Маргарет Сент-Клер: Американдық фантаст жазушының өмірі мен шығармашылығы
Margaret St. Clair
Маргарет Сент-Клэр (1911-1995) – американдық фантастика жазушысы, сондай-ақ Идрис Сибрайт және Уилтон Хаззард аттарымен жазған. Биографиясы, өмірі мен шығармалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық фантастика және ғылыми-фантастика жазушысы (1911–1995)
ЖОҚ
American speculative fiction writer (1911–1995)
NOTOC
Маргарет Сент-Клэр (17 ақпан 1911 – 22 қараша 1995) – американдық фантастика және ғылыми-фантастика жазушысы, сонымен қатар Идрис Сибрайт және Уилтон Хазард аттарымен жазған.
Margaret St. Clair (17 February 1911 – 22 November 1995) was an American fantasy and science fiction writer, who also wrote under the pseudonyms Idris Seabright and Wilton Hazzard.
Өмірбаян
Сент-Клэр Канзас штатының Хатчинсон қаласында Ева Маргарет Нили болып дүниеге келді. Оның әкесі, АҚШ өкілі Джордж А. Нили, Маргарет жеті жаста болғанда қайтыс болды, бірақ анасына жеткілікті мүлік қалдырды. Бауырлары болмаған Маргарет балалық шағын «біршама жалғыз және кітап оқуға құштар» деп есіне алады. Он жеті жасында анасымен Калифорнияға көшіп келді. 1932 жылы Берклидегі Калифорния университетін бітіргеннен кейін, жазушы Эрик Сент-Клэрге тұрмысқа шықты. 1934 жылы грек классикасы бойынша магистр дәрежесін алды. Сент-Клэрлер қазіргі Эль-Собранте, Калифорнияда панорамалық көрінісі бар төбедегі үйde тұрды. Маргарет бақша шаруашылығымен айналысты, сонымен қатар такса тұқымды итті өсіріп сатты. Сирек кездесетін автобиографиялық жазбаларында Сент-Клэр жеке өмірі туралы көп мәлімет бермеді, бірақ оны білгендермен болған сұхбаттар оның күйеуімен бірге көп саяхаттағанын (оның ішінде нудисттік колонияларға бірнеше рет барғанын) көрсетті, олар өздерінің қалауымен баласыз болды және 1966 жылы Реймонд Бакланд оларды Виккаға қабылдап, Фронига және Вейланд деген аттар берді. Сент-Клэрлер ақырында Эль-Собрантеден Пойнт-Арена маңындағы жағалаудағы үйге көшіп келді, онда «әр терезеден мұхит көрінетін» еді. Оның үш әңгімесі теледидарға бейімделді. «Миссис Хоук» 1961 жылғы «Триллері» сериалында «Таңғажайып Миссис Хоук» деп түсірілді, басты рөлді Джо Ван Флит ойнады. «Жер сілкінісін болжаған бала» (1950) және «Бренда» (1954) 1971 жылғы Род Серлингтің «Түнгі галереясы» сериалының бөлімдері ретінде түсірілді. Сент-Клэр детектив жанрында аз ғана әңгімелер жазды, бірақ олардың бірі, «Перфекционист» (1946) кеңінен қайта басылып, аударылды және Реджинальд Денхам мен Конрад Саттон Смиттың «Ащылықтың бір тамшысы» пьесасының негізі болды. Сент-Клэрдің сиқырмен айналысуы Реймонд Бакландпен достығына әкелді, ол Сент-Клэрлерді «өте керемет, жылы және мейірімді адамдар» деп еске алды. Сент-Клэрдің соңғы үш романы шартты трилогияны құрайды, олардың барлығы Солтүстік Калифорнияның жағалауында болашақ уақытта және Викка элементтерін қамтиды. «Альтаир дельфиндері» (1967) романында дельфиндер мен үш адамзат серігі жер сілкінісі мен полюстік мұздың еруін тудырып, адамзатқа қарсы соғыс жасайды. «Көлбеу адамдар» (1969) романында Берклидегі жас ер адам ұрланған қатынының құтқару үшін құпия жер асты әлеміне түседі. «Нойо бишілері» (1973) Помо халықтарының аңыздарына сүйене отырып, Калифорнияда обадан құр алаң болған жас ер адам 101 тас жолымен «Грааль іздеуіне» шығады. Осы соңғы екі романның баяндаушысының ізденісі трансценденттік рухани жарыққа жетеді.
St. Clair was born as Eva Margaret Neeley in Hutchinson, Kansas. Her father, US Representative George A. Neeley, died when Margaret was seven, but left her mother well provided for. With no siblings, Margaret recalled her childhood as "rather a lonely and bookish one." When she was seventeen, she and her mother moved to California. In 1932, after graduating from the University of California, Berkeley, she married writer Eric St. Clair. In 1934 she earned a Master of Arts in Greek Classics. The St. Clairs lived in a hilltop house with a panoramic view in what is now El Sobrante, California, where Margaret gardened; she also bred and sold dachshund puppies. In her rare autobiographical writings, St. Clair revealed few details of her personal life, but interviews with some who knew her indicate that she and her husband were well traveled (including some visits to nudist colonies), were childless by choice, and in 1966 were initiated into Wicca by Raymond Buckland, taking the Craft names Froniga and Weyland. The St. Clairs eventually moved from El Sobrante to a house on the coast near Point Arena, "where every window had an ocean view." Three of her short stories were adapted for television. "Mrs. Hawk" was filmed as "The Remarkable Mrs. Hawk" for the 1961 season of Thriller, with Jo Van Fleet in the title role. "The Boy Who Predicted Earthquakes" (1950) and "Brenda" (1954) were filmed as segments of the 1971 season of Rod Serling's Night Gallery. St. Clair wrote only a handful of stories in the mystery genre, but one of them, The Perfectionist (1946), was widely reprinted and translated, and served as the basis for the play A Dash of Bitters by Reginald Denham and Conrad Sutton Smith. St. Clair's research into witchcraft led to her friendship with Raymond Buckland, who recalled the St. Clairs as "absolutely wonderful people, very warm and loving." St. Clair's last three novels comprise a loose trilogy, all having in common a near future setting along the coast of Northern California, and elements of Wicca. In The Dolphins of Altair (1967), dolphins and three human compatriots stage a war on mankind by creating earthquakes and polar melting. In The Shadow People (1969), a young male narrator in Berkeley descends into a mysterious underworld to rescue his abducted girlfriend. The Dancers of Noyo (1973) draws on Pomo lore as a young male narrator in a California largely depopulated by plague goes on a "Grail Journey" along Highway 101. In these last two novels, the narrator's quest climaxes in an experience of transcendent enlightenment.
Мұра
Өзінің мансабының бастапқы кезеңдерінен бастап, Сент-Клэр ерлер басымдылығында жазатын әйел ретіндегі рөлінің мәнін жақсы түсінген. 1947 жылы «Writer’s Digest» журналында ғылыми-фантастикалық әңгімелерді сату туралы жазған мақаласы былай басталады: «Неліктен ғылыми фантастика жазу қызықты? Көрінерінде, әсіресе әйел үшін бұл тартымды көрінбейді». 1954 жылы Окленд қаласында өткен Дүниежүзілік ғылыми-фантастикалық конвентте, «Oakland Tribune» газеті Сент-Клэрді жергілікті автор ретінде таныстырып, одан «болашақ мәзірін» ұсынуын сұрады. 1963 жылы жарық көрген «Лабристің белгісі» атты кітабының артқы мұқабасында ірі әріптермен «Әйелдер ғылыми фантастика жазады!» деп жазылған, содан кейін: «Әйелдер ерлерге қарағанда алғашқы қадамдарға жақын. Олар айдың тартылысын, жердің толқындарын сезінеді. Олар адамзаттың көне және құпия өткені туралы жасырын естелікке ие, ол романға ерекше түс пен хош иіс бере алады. Міне, осындай әйел – Маргарет Сент-Клэр». Сент-Клэрдің ғылыми фантастика жазудағы пионерлік рөлін Эрик Лейф Дэвин «Ғажаптардағы серіктестер: әйелдер және ғылыми фантастиканың тууы, 1926-1965» атты кітабында атап көрсеткен. Маргарет Сент-Клэрдің құжаттары Калифорния университетінің Риверсайд қаласындағы архивінде сақталады. Рэмси Кэмпбелл Сент-Клэрдің туындыларын «таң қалдыратын түпнұсқалық» деп сипаттаған және олардың «әлі толыққанды бағаланбағанын» айтады.
From the outset of her career, St. Clair was aware of her role as a woman writing in a male dominated field. An article she wrote for Writer's Digest in 1947, about selling stories to the science fiction market, begins: "Why is science fiction fun to write? At first blush, it doesn't seem attractive, particularly for a woman." When the World Science Fiction Convention was held in Oakland in 1954, the Oakland Tribune highlighted St. Clair as a local author by asking her to provide a "menu of the future." The back cover of her 1963 paperback novel Sign of the Labrys declared in large capital letters, "Women Are Writing Science Fiction!" and continued: "Women are closer to the primitive than men. They are conscious of the moon pulls, the earth tides. They possess a buried memory of humankind's obscure and ancient past which can emerge to uniquely color and flavor a novel. Such a woman is Margaret St. Clair ." St. Clair's pioneering role as a woman writing science fiction was noted by Eric Leif Davin in his book Partners in Wonder: Women and the Birth of Science Fiction, 1926 1965. The Margaret St. Clair Papers are archived at the University of California, Riverside. Ramsey Campbell has described St. Clair's work as "startlingly original" and argues it has "yet to be fully appreciated".