Кіріспе

Германиядағы федералды автожол - шығыс Германиядағы автобан, Берлинді Дрезденмен байланыстырады.

Тарих

A 13 бағыты бастапқыда 1930 жылдардың басында кейінірек жүзеге асырылғаннан басқаша жоспарланған. Бастапқыда бұл бағыт Голсен мен Ортранд арасында, шамамен Берлин-Дрездең темір жолының бойында, батысқа қарай 30 шақырым қашықтықта болды және осылайша Доберлуг Кирххайн, Финстервальде, Луккау және Шлибен ауылдарына әсер етті. Бұл жол А15 автожолына дейін автожолды бұруды жояды және Лейпциг, Дрезден, Берлин және Коттбус арасындағы автожолдар арасындағы автожолдар арасындағы қашықтыққа кішірейтеді. 1938 жылы Schönefeld тоғысынан Teupitz тоғысына дейінгі және үшбұрышты Дрезден Солтүстік тоғысынан Ortrand тоғысына дейінгі учаскелер екі жолақты (әр бағыт екі жолақты) және Ortrand Ruhland бір жолақты болып аяқталды. Бұл жерде екінші жолақ 1939 жылы ашылды. Сол жылы 39,5 шақырымдық Ruhland Calau (екі жолақты) бөлігі пайда болды. 1940 жылы Teupitz Freiwalde және AD Spreewald AS Calau бөлімдері екі жолақты болды. Сондай-ақ 1940 жылы Берлин Дрезден бағытының бір жолақты нұсқасында соңғы жоғалған Фрайвальде АД Спреевальд учаскесінің саңылауды жабумен аяқталды. 1962 жылы бұл жол екі жолаққа кеңейтілді. Бастапқыда Шпревальд автожолының қиылысындағы өткел құрылымы аяқталмаған, сондықтан Дрезденнен және Дрезденге қарай көліктер қарсы келе жатқан көліктерде оңтүстік пандустармен жүруі керек болды. Шпривальд автокөлік жолы үшбұрышы 1962 жылдың 4 желтоқсанында жол қозғалысына жол берілмеді. Автомобиль жолының қиылысы Дрезден Солтүстік аймағында А 13 1951 жылдан 1971 жылға дейін уақытша мотоцикл және автомобиль жарысы трассасы ретінде пайдаланылды (Дрезден автомагистральінің жәндік). Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын және ГДР кезінде Прагаға дейінгі автокөлік жолын әртүрлі бағыттарда кеңейту жоспарланған. Ақырында, Дрезденнен Прагаға дейінгі автомобиль жолының неміс бөлігі 1990 жылдан кейін алғашқы жобаларда А 13 жалғасы ретінде жобаланды. Осы арада маршрут А 17 ретінде жүзеге асырылды. Ортран мен Руланд айрықшаларының арасындағы ұзақ және өлі тік бөлімде 1990 жылға дейін автокөлік жолының уақытша әуеайлағы болды. Бұл жерде әдеттегі жасыл түсті ортаңғы жолақ бетонды. Нәтижесінде екі жолақты бірге қосқыш болды. Бұл Ұлттық халық армиясы мен оның одақтас күштерінің ұшақтарына уақытша бағыт ретінде қызмет етуі керек еді, өйткені сценарийге сәйкес, қолданыстағы әуеайлақтар тек ұшыруларға арналған. Мүмкін болған жағдайда, шабуыл кезінде ұшақтарды әуежайға түсіру мүмкін емес деп күтілді. Ұшу-қону жолағының екі шетінде ұшақтарға арналған тұрақтар болды, оларды жиналған төгілетін ұшақтардың дефлекторларымен анықтауға болады. Бұл жақында орналасқан орманды реактивті ұшақтың қозғалтқышының тұтануынан туындаған өрттерден қорғаған болар еді. Берлин қабырғасы құлағаннан кейін, әуежайлардағы көлік тұрақтары көлік тұрағына айналдырылды, олар да бұзылды, сондықтан 2005 жылы толған газды бұрмалаушы құрылғылар ғана көрінді.