Кіріспе
They Won't Forget) - 1937 жылы түсірілген американдық драмалық фильм. Мервин Лерой режиссерлік етті. Ол Уорд Гриннің "Death in the Deep South" атты романының негізінде жазылған, бұл өз кезегінде нақты өмірдегі оқиғаның ойдан шығарылған есебі болды: 1913 жылы Мэри Фаганды өлтіргеннен кейін Лео Франктың соты және одан кейінгі линчтеу.
They Won't Forget is a 1937 American drama film directed by Mervyn LeRoy and starring Claude Rains, Gloria Dickson, Edward Norris, and Lana Turner, in her feature debut. It was based on a novel by Ward Greene called Death in the Deep South, which was in turn a fictionalized account of a real life case: the trial and subsequent lynching of Leo Frank after the murder of Mary Phagan in 1913.
Сюжет
Оңтүстік қаладағы Мэри Клейдің Конфедерация күні қаза тапқандығы туралы хабарды естігенде, қаладағы жағдай дамиды. Политикалық амбициялы округтiк прокурор Эндрю Гриффин қылмысты сенатқа жол салады, егер ол қылмысы үшін сотталатын дұрыс күнәнің құрбаны болса. Ол Мэридің өлтірілген бизнес мектебіндегі мұғалімі Роберт Хейлді іздеді. Хэйлге қарсы барлық дәлелдер айла-шарт болса да, Хэйл Нью-Йорктен (Лео Франк Техастан шыққан оңтүстік тұрғыны, бірақ ол еврей және Нью-Йоркте өскен) болды, ал Гриффин журналист Уильям Брокпен бірге мұғалімге қарсы бейбітшілік пен жеккөрушілік туралы бұқаралық ақпарат құралдарында жұмыс істейді. Бұл мәселе кінәсіздігі мен кінәсіздігінен бастап, Оңтүстік пен Солтүстік арасындағы байсалдылық пен күдікке дейін көтеріледі, әсіресе, қаза болған күннің маңыздылығын ескере отырып. Фильмде қоғам мүшелеріне айыптауды жүзеге асыруға көмектесу үшін үлкен қысым көрсетілді. Хэйл кінәсіз деп табылса, өзі де сотталады деп қорқып, күдіктілердің қасына өтірік айтуға итермеленген қара нәсілді күзетші; кінәлі деп танылған сотқа жалғыз қарсылық білдірген қазылар алқасы; және ол Хэйлді ақтауы мүмкін деп білетін нәрсеге куәлік беруден қорқатын шаштараз. Майкл Глисон, Хейлдің адвокаты, қолынан келгенін жасайды, бірақ Хейл сотталып, өлім жазасына кесіледі. Мемлекет басшысы әйелімен бірге Хейлдің өлім жазасын өмір бойына түрмеге кесу арқылы саяси өзін-өзі өлтіруді шешеді, өйткені дәлелдер адамды өлім жазасына кестіруге жеткіліксіз. Қала тұрғындары ашуланып, егер Хейл өлтірілмесе, мәселені өз қолына алумен үнемі қорқытып келген қаза тапқан қыздың ағалары, қаһарлы бұқараның көмегімен Хейлді ұрлап, оны өлтіруді жоспарлайды. Кейін Хейлдің жесірі Гриффиннің кеңсесіне барып, оған көмектесу үшін жіберген шоғын қайтарып береді, оған ар-ұжданын осылайша тыныштандыра алмайтынын айтады. Брок екеуі оның ғимараттан шығып кеткенін көргенде, Брок Хейлдің кінәлі ме деп ойлайды. Гриффин қатты уайымдамастан: "Мен таңғаламын" деп жауап береді.
Сыни қабылдау
"Нью-Йорк таймс" газетінің журналисі Фрэнк Нюгент бұл фильмді "әдемі социологиялық драма және төзімсіздік пен жеккөрушілікке қарсы кескілді кино редакторлық" деп атады. Жақында Allmovie кинорецензия веб-сайты. com сайты фильмге бес жұлдыздың бесеуін берді. "Мен сіздің негріңіз емеспін" атты деректі фильмде Джеймс Болдуиннің жарияланбаған жазбалары қорқынышты қара күдікті бет-әлпеті оған қалай әсер еткенін еске салады.
Басқа нұсқалар
1987 жылы бұл оқиға төрт сағаттық телесериал ретінде драмалық түрде түсірілді.