Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жарылғыш негіздегі ұшқыш, ірі артиллерия мен кемелердің қаруында пайдаланылады. Қаңыр ұнтақ немесе призмалық ұнтақ, кейде оның түсіне байланысты "кокоа ұнтағы" деп аталады, 1870-жылдардан 1890-жылдарға дейін ірі артиллерия мен кемелердің қаруында пайдаланылатын ұшқыш болды. Қара ұнтаққа ұқсас болса да, ол химиялық тұрғыдан құрастырылып, гидравликалық жолмен белгілі бір дән пішініне айналдырылды. Бұл тежегіш немесе прогрессивті күйдірумен баяу күйдіру жылдамдығын қамтамасыз ету үшін, бұған қарағанда, бұған дейін пушка ұнтағы үшін әдеттегідей, пресс-шоуда табаққа айналған ұнтақты ұсақтап, сынамалау арқылы шығарылатын қара ұнтақтың кездейсоқ пішінді дәндері үшін типтік жылдам және регрессивті күйдіруге қарағанда.
Explosive based propellant used in large artillery and ship's guns
Brown powder or prismatic powder, sometimes referred as "cocoa powder" due to its color, was a propellant used in large artillery and ship's guns from the 1870s to the 1890s. While similar to black powder, it was chemically formulated and formed hydraulically into a specific grain shape to provide slower burn rates with neutral or progressive burning, as opposed to the faster and regressive burn typical of randomly shaped grains of black powder produced by crushing and screening powder formed into sheets in a press box, as was typical for cannon powder previously.
Сипаттамалары
Таза жарылғыш зақымдану үшін жоғары күйдіру жылдамдығы немесе детонация жылдамдығы (және оны қосатын бризанция) әдетте артық, бірақ қаруларда және әсіресе оқ-дәрілерде баяу жанған ұнтақ атыс кернеуін төмендетеді. Бұл жеңіл, ұзын (және дәл) баррельдерді жасауға мүмкіндік береді, бұл өндіріс және техникалық қызмет көрсету шығындарын төмендетеді. Оның жану жылдамдығын одан әрі өзгерту үшін ұнтақ түйіршіктерін призмалық пішіндерге, әдетте, бір перфорацияланған алты бұрышты немесе сегіз бұрышты призмаларға айналдыру арқылы қол жеткізілді. Олар Францияда Poudre B сияқты нитрожарылысқыш қозғалтқыштардың, ал кейінірек Нобельдің баллиститі және Британияда кордитпен енгізілгендіктен, қозғалтқыш ретінде ескірген. Бұл жаңа қозғалтқыштардан түтін, әсіресе қара түтін аз түседі.
For pure explosive damage, high burn rates or detonation speeds (and accompanying brisance) are generally preferable, but in guns and especially cannons, slower burning powder decreases firing stresses. This allows for lighter, longer (and more accurate) barrels with associated decreases in production and maintenance costs. Further modifications of its burning rate were achieved by shaping the powder grains into prismatic shapes, typically single perforated hexagonal or octagonal prisms. They became obsolete as a propellant due to the introduction of nitro explosive propellants such as Poudre B, in France, and later by Nobel's ballistite and, in Britain, by cordite. These new propellants produced less smoke, particularly less black smoke.
Құрамы
Жалын жылдамдығының айырмашылығы бірнеше тәсілмен анықталды. Формуляцияны өзгерту құрауыштардың салмақтағы салыстырмалы пайызын өзгертіп, стандартты 75:15:10 (калий нитраты: көмір: күкірт) қара оқ-дәріге қарағанда отын үшін басқа өңделген көмірлерді пайдалануды білдірді. Әдетте, күкірт қоңыр ұнтақтарда қолданылмайды немесе күкірт мөлшері әдеттегі 10% салмақтан шамамен 1% -ға дейін азайтылады. Күкіртті азайту немесе мүлдем жою күйдіру жылдамдығын баяулатады, ал жоғары молекулалық күкірт диоксиді көмірқышқыл газы немесе көмірқышқыл газымен алмастыру қозғалтқыш газ қоспасында жоғары спецификалық импульс берді. Әртүрлі өңделген көмір пайдаланылды. Қара ұнтақтағы толық көмірленген көмір (негізінен элементтік көміртектен тұрады) оның ерекше қара түсті, ал оның орнына толық көмірленбеген, қоңыр түсті көмір түзіледі, сондықтан "қоңыр ұнтақ" немесе "кокоа ұнтағы" деген атаулар бар. Аз карбонизацияланған ағаш көмір толық карбонизацияланған ағаш көмірінен реактивтірек болды, бұл күкіртпен қамтамасыз етілетін жеңіл тұтану сипаттамаларын біраз болды. Сондай-ақ, қоңыр көмірден дәндердің берік болуына және күкірттің қосылу құралы ретінде қолданылуына септігі тиді. Жанар жылдамдығын одан әрі өзгерту үшін ұнтақтың жеке түйіршіктерін пішіндеу, көбінесе призмалық пішінде, мысалы, бір перфорацияланған алты бұрышты немесе сегіз бұрышты призмалар арқылы жүзеге асырылды.
The differences in burning rate were achieved by several means. Changes to formulation were altering ingredients relative percentage by weight and using differently processed charcoals for fuel than those of a standard 75:15:10 (potassium nitrate:charcoal:sulfur) black cannon powder. Typically, sulfur was either not used in brown powders, or sulfur content reduced to around 1% by weight from the usual 10%. The reduction or outright removal of sulfur slowed the burn rate, while replacement of higher molecular weight sulfur dioxide by carbon dioxide or monoxide in the propellant gas mixture gave a higher specific impulse. Differently processed charcoals were used. Fully carbonized charcoal (mostly composed of elemental carbon) in black powder provides its distinctive black color, while its replacement with an incompletely carbonized, brownish colored charcoal produces a dark brown appearance, hence the names "brown powder" or "cocoa powder". The less carbonized charcoal was more reactive than fully carbonized charcoal, somewhat making up for the easy ignition characteristics usually provided by sulfur. The brown charcoal also helped to produce sturdier grains and replaced sulfur in the role of a binder. Further modifications of burn rate were achieved by shaping the individual powder grains, often into prismatic shapes such as single perforated hexagonal or octagonal prisms.
Тарих
Үлкен дәрежедегі ұнтақ, дәстүрлі түрде жазық табақтар ретінде жасалады, бірақ үлкен өлшемдерге экранға шығарылады, 1850 жылдары АҚШ армиясының майоры Томас Родман өзінің үлкен калибрлі оқ-дәрісі үшін енгізді. 1875 жылы Ламмо дю Понт ірі артиллерия үшін алты бұрышты ұнтақ ойлап тапты, ол шағын орталық өзегі бар пішінді тақталарды қолдана отырып сығымдалды; диаметрі шамамен араба дөңгелегінің түйнегіне ұқсас, орталық тесігі дән күйген сайын кеңейе түсті. 1880 жылы теңіз қарулары биіктігі бойынша алты бұрышты түйірлерді пайдаланды. Өте үлкен дәнді ұнтақтар, өндірістегі ақауларға ұшырағандықтан, 1880 жылы итальяндық "Дюилио" темір кемесіндегі апатта дәлелденгендей, қысымның жоғары болуы қаупін толығымен жойған жоқ, бұл Фоссанодағы химиялық зауытта жасалған ұнтаққа қатысты. 1882 жылы неміс Rottweil компаниясы 1884 жылы Корольдік теңіз флоты қабылдаған Призмалық қоңыр ұнтақты (PBC) әзірледі. Ол тек 2 пайыз күкіртпен және толық күймеген қарақұмық сабаннан жасалған көмірмен жануды баяулатты. Ол Дупонт гексагоналына ұқсас орталық тесігі бар призмаларға басылған. Француз теңіз флоты оның орнына баяу жанған какао ұнтағын (SBC) жасады, оның түйіршіктері шамамен; оның тек 40% -ы күйді, қалған бөлігі ауыр қара түтін ретінде шығарылды. Бірінші түтiнсіз ұшқыш, мақта-матаға негізделген Poudre B француз әскери-теңіз флоты 1886 жылы енгізді, бұл қоңыр ұнтақты алмастыратын түтiнсіз қосылыстардың тез дамуына себеп болды.
Large grained powder, made in the traditional way as flat sheets but screened to larger sizes, was introduced in the 1850s by U. S. Army Major Thomas Rodman for his large calibre cannon. In 1875 Lammot du Pont invented Hexagonal powder for large artillery, which was pressed using shaped plates with a small center core; about diameter, like a wagon wheel nut, the center hole widened as the grain burned. By 1880 naval guns were using Hexagonal grains, in height. Very large grain powders, being subject to defects in manufacturing, did not completely remove the danger of overpressure, as demonstrated in the 1880 accident on the Italian ironclad Duilio, which involved powder made at the chemical works at Fossano. In 1882 the German Rottweil Company developed Prismatic Brown Powder (PBC), which was also adopted by the Royal Navy in 1884. It retarded burning even further by using only 2 percent sulfur and using charcoal made from rye straw that had not been completely charred. It was pressed into prisms with a central hole, similar to the DuPont Hexagonal. The French Navy instead developed the Slow Burning Cocoa (SBC) powder, which had grains of about ; still only 40% of it burned, the rest was ejected as heavy black smoke. The first smokeless propellant, the guncotton based Poudre B was introduced by the French Navy in 1886, triggering rapid development of smokeless compounds which replaced brown powder.