Кіріспе
Амфибиялық түрлер қорабы. Аты = Гамильтонның бақасы. Сурет = Лейопельма гамильтони02. Еркек жұмыртқаларды қорғап қалады, ал балапандар оның арқасына көтеріліп, ылғалдылық сақталады. Ол типті үлгілерді жинаған Гарольд Гамильтонның құрметіне аталған. Голотип Жаңа Зеландияның Те Папа Тонгарева мұражайының коллекциясында. Артқы аяқ-қолдың араларында жіп жоқ, ал саусақтары жіпсіз. Бұл бақалардың мұрын ұзындығы 5,5 мм, ал жамбастары 14,8 мм-ге дейін жетеді. Лейопельма гамильтони - өте кішкентай бақалар түрі, аталықтары аналықтарынан да кішірек. Аталықтардың мұрын шанағының ұзындығы 43 мм-ге дейін, ал аналықтардың ұзындығы 49 мм-ге дейін жетеді. Олар әдетте қоңыр түсте болады, бұл өте ашық қоңырдан қараға дейін болуы мүмкін. Кейбірінің жасыл түстегісі де байқалды. Олардың денелерін қара дақтар қоршап тұрады. Басқа бақалардан айырмашылығы - олардың артқы аяқ-қолдарының тіршілік ету қабілеті өте төмен, ал құлақтарында сырттан шыққан құлақ түтігі жоқ. Олардың денелерінің артқы және бүйір жағында терідегі бездер сияқты жасушалардан тұратын тізім тәрізді дизайны бар. Бұл олардың қоршаған ортаға жақсы араласуына мүмкіндік береді. Бұл қатарға көздің артқы жағында басталады, ортаңғы қатары ең үлкені және ерекшеленеді. Ортаңғы қатардың соңы ғалымдар паратоид безін деп атаған жерде аяқталады. Оның аяқтары мен аяқ-қолдарында да сызықтар бар, бірақ олар артқы жағындағыдан аз көрінеді.
speciesbox
| name = Hamilton's frog
| image = Leiopelma hamiltoni02. jpg
| status = VU
| status system = IUCN3.1
| status ref = The male remains with the eggs to protect them and allows the tadpoles to climb onto his back where they are kept moist. It is named in honour of Harold Hamilton the collector of the type specimen. The holotype is in the collection of the Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa. There is no webbing between the hind toes, and the fingers are not webbed. These frogs have a snout length of 5.5 mm, and thighs that can reach up to 14.8 mm. Leiopelma hamiltoni is a very small frog species, with males being even smaller than females. Males have a snout vent length of up to 43 millimeters and up to 49 millimeters for females. They are typically a brown color which can range from very light brown to almost black. Some have also been spotted having a green color. They also have black spots covering their bodies. Unlike other frogs, they have very little to no webbing on their hind toes and also do not have external eardrums. They have a row like design down the back and sides of their body which are made up of callus like glands in their skin. This coloration allows the frogs to blend in well with their surroundings. These rows start right at the back side of the eye, with the middle row being the largest and most distinct. The end of this middle row terminates at what scientists called the paratoid gland. The lines are also seen on the legs, feet, and arms but are less prominent than the ones on its back.
Тарату
Гамильтонның жабайысы Кук бұғазындағы сүтқоректілер жоқ Стивенс аралында тек кішкентай жартасты аймақта ғана тіршілік етеді. Суб-көміртас табылған жерлер Гамильтонның бақасы бір кездері Солтүстік аралдың төменгі және Оңтүстік аралдың жоғарғы бөлігінде өмір сүргенін көрсетеді. Олар тасты, ылғалды және шөпті жерлерде тіршілік етеді. Алайда, қазбалар түрдің бұрын кең таралған болуы мүмкін екенін көрсетеді, қазбалар Жаңа Зеландияның барлық жерінен табылған. Жаңа Зеландияның Солтүстік аралында орналасқан Уайтома, Хоукс шығанағы және Уайрарападан қалдықтар табылған. Аралдың көп бөлігі ауыл шаруашылығының әсерінен өзгеріп, барлық бақалар жаңбырлы ормандардың қалған бөлігінде өмір сүруге мәжбүр болды. Бұл түрлер бір-біріне өте жақын тұрады, бұл әлеуметтік екендігін көрсетеді. Алайда олардың мекендеу аймағы өте кішкентай болғандықтан, олардың мұны әлеуметтік себептермен немесе жай ғана таралу үшін көп орын болмағандықтан жасағаны белгісіз. Лейопельма гамильтони басқа бақалар түрлеріне қарағанда өте ұзақ өмір сүреді. Белгіленген бақалар алғашқы белгіленгеннен кейін 30 жылға дейін өмір сүрген. Ғалымдардың бағалауы бойынша, олардың өмір сүру ұзақтығы 23-33 жыл шамасында. Сондай-ақ, олардың ерекше аңшылық әдеттері бар, өйткені олар тілін емес, аузын ауызмен тікелей ұстап алады.
Тіршілік ету ортасы
Гамильтонның бақасы - түнгі жерде тіршілік ететін түр. Кейбір ағаштарда да өмір сүретіндігіне айғақтар бар.
Диета
Гамильтонның бақалары жәндік жейді. Олар жеміс құстары, кішкентай саранчалар, көбелектер мен көбелектермен қоректенеді. Жас тұқымдардың мұрындысы 20 мм немесе одан аз ұзындықта тістері жоқ, сондықтан олар талшық денелі буынты жануарларды, мысалы, кеміргіштер мен жеміс құстары сияқты жеу керек. Лейопельма гамильтони жәндіктерді жейді және тек жәндіктермен, соның ішінде саңырауқұлақтармен, ұшқыштармен, көбелектермен, көбелектермен және басқа да кішкентай жәндіктермен қоректенеді. Олардың тілдері ауыздың жоғарғы жағына жабысып қалғандықтан, басқа бақалар сияқты, олар тілдерімен жәндіктерді ұстай алмайды. Оның орнына олжаны аузымен тікелей ұстауға мәжбүр. Жас бақалар кішкентай жәндіктерді жеуге мәжбүр, өйткені олардың аузы кішірек және тістері аз, сондықтан жас Гамильтон бақалары кенелер мен жеміс құстарын жеуге бейім.
Көбею
Әйелдер 11 мен 15 жұмыртқа салады, олардың ұзындығы 9,6 - 9,6 мм. Ата-аналары, әдетте аталары, жұмыртқаларын қоятын жерді іздеп табады. Олар жұмыртқаларын бірнеше апта, кейде бірнеше ай бойы жапырақтап, ұрықтандырмас бұрын, оны күзетеді. Мад аралындағы түрлер жұмыртқаларын әдетте әр жылдың желтоқсан айында салады. Жұмыртқалар толық жетіліп, ұрықтану үшін 7-9 апта қажет. Олар көпшілік бақалар сияқты қаптап шыққаннан кейін бірден жүзе бастамайды. Олар әкесінің арқасына отырып, онымен бірге өседі. Олар әкесінің қасында жүргенде, еш әрекетсіз болады, өйткені ол оларды барлық жерде алып жүреді. Қақалар ұрықтан шыққаннан кейін толық жетілу үшін шамамен 3-4 жыл қажет. Олардың дамуы кезінде тар қанатты құйрықтары болады және олардың артқы аяқтары бірінші болып қалыптасады. Тек алдыңғы аяқтары ғана гилалық бүгілген. Бұл 2002 жылы жүргізілген зерттеуде анықталды, онда басқа да сезім сигналдары жоққа шығарылды, сондықтан химиялық сигналдар жабақтың мінез-құлқына бірден-бір жауап болды.
Қорғау
Мод аралында егіншілік пен орманды жою бақалар өмір сүрген жердің көп бөлігін жойды, алайда олар қазіргі уақытта тұратын жерлер тобында тұрақты санды өздері ұстап қалуға тырысты. Алайда Стефан аралындағы бақалар құрып кету қаупіне ұшыраған. Олар жыртқыштардың көбеюіне байланысты қауіп төндіреді, өйткені аралға қара тышқан сияқты түрлер енгізілді. Олардың орманның көп бөлігі де жойылған, сондықтан олардың өмір сүруге көп жері жоқ.
Қорғау шаралары
Жаңа Зеландия 1921 жылдан бері Гамильтонның бақаларын қорғайды. Сонымен қатар, туатаралардың өтуіне кедергі жасау үшін қоршау салынды. Халықты бақылау да жүзеге асырылуда. Халықтың бір бөлігін басқа аралға көшіру жоспарланып отыр.