Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ENIAC компьютері үшін бағдарламалаушы Марлин Вескофф Мелтцер (1922 жылы туған, 7 желтоқсан 2008 жылы қайтыс болған) - американдық математик және компьютерлік бағдарламалаушы.
Programmer for the ENIAC computer
Marlyn Wescoff Meltzer (1922 – December 7, 2008) was an American mathematician and computer programmer, and one of the six original programmers of ENIAC, the first general purpose electronic digital computer.
Ерте өмір
Мелтцер 1922 жылы Филадельфияда Марлин Вескофф болып дүниеге келді. 1942 жылы Темпл университетінің түлегі.
Meltzer was born Marlyn Wescoff in Philadelphia in 1922. She graduated from Temple University in 1942.
Мансап
Мелтцерді мектеп бітіргеннен кейін Мура инженерлік мектебі ауа райының есептеулерін жүргізу үшін жалдаған, себебі ол қосу машинасын қалай жұмыс істеуге болатындығын білген; 1943 жылы ол баллистикалық траекториялар үшін есептеулер жүргізу үшін жалдалды. Ол кезде бұл жұмыс қолмен жұмыс істейтін механикалық калькуляторларды қолдану арқылы жүзеге асырылды. 1945 жылы ол Электрондық сандық интегратор мен компьютердің 6 түпнұсқа бағдарламалаушысының бірі болып таңдалды.
Meltzer was hired by the Moore School of Engineering after graduating to perform weather calculations, mainly because she knew how to operate an adding machine; in 1943, she was hired to perform calculations for ballistics trajectories. At the time, this was accomplished by using manual desktop mechanical calculators. In 1945, she was selected to become one of the 6 original programmers of Electronic Numerical Integrator and Computer.
ENIAC
Мелтцер Кэтлин Антонелли, Жан Дженнингс Бартик, Франсис Элизабет Холбертон, Франсис Спенс және Рут Тейтельбауммен бірге ENIAC-тің алғашқы алты бағдарламашысы болды. Бұл жоба 1943 жылы Пенсильвания университетінің Электрлік инженерлік Мур мектебінде құпия басталды. ENIAC қара панельдер мен коммутаторларға толы үлкен машина болды, оның ішінде 17 468 вакуумдық түтік, 7200 кристалл диод, 1500 реле, 70 000 резистор, 10 000 конденсатор және шамамен 5 000 000 қолмен дәнекерленген буындар болды. Оның салмағы 30 тоннадан асады, ауданы 167 м2 және 150 кВт электр қуатын тұтынады. Оның үлкен қуатқа деген қажеттілігі Филадельфиядағы жарық әр қосылған сайын әлсіреп қалады деген аңызға әкелді. ENIAC 1946 жылы 14 ақпанда көпшілікке таныстырылды. Ол кезде ENIAC әйелінде айтылса да, компьютерде жұмыс істейтін әйелдерге аз құрмет көрсетіліп, машинаны жасаған инженерлерге назар аударылды. Ол ENIAC Абердин сынақ алаңына көшірілместен бұрын 1947 жылы үйленуге командадан кетті. Кэти Клейман мен ENIAC бағдарламалаушылар жобасы жасаған бұл деректі фильмде ENIAC командасының 1940 жылдардағы нақты кадрлары ENIAC командасының әйел мүшелерімен сұхбаттармен біріктірілген, олар ENIAC-те бірге жұмыс істеген уақыттарын еске алады.
Meltzer, alongside Kathleen Antonelli, Jean Jennings Bartik, Frances Elizabeth Holberton, Frances Spence and Ruth Teitelbaum, were the original six programmers of ENIAC, a project that originally began in secret at the Moore School of Electrical Engineering at the University of Pennsylvania in 1943. ENIAC was a huge machine full of black panels and switches, containing 17,468 vacuum tubes, 7200 crystal diodes, 1500 relays, 70,000 resistors, 10,000 capacitors and approximately 5,000,000 hand soldered joints. It weighed more than 30 short tons, occupied 167m2 and consumed 150 kW of electricity. Its huge power requirement led to a rumor that the lights across Philadelphia would dim every time it was switched on. ENIAC was unveiled to the public on February 14, 1946, making headlines across the country. Although mentioned in Woman of the ENIAC at the time, little recognition was attributed to the women working on the computer, with attention focused on the male engineers who built the machine. She resigned from the team in 1947 to get married before ENIAC was relocated to the Aberdeen Proving Grounds. This documentary, created by Kathy Kleiman and the ENIAC Programmers Project, combines actual footage of the ENIAC team from the 1940s with interviews with the female team members as they reflect on their time working together on the ENIAC.