Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрама Штаттар Оукленд каннабис сатып алушылар кооперативінің 532 U. S. 483 (2001) ісінде АҚШ Жоғарғы Соты 1970 жылғы федералдық бақылаудағы заттар туралы заңға сәйкес жасалған қылмыстарға жалпы заңның медициналық қажеттілігін қорғауды қабылдамады, бұл Калифорния сияқты марихуананың медициналық қолданысын танитын штаттардың заңдарына сәйкес олардың құқықтық мәртебесіне қарамастан. Оукленд марихуана сатып алушылар кооперативінің өкілі - Джеральд Уэлмен.
In United States v. Oakland Cannabis Buyers' Cooperative, 532 U. S. 483 (2001), the United States Supreme Court rejected the common law medical necessity defense to crimes enacted under the federal Controlled Substances Act of 1970, regardless of their legal status under the laws of states such as California that recognize a medical use for marijuana. Oakland Cannabis Buyers' Cooperative was represented by Gerald Uelmen.
Өмірбаян
Бұл жағдай 215 - ші заң жобасы қабылданбағанда туындамас еді. Калифорнияның "Компаниялық пайдалану туралы" заңына сәйкес, науқас немесе оның басты күтушісі дәрігердің кеңесі бойынша марихуана өсіруге немесе ұстауға құқылы. Заңның күшін арттырып, кейбір топтар марихуананы заңға сәйкес емделушілерге жеткізуді ұйымдастырды. Оукленд марихуана сатып алушылар кооперативі осындай топтардың бірі. 1998 жылдың қаңтар айында АҚШ үкіметі OCBC-ге сотқа жүгінді, ол федералды заңға қайшы марихуана өсіруді және таратуды тоқтату үшін. Үкімет өзінің дәлелін бақылаудағы заттар туралы заңның ережелеріне негіздеді, ол бақылаудағы заттарды (марихуананы қоса алғанда) тарату немесе өндіру ниетімен таратуды, өндіруді және иеленуді тыйым салды. Сот ісі Калифорнияның Солтүстік округінің АҚШ округінің сотында басталды және округ судьясы Чарльз Р. Брейердің алдында болды. Ол үкімет бұл мәселені негізінен қарастыратынын айтып, бұл шешімді шығарды. Алайда OCBC марихуананы пациенттерге таратуды тоқтату оған зиян тигізеді деп есептеді және солай судья Брейердің бұйрығын бұзды. Үкімет OCBC-ге қарсы сотқа қарамау туралы іс қозғады. OCBC бұл үлестірулер медициналық тұрғыдан қажет деп дәлелдеді. Сотшы Брейер OCBC-ді заңға қарсы әрекет жасады деп тапты, OCBC-нің медициналық марихуананы таратуды рұқсат ету туралы өтінішін қабылдамады және АҚШ Маршаллдарына OCBC-нің үй-жайларын басып алуға рұқсат берді. Кейін OCBC марихуана таратуды тоқтатуға келісті. Сонымен қатар, ол судья Брейердің шешіміне 9-шы округтік сотқа шағым жасады. Тоғызыншы округ соты бұрылып, медициналық қажеттілік туралы шешімді бақылауға алынған заттар туралы заң бойынша айыптауларға заңды түрде қарсылық білдіреді деп тапты. Осыған байланысты, аудандық сот марихуананы таратуды толықтай тыйым салуға қарағанда, қолданылу аясы шектеулі тыйым салуды шығарған болар еді. Тоғызыншы округ округінің соты аудандық сотқа OCBC медициналық қажеттілік ретінде марихуананы таратуға болатын критерийлерді қарастыруды тапсырды. Содан кейін үкімет АҚШ Жоғарғы сотына бұл істі қайта қарауды өтінді, ал сот бұл өтінішті мақұлдады. Сотқа істі ұсынған кезде судья Стивен Брейер істі шешуден бас тартты, өйткені оның ағасы Чарльз бұл істің аудандық судьясы болды.
This case would not have arisen without the passage of Proposition 215. California's Compassionate Use Act, allowed a patient or his primary caregiver to cultivate or possess marijuana on the advice of a physician. Bolstered by the enactment, certain groups organized to supply marijuana patients in a manner consistent with the Act. The Oakland Cannabis Buyers' Cooperative is one such group. In January 1998, the U. S. Government sued the OCBC to stop the cultivation and distribution of marijuana in violation of federal law. The Government based its argument on the provisions of the Controlled Substances Act, which forbade the distribution, manufacture, and possession with intent to distribute or manufacture a controlled substance (including marijuana). The lawsuit began in the U. S. District Court for the Northern District of California, and came before District Judge Charles R. Breyer. He concluded that the government would likely prevail on the merits and issued the injunction. The OCBC believed, however, that ceasing the distribution of marijuana to patients would be harmful to it and so violated Judge Breyer's injunction. The Government brought contempt proceedings against the OCBC. The OCBC argued that the distributions were medically necessary. Judge Breyer found OCBC in contempt, denied OCBC's request to authorize medically necessary distributions of marijuana, and authorized the U. S. Marshals to seize OCBC's premises. Then, the OCBC agreed to stop distributing marijuana. It also appealed Judge Breyer's decision to the Ninth Circuit. The Ninth Circuit reversed and held that medical necessity was a legally cognizable defense to charges under the Controlled Substances Act. Accordingly, the district court could have fashioned an injunction that was more limited in scope than a total ban on distributing marijuana. The Ninth Circuit ordered the district court to consider the criteria by which OCBC could distribute marijuana under the rubric of medical necessity. The government then asked the U. S. Supreme Court to review the case, and the Court granted certiorari. When the case came before the Court, Justice Stephen Breyer recused himself from deciding the case because his brother Charles had been the district judge in the case.
Шешім
Сот төрешісі Томас көпшілікке жазды. OCBC бақылаудағы заттар туралы заңда марихуананы тарату мен өндіруге тыйым салуға медициналық қажеттілікпен байланысты ерекшелік болуы мүмкін деп мәлімдеді. Сот бұған қайшы қорытындыға келді. 1812 жылы Сот АҚШ Хадсон мен Гудвинге қарсы сотта федералды заңда жалпы құқық қылмыстары жоқ деп шешті. Заң бойынша, федералды қылмыстарды федералды соттар емес, Конгресс анықтауы керек. Бақыланатын заттар туралы заң медициналық қажеттілік ерекшелігін мойындамады. Осылайша, "марихуананы медициналық қажеттілік үшін қолдану Заңның талаптарына қайшы келеді". Бақыланатын заттар туралы заң қабылдағанда, Конгресс марихуананың "қазіргі уақытта медициналық мақсатта қолданылмайтынын" бағалады. Заң шығарушы жасаған құндық шешімді қайтарып алу Соттың құзыретінде емес. Осылайша, Тоғызыншы округтің бақылаудағы заттар туралы заңда медициналық қажеттілік қорғанысы бар деп айтуы қате болды. Сонымен қатар, Тоғызыншы округтің аудандық сотқа бұйыруы да қате болды. Ол кейбір адамдарға созылмалы аурулардың симптомдарын жеңілдету үшін марихуана қажет екендігін ескеретін шектеулі тыйым салуды жасады.
Justice Thomas wrote for the majority. The OCBC contended that the Controlled Substances Act was susceptible of a medical necessity exception to the ban on distribution and manufacture of marijuana. The Court concluded otherwise. In 1812, the Court had held in United States v. Hudson and Goodwin that there were no common law crimes in federal law. The law thus required Congress, rather than the federal courts, to define federal crimes. The Controlled Substances Act did not recognize a medical necessity exception. Thus, "a medical necessity exception for marijuana is at odds with the terms of the Controlled Substances Act." When it passed the Controlled Substances Act, Congress made a value judgment that marijuana had "no currently accepted medical use." It was not the province of the Court to usurp the value judgment made by the legislature. Thus, it was wrong for the Ninth Circuit to hold that the Controlled Substances Act contained a medical necessity defense. It was also wrong for the Ninth Circuit to order the district court to fashion a more limited injunction that would take into account the fact that marijuana was necessary for certain people to obtain relief from symptoms of chronic illnesses.
Кейінгі тарихы
Сот федералды заңның тағы бір маңызды мәселесін шешпегенін атап өтті: федералды заң марихуананы тек жергілікті тұрғындарда өсіруге және таратуға рұқсат беретін Калифорния заңын жоққа шығара ала ма. Ол Тоғызыншы округтің бірінші сатыдағы осы дәлелді қарауын бұйырды, ал Тоғызыншы округ соты аудандық соттың осыны істеуін сұрады. Аудандық соттың қосымша іс жүргізуінен кейін OCBC қайтадан Тоғызыншы округке шағымданды. Тоғызыншы округ өз шешімін 2005 жылдың маусым айында шығарылған Гонзалес пен Райх туралы Жоғарғы Соттың шешіміне дейін тоқтатты. Тоғызыншы округ істі аудандық сотқа қайта жіберді, ол талапты қабылдамады, ал OCBC қайтадан Тоғызыншы округке шағым жасады. Тоғызыншы округ соты бұл іс бойынша іс жүргізуді тоқтатты. Бұл шешім 2006 жылдың 16 қазанында күшін жойды.
The Court expressly noted that it did not decide another important issue of federal law: whether federal law could override a California law that allowed the purely local cultivation and distribution of marijuana. It ordered the Ninth Circuit to address that argument in the first instance, and the Ninth Circuit in turn asked the district court to do so. After further proceedings in the district court, the OCBC appealed to the Ninth Circuit again. The Ninth Circuit stayed its decision pending the Supreme Court's decision in Gonzales v. Raich, which was issued in June 2005. The Ninth Circuit remanded the case to the district court, which rejected the claim, and OCBC appealed again to the Ninth Circuit. The Ninth Circuit stayed the proceedings in this case. The stay expired October 16, 2006.
Салдары
Осы жағдайдағы шешімнен және АҚШ Конгресінің мемлекеттік медициналық марихуана бағдарламаларына рұқсат беретін Рохрабахер-Фарр түзетуін қабылдауынан бастап OCBC Калифорниядағы медициналық марихуана ID карталарын таратудың ең ірі дистрибьюторына айналды. Қазіргі уақытта штатта 100 000-нан астам науқас OCBC ID бағдарламасының тіркелген мүшелері болып табылады.
Since the decision in this case and the US Congress's passage of the Rohrabacher–Farr amendment, allowing state medical cannabis programs, the OCBC has gone on to become the largest distributor of medical marijuana ID cards in California. Currently, over 100,000 patients throughout the state are registered members of the OCBC's ID program.