Кіріспе

Маргарет Уэйд Лабардж (1916-2009) - орта ғасырлардағы әйелдердің рөлін зерттеген канадалық тарихшы. Ол Карлтон университетінде тарих кафедрасының доценті болды. Лабардж Гарвард және Оксфорд университеттеріне оқуға түсіп, Карлтонға ауысудан бұрын Оттава университетінде сабақ берді. 1982 жылы Канада орденінің мүшесі атанды. 1988 жылы ол Канада Корольдік қоғамының мүшесі болды. Ол тарих туралы тоғыз кітаптың авторы.

Жас шағы мен отбасы

Маргарет Уэйд 1916 жылы 18 шілдеде Нью-Йоркте дүниеге келді және Үсті Шығыс жағында өсті. Оның әкесі Альфред Б. Уэйд брокерлік фирманың серіктесі болды, ал оның анасы Сесилия Хелен Майн Уэйд - "Сакред-Харт" мектебінің түлегі. Оның ата-анасы одан үш ағасынан кем емес күткен: Монро Принстон университетінде актер және драма мұғалімі болды; Хью Рочестер университетінде Канадалық зерттеулер бөлімінің меңгерушісі және француз Канадасының экономикасының тарихы француз канадалықтарының жазушысы болды; Филип Франциядан құрмет медаліне ие болған Екінші дүниежүзілік соғыс сарбазы болды. Отбасы Нью-Йорктен Коннектикут штатындағы Нью-Канаанға көшіп барды, өйткені дәрігер он жасар Уэйдтің көру проблемаларына көмектесу үшін ауылға тұруды ұсынды. Оған бір жыл бойы кітап оқымауға тыйым салынды, бірақ ол түнде кітаптарды ағашқа көтеріліп, төсенішінің астына тығып алды. Кейін ол Гринвичтегі (Коннектикут штаты) "Сакред-Харт" интернат-мектепінде оқыды.

Білім

Ол Рэдклифф колледжінде оқыды, содан кейін Оксфорд университетінің Сент-Анн колледжінде аспирантураға түсті. Ол ағылшын әдебиетін басты назарға алды, бірақ ортағасырлық тарихқа тоқталды; оның жетекшісі Фредерик Морис Повик болды. Ол өзінің диссертациясын Лестердің 6-шы графы Саймон де Монфор туралы жазды.

Кәсібі және жеке өмірі

Ол Оксфордта кездескен канадалық Реймонд Лабарджге үйленді, ол сол кезде заңгерлік мамандықты оқыды. Олар Канадаға көшіп барды, ал ол өзінің соңғы жылдарының көп бөлігін Оттавада өткізді, онда ерлі-зайыптылардың екі қызы мен екі ұлы болды. Ол патриот канадалық болып, АҚШ азаматтығынан бас тартты. Ол тарих туралы тоғыз кітап жазды, көбінесе ортағасырлық әйелдердің өміріне назар аударды. Күйеуі Ұлттық кіріс министрлігінде кеден және акциз министрінің орынбасары болып тағайындалды; ол 55 жасында қайтыс болды. Ол Оттава университеттерінде оқыды және оқыды, сонымен қатар ерікті жұмысын кеңейтті; 1982 жылы Канада орденінің иегері атанды, оның тарихи жазулары мен медбикелер мен қарт адамдармен ерікті жұмысы туралы айтылды. 1993 жылы Канаданың ортағасырлық зерттеушілер қоғамының бірінші президенті болды. Ол өзінің түрлі кітаптарымен танымал: ХІІІ ғасырдағы барондық үй шаруашылығы - күйеуінің соғыста болған уақытын егжей-тегжейлі баяндаған Симон де Монфорттың әйелі Элеонора туралы; және Орта ғасырлық саяхатшылар: байлар мен тыныштанбайды - Англияның Эдуард I қызы Мэри туралы. Оның ең маңызды монографиясы 1986 жылы жарық көрген "Трампеттің кішкентай дыбысы: ортағасырлық өмірдегі әйелдер" болды. Бұл ортағасырлық әйелдерді зерттеуге арналған алғашқы монография болды және ол халық арасында да, университет сыныптарында да үлкен әсер етті. Ол 2009 жылдың 31 тамызында қайтыс болды.