Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Люксембург футбол клубы Racing Fussball Club Union Luxembourg , әдетте Racing Union деп қысқартылады, ол Люксембург қаласының оңтүстігіндегі Люксембург қаласында орналасқан футбол клубы. Атаудың этимологиясы Racing Club Luxembourg және Union Sportive Luxembourg, оны құру үшін біріккен көптеген табысты тарихи клубтардың екіінен пайда болды. Қазіргі клубты құру үшін тарих бойы біріктірілген басқа клубтар: CA Spora Luxembourg, Sporting Club Luxembourg, CS Alliance 01, FC Aris Bonnevoie, US Hollerich Bonnevoie және Jeunesse Sportive Verlorenkost.
Luxembourgish football club
Racing Fussball Club Union Luxembourg , usually abbreviated to Racing Union, is a football club based in Luxembourg City in southern Luxembourg. The etymology of the name originates from Racing Club Luxembourg and Union Sportive Luxembourg, two successful historic clubs of the many that merged to create it. Other clubs that were merged throughout history to form the current club include CA Spora Luxembourg, Sporting Club Luxembourg, CS Alliance 01, FC Aris Bonnevoie, US Hollerich Bonnevoie and Jeunesse Sportive Verlorenkost.
Бастапқыдағы салтанатты күндер
Racing Club Luxembourg 1907 жылы құрылды және 1909-10 жылы титулды жеңіп, Люксембургтің алғашқы ресми чемпионы болды. 1922 жылы Люксембург РК бірінші Кубокты жеңіп алды. Люксембургтің спорттық клубы мен Холлерих спорттық одағымен бірге елорданың үш клубы Люксембург футболына алғашқы күндері үстем болды. Елордалық футболшылардың үстемдігі соншалық болды, 29 қазан 1911 жылы Люксембургтің ұлттық құрамасының Францияға қарсы алғашқы ресми матчында старттық құрам толығымен Racing, Sporting және Union ойыншыларынан құралған. Ойын 4-1 есебімен Франция пайдасына аяқталды.
Racing Club Luxembourg was founded in 1907 and became the first official Champion of Luxembourg by winning the title in 1909–10. RC Luxembourg also won the first Cup in 1922. Along with Sporting Club Luxembourg and Union Sportive Hollerich, the three clubs of the capital dominated Luxembourgish football in its early days. The supremacy of the capital city's footballers was such that, for the first official match of Luxembourg's national team against France on 29 October 1911, the starting lineup was entirely composed of Racing, Sporting and Union players. The match finished 4–1 in France's favour.
Алғашқы бірігулер
Елордалық футбол клубтарының үстемдігі 1920-ші жылдардың соңында елдің оңтүстігінен келген командалардың пайда болуымен аяқталды, мысалы, CS Fola Esch және Red Boys Differdange. Спорттық табыстың төмендеуі коммунадағы футбол қауымдастығына терең әсер ететін құбылысқа әкелді, атап айтқанда клубтардың бірігуге бейімдігі. Бірінші ірі бірігу 1923 жылы Люксембургтің алғашқы екі Чемпионының: Racing & Sporting бірлестігімен болды. Racing-тің бастамасы Лимпертсбергте болды, онда олар 1912 жылы маршрут д'Эшке көшуге дейін қазіргі "Шюберфуэр" орналасқан жерде болды. Ол финалда Jeunesse Esch командасын 2:0 есебімен жеңіп, алғашқы Люксембург кубогын жеңді. Люксембург қаласының орталығындағы "Спортинг" клубы 1910 жылы қазіргі Уинстон Черчилль алаңында алаңға орналасты және 1919 жылы Чемпионатты жеңіп алып, салтанатты түрде аяқтады. 1923 жылы екі клуб CA Spora Luxembourg жаңа атауымен бірікті. "Спора" атауы SPOrting сөзінің алғашқы үш әріпінен және RAcing сөзінің алғашқы екі әріпінен құралған. Бұл клуб ең табысты клубтардың бірі ғана емес, сонымен қатар елдегі ең ірі спорт клубтарының бірі болып табылады. Екі жылдан кейін 1925 жылы ең табысты клуб Union Sportive Hollerich / Bonnevoie, қаланың Verlorenkost ауданынан Jeunesse Sportiveмен бірікті. Union Verlorenkost-тағы жақсы орналасқан және сапасы жоғары алаңға ойнауға мүмкіндік алу үшін бұл бірігуді қалаған. Осы сәттен бастап клуб Union Sportive Luxembourg деп аталып, өз матчтарын Verlorenkost-та өткізді, ол бүгінде Racing FC Union-дың үй алаңы, Stade Achille Hammerel. Бұл екі бірігу тез арада табысқа ие болды: Люксембургтен шыққан халықаралық командасы 1927 жылы алтыншы рет жеңіп алды. Өз кезегінде, Спора да үлкен жетістіктерге қол жеткізді, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін олар жеті чемпионат титулын және үш кубок жеңімпазын жеңіп алды.
The domination of the capital city's football clubs drew to a close at the end of the 1920s with the emergence of teams from the south of the country, such as CS Fola Esch and Red Boys Differdange. The decline of sporting success thus led to a phenomenon that was to have a profound impact on the footballing community in the commune, namely the propensity of clubs to engage in mergers. The first big merger occurred in 1923 with the union of the two first Champions of Luxembourg: Racing & Sporting. The origins of Racing were on the Limpertsberg, where they had their pitch on what is today the location of the "Schueberfouer" before moving to the route d'Esch in 1912. It won the first Luxembourg Cup, beating Jeunesse Esch 2–0 in the final. Sporting, the club of the centre of Luxembourg City, had found a pitch on what is today the Winston Churchill Square in 1910 and had also signed off in glory by bringing home the 1919 Championship. In 1923, the two clubs united under the new name of CA Spora Luxembourg. The name "Spora" came from the first three letters of SPOrting and the first two of RAcing. This club would not only become one of the most successful, but also one of the largest sports clubs in the country with athletics, fencing, tennis and others. Barely two years later, in 1925, the most successful of the clubs, Union Sportive Hollerich / Bonnevoie, merged with Jeunesse Sportive, from the Verlorenkost area of the city. Union desired this merger in order to be able to play on the much higher quality and better situated pitch located in Verlorenkost. From this moment on the club became known as Union Sportive Luxembourg, playing their matches in Verlorenkost on what is today the site of Racing FC Union's home ground, Stade Achille Hammerel. These two mergers would quickly be crowned by success: Union, whose team was full of Luxembourgish internationals, won its sixth title in 1927. Spora for its part had also begun a period of tremendous success, which up to the Second World War would see them winning seven championship titles as well as three cup wins.
CA Spora-ның алтын дәуірі
CA Spora-ның құрылуынан бастап Люксембургті нацистер басып алғанға дейін, сондай-ақ 1945 жылдан кейінгі кезең "Көк сарылар" арқылы алтынға айналды. Люксембург қаласының тұрғын алабының ортасында, тұрғындармен және ең бастысы жастармен тұрақты байланыста, "Спора" жарылыс сәттілігін бастан кешірді. Осы уақыт ішінде ол өзінің туған жерінде үлкен іс-шараларды ұйымдастыру үшін беделге ие болды. 1924 жылдан бастап Спора Пасха демалыс күндері 3 Ұлттар Кубогын ұйымдастырды. Екі шетелдік команда шақырылатын, ал бұл шынайы бәсекелестік достық кездесулерінен гөрі маңыздырақ болып шықты. 25 жылдан астам уақыт бойы люксембургтік көрермендер Австрияның Виена командасы мен оның жұлдызды баласы Матиас Синделар, ПСВ Эйндховен, Славия Прага, Young Fellows Zurich, Beerschot Antwerp, Lanerossi Vicenza және тіпті Бразилияның AC Bangu сияқты әйгілі командалардың куәсі бола алды. Бұл жекпе-жектер "Спора" Луксембург ұлттық құрамасының ойындары өтетін стадионға, "Рута д'Арлон" жаңа алаңына көшіп келген күнге дейін жалғасты.
The period from CA Spora's foundation up until the occupation of Luxembourg by the Nazis, as well as after 1945, was gilded by the "Blue Yellows". On their magical pitch in the middle of a residential area of Luxembourg City, in permanent contact with its inhabitants and, above all, the youth, Spora experienced a near explosive success. During this time it gained a reputation for organising large events of its home ground. From 1924 onwards, Spora organised a 3 Nations Cup during the Easter weekend. Two foreign teams would be invited, and this authentic competition ended up becoming much more important than a simple round of friendly matches. Over 25 editions the Luxembourgish crowd would be able to witness such illustrious teams as Austria Vienna with its wunderkind Mathias Sindelar, PSV Eindhoven, Slavia Prague, Young Fellows Zurich, Beerschot Antwerp, Lanerossi Vicenza and even the Brazilian AC Bangu. These matches lasted up until the day Spora moved to a new pitch on the Route d'Arlon to a Stadium that is today home of the Luxembourgish national team, the Stade Josy Barthel.
Одақтың қайта өркендеуі және Аристің өркендеуі
1961 жылғы Чемпионат титулы CA Spora үшін соңғысы болды. Люксембург футболының шыңынан мүлдем жоғалып кетпес бұрын, олар 1965 және 1966 жылдары екі кубок жеңіп алды, олардың ойыншы жаттықтырушысы Вик Нюренбергтің қамқорлығымен. Бұрынғы кәсіби 1960 жылы Чемпиондар лигасында өзінің командасы OGC Nice үшін Реал Мадридке қарсы хетрик жасады. Елорданың басқа клубтары да "Спораның" табысын өздеріне алуға дайын болды. Жалпы алғанда, Люксембург қаласы 1959-1972 жылдар аралығында 15 рет күміс жүлдеге ие болды. Бұл жетістіктің негізгі көзі 1927 жылғы Чемпионатта жеңіске жеткеннен кейін жоғалған Union Sportive Luxembourg болды. Олар қайтадан пайда болып, он екі жыл ішінде екі чемпионат (1962 және 1971) және бес кубок (1959, 1963, 1964, 1969, 1970) жеңіп алды. ФК "Метцке" ауысқанға дейін ұлттық лигада үш рет гол соққан Джонни Леонард және Нико Браун сияқты ойыншылар осы кезеңнің нышаны болды. Мысалы, кәсіби карьерасын бастамас бұрын, Нико Браун 1970/71 чемпионатының 22 матчында 25 гол соқты, оның клубы бірде-бір матчта жеңіліссіз басым болды. 60 жылдары тағы бір клуб пайда болды, Арис Бонневуи. 1963-1964 жылдары Арис пен Бонневуидің барлығы биік футболдың 5-ші маусымында чемпиондық атақты жеңіп алған кезде үлкен мереке өткізді. Қаланың ең көп халық тұратын ауданындағы клуб Верлоренкост, Юнион қаласындағы туыстарын жеңіп шықты. Бұл 1922 жылы құрылған алғашқы кубок. Бұл кубок қазіргі "Камиль Полфер" стадионында, "Расинг ФК Юнион" клубының жаттығу алаңында өткізілді. 1966 және 1972 жылғы титулдарды жеңіп алған Арис 1967 жылы Кубок жеңіп, қайтадан Одақты Верлоренкосттан жеңіп алды. Алайда бұл жаңадан пайда болған клубтың соңғы жетістіктері болып шықты. Ол ешқашан 60-шы және 70-ші жылдардың басында болған табыстылық деңгейін таба алмады, ал спорттық құлдыраудан кейін 2001 жылы CS Hollerich-пен бірікті. 70-жылдардың басында клубтар құлдырап, астаналық клубтар тағы бір рет чемпиондық атақтарды жеңіп алуына онша уақыт кетпек.
The 1961 Championship title would be the last for CA Spora for a while. Before completely disappearing from the peak of Luxembourgish football, they did manage to snag two cup wins in 1965 and 1966, under the auspices of their player coach Vic Nurenberg. The former professional scored a hattrick against Real Madrid for his team OGC Nice in the 1960 Champions League. Other clubs from the capital city were ready to take the reins of success off of Spora. In total, Luxembourg City would be able to celebrate winning silverware a staggering 15 times during the period 1959–72. The main source of this success was Union Sportive Luxembourg, who had all but disappeared after their victory in the 1927 Championship. They resurfaced and took home two championship titles (1962 & 1971) and five cup wins (1959, 1963, 1964, 1969, 1970) in twelve years. Players such as Johny Léonard, three time top goal scorer in the national league before joining FC Metz, and Nico Braun became emblematic of this period. Before embarking on his professional career, for example, Nico Braun scored 25 goals in 22 matches of the 1970/71 Championship which his club dominated without losing even one match. The 60s saw the arrival of another club, Aris Bonnevoie. In 1963/64, Aris and all of Bonnevoie had huge celebrations when in its 5th season of top flight football it clinched the title. The club from the most populous area of the city edged out its cousins from the Verlorenkost, Union. It was the first trophy of its existence, dating back to 1922, and it was celebrated at the Parc des Sports, nowadays called Stade Camille Polfer which serves as the training grounds for Racing FC Union. Winning the titles of 1966 and 1972, Aris also managed to win the Cup in 1967, again edging out the Union from Verlorenkost. However, these would prove to be the last successes of this upstart club. It would never again find the same level of success it had in the 60s and early 70s, and after years of sporting decline, it merged with CS Hollerich in 2001. With the decline of the early 70s, it would be a dozen of years before any club from the capital would be able to celebrate a title once more.
Ғасырдың алдамшы өзгеруі
80-ші жылдардың аяғы мен 90-шы жылдары Юнион үшін табыстар әкелді, бірақ команда 1980-ші жылдардың басында күреске тап болды. Олар ең үмітті талантын және ұлттық лигадағы 26 гол соққан 20 жастағы ең үздік гол жинаған ойыншы Робби Лангерстен айырылды және өз командасына ең адал ойыншыларға арқа сүйеуге мәжбүр болды. Олардың тағдыры тез өзгерді, олар 86, 89 және 91 жылдары Люксембург кубогын жеңіп, командаға жаңа серпін әкелді. Бұл оларға үш жыл қатарынан Чемпионатты жеңуге мүмкіндік берді 1990, 91 және 92. Юнион 1996 жылы Кубок жеңімпазы болғаннан кейін 20-ғасырда титул алған астаналық соңғы команда болады. Бұл Люксембург қаласының командасының 20 жылдан астам уақыт бойы жеңіп алған соңғы титулы болмақ. Spora, Aris немесе Union қаржы және спорттық қиындықтарға тап болды. Көп жылдар бойы өз қаражатынан асып түсіп, қымбат трансферттер мен шамадан тыс жалақылар, сондай-ақ жастар дамуын елемеумен өмір сүргеннен кейін, Арис 2001 жылы CS Холлерихпен бірігуге мәжбүр болды. Union және Spora компаниялары да қиындықтарға тап болды, олардың тиісті алаңдарына келушілер аз болды және тез қарыз жиналды. Alliance 01 құрылғанда, жаңа клубтың жанкүйерлері мен ресурстары болмады. 2005 жылы қала әкімі мен Люксембург қаласының кеңесшілерінің қысымымен Alliance компаниясын Spora және Union компанияларымен біріктіру туралы шешім қабылданды. Racing FC Union қиын кезеңнен туған, сахна артындағы саясат клубтардың жалпы халық арасында болған сенімін және қолдауын жойған.
The late '80s and the '90s yielded successes for Union, although the team faced struggles in the beginning of the 1980s They lost their most promising talent and top goal scorer in the national leaguer with 26 goals at the age of 20, Robby Langers, and were forced to rely on the most loyal of loyal players for their team. Their fortunes soon changed, and with the wins of the Luxembourg Cup in '86, '89 and '91, they were able to bring a new dynamic into the team. This allowed them to win the Championship three years in a row – 1990, 91 and 92. Union would be the last team from the Capital to win a title in the 20th Century, with its Cup win in 1996. It would be the last title for a Luxembourg City team for over 20 years. Spora, Aris or Union then fell into financial and sporting difficulties. Having lived for years above its means, with expensive transfers and excessive wages, as well as neglect of youth development, Aris was forced to merge with CS Hollerich in 2001 to create CS Alliance 01. Union and Spora were also experiencing difficulties, with low attendance at their respective grounds and quickly accumulating debt. The merger that had created Alliance 01 had been a political botch job that had left the new club without any fan base nor resources. In 2005 it was thus decided, upon great pressure from the Mayor and the councillors of the City of Luxembourg, to merge Alliance with Spora and Union. Racing FC Union was thus born out of troubled times, the politics behind the scenes having destroyed a lot of the trust and support the clubs had had amongst the general population.
Жақсы болашақ
2005 жылғы бірігу билік пен жауапкершіліктің үлкен босағын қалдырды. Саясаткерлер француздық бірінші ұшқыштар командасының президенті ESTAC Troyes Даниэль Масони Racing FC Union президенті болғанда, олар идеалды шешімді тапты деп ойлады. Алайда, команда 2014 жылы жоғары деңгейден төмендеді, ал Масони басшылықтан шығарылды. Жағдай Люксембург президенті бұрынғы ФК Роданге 91 президенті Карин Ройтер түрінде оралғаннан кейін жақсарды және клубтың тағдыры өзгеріске ұшырады. Кең көлемде реформалар бағдарламасы енгізіліп, терең жаңарту процесі басталды. Бұл процестің алғашқы шыңы Racing 201718 Люксембург кубогын жеңген кезде болды. "Рейсинг" екі ойыншысын қызыл-сары түстермен алаңнан шығарып, 9 адаммен 45 минуттан астам ойнады. Қосымша уақыттан кейін олар penalties бойынша жеңіске жетті, оның соңғы матчында клуб үшін Жеңімпаздың гол соқты.
The merger of 2005 left a large vacuum of power and responsibility. Politicians thought they had found the ideal solution when the President of the French first flight team ESTAC Troyes, Daniel Masoni, became the President of Racing FC Union. However, the team was relegated from the top level in 2014, and Masoni was ousted from leadership. The situation did improve upon the return of a Luxembourgish president, in the form of former FC Rodange 91 President Karine Reuter, and the fortunes of the club began to change. With a widely instituted reform programme, a deep renewal process was launched. A preliminary climax of this process was reached when Racing won the 2017–18 Luxembourg Cup. Racing had two players sent off with yellow reds and played over 45 minutes with 9 men. After extra time, they clinched the win on penalties, with Julien Jahier scoring the winner in his last match for the club.