Тарқылған киімдер: спандекс, лайкра, леотард тарихы. Эластикалық матадан жасалған, денеге жақын киімдер туралы толық ақпарат. Киім индустриясының дамуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Денені қысып тұратын киім – теріге жақын киетін ғарыш костюмі.
Clothing that hugs the body
a skintight spacesuit
Теріге жақын киім – бұл әдетте серіпкіштік күш арқылы, созылатын матаның көмегімен теріге жабысатын киім. 1962 жылы спандекс немесе эластан (көбінесе "Ликра" деп аталады) сияқты коммерциялық серіпкіш маталар ("эластомерлер") нарыққа шықты және киім өнеркәсібінің көптеген салаларын революциялады. Киімнің көптеген түрлері теріге жақын болуы мүмкін, және кейбір жағдайларда, мысалы, колготки, боди, купальниктер және әйелдердің бюстгальтерлерінде киімнің теріге жақын болуы қалыпты жағдай.
A skin tight garment is a garment that is held to the skin usually by elastic tension using some type of stretch fabric. Commercial stretch fabrics ('elastomerics') such as spandex or elastane (widely branded as 'Lycra') came onto the market in 1962, and revolutionized many areas of the clothing industry. A wide variety of clothing may be made to be skin tight, and it is common for clothing to be skin tight for some uses, such as in stockings, bodystockings, swimsuits and women's bras.
Жапсырма
1886 жылы "леотард" деген атау денеге жақын, бір бөліктен тігілген, мойыннан бастап шатқа дейін, бірақ қол мен аяқтарды жаппайтын киімге берілді. Бұл киім француз акробаты Жюль Леотардтың (1838–1870) құрметіне аталды, ол өлімінен көп жылдар өткен соң, акробатикалық өнерінде осы киімді киген болатын. 20 ғасырдың басында леотардтар көбінесе цирк пен акробатикалық қойылымдарда қолданылды, бірақ Бродвейдегі бишілер сияқты кәсіби бишілер де киеді. Сахнадағы леотардтар көбінесе шұлық немесе толық аяқ киімдерімен тағайындалған. 1950 жылдары дәстүрлі үлгідегі леотардтарды негізінен сахна шеберлері мен цирк актері кие берді, бірақ леотардтар қарапайым және функционалды жаттығу киімдері ретінде де қолданыла бастады, әсіресе мектептер мен фитнес жаттығулары сияқты оқу орындарында. Бұл киімдер көбінесе қара түсті болып, қалың шұлықпен бірге киілетін. 1950 мен 1970 жылдар аралығында леотардтар түрі өзгермей қалды, 1970 жылдары стиль өзгергенге дейін, көбінесе балет пен жаттығуларда түрлі-түсті леотардтар пайда болды.
In 1886, the name leotard was given to a one piece skin tight garment that covers the torso including the crotch, but not the legs or arms. The garment was named after French acrobatic performer Jules Léotard (1838–1870), many years after his death, who wore the garment in his acrobatic act. In the early 20th century, use of leotards was mainly confined to circus and acrobatic shows, but were also worn by professional dancers, such as the showgirls of Broadway. Leotards on the stage were typically worn with stockings or tights. In the 1950s, traditionally styled leotards continued to be worn mainly by stage performers and circus actors, but leotards began to be used as simple and functional exercise garments, often in institutional settings like schools and in fitness training. These were almost always black and worn together with thick tights. Between 1950 and 1970, leotards remained as such in appearance until a style change in the 1970s, when more colorful leotards appeared on the scene, most often in ballet and exercise.
Суға түсу киімдері
1920 және 1930 жылдары трикотаждар суға түсу костюмдерінің стиліне әсер етті, және қазіргі әйелдердің бір бөліктен тұратын суға түсу костюмдері сыртқы түрімен трикотаждарға ұқсас. Бір бөліктен тұратын суға түсу костюмдерінің ең көп таралған түрі – майо немесе танк-костюм, олар жеңсіз трикотажға немесе бодиге ұқсайды. Бастапқы жылдары бір бөліктен тұратын суға түсу костюмдеріне тар юбка немесе микро шорт тігілетін, бірақ 1940 жылдары олар қолданыстан шыға бастады. Бір бөліктен тұратын суға түсу костюмдеріндегі соңғы жаңалық – бодискин, ол сырттан унитардқа немесе гидрокостюмға ұқсайды. Олар бүкіл дене, қол-аяқтарды жапса да, мақсаты ұятты жерді жабу емес, кәсіби жүзушілер үшін судағы үйкелісті азайту.
The 1920s and 1930s saw leotards influencing swimsuit styles, with women's one piece swimsuits today still being similar in appearance to leotards. The most common type of one piece swimsuit is the maillot or tank suit, which resembles a sleeveless leotard or bodysuit. In early years the one piece swimsuit would have a narrow skirt slip or micro shorts, for modesty considerations, but these were beginning to disappear in the 1940s. A recent innovation in one piece swimsuits is the bodyskin, which superficially resembles a unitard or wetsuit. Although these cover the entire torso, arms and legs, their function is not modesty, but reducing friction through the water for professional swimmers.
Бодисторлық
Бодистокинг – бір бөліктен тігілген, денеге жақын киім, ол киген адамның денесін, аяқтарын және кейде қолындарын жабады. Бұл негізгі киім немесе ішкі киім, әдетте шұлықтарға немесе колготкаларға қолданылатын материалға ұқсас, сондай-ақ торы, кружево немесе тығыз материалдан жасалады, немесе осы материалдардың түрлерінен жасалуы мүмкін. Бодистокинг унитардтан өзгеше, унитард киім ретінде немесе киім-кешек ретінде тағылады, ал трикотаж акробаттар, гимнасттар және басқа да осындай орындаушылардың жаттығу киімі немесе сахналық костюмі ретінде қолданылады. Бодистокингтер ашық болуға арналған, бірақ тым ашық емес, сондықтан оларды құрсақ бишілері мен экзотикалық бишілер сияқты орындаушылар іш киім ретінде кие алады. Бодистокингтер кем дегенде 1860 жылдардан бері сахнада қолданылып келеді. 1861 жылы американдық актриса Ада Айзекс Менкен сахнада дау тудырған дене түсіне сәйкес бодистокинг киді, осылайша әдептілігін сақтап, әдепсіздік заңдарын бұзбады, сонымен бірге жалаңаш көріну әсерін жасады.
A bodystocking is a one piece skin tight garment that covers the torso, legs and sometimes the arms of the wearer. It is a foundation garment or an article of lingerie usually made from a sheer fabric similar to that used for stockings or pantyhose, or from fishnet, lace or an opaque material, or a variation of these materials. A bodystocking differs from a unitard, which is worn as an outfit or article of clothing, and a leotard, which is used as a practice garment or performance costume by acrobats, gymnasts and other similar performers. Designed to be revealed, but not to be too revealing, bodystockings may be worn as undergarments by performers such as belly dancers and exotic dancers. Bodystockings were used on stage in at least 1860s. In 1861, American actress Adah Isaacs Menken controversially wore a flesh coloured bodystocking on stage, to preserve her modesty and stay within the obscenity laws, while giving the illusion of nudity.
Бірлік
Юнитард – бұл аяқтарды да жабатын, кейде ұзын жеңі бар, трико мен колготкинің үйлесімі саналатын триконың бір түрі. Ол боди-стокингке ұқсас, бірақ жалпы көрерменге арналған сырт киім ретінде құрастырылған.
The unitard is a variation of the leotard that also covers the legs and sometimes also has long sleeves, and which is considered to be a combination of a leotard and tights. It is similar to a bodystocking, but is designed as outerwear, for view by the general public.
Боди- костюм
Боди-костюм – дененің жоғарғы бөлігін, шатты және кейде қол-аяқтарды жабады. Классикалық боди-костюм стилі бір бөліктен тұратын купальник пен трикотажға ұқсас, бірақ материалдары әртүрлі болуы мүмкін. Купальниктер мен трикотаждардан айырмашылығы, боди-костюм шат бөлігінде түймелер, ілгектер немесе липучкалармен жабдықталған. Боди-костюм жеңдерімен, әртүрлі иық белдеулерімен және жаға стилімен де болуы мүмкін. Боди-костюм мақта, кружево, нейлон сияқты түрлі маталардан тігіледі. Әдетте, тоқыма боди-костюмдарға дене пішініне жақсы жабысу үшін спандекс сияқты серіппелі талшықтар қосылады. Боди-костюм көбінесе шалбар немесе юбкамен тағайындалады, киімнің жоғарғы бөлігі белден жоғары көрінеді. Жоғарғы, дене бөлігі тегіс сызық беру үшін немесе шалбардан немесе юбкадан шешілмейтіндей болуы үшін жеңіл киім ретінде тағылуы мүмкін. Әйелдер боди-костюмді ішкі киім, спорттық киім немесе негізгі киім ретінде де киеді. Трикотажға қарағанда, боди-костюм әдетте спорттық киім түрі деп есептелмейді. Шаттағы ашылу туалетке бару үшін ыңғайлы жағдай жасайды.
A bodysuit covers the torso, crotch, and sometimes the legs, hands, and feet. The style of a basic bodysuit is similar to a one piece swimsuit and a leotard, though the materials may vary, and a bodysuit, unlike a swimsuit or leotard, has snaps, hooks or velcro at the crotch. A bodysuit may have sleeves and varying shoulder strap and collar styles. Bodysuits can be made from a number of fabrics, including cotton, lace, nylon, etc. In general, textile bodysuits include expandable fiber such as spandex for a better fit to the shape of the body. A bodysuit is normally worn with trousers or a skirt, exposing at most the top of the garment above the waist. The top, torso part may act as a top for the smooth line it gives or because it cannot become untucked from trousers or skirt. They may also be worn generally by women as underwear, activewear, or foundation garments. Unlike a leotard, a bodysuit is not usually considered a form of athletic wear. The purpose of the opening at the crotch is to facilitate access during a visit to the toilet.
Жабдықтар
Қазіргі заманғы шұлықтар 1920 жылдары әйелдер көйлектерінің ұзындығы қысқарғанда танымал болды. Олар алғашқыда жібек немесе районнан (кейін "жасанды жібек" деп аталды) жасалған, ал 1940 жылдан кейін нейлоннан жасала бастады. Нейлон шұлықтар мақта және жібек шұлықтарға қарағанда арзан, берік және жұқа болды. Бұл шұлықтар өте танымал болды және оларға деген сұраныс жалғасты, бірақ ол колготкиге жол берді. 1960 жылдары мата өндірісінің жақсаруы колготкилерді арзандатты, ал спандекс (немесе эластан) оларды ыңғайлырақ және берік етті, ал мини-юбка көптеген әйелдер үшін колготкині қажеттілікке айналдырды. Колготкилердің танымалдылығы 1970 және 1980 жылдары әрбір әйелдің гардеробындағы маңызды затқа айналды. 1995 жылдан бастап колготки сатудың үнемі төмендеуі байқалды, 2006 жылы американдық сату көлемі бұрынғыдан жартысына азайды.
Modern stockings became popular in the 1920s with the rise in women's hemlines. They were sheer, first made of silk or rayon (then known as "artificial silk"), and after 1940 of nylon. Nylon stockings were cheap, durable, and sheer compared to their cotton and silk counterparts. These stocking were very popular, and the demand for them has continued, though it has given ground to tights or pantyhose. During the 1960s, improved textile manufacturing processes made pantyhose cheaper, while spandex (or elastane) made them more comfortable and durable, and the miniskirt made the pantyhose a necessity to many women. The popularity of pantyhose grew into a wardrobe staple throughout the 1970s and 1980s. From 1995 there was a steady decline in sales of pantyhose, levelling off in 2006 with American sales less than half of what they had once been.
Спорттық киімдер
Созылатын маталардың дамуы мен қолданылуы киім жасауды жеңілдетті. Алғаш рет сузу костюмдері мен әйелдердің бюстгальтерлерінде қолданылған, сәндік дизайнерлер оларды 1980 жылдардың ортасынан бастап пайдалана бастады. Олар 1990 жылдардың басында кең таралды және қазір спорттық киімде кеңінен қолданылады. Жеңіл атлетика және жоғары нәтижелерге қол жеткізу салаларында теріге жақын киімдер, немесе "тері костюмдер" би, гимнастика, жүзу, велосипед тебу, коньки тебу, шаңғы тебу және жүгіру сияқты жаттығулар кезінде бұлшық еттерді қолдап, бұлшық еттердің дірілдеуін азайту арқылы жарақат алу және сызату қаупін төмендетеді, сондай-ақ жел мен үйкеліс кедергісін азайтады. Бұл киімдер кесулар, шағулар және сызаттардан қорғаныш ретінде, сондай-ақ күннің ультракөк сәулесінен тиімді қорғаныш ретінде де қызмет етеді. Бұған басқа да осыған ұқсас спорттық киімдер де жатады.
The development and use of stretch fabrics simplified the construction of clothing. First used in swimsuits and women's bras, fashion designers began using them as early as the mid 1980s. They entered the mainstream market in the early 1990s, and are now widely used in sports clothing. In athletics and performance applications, skin tight garments, or 'skin suits', provide protection from injury and scraping while dancing, gymnastics, swimming, cycling, skating, skiing, and running by enhancing muscle support and reducing muscle vibration, lessening wind and friction drag, and it also serves as protection from cuts, stings and abrasion, and as effective protection from UV rays of the sun. These also include other related athletic clothing.
Басқа қолданыстар
Америка Құрама Штаттарының әскерлері миссиялық ерекше жағдайларда жоғарыда аталған артықшылықтар үшін де, сонымен қатар теріге жақын киімдердің бұтақтарға, сымдарға немесе басқа да кедергілерге ілігіп немесе тоқырауына аз бейімділігіне байланысты, теріге жақын дене костюмдерін пайдаланған. Кейбір адамдар мұндай киімдерді фетиш ретінде қарастырады, мүмкін, себебі бұл киім киген адамның терісіндей "екінші тері" рөлін атқарады. Бұған ең көп таралған мысалдар – спандекс фетишизмі және резеңке фетишизмі, онда теріге жақын материал жылтыр болады. Теріге жақын киімдер ғылыми фантастикада көбінесе "болашақтың" киімдері ретінде бейнеленеді: ғылыми фантастикадағы сексуалдық қатынастар туралы да қараңыз.
The United States military has also utilized skin tight bodysuits for use in mission specific environments, for both the benefits listed above, but also because skin tight garments are not as susceptible to snagging or catching on branches, wires, or other obstructions. Skin tight garments are fetishized by some people, perhaps on the basis that the garment forms a "second skin" that acts as a fetishistic surrogate for the wearer's own skin. The most common forms of this are spandex fetishism and rubber fetishism, in which the skin tight material is also shiny. Skin tight garments are often depicted as "futuristic" clothing in science fiction: see also sex in science fiction.