Кіріспе
Австралиялық композитор Энтони Питер Патерас (1979 жылы туған) - австралиялық композитор, пианист және электронды музыкант. Ол бірнеше жеке альбом шығарды және басқа да суретшілермен бірлесіп жұмыс істеді. Патерас Австралияда, Солтүстік Америкада және Еуропада өнер көрсетіп, жазбалар жазды. APRA Music Awards' Art Music Awards-да ол үш рет ұсынылды: 2011 жылы Clocked Out және Speak Percussion орындаған Refractions композициясы үшін; 2012 жылы Speak Percussion орындаған Flesh and Ghost үшін Instrumental; және 2015 жылы Synergy Percussion орындаған Beauty Will Be Amnesiac немесе Will not Be at All үшін Жылдың үздік орындаушысы.
Anthony Peter Pateras (born 1979) is an Australian born composer, pianist and electronic musician. He has released several solo albums and collaborated with other artists. Pateras has performed and recorded in Australia, North America and Europe. At the APRA Music Awards' Art Music Awards, he has been nominated three times: 2011 for Performance of the Year for his composition, Refractions, performed by Clocked Out and Speak Percussion; 2012 for Work of the Year – Instrumental for Flesh and Ghost performed by Speak Percussion; and 2015 for Performance of the Year for Beauty Will Be Amnesiac or Will not Be at All performed by Synergy Percussion.
Алғашқы жылдар
Энтони Питер Патерас 1979 жылы дүниеге келіп, Мельбурнда өскен. Ол фортепианода классикалық жаттығудан өтті. Олар 1998 жылдың мамырында "I'm with Stupid" атты ұзартылған пьесасын шығарды, ол Punters Club-та басталды, бірақ олар 2001 жылдың басында тарады. Грейм Лик, Нил Келли және Джон МакКаухимен композицияны зерттеді. 2007 жылы Монаш университетінде Томас Райнермен бірге PhD дәрежесін алды. Патерастың диссертациясы "Композиция, импровизация және электрониканың зерттеулік комбинациялары форма мен тембр арасындағы қарым-қатынас негізінде".
1999 жылдан 2008 жылға дейін
Студент кезінде Патерас Ла Мама, Карлтон сотының ғимараты, ЛаТроб студенттік театры және Белвоар көшесі театрында көптеген театрлық қойылымдарға дауыс берді. Ол Джон Ромерилдің "Карбони" атты пьесасының дыбыс композиторы болды. Ол 1999 жылы маусымда Карлтон сотында орындалды. Уильям 37 (қараша желтоқсан 2001) үшін Ла Мама, Патерас Джереми Коллингспен бірге үндік пейзажда жұмыс істеді, оны Кейт Герберт қарады Herald Sun, "[оның] кейбір орынды және қызықты сәттері бар, бірақ көбінесе тым қатты, үнемі кіріп-шығушы және нашар орналастырылған". 1999 жылдың желтоқсаны мен 2001 жылдың маусымы аралығында Мельбурн, Нью-Йорк және Копенгаген қалаларында "Deffunction Studies" атты бағдарламасын жазды. Ол 2001 жылдан бастап Articulating Space концерттік сериясын ұйымдастырды, ол 2008 жылы Мельбурн халықаралық зерттеу музыкасы биенналесіне айналды. Патерастың алғашқы шығармаларына Ваннеса Томлинсонға жазылған және 2001 жылы наурыз айында Мельбурн мұражайында премьерасы өткен соло перкуссиялық "Мутант театры" кіреді. Mutant Theatre 2004 жылдың қаңтар айында Джон Зорнның Tzadik Records арқылы жеке альбомы ретінде шығарылды. Ол AllMusic-тің қызметкерлері жазған бес жұлдыздың үш жарым жұлдызымен бағаланды. Патерас композиторлық жұмыс жасады, фортепианомен қамтамасыз етті, фортепиано мен вокалды дайындады, сессиялық музыканттарды басқарып, жұмысты бірлесіп жасады. Бұл шығарма 2004 жылы Халықаралық композиторлар рострумында ұсынылатын шығарма ретінде таңдалды, ал 2006 жылы Брет Диннің дирижерлігімен Лос-Анджелес филармониясы Уолт Дисней концерт залында орындады. Ол 2007 жылы Австралия камералық оркестрімен гастрольге шықты, The Sydney Morning Herald сыншысы Питер Маккалум: "Бұл тік, соққы және қара слайдтар сияқты қара сызықтар бар, олар жалаңаш кірпішке боялған". Ол екі топты біріктірді: Брисбендегі Clocked Out (Нозоми Омоте, Ванесса Томлинсон) және Мельбурннан Speak Percussion (Нат Грант, Питер Невилл, Маттиас Шак Арнот, Юджин Угетти). Австралиялық музыка орталығының (АМК) Стивен Ходжсон жұмыстың соңғы бөлігін қарады, Рефракциялар (2008), "соған қарағанда, текстурадан текстураға қарай жылжып, кез-келген уақытта қолданылатын аспаптық комбинацияға қызмет ету үшін таңдалған биіктік пен ырғақты материалдар". 2012 жылғы APRA музыкалық марапаттарында Патерас 2011 жылдың қыркүйегінде Speak Percussion орындаған "Flesh and Ghost" үшін аспаптық Жыл жұмысының өнер музыкасы сыйлығына ұсынылды. Қазылар алқасы "Flesh and Ghost" шығармасын "композитордың 12 музыканттың перкуссиялық ансамблін тамаша пайдаланып, бір дыбыс әлемі мен сүйкімді текстурасын жасағаны" деп сипаттады. Ол дыбыс спектрлері бар кеңістікті сезінеді". Патерас психологиялық триллер фильмге музыканы ұсынды, Адам денесінің қателері (2012), режиссеры Эрон Шиан және актерлік құрамда Майкл Эклунд, Каролин Херфурт, Томас Лемаркис және Рик Майалл. Саундтрек альбомы Editions Mego компаниясында жарық көрді. Сол жылы ол Ontetradecagon - джаз музыканты Майлс Дэвистің шығармаларын интерпретациялады. Патерас оны Эндрю Фордтың Ұлттық радиодағы Музыкалық шоу үшін студияда тікелей эфирде орындады. Бұл шығармада композитор концерттік залдың ортасына қойылған Revox B77 магнитофонында ойнаған, ал AAO мүшелері алты топқа бөлінген. Мерекелік шығарманың премьерасы "Карриотркс" театрында өтті. "Сидней Морнинг Геральдс" газетінде музыка сыншысы Дэвид Вэнс: "Диапазондық дыбыс көздері теріден металға, ағашқа және шыныға көшіп бара жатқандай, жеке-жеке немесе біріктірілген, осы өзгермелі дыбыстардың тәжірибесі де солай". 2015 жылғы APRA Music Awards-та ол Art Music Award: Performance of the Year номинациясына Synergy Percussion орындаған Beauty Will Be Amnesiac or Will not Be at All үшін ұсынылды.
2016 жылдан қазіргі уақытқа дейін
2016 жылы BBC Симфониялық оркестрі Брет Диннің жетекшілігімен Майда Вейл студиясында Патерастың "Имmediata" композициясын ұсынды. Сол жылы Торонто симфониялық оркестрі Рой Томсон залында оның Fragile Absolute-ін орындады, оны Дин де жүргізді. 2018 жылы Патэрас Штутгарттағы Akademie Schloss Solitude институтының мүшесі болды. Ол жерде ол SUNN O))) Life Metal альбомына "Troubled Air" әнін жазды. Патерастың концерттік жұмысы Pseudacusis 2019 жылы Musica Sanae жобасы арқылы дыбыс пен медицина арасындағы байланысты зерттеуге тапсырыс берді. Musica Sanae - бұл үш еуропалық шындықтың ынтымақтастығы: Неапольдің Phonurgia, In Situ Foundation, Sokołowsko (Польша) және NK Projekt, Берлин.
Ынтымақтастықтар
Патерас әртүрлі музыкалық өнерпаздармен бірлесіп жұмыс істеді. Ол North of North, tētēma, Thymolphthalein, PIVIXKI, Beta Erko және Pateras/Baxter/Brown топтарында жұмыс істеді. Ол: Эркки Велтхайм, Валерио Триколи (Astral Colonels ретінде) дуэтімен бірге жұмыс істеді, сонымен қатар Патерас eRikm, Стивен О'Малли, Энтони Бёрр және Робин Фокспен бірлесіп жұмыс істеді.
Робин Фокспен дуэт
Патерас Робин Фокспен 1990-шы жылдардың аяғында Ла Тробе университетінде кездесті, онда Фокс жазбаларды мұрағаттады. Олардың екінші бірлескен альбомы, Flux Compendium (наурыз 2006), Couture байқауында "екі электроникашы қатты шуды әлдеқайда сыпайы және қызықты дыбыс палитрасына қарай азайтты. Бұл екеуі кез келген дыбыстан: тыныстан, ерігеннен, ақшадан, күлгеннен, есіктен, тіпті электронды дыбыстардан да импровизациялық композициялар жасай алады". 2007 жылдың қаңтарында Fox-пен бірге шыққан үшінші альбомы End of Daze жарық көрді, ол Couture "күлкілі эксперименталды музыкаға толы, әрі қызықты, бірақ қиын тыңдау үшін жақсы реттелген. Үлгілер мен мүсіндер цифрлық жолмен өңделеді және жылдам орындалатын шығармалар шығарады.
Патерас/Бакстер/Браун
2002 жылы Дэвид Браун мен Шон Бакстер "Western Grey" атты өнер бірлестігінде өнер көрсетті. Олардың алғашқы альбомы "Атаксия" 2004 жылы маусымда жарық көрді. Cyclic Defrost сыншысы Боб Бейкер Фиш альбомда "трио әр түрлі техникаларды қолданады, бірақ қайта-қайта ұқсас минималды, дээрлік үнсіз жерге жетеді, бұл жеке дыбыстарға қосымша басымдық немесе резонанс береді" деп байқады. Ол былай деп түсіндірді: cquote Icyo twakoranye ni ukwihuza, біздің талқылауларымыз, топ құру, дәстүрлі акустикалық аспаптарды біріктіру кеңейтілген дыбыс әлемдерін зерттеу, саналы ұжымдық тыңдау динамикасы, бірізді композициялық спонтанность және еркін импровизацияға толық берілу. Питер Блэйми 2007 жылы RealTime журналында былай деп жазды: "Бұл музыканың ең қызығы - бұл кішкентай соққылық оқиғалардың әртүрлі жылдамдықпен қозғалатын ағындар мен дыбыс қабаттарына бірігуі, бұл қабаттардың әрқайсысында барлық 3 ойнатқыштың элементтері бар". Альбом туралы сұхбатта Бакстер: "Бұл үш өте таныс акустикалық аспап, әрқайсысы дәстүрлі түрде ерекше дыбыстық сәйкестіктермен, біз олардың дыбыстары өте таныс емес болып табылатын жолдармен жақындадық" деп мәлімдеді. Шон Бакстер 2020 жылдың 15 наурызында қайтыс болды.
cquote|What rapidly coalesced in our discussions was to form a group combining traditional acoustic instrumentation to explore expanded sound worlds with a conscientious collective listening dynamic, coherent compositional spontaneity and a total commitment to free improvisation. Peter Blamey wrote in RealTime in 2007, "what is most interesting about this music is the way small percussive events coalesce into streams and layers of sound moving at different speeds, each of these layers containing elements from all 3 players". In an interview about the album, Baxter stated, "these three very familiar acoustic instruments, each with traditionally unique sonic identities, have been approached by us in ways where their sounds become very unfamiliar." Sean Baxter died on 15 March 2020.
Пивиски
Патерас пианинода, клавиатурада және электроникада ойнайды. 2009 жылы Макс Кохан барабанда, Пивиски (PIVIXKI деп форматталған) атты Мельбурндық эксперименталды музыкалық дуэтті құрды. Олар сол жылдың тамызында дебюттік өз атымен аталатын альбомын шығарды. Дуэт Mike Patton (Faith No More) және Greg Werckman (ex DUH) құрған Ipecac Recordings компаниясына үлгілерді жіберді. Патерас Паттонмен кездесті, соңғысы Мельбурнға барған кезде олар бастапқыда Паттон / Пивиски ретінде бірге өнер көрсетуді шешті.
Басқа Басқа
2013 жылы Берлинде тұратын Патерас Наташа Андерсон, Сабина Мазелли және Эркки Велтхайммен "Кейбір басқа" атты аудиовизуалды жұмыста жұмыс жасады. Ол Ингмар Бергманның Persona (1966) фильміне жауап ретінде, ол төрт орындаушының "орындықтардың екі жағында, көрермендерден жартылай мөлдір экрандармен бөлінген: сонымен қатар орындықтардың артында және бір жағында экрандар бар" деп сипаттады. Олар 2014 жылдың соңында Geocidal атты алғашқы альбомын шығарды. Дэнни Бараз Janky Smooth-тан "бұл абстрактілі, концептуалды шедеврден басқа ештеңе емес" деп ойлады. Бұл жерде ілгек жоқ. Бұл радиода ойнатылмайды, мүмкін, ең коммерциялық емес, колледж радиостанцияларынан басқа". Топтың екінші альбомы Necroscape 2020 жылдың сәуірінде пайда болды, Pop Matters Джастин Велуччи: "[бұл] хиттердің жазбасы емес; оның орнына, ол Bizarro тарауларында жоғалған каталог ретінде ашылады [олар] кейбір қызықты дыбыстық шабыттарды шығарады және атмосфераны ұғады, әрине. Өкінішке қарай, мақтау осымен аяқталады". Smells Like Infinite Sadness тобының жазушысы: "Бұл өте қиын тыңдау, бірақ оның ерекше, керемет музыкалық компоненттерінің қоспасы кез-келген қимыл-қозғалысты тыңдаушы үшін қызықты болуы керек". tētēma жобасы 2017 жылы Хобарт қаласында өткен MONA FOMA фестивалінде тікелей эфирде өнер көрсетті. The Guardian газетінде жазған Шаун Прескотт "tētēma әнұрандарымен немесе символдық рок-гестивальдерімен емес, көңіл-күйімен, таңғаларлықтарымен және жұма және сенбі кештерін тыныш жертөледе, қоймада немесе галереяда өткізбейтін аудиториялар сирек сезінетін ескерткіштермен қызықтырады" деп бағалады. Граммофоннан Филип Кларк "оның құрастырылған және импровизацияланған шығармалары арасында ерекше дыбыстық айырмашылық жоқ" деп жазады. Музыкалық сыншы Питер Маргасак: "Импровизация музыканың көп бөлігінде үлкен рөл атқарады, бірақ ол әрқашан қатаң композициялық мақтаныш аясында орналасады". Патрикс Кларк The Quietus газетіне берген сұхбатында өзінің ұстанымын былайша түсіндірді: