Кіріспе
Ричард Бейердің Сиэтлдегі мүсіні, Вашингтон, АҚШ Интерурбанды күту, сонымен қатар Интерурбанды күтушілер деп те аталады, 1978 жылы Сиэтлдің Фримонт маңындағы алюминийден құйылған мүсіндер жинағы. Ол N. 34th Street және Fremont Avenue N-нің оңтүстік-шығыс бұрышында, Фримонт көпірінің солтүстік шетінен шығыста орналасқан. Ол - 6 адам мен ит қоғамдық көлікке, атап айтқанда, Сиэтл-Эверетт қалааралық көлікке күту. Қалааралық темір жол 1910 жылдан 1939 жылға дейін Фримонт арқылы жүрсе, ол мүсінге қараған N. 34th Street емес, Фримонт даңғылында тоқтады. Скульптор, Фримонт тұрғыны Ричард Бейер, скульптураға жақын қарауды сыйлайтын бірнеше нәзік қасиеттерді енгізді. Иттің бет-әлпеті Фримонттың саяси көшбасшысы және қаланың "қайта өңдеудің құдасы" Армен "Наполеон" Стефанианға ұқсатып ойлап табылған, ол 1970 жылдары Бейермен қоғамдық келіспеушіліктер болған. Фримонт маңындағы адамдар кейіпкерлерді мезгіл-мезгіл немесе жергілікті оқиғаларға сәйкес киіммен киіндіреді.
Waiting for the Interurban, also known as People Waiting for the Interurban, is a 1978 cast aluminum sculpture collection in the Fremont neighborhood of Seattle. It is located on the southeast corner of N. 34th Street and Fremont Avenue N., just east of the northern end of the Fremont Bridge. It consists of six people and a dog waiting for public transportation — specifically, the Seattle Everett Interurban. While the interurban railway ran through Fremont from 1910 until 1939, it stopped on Fremont Avenue rather than N. 34th Street, which the statue faces. The sculptor, Fremont resident Richard Beyer, included several subtleties in the sculpture which reward close viewing. The face of the dog was sculpted to resemble Fremont political leader and the city's "godfather of recycling" Armen "Napoleon" Stephanian, with whom Beyer had public disagreements in the 1970s. People living and working in the Fremont neighborhood often dress the characters in apparel appropriate to a season or local event.
Тарих
Мүсіндер 1978 жылы 15 маусымда орнатылды және 17 маусымда Фримонт жәрмеңкесі кезінде бағышталды. Ауа райы мен автомобильдердің мүсіндерге келтірген зақымдануына байланысты 1979 жылы суретші Пит Ларсен пергола орнатты. Перголаға жарық беретін электр қуаты он жылдан кейін ғана орнатылды. Скульптор Ричард Бейер 1975 жылы Фримонт өнер кеңесі Фримонттың құрылғанына 100 жыл толуына орай "Шаһараралық күтуді" жасау үшін таңдады. Бұл шығарма 18 210 долларға бағаланған және негізінен жеке адамдардың қайырымдылығы мен қалалық өнер қорынан қаржыландырылған. Бейер бастапқыда жеке қор жинағыштар оған 6000 доллар қарызын жабуға жеткілікті табыс жинағанға дейін оның жұмысы үшін өтемақы алмады. 1980 жылдың қаңтар айында Сиэтл қалалық кеңесі мүсінді қалаға сыйға тарту ретінде ресми түрде қабылдады. Фримонт көпірінің 2006 жылдың ақпанында басталған жөндеу жұмыстары кезінде мүсін өзінің бастапқы орнының шығысына, Фримонт Троллге дейінгі төбемен жүретін N. 34th Street және Troll Avenue N бұрышындағы Тарих үйіне көшірілді. Тарих үйінде мүсіндерді әр жылдары безендірген адамдардың ең шығармашылық көріністерін көрсететін экспонаттар бар. Скульптура көпірдің жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін 2007 жылдың мамырында өзінің бастапқы орнына қайтарылды. 2008 жылдың 17 тамызында тағы бір мүсін бір блокқа жақын жердегі N. 34th Street-те арналды, ол Interurban үшін кеш деп аталады. Вашингтон штатының Султан қаласында Кевин Петтелдің мүсіні 1970-ші жылдардағы Сиэтл теледидары клоун Дж. П. Патчес пен оның серігі Гертрудті бейнелейді.
Қабылдау
Энди Руни "60 минут" бағдарламасына "Интеррбанды күту" романын енгізді, ол қазіргі заманғы өнерді сынға алды.