Кіріспе

Францияның Ницца қаласындағы футбол клубы

Олимпик гимнаст клубы (Olympic Gymnaste Club de Nice), көбінесе OGC Nice немесе жай ғана Ницца деп аталады, Ницца қаласында орналасқан француз кәсіби футбол клубы. Клуб 1904 жылы құрылған және қазіргі уақытта француз футболының жоғары дивизионы – 1-лигада ойнайды. Ницца өз үй матчтарын «Альянс Ривьера» стадионында өткізеді. Ницца «Gymnaste Club de Nice» деген атпен құрылған және француз футболының бірінші дивизионының негізін қалаушы мүшелерінің бірі. Клуб төрт рет 1-лига, бір рет Чемпиондар кубогы және үш рет Франция кубогын жеңіп алды. Клубтың көптеген жетістіктері 1950-ші жылдарға келеді, осы кезеңде Нума Андоир, ағылшын Уильям Берри және Жан Лучано сияқты жаттықтырушылар клубқа жетекшілік етті. Клубтың соңғы жеңісі 1997 жылы Франция кубогын жеңіп алу болды, финалда Гингампты пенальтилер сериясында 4:3 есебімен ұтып алды. Ниццаның түстері – қызыл және қара. 1950-ші жылдардағы табысты кезеңде Ницца халықаралық ойыншыларды француз футбол клубының құрамына сәтті енгізген алғашқы клубтардың бірі болды. Клубтың танымал ойыншыларының қатарында Гектор Де Бургуинг, Панчо Гонсалес, Виктор Нюрнберг және Хоакин Валле бар, соңғысы клубтың барлық уақыттағы ең көп гол соққан ойыншысы және, мүмкін, ең ұлы футболшысы.

Тарих

Гимнастика клубы 'Azur 1904 жылғы 9 шілдеде Лес-Бауметтес тұрғын ауданында 'Гимнастика клубы' деген атпен құрылды. Клубты Альпы-Маритим департаментінің спорт федерациясының президенті болған Маркиз де Массинги д’Озак құрды. Атына сай, клуб негізінен гимнастика және жеңіл атлетика спорт түрлеріне бағытталды. 1908 жылғы 6 шілдеде ФСАМ-мен байланысын сақтап қалу және сол кездегі француз футболының басшысы болған USFSA әуесқойлар федерациясына қосылу мақсатында 'Гимнастика клубы' екі бөлімге бөлінді. Жаңа бөлім футбол клубының құрылуына себеп болды, және екі маусымнан кейін екі клуб бірікті. 1919 жылғы 20 қыркүйекте Ницца жергілікті 'Gallia Football Athlétic Club' клубымен бірікті және кейіннен клубтың қызыл және қара түс комбинациясын қабылдады. 1920 жылы клуб Франция футбол федерациясының бақылауындағы аймақтық лига – Лиг дю Суд-Эстте ойнады. Лигада ойнаған кезде Ницца Канн және Марсельмен бәсекелестікке түсті. 1924 жылғы 22 желтоқсанда клуб өзінің атын 'Olympique Gymnaste Club de Nice' деп өзгертті. 1930 жылғы шілдеде Франция футбол федерациясының Ұлттық кеңесі француз футболының кәсібилігін қолдап, 128–20 дауыспен шешім қабылдады. Ницца, Оңтүстік Франциядан келген көптеген клубтармен бірге жаңа жарғыны қабылдаған алғашқы клубтардың бірі болды, содан кейін кәсіби клубқа айналып, жаңа лиганың негізін қалаушы мүшелері болды. Лиганың алғашқы маусымында Ницца өз тобында жетінші орынды иеленді. Келесі маусымда Ницца 13-орынды иеленіп, лигадан төмен түсті. Клуб келесі маусымда лигалық футбол ойнаған жоқ және 1936 жылы 2-дивизионда ойнап француз футболына оралды. Ницца келесі үш жылды екінші дивизионда өткізді. 1939 жылы Францияда Екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты кәсіби футбол тоқтатылды. Дегенмен, Ницца футбол лигасында әуесқой мәртебеде ойнауын жалғастырды, клуб 1939 жылы Ligue du Sud Est және келесі маусымда Ligue du Sud лигаларына қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ницца кәсіби мәртебеге оралды және екінші дивизионға қайта қосылды. Клуб 1948–1949 маусымында австриялық жаттықтырушы Антон Марек басшылығымен бірінші дивизионға көтерілді. Екі маусым үздік ондықта болғаннан кейін, қазір жаттықтырушы Жан Ларди басқаратын Ницца 1950–1951 маусымында лига чемпионы атағын жеңіп, алғашқы мәртебеге ие болды. Француздық футболшылар Марсель Доминго, Антуан Бонифаси, Абделазиз Бен Тифур және Жан Курто, сондай-ақ аргентиналық дуэт Панчо Гонзалес және Луис Карнилья және швед Пяр Бенгтссон басқарған Ницца лигада жеңіске жетті. Ницца Лильге қарағанда көбірек жеңіске (18) ие болғандықтан чемпион атанды. Келесі маусымда жаңа жаттықтырушы Нума Андоир басшылығымен Ницца лига мен Франция кубогын жеңіп, қос жеңімпаз атанды. Лигада клуб Бордо және Лиль клубтарын жеңіп, өз атағын қорғады. Кубок де Франс финалында Ницца Бордомен кездесіп, Аквитания клубын 5–3 есебімен жеңді. Ницца 1954 жылы екінші рет Франция кубогын жеңіп, онжылдықтағы берік жұмысын жалғастырды. Жас және белгісіз Жюст Фонтейн басқарған клуб оңтүстік қарсыластары Марсельге қарсы шығып, Виктор Нюрнберг пен Карнилья гол соққанда 2–1 есебімен жеңіске жетті. Карнилья осы маусымнан кейін футболдан зейнеткерлікке шығып, 'Ницца' клубының бас бапкері болды. Бірінші маусымда 'Ницца' үшінші рет лига жеңімпазы атанды, оны бүкіл маусым бойы бәсекелестері Марсель мен Монако, сондай-ақ Ленс пен Сент-Этьен қуып жүрді. Марапатынан кейін Фонтейн клубты 'Реймс' стадионына қалдырды. Үш маусымнан кейін 'Ницца' 1959 жылы онжылдықтың соңғы титулын жеңіп алды. Клуб онжылдықты (1950–1959 жылдар) төрт лига титулы мен екі Кубок Франции кубогымен аяқтады. Ницца сондай-ақ 1956–1957 жылдар маусымында алғаш рет Еуропалық жарысқа қатысып, ширек финалда 'Реал Мадридке' ұтылып қалды. Кейінгі онжылдықтарда Ницца 1950 жылдардағы 'Реймспен' және кейіннен 'Сент-Этьенмен' клубты 1960 және 70-жылдары басып алған табысқа теңестіруге тырысты. Осы уақыт ішінде Ницца 1965 және 1970 жылдары 2-дивизиондағы екі маусымды қоспағанда, 1-дивизионда тұрақты түрде бәсекеге түсті. 1973 және 1976 жылдары Ницца лигада екінші орынға ие болды, бұл 1959 жылы лига жеңімпазынан бері ең жақсы нәтиже болды. Алайда, соңғы аяқталуынан кейін клуб келесі алты маусымда төменгі орындарда аяқтады және 1981–1982 маусымда 19-шы орында болғаннан кейін төмендеді. Ницца 1985 жылы жоғары лигаға оралғанға дейін екінші дивизионда үш маусым ойнады. Алты маусым бойы ортаңғы орыннан кейін Ницца 2-ші дивизионда қайта оралды. 1997 жылы бірінші дивизионға оралған Ницца Кубогын жеңіп, көптеген адамдарды таң қалдырды. Алайда, бұл жеңіске француз футболының жанкүйерлері көп тоңған жоқ, себебі клуб финалға дейін тек 2-дивизион клубтарымен ғана кездесті, бірақ 1-дивизион клубы 'Bastia' ерекшелік жасады. Финалда Ницца 'Guingamp' клубын пенальтилер сериясында 5–4 есебімен жеңіп, кубокты иеленді. Бірақ, Ницца Кубок де Франсты жеңіп алғаннан бірнеше күн өткен соң лигада соңғы орында қалды және 1-дивизионнан төмен түсті. Клуб бес маусым Ligue 2-де ойнады және 2001–2002 маусымында Ligue 1-ге оралды. Маусымға дайындалу кезінде Ницца DNCG белгілеген қаржылық талаптарды орындамады және нәтижесінде Чемпионат Национальге, француз футболының үшінші деңгейіне төмендетілді. Алайда, жағдайды жақсартқаннан кейін, бірнеше ойыншыны сатқаннан кейін Ницца апелляция жасап, Ligue 1-ге қайта қабылданды. 2005–2006 маусымында Ницца 2006 жылы Кубок де ла Лиг финалына шықты, бірақ 'Nancy' клубына 2–1 есебімен ұтылды. 2016 жылы Чьен Ли және Алекс Чжэн басқаратын қытай-американдық консорциум клубтың 80% үлесін сатып алды. 2016–2017 Ligue 1 маусымында Ницца турнир кестесінде үшінші орынды иеленді және УЕФА Чемпиондар лигасының үшінші раундына қатысуға мүмкіндік алды. 2018 жылғы 11 маусымда Патрик Виейра Ниццаның бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, ол Люсьен Фаврды алмастырды. 2018–2019 маусымында Ницца турнир кестесінде 7-орынды иеленді. 2019 жылдың шілдесінде Джим Рэтклифф француз клубын 100 миллион еуроға сатып алғаны туралы хабар тарады. Үлкен формасыздық пен Еуропа лигасынан шығарылғаннан кейін жаттықтырушы Патрик Виейра қызметтен босатылды. Виейраның ассистенті Адриан Урсеа уақытша жаттықтырушы болып тағайындалды. Ницца 2020–2021 Ligue 1 маусымын турнир кестесінде тоғызыншы орында аяқтады. 2021 жылғы 28 маусымда Кристоф Галтье жаңа бас жаттықтырушы болып тағайындалды. 2022 жылғы 27 маусымда Люсьен Фавр Ниццаның бас жаттықтырушысы болып қайта келді. Маусымның қиын басталғаннан кейін Люсьен Фавр қызметтен босатылды. Оны резервтік команданың жаттықтырушысы Дидье Дигар алмастырды. Келесі маусымда Франческо Фариоли жаңа бас жаттықтырушы болып тағайындалды.

Мекендік стадион

1927 жылдан 2013 жылға дейін «Ницца» клубы өз үй ойындарын «Stade Municipal du Ray» стадионында өткізді, көбінесе оны жай ғана «Stade du Ray» деп атайды. Дегенмен, стадион ресми түрде француз саясаткері, спорт жөніндегі мемлекеттік хатшының көмекшісі болған Лео Лагранж атымен аталады – «Stade Léo Lagrange». «Stade du Ray» көптеген қайта жаңартулардан өтті, соңғысы 1997 жылы болды және 17 415 орынға ие. Стадион қала орталығында орналасқандықтан жанкүйерлер арасында танымал болды, бірақ ескі құрылымы мен кішкентай сыйымдылығы салдарынан қиындықтарға тап болды, себебі Ницца агломерациясында бір миллионнан астам адам тұрады. «Ницца» клубы 2002 жылдан бастап жаңа стадион салуға тырысты. Алғашқы әрекеті кезінде клубты жергілікті саясаткерлер сынап, стадионның пайдалылығы мен форматына күмән келтірді. Алайда, сынға қарамастан, клубтың ұсынысы мақұлданды және 2006 жылдың шілдесінде Ницца Лингостьердегі Вар жазығындағы учаскеде қазу жұмыстары басталды. Ницца қалалық трибуналы билет бағасын белгілеудегі бұзушылықтарға байланысты жобаны тоқтатты. 2008 жылдың қазанында Ниццаның жаңа вице-мэрі Кристиан Эстрози «Ниццаның жаңа стадионы 2013 жылдан кешіктірілмей салынады» деп мәлімдеді. Жаңа стадион бұрынғы орнында, яғни Ницца Лингостьерде салынуға тиіс болды. 2009 жылдың 22 қыркүйегінде француз газеті «L’Équipe» Франция футбол федерациясының (FFF) «Grand Stade Nice» стадионын елдің 2016 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатының иегері болуға үміткерлігінде пайдалануға болатын 12 стадионның бірі ретінде таңдағанын хабарлады. ФФФ 2009 жылдың 11 қарашасында ресми түрде таңдау жасады және Ницца қаласы турнир кезінде матчтарды қабылдауға лайық деп танылды. «Allianz Riviera» стадионының құрылысы 2011 жылы басталды және 2013 жылдың қыркүйегінде аяқталды.