Кіріспе

White and Poppe Limited - 1899 жылы Ковентриде Альфред Джеймс Уайт (1870) және норвег Питер Август Поппе (1870-1933) құрған мотор жасау және беріліс қораптарын өндіру жөніндегі меншік бизнесі. Көптеген ертедегі автокөлік өндірушілер өздерінің негізгі бөлшектерін сатып алды, сондықтан компания 15 клиентті қамтамасыз етіп, 1914 жылға қарай 350 адамды жұмыспен қамтыды. Нарықтағы өзгерістер клиенттер базасын қысқартты, бірақ әрқашан маңызды клиент болған Денис Бразерс олардың өнімдерінің көп бөлігін алып, 1919 жылы компанияны сатып алды. Уайт пен Попп бөлек ұйым болып қалды, бірақ Ұлы депрессия кезінде Деннис Бразерс Суррейдегі зауытында қозғалтқыштар өндірді және басқа жерде дизельді қозғалтқыштар сатып алды. Осылайша, Ковентри операциясы 1933 жылдың ортасына дейін жойылды.

Меншік иелері

Бұл бизнесті 1899 жылы Ковентриде туған Альфред Джеймс Уайт (1870) және норвег Питер Август Поппе (1870-1933) құрды. Олар Австрияда Поппе Норвегиядағы Конгсберг қару-жарақ фабрикасындағы жұмысынан босап, қоныс аударған қару-жарақ фабрикасында кездесті. Уайт зейнеткер сағатшы, Адмиралтействоға хронометрлер жеткізуші және Уайт пен Попп клиенттері Свифт пен Сингердің директорының ұлы болды. Уайт отбасы жаңа бизнес үшін капиталдың көп бөлігін қамтамасыз етті және бастапқыда Уайт есептерді қадағалап, өзін бас менеджер деп атады. Инженер Поппе жобалауды қолға алды, олар бірге автомобиль өнеркәсібіне арналған дәл бөлшектерді жасады. Питер Попп 1923 жылы Роверге көшіп кеткенімен, компания есігін жауып, кіші ұлы кеткеннен кейін, Альфред Уайт пен Попптың үлкен ұлы Эрлинг компанияны Гилдфордқа ауыстырғанға дейін жалғастырды.

Dennis Brothers клиенттері

W & P көптеген мотор өндірушілер үшін жоғары жылдамдықты бензиндік қозғалтқыштар жасады, бірақ олардың үлкен қозғалтқыштарының көпшілігі олардың ең үлкен клиенті болған Dennis Brothers Limited үшін болды. Соғыс басталған кезде екі басқарманың мүдделерін біріктіру мәселесі қарастырылып жатты.

Қауіпсіздік, толтыру қабықшалары, ұшақ қанаттары

Соғыс кезінде Денис Бразерс пен Холлфордтың қозғалтқыштарынан басқа, соғыс аяқталғанға дейін олардың 4000-ға жуығы, Уайт пен Попп сонымен қатар сақтандырғыштарды жасады. Әсіресе, Fuse 80 корпусы және 18pdr қабықша тұйық жерлері, сақиналар, қалпақтар және негізгі тығындар. Уайт пен Попп сонымен қатар No10 (кейін 21) Ұлттық Shell Filling & Fuse зауытын басқарып, оның бір бөлігі 1916 жылдың соңында ұшақ қанаттарын жасау үшін бұрандалардан ауыстырылды. 1918 жылдың қарашасына қарай олар 13 500 адамды жұмыспен қамтыды.

Денис Бразерс иелері

Поппе мен Уайт екеуі де Денис Бразерс компаниясының директорлары болды. 1921 жылдың соңында акционерлерге Ковентри зауытында жұмысшылар жеткілікті мөлшерде жұмыс істемегенін және автокөлік көлігінен басқа жұмыс түрін іздеу туралы айтылды. 1923 жылы британдық және шетелдік үкіметтер әлі де үлкен соғыс артық автокөлік автопарктерін ұстап отырды, бұл әлі де Деннис коммерциялық көліктеріне және White & Poppe қозғалтқыштарына сұранысты бәсеңдетеді. Негізгі компания жаңа көп сатылы турбиналы насосты жасап шығарды және моторлы газон кескіштерге де бет бұрды. 1923 жылдың аяғында Лондон автобустарын жасау мүмкіндігі пайда болды. Поппе жаңа машинаны жобалады, бірақ оны өндіріске шығару туралы шешім қабылданды. Ол 1923 жылы Денис Бразерс компаниясының директоры болып қалды, бірақ ол Денис Бразерс компаниясының кеңесшісі ретінде байланысын жалғастырды. Rover компаниясы, олардың Clegg ескірген, Питер Поппе мен оның толық автомобиль дизайнын сатып алды, оны бас инженер етіп, оның автомобиль дизайнын Rover 14/45 ретінде өндіріске енгізді. Алфред Уайт Уайт пен Попп Ковентри операциясының жетекшісі болды. 1924 жылдың аяғында соғыстың артық коммерциялық көліктері қоры маңызды фактор болып қалмады және топтың экспорттық сатылымы барлық уақытта рекордты болды. Келесі жылы топтың пайдасы үш есеге көбейді және 1920 жылы тоқтатылған Гилфорд кеңейтулері қайта басталды, бірақ төраға Деннис Бразерстің Уайт пен Попп сатып алуының даналығын растаудан басқа пікір білдірмеді. Деннис Бразерс негізгі бизнесінің ерекше өркендеуі келесі жылы көрсетілді, ол акционерлерге тағы да бонус акцияларын берудің орнына, олар өз акционерлеріне 250 000 фунт стерлингтік капитал төледі, өйткені компания өздерінің қажеттіліктері үшін аса көп ақшаны (баланс күні 467 000 фунт стерлинг) ұстады. Уайт пен Попп операциясы өзін-өзі қаржыландырып, Гилдфордтағы кеңеюмен қатар жүрді. 1926 жылы нарыққа жаңа қозғалтқыш шығарылды және ол "қалыптаспаған табысты болды. қанағаттанған пайдаланушылардың көпшілігімен". 1920 жылдары айналым мен пайданың тез өсуі бағаның өсуіне емес, сату көлемінің жоғарылауына байланысты болды. Алайда Уайт пен Попптың үлкен зауыты әлі толық қуаттылықпен жұмыс істемеген. Олардың негізгі өнімдері ішкі жанатын қозғалтқыштар болып қала берді.

Патентті айналмалы тербелістегі дөңгелек

1929 жылы 6 цилиндрлі жаңа қозғалтқыштар енгізілді. Тәжірибе көрсеткендей, операторлар 4 цилиндрлі қозғалтқышты арзан сатып алып, күтіп ұстауға артықшылық береді. Жаңа 6 цилиндрлі қозғалтқыштар қазіргі заманғы модаға сай келеді. Өте құнды өнертабысқа патент берілді, ол цилиндр бастарын көтеруге, көмірден тазартуға және клапанды ұнтақтауға жол берді. Жылдық жалпы жиналыста төраға өзінің шикі мұнай қозғалтқышының қолданылуы туралы пікір білдіруін сұрағанын және төраға "біздің мүмкіндіктерімізге толықтай дайын екенімізді" ғана айта алатынын хабарлады.

Депрессия

Бір жылдан кейін төраға ішкі сатылымның тұрақты болғанын, ал экспорттық сатылымның едәуір төмендеуін хабарлады. Жаңа алты цилиндрлі дизельді қозғалтқыш әзірленді және жуырда сынақтан өтеді. Ол бензиндік қозғалтқыштың өнімділігімен теңшелгенше нарыққа шығарылмайды, ал оның біліміне сәйкес, сол кезде дизельдік қозғалтқыш жоқ еді. Питердің ұлы Эрлинг Поппе (1898-1970) қазір Уайт пен Поппеде жұмыс істейтін менеджер болды, Альфред Уайт басқарушы директор болып қалды. 1931 жылдың аяғында ауыр жүк көліктеріне орнатылған сынақ кезінде шикі мұнай (дизель) қозғалтқыштарының "бірқатары" шығарылды. Келесі жылы топтың пайдасы 41% -ға төмендеді, бірақ едәуір резервтер дивидендті сақтауға мүмкіндік берді. Төраға жаңа модельдердің көбеюін және олардың қысқа өмір сүру мерзімін ескере отырып, олардың жобалау мен өндіріс шығындарын қалпына келтіру, сондай-ақ тасымалдау шығындарында үнемдеу мүмкіндігімен бірге қозғалтқыштар өндірісін Coventry-ден Guildford-қа кезең-кезеңмен ауыстыру туралы шешім қабылданғанын хабарлады. Осы мақсатта Гилдфордта жаңа ғимарат салынып бітті, ал 12 ай ішінде ол толықтай ауыстырылатын болды. Бірнеше айдан кейін Дэннис Ньюкасл-апон-Тайнның Армстронг Саурер коммерциялық көліктері жасаған дизельдік қозғалтқыштарға, Армстронг Уитворт лицензиясы бойынша жасалған Швейцарияның Саурер өнімдеріне сәйкес келетіндігі туралы хабарланды. Дэннис осы өнімдерді жолаушылар көліктеріне орнату үшін жалғыз құқықты иеленетін болады. Уайт пен Попп 1933 жылы 28 наурызда жұмысын тоқтатты. Қажетті қондырғылар мен машиналар, олардың жалпы салмағы 2000 тоннадан астам, Ковентриден Гилдфордқа жолмен тасымалданады. Әр машина өзінің бұрынғы орныннан алынып, Гилфордтағы Эрлинг Попптің басшылығымен Гилфордтағы жаңа орнына орналастырылды. Бұл зауыттың толықтай шығарылмай көшірілуі туралы хабарлар мүмкіндігінше кеңінен тарады, өйткені Деннис Бразерс бұл "жол көлігінің тиімділігіне куәлік" болғанын қалады.

Тарату

Денис Бразерс 1933 жылы 28 наурызда Уайт пен Поппені ерікті түрде таратып жіберді, яғни олардың активтерін ақшаға айналдырды. Кез келген сатып алушы болмағандықтан, олар үй-жайдың иесін алды және ақыр соңында 1933 жылдың мамырында Голбрук-Лейн Фольшиль Ковентри үй-жайларын және Гилфордта қажет емес зауыт пен машиналарды сатып жіберді. Зауыттың көп бөлігін SS Cars Ltd компаниясы сатып алды, кейін оның атауын Jaguar Cars Limited деп өзгертті.