Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Дарра Келли (12 сәуір 1814 - 9 қаңтар 1890) - Филадельфиядан шыққан американдық саясаткер. Ол 1861 жылдан 1890 жылға дейін Пенсильванияның 4-ші конгресс округінің АҚШ-тың өкілдер палатасының республикалық мүшесі болды. Ол аболиционист, Авраам Линкольннің досы және 1854 жылы Республикалық партияның негізін қалаушылардың бірі болды. Ол Америка Азамат соғысына қара тәнділердің әскерге шақырылуын және кейін оларға дауыс беру құқығын беруді жақтады. Оның қорғаныш тарифтеріне деген сенімі соншалық экстремалды болды, ол импорттық бір киімнен бас тартты.
American politician
William Darrah Kelley (April 12, 1814 – January 9, 1890) was an American politician from Philadelphia who served as a Republican member of the U. S. House of Representatives for Pennsylvania's 4th congressional district from 1861 to 1890. He was an abolitionist, a friend of Abraham Lincoln and one of the founders of the Republican Party in 1854. He advocated for the recruitment of black troops in the American Civil War, and the extension of voting rights to them afterwards. His belief in protective tariffs was so extreme that he refused to wear a single imported garment.
Ерте өмір
Уильям Дарра Келли Филадельфияда, Пенсильванияда, Ханна мен Дэвид Келлидің ұлы болып дүниеге келді. Әкесі ол екі жасында қайтыс болды. Дэвид Келли сағаттар мен сағат жасаушы болған, кейін Уильям Келли сол сағаттардың бірін сатып алып, кітапханасын безендірді. Кейінірек Уильям Келлидің қызы Флоренс Дейвид Келли қайтыс болғаннан кейін болған бір оқиға туралы айтып берді. Сол кездегі заң бойынша, адамның бүкіл дүние-мүлкі қарызын өтеуге сатылуы керек, жесірлер мен жетімдерге ешқандай бостандық берілмеді, сондықтан отбасының барлық қазынасы аукционға шығарылатын үстелдерге жайылды. "Қайратты" квакер әйел екі үлкен себетпен пайда болды, аукционға қойылған бірнеше заттарды өзінің деп мәлімдеді, себеттерді өзі жеткілікті мөлшерде толтырды, содан кейін Ханна Келлидің осы "қарыз алған" заттарды бұдан бұрын қайтарып бермегені туралы мазақтық ашуын білдіріп, кетіп қалды. Аукционнан кейін әйел заттарды Келли отбасына қайтарып берді.
William Darrah Kelley was born in Philadelphia, Pennsylvania, the son of Hannah and David Kelley; his father died when he was two. David Kelley had been a watch and clock maker, and later in life, William Kelley bought one of those clocks to adorn his library. William Kelley's daughter Florence later told of an incident that had occurred immediately after David Kelley's death. Since the law at the time said that all a man's possessions must be sold to discharge his debts, with no exemptions allowed for widows or orphans, all of the family's treasures were spread out on tables to be auctioned off. A "substantial" Quaker woman appeared with two large baskets, claimed that several items up for auction were hers, filled the baskets with as many as she could carry, and then departed while expressing mock indignation that Hannah Kelley had not previously returned these "borrowed" items. After the auction the woman returned the items to the Kelley family.
Мансап
Оның анасы балаларды асырау үшін пансионат ашқан. Бала кезінде Келли Филадельфия кітап дүкенінде еріншек болып жұмыс істей бастады, бұл лауазымы Филадельфиялық Inquirer-де корректор лауазымына әкелді. Кейін ол зергерлік шеберлікке үйреніп, белгілі адвокат полковник Джон Пейдж басқаратын милиция құрамында қызмет етті. Кейін Келли бірнеше жыл бойы Бостон қаласында зергерлік бұйымдар жасаушы болып жұмыс істеді. Филадельфияға оралғаннан кейін Келли Пейдждің кеңсесінде заң зерттей бастады. Келли 1841 жылы Филадельфиядағы адвокаттық алқаға қабылданды. Кейіннен АҚШ Палатасында бір репортер Келлиді "өзінің бір көзіне зақымдалғандығы үшін сәл байқалады, ол жастайынан машина жасау цехында білім алған адам, өмірде сөзбе-сөз өз жолын соққымен соққылаған адам және әлеуметтік төрешіліктің немесе саяси әділетсіздіктің адамзаттың таза демократияға деген ілгерілеуіне кедергі келтіруге тырысатын кез келген жолда өмір бойы өз өкілдік жолын соққымен соққылауға қабілетті адам" деп сипаттады. Ол демократиялық партияның құлдыққа қарсы мүшесі ретінде саясатқа араласты, ал 1846 жылы губернатор Фрэнсис Р. Шанк Келлиді Филадельфия округінің жалпы өтініштер сотының судьясы етіп тағайындады, онда ол 1856 жылға дейін қызмет етті. Келли өзінің алғашқы үлкен республикалық сөзінен кейін ұлттық назарға түсті 1854 жылы Филадельфияның Спринг Гарден Холлінде құл саудасына қарсы сөйлеген "Территориялардағы құлдық" басылып, кеңінен оқылды. 1884 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
His mother opened a boarding house to support her children. As a boy Kelley began working as an errand boy in a Philadelphia bookstore, a position which led to a position as proofreader with The Philadelphia Inquirer. He later apprenticed as a jeweler, and served in the State Fencibles, a militia unit commanded by Colonel John Page, a prominent attorney. Kelley then worked as a journeyman jeweler in Boston, Massachusetts for several years. Upon returning to Philadelphia, Kelley began the study of law in Page's office. Kelley was admitted to the bar in Philadelphia in 1841. Later, a reporter described Kelley in the United States House as "slightly noticeable for the disfigurement of the lid of one of his eyes, received in a machine shop in which his youth was educated a man who literally hammered his way up in life, and who is capable of hammering his representative way through life, on whatsoever paths social tyranny or political injustice seek to bar man's progress to a pure democracy." He became involved in politics as an antislavery member of the Democratic Party, and in 1846 Governor Francis R. Shunk appointed Kelley a Judge of the Philadelphia County Court of Common Pleas, where he served until 1856. Kelley came to national attention after his first great Republican address in 1854, in Spring Garden Hall Philadelphia, where he spoke against the slave trade, "Slavery in the Territories", was published and widely read. He was elected as a member to the American Philosophical Society in 1884.
Республикалық партияның құрылуы және Конгресс мансабы
1854 жылы Канзас Небраска Актысымен Миссури келісімінің күшін жойғаннан кейін Келли Демократиялық партиядан шығып, Республикалық партияның негізін қалаушылардың бірі болды. Келли 1860 жылы Конгресске республикалық ретінде сайланды және 4 наурыздан бастап 1861 жылы Вашингтонда қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Авраам Линкольнмен достық қарым-қатынаста болған ол 1860 жылы Чикагодағы конвенциямен ұсынылғандығын республикашылды хабардар ету үшін Спрингфилдке барған комитетте қызмет етті. Ол Филадельфиядағы Одақ лигасының ең көрнекті тұлғаларының бірі және Одақ жағында қара солдаттарды жалдауға ерте қолдаушы болды. Соғыс аяқталған соң, Форт-Самтерде АҚШ туы қайта көтерілгенде, Келли салтанатты рәсімге қатысу үшін жіберілген делегацияның бірі болды. Ол көбінесе "әділдік пен әділдік" туралы сөйледі, немесе африкалық американдықтардың дауыс беру құқығы, 39-шы АҚШ Конгресінде африкалық американдықтарға Колумбия округінде дауыс беру құқығын беретін заң жобасын (заңға айналды) енгізді. Ол сондай-ақ 1866 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңға және Бостандық алушылар бюросының заңына вето қойған президент Джонсонды импичментке тартуды жақтады. Джонсонды импичментке тарту идеясын насихаттаған Келли "он қалпына келтірілмеген штаттың қанды және бұзылған далалары, Техастағы екі мыңдаған өлтірілген негрілердің көздері Эндрю Джонсонның жазасын талап етеді" деп атап өтті. Келли монеталар, салмақтар және өлшемдер жөніндегі палата комитетінің (1867-1873), жолдар және құралдар комитетінің (1881-1883) және өндіріс жөніндегі комитеттің (1889-1890) төрағасы болды.
After the repeal of the Missouri Compromise by the Kansas Nebraska Act in 1854, Kelley quit the Democratic Party and was one of the founders of the Republican Party. Kelley was elected as a Republican to Congress in 1860 and served from March 4, 1861, until his death in Washington, D. C. Friendly with Abraham Lincoln, he had served on the committee that went to Springfield to inform the Republican that he had been nominated by the Chicago convention in 1860. He became one of the most prominent figures in the Union League of Philadelphia and an early advocate of enlisting black soldiers on the Union side. At the war's end, when the United States flag was raised over Fort Sumter again, Kelley was one of the delegation sent to attend the ceremony. He spoke often on the justice and necessity of "impartial suffrage", or voting rights for African Americans, introduced a bill (which passed into law) in the 39th United States Congress which gave the right to vote to African Americans in the District of Columbia. He also spoke in favor of impeaching President Johnson, who had vetoed the Civil Rights Act of 1866 and the Freedmen's Bureau Bill In promote the idea of impeaching Johnson, Kelley remarked, " the bloody and untilled fields of the ten unreconstructed States, the unsheeted ghosts of the two thousand murdered negroes in Texas, cry for the punishment of Andrew Johnson." Kelley served as Chairman of the House Committee on Coinage, Weights, and Measures (1867–1873), Ways and Means Committee (1881–1883), and Committee on Manufactures (1889–1890).
Әскери қызмет
Конгресс мүшесі ретінде Келли әскери қызметтен босатылды. Соған қарамастан, Америка Азаматтық соғысы кезінде ол 1862 жылдың қыркүйегінде жедел шақыру кезінде үй күзетшілерінің бірлігі болып табылатын Тәуелсіз артиллерия компаниясында қызмет етуге ерікті болды. Ол әскери қызметте ер адам ретінде қызмет етті.
As a member of Congress, Kelley was exempt from military service. Nevertheless, during the American Civil War he volunteered during a September, 1862 emergency call up for service in the Independent Artillery Company, a home guard unit. He served his term of enlistment as a Private.
Crédit Mobilier скандалы
1873 жылғы тергеу Келлиді Американың Кредит Мобиль скандалына байланыстырды. Мәселені қараған Конгресс комитеті 1860-шы жылдардың соңында Келли Кредит Мобильер акцияларының акцияларынан дивидендтерді әлі төлемегеніне қарамастан қабылдағанын айтты. Келли Crédit Mobilier-ге қатысы бар палата мүшесі Оукс Эймспен он акцияны сатып алу туралы келісімшарт жасағанын мәлімдеді. Сатып алу кезінде Келли төлеуге дайын болмағандықтан, Эймс оның акцияларын ұстауға келісті. Келли палатаға Эймс акцияны сатты деп сенетінін, содан кейін Келлиге оны төлеуге келіскен сома мен Эймс оны сатылған кезде алған соманың айырмасын төлегенін айтты - ол сол кездегі стандарттар бойынша заңды мәміле. Ол сондай-ақ палата мүшелеріне азаматтық соғыс кезінде кеме құрылысы келісімшарттарын жалға беру сияқты басқа да іс-шараларға қатысқанын, онда пара алу мен сыбайлас жемқорлық мүмкіндіктері бар екенін, бірақ бұл мәселелерде адалдықты бұзғаны үшін ешқашан айыпталмайтынын атап өтті. Оған сенбiрiм бiлдiру туралы ұсыныс бірнеше рет қаралып, ол еш әрекетсiз қалды.
An 1873 investigation connected Kelley to the Crédit Mobilier of America scandal. The Congressional committee that reviewed the issue suggested that in the late 1860s Kelley had accepted dividends from shares of Credit Mobilier stock despite not yet having paid for them. Kelley stated that he had contracted with Oakes Ames, a member of the House involved with Crédit Mobilier, to purchase ten shares. At the time of the purchase, Kelley was not prepared to pay, so Ames agreed to hold his shares for him. Kelley told the House that he believed that Ames had sold the stock, and then had paid Kelley the difference between what Kelley had agreed to pay for it and the amount that Ames had received when he sold it—a legitimate transaction by the standards of the day. He also noted to House members that he had been involved in other activities, such as the letting of ship construction contracts during the Civil War, where opportunities for bribery and corruption existed, but had never been accused of dishonesty in those matters. A motion to censure him went through several procedural votes before it was tabled without action.
Кейіпкер
Бір журналист Келлиді "көзінің қаны мен дауысының көрісімен көрінетін" арық, "көзінің қаны мен дауысының көрісімен көрінетін" деп атап көрсеткен. Ол өзінің жомарт және адал мінезімен танымал болды, биограф доктор Л. П. Брокетттің айтуынша, ол "саяси қарсыласына өзінің жақын досына әділетсіздік жасауды жек көретінін" айтты. Ол белсенді ғалым болғандықтан, қоғамдық көңіл көтеруге еш қатысы жоқ, бос уақытын саяси экономиканы зерттеуге жұмсаған. Ол өзінің ақшасын жомарттықпен жұмсаған, бірақ өз мұқтажына жұмсаған, тіпті жаулары оны жылы жүректі, импульсивті адам ретінде көрді. Ол 65000 доллардан астам (2012 жылы шамамен 1,6 миллион доллар) құнды мүлікпен қайтыс болғанымен, көбінесе Батыс Филадельфиядағы жылжымайтын мүлік инвестицияларынан, ол ешқашан кеңседен ақша таппағанын және ешқашан тырыспағанын атап өтті. Ол франкпен жол жүру мәртебесіне қарсы шығып, жіберген хаттарының поштасын төлеуді талап етті және сол кезде кең тараған тегін темір жол билеттерін қабылдамады.
Thin, "a tall lath of a man with a bloodshotten eye and a voice like an eloquent graveyard," as one reporter put it, Kelley ranked as one of the hardest workers in Congress. He was known for his generous and honorable character, according to biographer Dr. L. P. Brockett, who said "he would scorn to do an act of injustice to a political opponent as much as to his dearest personal friend." An assiduous scholar, he indulged in no social pleasures, spending his spare time studying political economy. He was generous with what money he had, but frugal in his own wants, and even enemies saw him as a warm hearted, impulsive man. Though he died with an estate worth more than $65,000 (about $1.6 million in 2012), mostly from real estate investments in West Philadelphia, obituaries noted that he had never made money from office and never tried to. He opposed the franking privilege and insisted on paying the postage on letters he sent, and refused the free railroad passes so common in his day.
Өлім және жерлеу
Ол өмір бойы темекі шегуші болған, ал алты жыл бойы ауыз және жұтқыншақ қатерлі ісігінен зардап шеккен. Ол Филадельфиядағы Лорел-Хилл зиратында жерленген.
A lifelong tobacco smoker, he died from complications arising from mouth and throat cancer, from which he had suffered for some six years. He was buried at Laurel Hill Cemetery in Philadelphia.
Отбасы
Оның қызы Флоренс Келли Халл Хауспен байланысты ықпалды әлеуметтік реформатор болды. Немересі Марта Мотт Келли Патрик Квентин деген атпен құпия қылмыс туралы роман жазды.
His daughter Florence Kelley was an influential social reformer, associated with Hull House. A granddaughter, Martha Mott Kelley, wrote murder mysteries under the pseudonym Patrick Quentin.