Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Herbert Joseph Davenport (1861 ж. 10 тамыз - 1931 ж. 15 маусым) - американдық экономист және австриялық мектептің сыншысы, педагог және автор.
American economist (1861–1931)
Herbert Joseph Davenport (August 10, 1861 – June 15, 1931) was an American economist and critic of the Austrian School, educator and author.
Өмірбаян
Вилмингтон қаласында туған Давенпорт танымал адвокат және Демократиялық партияның жетекшісі Чарльз Н. Давенпорттың ұлы болды. Ол Чикаго университетінде бір жыл бойы Торштейн Вебленнің үйретуімен оқыды, олармен өмір бойы достық қарым-қатынас орнатты. Оның зерттеулері, өз заманының көптеген басқа революциялық саяси экономистері сияқты, социализмдегі кемшіліктерді табуға деген құштарлықпен қозғалған. 1898 жылы Чикагода бітірген соң, Давенпорт Чикагоға оқытушы ретінде оралғанға дейін орта мектеп директоры болды. Ол өзінің ресми мансабын 1902 жылы Чикаго университетінде ассистент профессор ретінде бастады. Ол өзінің 41 жыл бойы Гарвард заң мектебінде, Лейпциг университетінде, Париждегі Ecole Libre des Sciences Politiques, Оңтүстік Дакота университеті мен Чикаго университетінде оқыған. Ол Миссури университетіне ауысып, 1908 жылы кафедра меңгерушісі және Бизнес колледжінің бірінші деканы болды. 1916 жылы Корнелл университетіне ауысып, оқу ісін аяқтады. Ол сондай-ақ бизнесте байлық жинап, көбінесе жерді сатумен айналысты. Герберт Дж. Давенпорт қоғамы - Миссури университетінің бизнес колледжінің түлектері ұйымы.
Born in Wilmington, Vermont, Davenport was the son of Charles N. Davenport, a prominent attorney and Democratic Party leader. He studied at the University of Chicago for a year or so under Thorstein Veblen, with whom he formed a lifelong friendship. His studies were apparently motivated, like many other revolutionary political economists of his time, by a desire to find the flaws in socialism. Following his degree at Chicago on 1898, Davenport became a high school principal before returning to Chicago as a faculty member. He began his formal career as assistant professor at the University of Chicago in 1902. During his previous 41 years, he had attended Harvard Law School, the University of Leipzig, Ecole Libre des Sciences Politiques in Paris, the University of South Dakota, and the University of Chicago. He moved to the University of Missouri to become department head and first dean of the College of Business in 1908. In 1916, he transferred to Cornell, where he finished his academic career. He also made and lost a fortune in business, largely in land speculation. The Herbert J. Davenport Society is the University of Missouri College of Business's alumni organization.
Жалпы
Торштейн Вебленнің құрметіне ие болған Давенпорт академиялық экономика әлемінде ерекше орын алды, Вебленнің әсерінен институционалистік тәсілден аулақ болып, Австрия мен Лозанна экономистерінің түсініктерін енгізді. Davenport үшін кәсіпкер нарықтық қызметтің басты бөлігі болды. Ол Австрияның мүмкіндікті шығын тұжырымдамасын қабылдады (Фридрих фон Визердің еңбегінде кездеседі), бірақ маржиналды пайдалылық туралы неоклассикалық тұжырымдаманы қабылдамады. Ол Альфред Маршалдың қажырлы сыншысы болды, оның соңғы кітабы "Альфред Маршалдың экономикасы" (1935) сын болды. Бұл кітапта ол Маршаллды классикалық экономист ретінде сынға алды, ол нақты шығындар ілімін және әртүрлі шығындардың біртектілігін қабылдады. Дэвенпорт Франк А. Феттермен бірге, Феттер айтқандай, экономиканың ерекше, бірақ кішкентай мектебін құраған: американдық психологиялық мектеп. Давенпорттың оқушысы және құрметті адамы Франк Найт Давенпорттың көптеген идеяларын Чикаго мектебінің неоклассикалық дәстүріне енгізе алмады.
An admirer of Thorstein Veblen, Davenport carved a unique niche in the world of academic economics, avoiding the Institutionalist approach inspired by Veblen, and incorporating insights from the Austrian and Lausanne economists. For Davenport, the entrepreneur was central to market activity. He accepted the Austrian concept of opportunity cost (found in the work of Friedrich von Wieser) but rejected the neoclassical conception of marginal utility. He was a relentless critic of Alfred Marshall, his last book being a critique of The Economics of Alfred Marshall (1935). In that book, he criticized Marshall as a classical economist who subscribed to the real cost doctrine and his assumption of homogeneity of different costs. Davenport, along with Frank A. Fetter, comprised, as Fetter put it, a distinct, if small, school of economics: the American Psychological School. Frank Knight, a student and admirer of Davenport's, did not succeed in imprinting many of Davenport's ideas onto the Chicago School neoclassical tradition.
Ғылыми еңбектер
Давенпорт көптеген мақалалар жазды, олар Journal of Political Economy, Quarterly Journal of Economics және American Economic Review сияқты беделді экономикалық журналдарда жарияланды. Сондай-ақ, бірнеше маңызды кітап жазды. Оның Оңтүстік Дакотада бакалавриатта оқып жүрген кезінде жазған алғашқы мақаласы "Қорбандық формуласы" (1894) болды, ол субъективті мүмкіндік құны туралы түсінікті зерттеді. Артқа қарап қарағанда, оның "Экономикалық теорияның тұжырымдары" 1908 жылғы "Баға мен үлестіру" (1908) еңбегінің алдын ала нұсқасы болды. Соңғысы классикалық және ерте неоклассикалық ойдың негізгі экономикалық ілімдерін толыққанды сын тұрғыдан қарастырған. Оның ішінде шекті пайдалылық, қазіргі австриялық капитал мен шығындар теориясы, Франк Феттердің нарықтық мүдде теориясы сынға алынды. Ол жаңадан пайда болған неоклассикалық экономиканы сынға алуды ұнатса да, оның сын-пікірлерінің көбі классикалық экономиканың қалдықтарына, мысалы нақты шығын туралы ілімге және өндіріс факторларының үшжақты бөлінуіне бағытталған, бұл кейбір классикалық экономистерді жер құнына салық салуды жақтауға итермеледі. Бір биограф және студент оны реформатор ретінде көрсеткенмен (Гоман), басқасы шынайы реформаторлық идеялардың жоқтығына және тіпті сынға не дұрыс және оған қалай жету керектігі туралы нақты мәлімдемелермен жауап беру қажеттілігін сезінеді (Фрэнк Найт). Оның үнемі сынға алуы, оның еңбектерін, жалпы алғанда, экономикалық ойдың тарихшылары елемеуінің басты себебі болуы мүмкін. Бұл кітаптағы басқа экономикалық идеяларының кең ауқымды сілтемелері мен қарастырылуы оның кейінгі "Экономика бизнесі" (1914) кітабында алынып тасталды. Бұл кітап кәсіпкердің көзқарасы бойынша бағаның тығыз теориясы болды ("әлеуметтік" көзқарасқа қарама-қайшы). Ол кітапта экономикалық өзара әрекеттесудің бейнесін жасады, онда барлық құбылыстар кәсіпкерлердің көзі мен санасы арқылы түсіндірілді. Бұл теория банктік қызметте еркін кәсіпкерлік дәуіріне арналған несие және ақша теориясымен ("капиталдың несиелік қор теориясы") толықтырылды.
Davenport wrote numerous articles which were published in such prestigious economic journals as the Journal of Political Economy, the Quarterly Journal of Economics and the American Economic Review. He also wrote several major books. His first article, written while an undergraduate in South Dakota, was "The Formula of Sacrifice" (1894), an exploration of the concept of subjective opportunity cost. Viewed in retrospect, his "Outlines of Economic Theory" was a preliminary version of his 1908 Value and Distribution (1908). The latter was a full fledged critical examination of the major economic doctrines of classical and early neoclassical thought. Among other things, it contained critiques of marginal utility, of the contemporary Austrian theories of capital and cost, and of Frank Fetter's theory of market interest. While he had a penchant for criticizing the emerging neoclassical economics, most of his criticism was leveled at vestiges of classical economics, such as the doctrine of real cost and the tripartite division of factors of production, which had led some classical economists to advocate a tax on land value. Although one biographer and student saw him as a reformer (Homan), another lamented the absence of real reformist ideas and even of the awareness of the need to follow criticism with clear statements about what was right and how it could be achieved (Frank Knight). His relentless criticism is probably the main reason that his works have, in general, been neglected by historians of economic thought. The extensive citations and treatment of economic others ideas in this book were omitted in his later book The Economics of Enterprise (1914). This book was a tightly knit theory of price from the entrepreneur point of view (to be contrasted with the "social" point of view). In that book, he worked out an image of economic interaction in which all phenomena was interpreted through the eyes and minds of entrepreneurs. This theory was complemented by a theory of credit and money for the era of free enterprise in banking ("loan fund theory of capital").
Қабылдау
Мұғалім ретінде ол суретші болды. "Ол ешқашан консервативті түрде дәріс берген емес. Ол оқушыларын бір-біріне қарсы қойды. Ол оларды қияметте шешуші тұжырыммен және лайықты мысалмен, әзіл-оспақпен, бейтараптар мен дайын еместерге қарсы әзіл-оспақпен сынады". Мүмкін, Давенпорттың тұлғасын ең жақсы бейнелейтін нәрсе - оның көп жылдар бойы жинаған ақшасын Оңтүстік Дакотадағы достарына төлеуге жұмсағаны. Олар 1890 жылдардың басында оның көмегімен жылжымайтын мүліктерге инвестиция жасаған.
As a teacher, he was an artist. "He never lectured in any conservative way. He pitted his students against one another. He subjected them to grilling cross examination capped by the decisive point and apt illustration, punctuated by satirical amusement toward the inept and the unprepared." Perhaps the best reflection on Davenport as a person comes from the fact that for many years, he used his savings to pay friends in South Dakota who had made real estate investments through him in the early 1890s.