритания мен Солтүстік Ирландияның үкіметін қатты қорқытқан. Лондон, Дублин және Белфаст үкіметтері Ирландияға неміс басқыншылығына бірлескен жауап берудің құпия жоспарында, W жоспарында бірлесіп жұмыс істеді. UDV (содан кейін Отан қорғаушылар) кейбір мүшелері саботаж және партизандық күресте осы жоспарлардың бір бөлігі ретінде жаттығудан өтті.