Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрик Лесли Баркер (12 ақпан 1912 - 1 маусым 1990) - ағылшын комедиялық актері. Ол ең көп танымал британдық Carry On фильмдеріндегі рөлдері үшін есте қалады, бірақ ол тек серияның алғашқы фильмдерінде ғана пайда болды, 1978 жылы Carry On Emmannuelle үшін қайтып оралудан басқа.
English comedy actor (1912–1990)
Eric Leslie Barker (12 February 1912 – 1 June 1990) was an English comedy actor. He is most remembered for his roles in the popular British Carry On films, although he only appeared in the early films in the series, apart from returning for Carry On Emmannuelle in 1978.
Мансап
Эрик Баркер 1912 жылы 20 ақпанда Лондонның Торнтон-Хит қаласында үш баланың ең кішісі болып дүниеге келді. Ол Кройдон қаласында өскен және Уитгифт мектебінде білім алған. Ол қаладағы әкесі қағаздарын сатушы компанияға қосылды, бірақ толық уақытты жазуға арнады. Оның "Күзет аңшылығы" атты алғашқы романы он сегіз жасында жарық көрді. Ол қысқа әңгімелер мен пьесалар жазды, соңғысында өзі де өнер көрсетті және біртіндеп сахна мен радиода ән мәтіндерін, ревюлар мен эскиздерді жазуға және орындауға бет бұрды. Кейін ол британдық комедиядағы ең танымал тұлғалардың біріне айналды. Баркер шоу-бизнесте екінші дүниежүзілік соғыста, ол қарулы күштердің радио шоуының бөлігі болған кезде, ол жазуға көмектесті. Соғыстан кейін шоу жалғасты, армия, Корольдік әуе күштері және Корольдік флот шоулары арасында ауысып кетті. Әскери-теңіз флотының шоуы Баркер мен оның әйелі, актриса Перл Хакнимен "Сулы шипажай" деп аталды. Оның "Steady Barker" деген ұраны және "h" әрпімен басталатын сөздерді сөзбен сүрінуі тыңдаушыларға жақсы танымал болды. Шоу 1951-1953 жылдар аралығында үш серияда (21 серия) көрсетіліп, әр апта сайын, сәрсенбі күні сағат 21.00-де эфирге шығатын болды. Баркердің табысы соншалық болды, ол 1956 жылы өзінің автобиографиясын Steady Barker деп жазуға әкелді. Ол тоғыз фильмде ересек ретінде көрінді, оның ішінде 1937 жылы 45 минуттық қылмыс қысқаметражы "Лондонды алып жүр". Бұл сыйлық келесі 20 жылда көптеген фильмдерге, соның ішінде үш Сент-Триниан фильмдеріне және төрт классикалық британдық комедиялық фильмдер сериясына әкелді. Ол өзінің жеке өмірін әркімнің ісіне мұрын шапқан, немесе белгілі бір билік фигурасы ретінде, Carry On Constable (1960) жақсы мысал ретінде ойнаған. Ол алғашқы сериядағы "Керіңіздер" фильмдерінің біріншісі "Керіңіздер" сержанты (1958) және соңғысы "Керіңіздер" Эммануэль (1978) фильмдерінде пайда болған үш актердің бірі болды (басқалары Кеннет Уильямс және Кеннет Коннор). Баркердің басқа "Карри Онда" түсірілімі "Карри Онда шпиондық" (1964) болды. Сол жылы (1964) ол ITC фильмдеріндегі "Қооорықты адам" сериясында "Барлық жердегі мистер Лавгров" роліне түсті. Баркер өзінің "авторитарлық кіршікшіл" сипаттамасын шекке дейін жеткізді, мырза Лавгров тек тыңшы Джон Дрейктің көлік апатына ұшырағаннан кейін жартылай санасыз миында ғана өмір сүрді, Дрейктің апат орнына барған жедел жәрдем операторының біріне шабыттанды. Баркер сонымен қатар жазушы болды және бірнеше романдарды жариялады: 1930 жылдардың басында Кристофер Бентли және 1933 жылы өз атымен Day Gone By, сондай-ақ 1958 жылы Ходер & Стоутон баспасында жарық көрген Алтын Гиммик. П. Г. Водхаустың айтуынша, Баркердің "қазғы жазуға шынымен дарынды" болған.
Eric Barker was born in Thornton Heath, London, on 20 February 1912, the youngest of three children. He was brought up in Croydon, Surrey, and educated at Whitgift School. He joined his father's paper merchants' company in the city but left to concentrate full time on writing. His first novel The Watch Hunt was published when he was eighteen. He wrote short stories and plays, appearing in the latter himself and gradually turned to writing and performing lyrics, revues and sketches for stage and on radio. He later became one of the most familiar faces in British comedy in his day. Barker gained his renewed start in show business during the Second World War, when he was part of the armed forces radio show Merry Go Round, which he helped to write. After the war the show continued, alternating between Army, Royal Air Force and Royal Navy shows. The Navy show was named Waterlogged Spa, with Barker and his wife, actress Pearl Hackney. His "Steady Barker" catchphrase and verbal stumbling over words beginning with the letter "h" became well known to audiences. The show ran for three series (21 episodes) between 1951 and 1953, and was broadcast fortnightly on Wednesdays around 9.00 pm. Such was Barker's success that it led to him writing his autobiography Steady Barker in 1956. He had already appeared as an adult in nine films, including Carry On London, a 45 minute crime short in 1937. when in 1958 he received a BAFTA as "Most Promising Newcomer" for his role as a barrister's clerk in the film Brothers in Law (1957). The award led to more film work over the next 20 years, including three St Trinians films, and four in the classic Carry On British comedy film series. He found his niche in playing variations on the busybody sticking his nose in everyone's business, or as some authority figure, Carry On Constable (1960) being a good example. He was one of only three actors (the others being Kenneth Williams and Kenneth Connor) to appear in both the first of the original series of Carry On films, Carry On Sergeant (1958), and the last, Carry On Emmannuelle (1978). Barker's other Carry On appearance was in Carry On Spying (1964). In that same year (1964) he appeared in the ITC filmed series Danger Man, playing the titular character in "The Ubiquitous Mr. Lovegrove". Barker took his "authoritarian busybody" characterisation to the limit, with the twist that Mr. Lovegrove existed only in spy John Drake's semi unconscious mind after crashing his car on his way to the airport, inspired by one of the responding ambulance operators attending the scene of Drake's accident. Barker was also a writer and published a number of novels: Sea Breezes in the early 1930s under the pen name of Christopher Bentley and Day Gone By under his own name in 1933, as well as Golden Gimmick in 1958 published by Hodder & Stoughton. According to P. G. Wodehouse, Barker had "a real talent for humorous writing".
Жеке өмір
Баркер актриса Перл Хакниге (28 қазан 1916 18 қыркүйек 2009) үйленді, ол жиі жұмыс істеді, бірақ оның да жеке комедиялық мансабы болды. 1942 жылы олардың Петронелла Баркер деген қызы болды, ол 1964 және 1983 жылдар аралығында фильмдер мен теледидарда да көрінді. 1971 жылы Баркер британдық ITV телешоуының тақырыбы болды Бұл сіздің өміріңіз. Баркер Кенттегі Кентербериде қайтыс болды және бірнеше жыл өмір сүрген Фавершам маңындағы Сталисфилд Гриндегі Сент-Мария шіркеуінің бақшасында жерленді.
Barker married the actress Pearl Hackney (28 October 1916 – 18 September 2009) with whom he often worked, though she also had a comedy career of her own. They had a daughter, Petronella Barker, in 1942, who also appeared in films and television between 1964 and 1983. In 1971, Barker was the subject of the British ITV television show This Is Your Life. Barker died in Canterbury, Kent, and was buried in the churchyard of St. Mary's, Stalisfield Green, near Faversham, where he had lived for a number of years.